Aug-28: Asobotulist

Het mag duidelijk zijn dat mij tijdens het fietsen veel opvalt. Ik fiets dan ook zonder iets in m’n oor en zonder op enig schermpje te kijken. Dat laatste is niet nodig, ik ken overal de weg en anders vind ik het leuk om te verdwalen en eens iets anders te zien. Daarbij moet ik er niet aan denken dat iemand me tijdens het fietsen stoort door me te bellen of te whatsappen. Ik heb dat goed opgelost. Ik laat niet alleen een mobieltje of smartphone thuis, maar haal hem niet eens uit de winkel.

En ja, dan zie ik onderweg meer en dat begon bij die Stolperbrug in de N248 over het Noord-Hollands Kanaal. Dat ding ging net voor m’n neus open. Niet erg, ik heb de tijd. Menig automobilist op de N248 zal daar anders over gedacht hebben. Het ging echter maar om een klein zeilbootje zonder zeil dat op motorkracht voer en geen zin had om de mast een klein beetje te strijken. Dat kon ie wel en er was weinig voor nodig om onder deze ruim 4 meter hoge brug door te varen. Hij deed dat niet en lag eerst een tijdje te wachten om vervolgens een flinke tijd het autoverkeer te ontregelen.

Lees de rest van dit bericht

Aug-26: Wieringerwaard & Den Helder

Op dat nieuwe Hondsbossche Uitkijkduin waaide het stevig. Zo stevig dat de halve zijwind naar huis minder aantrekkelijk was dan de flinke voordewind naar de Wieringermeer. En dat kwam wel goed uit, want net voor de Wieringermeer in Wieringerwaard staat nog altijd een watertoren die ik op de foto en op dit blog wilde zetten.

Via de Stolpen zoefde ik er moeiteloos en in no-time op af. Helemaal no-time was het ook weer niet en dat had met de Stolperbrug te maken. Daar kom ik in een volgend bericht op terug. Net na die brug waren er flinke werkzaamheden en fietsers moesten op een onmogelijke plek terug naar het oude fietspad en daarbij de 2 rijbanen van de N248 in 1 ruk oversteken. Dat ging me niet lukken en ik besloot via Oudesluis om te fietsen, zoveel langer is dat nu ook weer niet en het scheelt een berg ergernis.

Lees de rest van dit bericht

Aug-23: Hondsbossche Kopfoto’s

Een paar maanden terug heb ik een rondje gefietst met bestemming Hondsbossche ‘Zeewering’. Ik fiets wel vaker die kant op, maar dit was de eerste keer dat ik over het nieuwe verhoogde fietspad kon en daar een mooi uitzicht had over de zee. Ik weet overigens niet hoe ik het nu moet noemen. Bij Zeewering denk je aan de oude dijk en niet aan de nieuwe die er nu voor ligt. Dat is meer een duinenrij of beter een langerekt duin zonder hoogteverschil. En kan je het dan nog wel een duin noemen of is dit een moderne strandwal?

Fraai is het wel en er is een zeer breed strand bijgekomen. Aan de Pettense kant is een uitkijkduin gemaakt en van daar heb je een mooi zicht over dit nieuwe stukje Nederland. Ik mocht die nog door het mulle zand beklimmen, maar inmiddels is dit zogenaamde panoramaduin van een trap voorzien. Meer is te vinden op de website Kust op Kracht.

Bij mijn eerste versie van xiwel.web-log.nl gebruikte ik de oude dijk als kopfoto, omdat langs de zeekant zo ongeveer het breedste fietspad ligt dat mij destijds bekend was. Het liep wel schuin af naar zee en de zoute zeedampen zijn niet bevorderlijk voor slecht verchroomde fietsdelen. Al snel kon die foto niet meer, omdat de dijk werd aangepast. Het gras werd vervangen door een laag stenen met een aardig patroontje. Die versie heeft nog even boven m’n web-log gestaan, maar al snel verving ik die door het huidige setje wisselfoto’s.

Hier een setje Hondsbossche foto’s.

Aug-19: Moestuintje?

Dit is nu typisch een woord waar ik slecht tegen kan. En de ellende is dat het tegenwoordig (te) vaak wordt gebruikt. Moes is voor mij gemalen fruit of groente. En net zoals je niet op rolmopsen kan vissen, lijkt het mij ook onmogelijk om appelmoes of andere moes in een tuintje te verbouwen. Ik xi dat gehark in die drap al voor me. Nog even en boeren beginnen met een vlahouderij of een broodakker.

Aug-17: Schuylenburg

De afgelopen dagen is mijn neus behoorlijk op de feiten gedrukt waar het Nederlandsch Indië betreft. En daarbij moet ik zeggen dat ik de indruk heb dat bij beide uitzendingen de makers meer dan hun best hebben gedaan om onze aanwezigheid in Indonesië en het eind daarvan zo objectief mogelijk te vertellen.

Tot een paar dagen terug heb ik er weinig van meegekregen. Ik heb geen directe familie of ouders van vrienden of kennissen die een band hebben met dat land, behalve dat ik eens per 4 weken een maaltijd haal bij de beste Indonees van Alkmaar. Een soort familiebedrijfje met zeer vriendelijke mensen en ontzettend lekker eten. De concullega’s (er zijn hier nog 6 van dit soort zaakjes) leggen het behoorlijk tegen ze af.

Lees de rest van dit bericht

Aug-14: Gele Regen

Deze foto maakte ik enkele maanden terug:


Lees de rest van dit bericht

Aug-10: Voor elk wat Wils?

Een maandje terug blogde Sjoerd over een begroeide elektriciteitshuisje dichtbij hem over de Limburgse grens in Duisland. Een saai ding dat bij de dito winkelschuur past. Het enige fraaie was de begroeiing. En dat deed me denken aan een foto van vergelijkbaar geval hier in Alkmaar:

Lees de rest van dit bericht

Aug-07: Mikado

Dit behendigheidsspelletje schoot anderhalve week geleden in m’n gedachten. Ik was naar Enkhuizen gefietst en bedacht om daar een voorschotje te nemen op m’n avondeten of beter namiddageten. Meestal eet ik rond een uur of 4 warm en in Enkhuizen was het hooguit een uur eerder en had ik na 50 km trek. Voor de afwisseling werd dat patat. Ik eet dat nog maar een paar keer per jaar sinds ik 15 jaar geleden m’n friteuse (vrouwelijke frituurpan met stekker) heb weggegven.

De keuze was een bakje patat of een groot bakje patat. Kortom de kleinste voor mij, daar heb ik zat aan. Puntzakken zie je steeds minder en bij de Amerikaanse McDo-achtigen krijg je een soort kartonnen enveloppe. Maar bij vrijwel alle snackbars gaat de patat thans in een platsic bakje, met een klein vakje voor de mayonaise of andere saus.

Lees de rest van dit bericht

Aug-04: Hijsplan

Nu het flink mis is gegaan in Alphen en hun (Oude) Rijn, wordt af en toe gesproken over een hijsplan. Daarin wordt aangegeven hoe het hijsen wordt uitgevoerd en of de spullen daar op berekend zijn en risico’s worden voorkomen. Het ging dus fout. Twee forse telescoopkranen en een brugdek kantelden en gleden van de pontons.

Achteraf is het makkelijk praten, maar van wat ik er van gezien heb vind ik dit voorval niet zo opvallend. Ik zag 2 pontons die (te) hoog op het water lagen, waarbij 1 (de achterste op dit fraaie filmpje) iets smaller was dan de voorste. Daarnaast lag nog een derde ponton, waarop het brugdek in een soort houder was aangeleverd over het water. Dat gebeurde vertikaal en is ook niet zo gek. Over het water kan je zoiets beter transporteren.

Lees de rest van dit bericht

Aug-02: 162 is Rood?

Deze foto nam ik onlangs op een flinke steenworp van m’n huis:

Geen idee of er een kleursysteem is dat met 3 cijfers werkt. RAL gebruikt 4 cijfers en voor RGB heb je 6 hexadecimalen nodig.

Jul-31: Alkmaarse Bukparade

Ik tik nog even verder over het brugbukken in de Alkmaarse grachten. Eergisteren ‘vergat’ ik te melden dat naast de suppers een de rondvaartboten, ook jaarlijks de Alkmaarse Canalparade voor een fiks aantal bruggen moet bukken. In de loop der jaren heb ik daar een aantal foto’s van gemaakt, maar die hebben (tot nu toe) nooit m’n blog gehaald.

Nu dus wel, maar veel moet je er niet van voorstellen. Het is gezellig, maar ook erg kleinschalig. Duidelijk een slap aftreksel van wat er eerdaags in Amsterdam moet voorvallen. De laatste keer was het hier eind-mei. De organisatie en krant geven er hoog van op en spreken over flink wat toeschouwers. Uit ervaring weet ik dat dat niet zo is. Met 500 echte toeschouwers houdt het wel op. Die lopen mee en staan op verschillende plekken langs de kant, waardoor ze minstens 4-dubbel worden geteld. Gewone wandelaars en aanwonenden lopen altijd al langs de grachten en worden en-passant meegeteld. Zeker vanuit de bootjes lijkt het meer dan het is.

Lees de rest van dit bericht

Jul-28: Supzooitje

Twee jaar geleden heb ik al eens over een setje suppers geblogd. Sup staat voor ‘Stand-Up Paddle surfing’, waarbij iemand ooit bedacht heeft om zich staande op een surfplank voort te bewegen met een peddel. In het afgelopen jaar is het suppen me hier niet zo opgevallen. Maar dit jaar was het weer raak en reden voor een paar foto’s:

Je ziet ze alleen, maar dus ook in groepsverband en vooral de Singel aan de west- (Geestersingel en Kennemersingel) en zuidkant (Nieuwlandersingel en Baansingel) van de Alkmaarse Binnenstad zijn uiterst geschikt. In de grachten gaat het natuurlijk ook, maar bij het Noord-Hollands Kanaal is het oppassen voor de grotere schepen.

De vorige keer lukte het me niet om een brugbukker (m/v) op de foto te zetten. Nu dus wel bij de Rootorenbrug (nr 16 op de m’n bruggenkaart).

Veel bruggen hebben hier maar een doorvaar (doorsup) hoogte van 90 cm. Bij de rondvaartboot is dat gebuk 1 van dé attracties, maar het zorgt er dus ook voor dat suppers hier iets meer aan bewegen moeten doen.