Maandelijks archief: oktober 2005

Oct-29: Einde Zomertijd

De bovenstaande foto heb ik eergisteren gemaakt. Met 20 graden was het prima strandweer net als de dagen ervoor en erna. Volgens mij vragen we om dit weer. Enkele jaren terug hebben we de zomertijd verlengt tot het laatste weekend van Oktober. Inmiddels houdt de natuur zich daar aan en blijft het tot die tijd zomers weer. De kans is dan ook groot dat de omslag over enkele dagen groot zal zijn.

Na het aanbreken van de wintertijd voorzie ik temperaturen ver onder het vriespunt met alle gevolgen vandien. Gezeik over een 11-stedentocht. Vastgevroren treindeuren. Te volle bussen omdat de fietsers plotseling allemaal in de bus stappen. En natuurlijk extra fileleed door langzaamrijdende of stilstaande sneeuwschuivers.

Het weer is steeds extremistischer aan het worden. Hadden we vroeger nog last van veel druilerig weer, tegenwoordig is het of een hoosbui of volop zon. Er is een oplossing. Zo kunnen we de ‘Herfsttijd’ en ‘Lentetijd’ invoeren, waarbij het verzetten van de klok tot een halfuurtje beperkt wordt. Ik ben benieuwd of de natuur dan weer wat geleidelijker wordt. Mijn jaarlijkse jetlaggen wordt dan wel minder.

Oct-26: Gastenboekhouding

Het onderstaande las ik vandaag in het gastenboek van het Noord-Hollands Dagblad.


@ Jose Je moet de hond de krant ook laten halen, dit moet je iig ZEKER niet zelf zo oplossen!
Stef
Ingezonden op 25-10-2005 om 13:27 uur


Is er nieuwe inkt gebruikt, of ander papier? Ik krijg een erg nare smaak in mijn mond als ik tegenwoordig de krant lees.
José
Ingezonden op 24-10-2005 om 07:44 uur

Oct-22: Kenteken

Ik had me voorgenomen om niet over de vogelgriep te loggen. Wat kan ik nou voor zinnigs toevoegen aan de discussie die door miljoenen westerlingen gehouden word? Totdat ik op Radio Bergeijk hoorde dat de vogels, die die griep verspreiden, het kenteken 5NHD hebben. Dat de vogelgriepvogels voorzien zijn van zo’n handig kenteken was mij niet eerder ter oge gekomen. Het betreft overigens H5N1 (met dat nummer worden we inmiddels doodgegooid), zie foto.

Oct-21: Zwerfgok 1 (Opgegeven)


In de maand september heb ik een rondje gefietst. Dat rondje staat hierboven op het kaartje. Omdat ik nog geen zin heb om een vakantieverslag in elkaar te prutsen leek het me leuker om een gokfoto te plaatsen. Gok dus de plaatsnaam waar de onderstaande foto gemaakt is. Ik adviseer daarna wel over het eerder of later was tijdens m’n tocht. Gok smakelijk!

Oct-15: Alkmaar in ’t zonnetje

Gisteren (14 oktober) was een onwerkelijke dag en die leek achteraf geheel om mij georganiseerd te zijn. Zelf wist ik dit niet en de diverse organisators evenmin. Het was de ‘Dag van de Witte Stok’ die dit jaar in het teken stond van fietshinder. De landelijke Fietsersbond werkte mee aan de dag en ik ben sinds enkele jaren actief lid voor de regio Alkmaar. De organisators hadden Alkmaar uitgekozen voor het officiële deel en het zou leuk zijn als ik ook langs kwam. “Misschien hebben we je nodig” (om foldertjes uit te delen). En omdat ik een van de weinigen ben die op een doordeweeks dag kan bood ik me dan ook aan. Dat aanbieden danwel gehoor geven aan een Fietsersbondwens gebeurde een dag of 3 eerder.

Een dag later belde een kennis van me, met wie ik nog steeds een stuk wil tandemmen. Door mijn vakantie en veel Fietsersbondwerk is het daar nog steeds niet van gekomen. Maar daar belde hij me niet voor. Hij wilde weten of ik misschien naar ‘De dag van de Witte Stok’ ging. Dat kon ik dus bevestigen.

Eergisteravond belde een andere kennis van me, die me regelmatiger belt. Met hem heb ik vaker getandemd. Hij belde niet voor de Dag van de Witte Stok. Hij is echter net als die andere kennis volledig blind en een echte stokloper. Dus vroeg ik of hij iets met zo’n dag had. “Niet zo”, was zijn antwoord. Toen ik vertelde dat ie in Alkmaar werd gehouden, veranderde hij prompt van afhoudend in sterk geïnteresseerd. Hij werkt in Alkmaar en omdat ik ook ging leek het hem leuk om ook te komen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Dus afgesproken dat ik hem bij het station zou op halen, zoals ik dat vaker heb gedaan.

Ik woon tegen het centrum en bezoek de binnenstad en het stationsgebied te voet. Om bij het station te komen stak ik onderweg de Geestersingel over bij de Bergerbrug. Daar ligt een prima zebra en net als de zebra’s rond mijn huis wordt daar door automobilisten goed gestopt. Voor mij stak een groepje van 8 voetgangers over en bleven de auto’s aan weerszijde netjes wachten. Een fietsster deed dat niet. Ze gebruikte de zebra om “ongeoorloofd” af te slaan richting binnenstad. Ik begrijp dat wel, op deze manier wordt het omfietsen over een zeer wijde rotonde vermeden. Zelf zou ik het dus ook doen. Echter niet op haar manier, zij slingerde zich tussen de 8 zebragangers door. Niemand raakte gewond en niemand gebaarde ook maar iets. Enkelen moesten wel een stapje inhouden en deden dat dan ook.

Die vrouw op de fiets kwam in mijn richting waardoor ik haar en haar fiets goed kon bekijken. Een goed verzorgde vrouw van ca. 50 jaar met een goed onderhouden en recente fiets. Het geheel gaf me de indruk dat zij een goede opleiding genoten heeft en mogelijk een baan heeft met enige status. In elk geval geen opgeschoten puber of ma Flodder-typ. Van een dergelijke maatschappijgenote verwacht ik zo’n snijpartij niet. Toch gebeurt het en ook zeer regelmatig. De voetgangers op de zebra ondergingen het ook min of meer als vanzelfsprekend. In feite doen die voetgangers hetzelfde als zij op de fiets zitten. “Zo gaat dat nu eenmaal.” Fietsers en voetgangers kunnen elkaar horen, hebben oogcontact en kunnen door hun beperkte snelheden tot op het laatste moment een bochtje bijsturen om een aanrijding te voorkomen. Die aanrijdingen vinden dan ook vrijwel niet plaats, op een manier zoals zwermen vogels ook niet botsen.

Dit “geaccepteerde” fietsgedrag is echter wel een ramp voor visueel gehandicapten die aangewezen zijn op een stok en hun gehoor. Het ‘oogcontact’ is bij hen niet mogelijk. Zij wachten bij een zebra tot AL het verkeer stopt. Met het verkeerslawaai is het al moeilijk om dit te bepalen, zeker gezien fietsers zeer weinig geluid produceren. Erger is het nog als tijdens het oversteken een fietser vlak langs een niet-ziende suist. Op dat moment is een fietser iets meer te horen en zeker te voelen door de luchtverplaatsing. Kortom visueel gehandicapten worden hier panisch en flink onzeker van. Geleide honden (die ook op het verkeer letten) blijven netjes wachten tot ook de fietsers gestopt zijn. En die doorfietsers die nog wel een gaatje zien, zorgen ervoor dat de hond (en dus de baas) blijft wachten, waar andere voetgangers oversteken.

Kortom zo’n simpel voorvalletje gaf maar weer aan waar 1 van de problemen zit, en het gebeurde ‘toevallig’ vandaag op mijn pad. Bij het station aangekomen viel daar de ellende mee. Dwz daar is een strook gele sleuftegels voor visueel gehandicapten en fietsers willen daar regelmatig een zwerffiets achterlaten. Fietsen ‘stallen’ op dit stationsplein is in het geheel verboden, daar zijn rekken voor op andere plaatsen. Toch stonden ook nu weer een 50-tal fietsen tegen een 5-tal zielige boompjes en tegen wat telefooncellen. Een brommer stond wel op het pad, dat iets later gebruikt zou worden door een flink aantal blinden opweg naar de bijeenkomst.

Al met al is de rommel van slecht gestalde fietsen (en brommers) een ware ramp voor de stoklopers. blinde geleidehond Overal waar je tikt, tik je wel tegen iets. En waar moet je dan lopen? De kennis die ik ophaalde heeft een geleide hond en dat beest trekt zijn baasje zeer handig langs dit soort obstakels. Zijn baas gebruikt ook een witte stok, maar moet in dit soort ‘mijnenvelden’ sterk op zijn hond afgaan. Maar zoals gezegd de rotzooi viel mee, enkele weken terug was het er beroerder.

Een week eerder stond deze foto in de krant Een taxi-chauffeur en een NS-verantwoordelijke (rechts) die klagen over fietsen op het blindenpad. Vooral de NS-er heeft wat mij betreft boter op zijn hoofd. Er staat geen blinde of andere padgebruiker op de foto, de fotograaf zal daar lang genoeg op gewacht hebben.Onlangs heb ik daar fietsen geteld. Dat waren er 707, terwijl er rond dat gebied 516 fietssleuven beschikbaar zijn. Dus bijna 200 tekort. De helft van de rekken is van het oude hela-hola-type, gammel en zonder aanbindmogelijkheid. Als het om acceptabele rekken gaat, dan zijn er ‘maar’ 461 tekort. Het ontbreekt ook aan overkapping. Goede rekken met overkapping zorgen er voor dat het aantal zwerffietsen (en zwerfbrommers) sterk afneemt. Waar dus ook voetgangers profijt van hebben door een opgeruimder stationsplein.

De bus kwam iets te laat waardoor ik een tijdje moest wachten. In Alkmaar hebben ze een uitstappunt waar elke bus de passagiers bij de ‘voordeur’ van het treinstation uitzet. Die bussen komen dan ook vrijwel allemaal achter elkaar binnen om de bussagiers een goede aansluiting te geven op de trein richting Amsterdam. Een bus doet dat volgens het boekje en bij een 2de bus lukte dat al niet meer. Een vrachtwagen die de stations-AH bevoorraad had zich tussen de bussen gedrongen en bleef staan op de uitzetplek. De motor bleef draaien en de grote Carrier-airco ook. Bij elkaar een flink lawaai dat het geluid van de andere bussen overstemde. Blinden hebben hier flink last van daar ze erg op hun gehoor zijn aangewezen. Als zo’n lawaaimaker vervolgens op een cruciale plek blijft staan, dan is het feestje compleet. Een blinde had duidelijk last van dit voertuig.

Het nadeel van deze pretparkeerder is ook dat de andere bussen hun passagiers maar op een andere plek uitzetten, in dit geval achter de lossende vrachtwagen. Voor een ziende is dit al lastig, omdat je langs zo’n vrachtwagen naar het station moet en het op die plek zeker niet ruim is. Voor blinden is het echter nog een stapje erger. Zij meten in hun hoofd alle plekken af waar ze zich kunnen bevinden. Op bepaalde plekken maken ze gebruik van een referentiepunt. Die uitstapplek is dus zo’n referentiepunt en die blijkt door deze ongein plots 20 meter oostelijker te zijn. In het algemeen zou de gemeente en Connexxion het niet moeten toelaten dat de bevoorrading van het AH-zaakje op deze manier gebeurt. Dit is geen incidentje wat een keer per dag voorkomt. Het was ook geen vrachtwagen van AH maar een vrachtwagen met voedseltype A. Een kwartiertje later komt er een andere vrachtwagen met frisdranktype B en zo volgen er nog een paar. Het spul gaat ook niet alleen naar het AH-tje, maar ook naar wat andere kleine nering in het stationsgebouw. Met betere losafspraken kan hoedanook veel irritatie voorkomen worden.

‘Mijn’ blinde had er geen last van, gezien ik hem op kwam halen. Inmiddels zag ik ook de andere kennis al tikkend van het perron komen en liepen we gedrie richting manifestatie. Doorgans snij ik af door de Spoorbuurt, maar nu leek het me toch verstandiger om de officiële looproute richting centrum te nemen. Een jaar of 5 terug is die aangelegd en zaten er van het begin tot het eind de bekende gele ribbeltegels in. Een groot deel daarvan is vervangen door een soort afwijkende bestrating. De meelopende tasters konden niet zoveel met de huidige situatie. Halverwege de Stationstraat groeit er nog altijd een dikke lantaarn midden in dit pad en bij de kroeg staan nog altijd stoeltjes op het overgebleven stukje ribbelpad.

Om de bocht liggen de ribbeltegels er nog wel. Het viel deze keer mee met de rommel die een aantal zaakjes hier ter reclame op de stoep heeft staan. Waarschijnlijk zijn zij ingeseind over deze dag. Bij de drukkerij werden de ribbeltegels afgesloten door een vuilnisvat, met de kreet ‘NederlandSchoon’. Zelf dacht ik: ‘.. om te beginnen met het verplaatsen van dit blokkerende zwerfvat’. Verderop kwamen we bij de eerder besproken zebra waar we ongehinderd door konden lopen.

Een oploopje bij de bank tegenover de bieb gaf voor mij duidelijk aan waar de manifestatie plaatsvond. Met elkaar stond er een persoon of 50 en was de stokdichtheid hoger dan ik ooit gezien heb in de stad. Voorts nog een half dozijn geleide honden en een rist fotograven van de diverse media. Een aantal Bello-schoolkinderen uit de Spoorbuurt liep geblinddoekt met stok in de rondte om te ervaren hoe het is om in het verkeer niets te zien. Ook de voorzitter van de Fietsersbond mocht deze ervaring opdoen, net als de wethouder die verantwoordelijk was voor de looproute die we net hadden gevolgd. Onderwijl werden passerende fietsers gewezen op deze overstekende blindgangers. Het is hier een fietsgebied en zo nu en dan zat daar ook weer zo’n ‘creatieveling’ tussen. Die kregen naast de gebruikelijke folder ook een extra preek. Waar ik me bij de eerder genoemde zebra-fietsster inhield (wegens tijdgebrek), kregen deze slachtoffers de volle laag.

Zelf zag ik nog kans met enkele mensen te spreken over het tandemkoppel-idee, waarbij fietsers en visueel gehandicapten iets aan elkaar hebben.

Na een uurtje ging de meute naar het oude gemeentehuis dat een paar honderd meter verder staat. De scholieren en nog wat andere mensen waren afgehaakt en de burgemeester en nog wat anderen aangehaakt. Het gezelschap paste keurig in de mooie raadskamer. Daar werd ook meer de reden van de keuze voor Alkmaar duidelijk. Alkmaar werd namelijk in het zonnetje gezet voor hun ‘Citycircle’ en de positieve samenwerking tussen gehandicapten en gemeente.

En plots viel bij mij het 20-centstukje. Naast actief Fietsersbondlid, Alkmaarder en voorfietser voor visueel gehandicapten was ik ook nog eens ‘Citycircle’-kenner bij uitstek. Ik vroeg me op dat moment af of er nog iemand in het gezelschap was met dezelfde hoeveelheid raakvlakken, en ik schat dat dat niet het geval was.

Natuurlijk werd vanuit diverse hoeken uitleg gedaan dat het beter is om fietsen netjes te stallen en dat ook fietsers netjes rekening moeten houden met gebruikers van de witte stok. Maar dat had ik natuurlijk al onderweg ondervonden. Als een visueel gehandicapte zijn stok op een willekeurige plek omhoog steekt, dan hoort het overige verkeer hem of haar de doorgang te verlenen naar de overzijde. Dit staat netjes in de verkeersregels (artikel 49) en geldt ook voor de bestuurder van een fiets. (Zelf vraag ik me dan weer af of dit ook opgaat voor de A9.) Om kort te gaan Alkmaar kreeg de ‘Buiten-gewoon-Veilig’-prijs voor het goede werk.

Maar nu vraagt u zich af wat is in hemelsnaam die ‘Citycircle’? Dat is dus het pad waarover we liepen tussen het station en de binnenstad. Er zijn nog meer stukken pad en met elkaar vormt dat een cirkel door de stad. Naar mijn mening ontbreekt het allerbelangrijkste deel tussen de binnenstad en ons regio ziekenhuis. Voor zienden is dit ziekenhuis te voet al belabberd te bereiken, ondanks dat het ziekenhuis vrijwel tegen de binnenstad ligt met daartussen mijn bescheiden appartement. Rollatorgangers, rolstoelen en blinde met geleidehond (en alle voetgangers uit de parkeergarage) worden naar het ziekenhuis afgescheept met een trottoirtje van 4 tegels breed. Kan het niet ietsje breder? De benauwdheid breekt vooral op aan de zuidkant, waar mensen langs moeten die hun auto bij het huidige AZ-terrein parkeren. Vaak loopt zo’n gezinsgroepje bezoekers over de fietsstrook omdat de stoep te smal is.

Gelukkig kregen we te horen dat er ook een blindvriendelijk pad bedacht is naar het ziekenhuis. Maar wordt het ook wat ruimer en hoe gaan ze dat dan doen? Ik ben erg benieuwd.

Dat ik een ‘Citycircle’-kenner ben heeft te maken met maken met de ligging van m’n huis, en mijn interesses voor zaken die met wandelroutes en visueel gehandicapten te maken hebben. Kortom als ik ook maar wat boodschappen haal zie ik altijd wel een stukje van dit pad en vrijwel nooit een loper met taststok. Ik begin me af te vragen of die er wel zijn. Zelf kwamen met mij 2 blinden van buiten mee, de 1 woont 15km en de ander 20km van deze stad. In de 5 jaar dat ik zeer regelmatig door de binnenstad loop (4x per week) en ik zeer goed oplet heb ik in totaal 3 visueel gehandicapten gezien, dus 0,6 per jaar. Een liep met zijn zwarte hond bij het belastingkantoor 2km van de binnenstad, een andere vrouw met witte geleidehond liep over het Ritsevoort waar geen blindentegels zijn en 1 persoon liep zonder hond langs de Kennemerstraatweg en moest het ook doen met reguliere tegels.

Tot vandaag had ik nog geen echte ‘citycircle’-gebruiker gezien. Wat ik ook bijna niet zie in Alkmaar zijn rollatorgebruikers. Toch weet ik dat er zeer veel zijn (15x meer dan stokgebruikers) en dat een deel van deze mensen echt wel een stukje op pad gaat. Misschien is het wel zo dat de ribbels van de ‘citycircle’ vervelend zijn voor rollators. Maar eerlijk gezegd ligt het echte probleem bij de schuinaflopende straten en de ongerieflijke oude straatjes. Rolleer maar eens door de Zilverstraat, 1 van de toegangen tot de binnenstad. Rollatorgebruikers zijn wel te vinden in het killere Noorder Arcade waar een prachtige gladde vloer ligt. Ik gaf al aan dat de looproute tussen binnenstad en het ziekenhuis waardeloos is.

Alkmaar mag dan een prijs hebben en -zoals door de sprekers gezegd:- op de goede weg zijn, toch is er nog veel te verbeteren. Zo kunnen mensen met een loophandicap niet bij de perrons komen vanaf de noordzijde van het centraal station. Daar is alleen een trap voorhanden. Bij station Alkmaar-Noord zijn ook alleen trappen en moet er bij een retourtje altijd 1x via die trappen onder het spoor door gelopen worden. Maar ik geef toe dat deze situatie meer aan de NS ligt dan aan de gemeente.

Door het niet gebruiken van de ‘citycircle’, laten de blinden en slechtzienden het kaas van hun brood eten. ‘Opgestaan, plaatsje vergaan’ geldt ook hier. Fietsers weten dat dondersgoed, zij verdedigen hun positie in het Alkmaarse door er flink in de rondte te trappen. De Fietsersbond doet dit door regelmatig overleg met de gemeente en af en toe een actie zoals vandaag. Sommige fietsers doen het door assertief door het verkeer te manouvreren, zoals de zebra-fietsster. Inmiddels wordt in Alkmaar voor 50% van de verplaatsingen de fiets gebruikt. Lopers, brommers, autoers en OV-ers hebben het nakijken.

En voor alle duidelijkheid: ‘Haal uw troep van de stoep!’ en ‘Geef gebruikers van de Witte Stok de ruimte!’


Aanvulling


Een dag later kwam ik op weg naar de winkel dit tafereeltje tegen. Een tafel met daarop enkele foldertjes en een bord. Het was me duidelijk, inmiddels was het de ‘Dag van de Starters’. En jawel dit setje stond ‘langs’ de ‘citycirle’ in de Gasthuistraat op nog geen 50 meter van onze manifestatieplek. Vooral zo’n gedrapeerd tafelkleedje is een lust voor een stokvoeler. “Zit ik in hondepoep te prikken of is dit iemands trouwjurk?”

Ook de naastlopende geleidehond is blij; “Lekker hordelopen, eerst een korte jump over het bord en daarna een lange over de tafel.” Maar waarschijnlijk houdt hij zich in en drukt ie zijn baas behendig van het blindenpad.

Oct-13: Vreselijk mooi

De laatste tijd wordt het zuidelijke deel van de USA en Midden-Amerika getroffen door heel veel stortregen. Grote delen staan blank en huizen spoelen van de hellingen. Die regen valt daardoor niet in het Amazonegebied waar inmiddels veel rivieren droogstaan. De aarde kent wel vaker van dit soort extreme uitschieters en vaak is de arme bevolking in onherbergzame gebieden de dupe. Sommige mensen zien er ook een straf in van de natuur of een oppermacht, omdat we zo slecht omgaan met de aarde. In dat geval worden toch echt de verkeerde mensen gestraft en blijven vervuilers in West-Europa en het noorden van Amerika buiten schot.

In Nederland worden we de laatste week getroffen door ontzettend mooi weer.Met 20 graden kunnen de kachels uitblijven en is het heerlijk wandel en fietsweer. Het waait niet te hard, en door de heldere hemel worden de herfstkleuren in een prachtig zonnetje gezet. En dat is natuurlijk vreselijk. Nederlanders zijn rasklagers die gespecialiseerd zijn in het klagen over het weer. Uit ervaring weet ik dat we een zeer mild klimaat hebben, waar menig buitenlander jalours op is. Dus klagen over ons weer vereist vakmanschap en intensieve training. En met dit schitterende najaarsweer loopt dat dus helemaal in de soep.

(De foto heb ik gisteren gemaakt in het hartje van de stad, op 700 meter van m’n huis.)

Oct-10: Portiekroken

Zelf rook ik niet. M’n vader rookte zeer veel, waardoor ik er nooit aan begonnen ben. Elke ochtend een half uur blaffen (mij wakker hoesten) zag ik niet zitten. Toch heb ik niet zoveel last van rook. Ik erger me wel aan stiekeme rokers. Bij 1 van mijn werkgevers werd door iemand op het toilet gerookt en dat geeft een vieze combi-stank. Daar mocht overigens op de kamer gerookt worden, als de kamergenoten ook rookten. Het werk werd op deze manier niet stilgelegd voor rookpauzes.

Bij mijn laatste baas mocht niet in het gebouw gerookt worden, dat gebeurde in het portiek. De enige in- en uitgang. Dus als je het gebouw in of uit ging moest je door een rookgordijn. Dan heb ik liever dat ze op hun eigen kamer roken. Het achteroverslaan van alcoholische dranken mag op de meeste kantoren ook niet, toch zie je nergens portiekzuipers.


Oct-05: Der Grosste!

In het Schwampellogje gaf ik aan om nog iets te schrijven over de verkiezingssoap van Duitsland. Naast al die kleurtjes was er 1 zeer belangrijke vraag: ‘Wie heeft de grootste partij?’

Die vraag is erg belangrijk omdat geen van de partijen de meerderheid heeft gehaald. Net als in Nederland geldt dan dat de grootste partij kan beginnen met het onderzoeken (‘das sondieren’) en tot stand brengen van een coalitie. De grootste partij levert in zo’n geval dan doorgaans de minister-president (Kanselier of Kanselière). Na de resultaten van afgelopen zondag staat de SPD op 34,9% en de Union op 35,5%. Eigenlijk hebben de verlate resultaten in Dresden daar weinig aan veranderd.

Het lijkt dus simpel dat de Union de grootste is. Toch kan daar iets tegenin gebracht worden, en dat is dan ook uitvoerig gedaan. De Union (CSU/CDU) is feitelijk een dubbele regionale partij. De CSU (Chrislich Soziale Union) is beperkt tot het roomse Bayern. Hoofd van die partij is Herr Stoiber. De rest van Duitsland is het werkgebied van Frau Merkel met haar CDU (Christlich Demokratische Union). Die 2 partijen werken immer samen bij de landelijke verkiezingen en afgesproken is dat Angela Merkel de lijsttrekster voor de CDU/CSU is.

De fout die de CDU/CSU gemaakt heeft (en nog steeds maakt) is dat er bij debatten niet alleen mevrouw Merkel op komt draven, maar ook haar Bayersche collega Stoiber. Daarmee geven ze aan dat het niet om 1, maar om 2 partijen gaat. Die 35,5% bestaat in dat geval uit 9,5% voor de CSU en 26% voor de CDU. De SDP is op die manier duidelijk groter dan de CDU.

De Groenen en Bundnis ’90 werken ook al jaren samen. Zij laten zich echter ten allen tijde vertegenwoordigen door 1 persoon (Fischer) waardoor ook echt de indruk gewekt wordt dat het om 1 hechte partij gaat. De CDU/CSU had dit ook moeten doen, maar doet dat dus nog steeds niet. Het wekt ook de indruk dat ‘meisje’ Merkel aan het handje loopt van de meer ervaren Stoiber. Dat geeft geen solide indruk en vraagt om reacties. Het gezeur over de grootste partij heeft de CDU/CSU daarmee zelf uitgelokt.

Mogelijk zal de president van Duitsland (Horst Köhler) de knoop van dit getouwtrek door moeten hakken. Het blijft nog wel een tijdje vermakelijk.

Oct-03: Het Nieuwe Rijden?


‘Het nieuwe rijden’ is hier (niet zover van Aachen) nog niet doorgedrongen?