Oct-15: Alkmaar in ’t zonnetje

Gisteren (14 oktober) was een onwerkelijke dag en die leek achteraf geheel om mij georganiseerd te zijn. Zelf wist ik dit niet en de diverse organisators evenmin. Het was de ‘Dag van de Witte Stok’ die dit jaar in het teken stond van fietshinder. De landelijke Fietsersbond werkte mee aan de dag en ik ben sinds enkele jaren actief lid voor de regio Alkmaar. De organisators hadden Alkmaar uitgekozen voor het officiële deel en het zou leuk zijn als ik ook langs kwam. “Misschien hebben we je nodig” (om foldertjes uit te delen). En omdat ik een van de weinigen ben die op een doordeweeks dag kan bood ik me dan ook aan. Dat aanbieden danwel gehoor geven aan een Fietsersbondwens gebeurde een dag of 3 eerder.

Een dag later belde een kennis van me, met wie ik nog steeds een stuk wil tandemmen. Door mijn vakantie en veel Fietsersbondwerk is het daar nog steeds niet van gekomen. Maar daar belde hij me niet voor. Hij wilde weten of ik misschien naar ‘De dag van de Witte Stok’ ging. Dat kon ik dus bevestigen.

Eergisteravond belde een andere kennis van me, die me regelmatiger belt. Met hem heb ik vaker getandemd. Hij belde niet voor de Dag van de Witte Stok. Hij is echter net als die andere kennis volledig blind en een echte stokloper. Dus vroeg ik of hij iets met zo’n dag had. “Niet zo”, was zijn antwoord. Toen ik vertelde dat ie in Alkmaar werd gehouden, veranderde hij prompt van afhoudend in sterk geïnteresseerd. Hij werkt in Alkmaar en omdat ik ook ging leek het hem leuk om ook te komen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Dus afgesproken dat ik hem bij het station zou op halen, zoals ik dat vaker heb gedaan.

Ik woon tegen het centrum en bezoek de binnenstad en het stationsgebied te voet. Om bij het station te komen stak ik onderweg de Geestersingel over bij de Bergerbrug. Daar ligt een prima zebra en net als de zebra’s rond mijn huis wordt daar door automobilisten goed gestopt. Voor mij stak een groepje van 8 voetgangers over en bleven de auto’s aan weerszijde netjes wachten. Een fietsster deed dat niet. Ze gebruikte de zebra om “ongeoorloofd” af te slaan richting binnenstad. Ik begrijp dat wel, op deze manier wordt het omfietsen over een zeer wijde rotonde vermeden. Zelf zou ik het dus ook doen. Echter niet op haar manier, zij slingerde zich tussen de 8 zebragangers door. Niemand raakte gewond en niemand gebaarde ook maar iets. Enkelen moesten wel een stapje inhouden en deden dat dan ook.

Die vrouw op de fiets kwam in mijn richting waardoor ik haar en haar fiets goed kon bekijken. Een goed verzorgde vrouw van ca. 50 jaar met een goed onderhouden en recente fiets. Het geheel gaf me de indruk dat zij een goede opleiding genoten heeft en mogelijk een baan heeft met enige status. In elk geval geen opgeschoten puber of ma Flodder-typ. Van een dergelijke maatschappijgenote verwacht ik zo’n snijpartij niet. Toch gebeurt het en ook zeer regelmatig. De voetgangers op de zebra ondergingen het ook min of meer als vanzelfsprekend. In feite doen die voetgangers hetzelfde als zij op de fiets zitten. “Zo gaat dat nu eenmaal.” Fietsers en voetgangers kunnen elkaar horen, hebben oogcontact en kunnen door hun beperkte snelheden tot op het laatste moment een bochtje bijsturen om een aanrijding te voorkomen. Die aanrijdingen vinden dan ook vrijwel niet plaats, op een manier zoals zwermen vogels ook niet botsen.

Dit “geaccepteerde” fietsgedrag is echter wel een ramp voor visueel gehandicapten die aangewezen zijn op een stok en hun gehoor. Het ‘oogcontact’ is bij hen niet mogelijk. Zij wachten bij een zebra tot AL het verkeer stopt. Met het verkeerslawaai is het al moeilijk om dit te bepalen, zeker gezien fietsers zeer weinig geluid produceren. Erger is het nog als tijdens het oversteken een fietser vlak langs een niet-ziende suist. Op dat moment is een fietser iets meer te horen en zeker te voelen door de luchtverplaatsing. Kortom visueel gehandicapten worden hier panisch en flink onzeker van. Geleide honden (die ook op het verkeer letten) blijven netjes wachten tot ook de fietsers gestopt zijn. En die doorfietsers die nog wel een gaatje zien, zorgen ervoor dat de hond (en dus de baas) blijft wachten, waar andere voetgangers oversteken.

Kortom zo’n simpel voorvalletje gaf maar weer aan waar 1 van de problemen zit, en het gebeurde ‘toevallig’ vandaag op mijn pad. Bij het station aangekomen viel daar de ellende mee. Dwz daar is een strook gele sleuftegels voor visueel gehandicapten en fietsers willen daar regelmatig een zwerffiets achterlaten. Fietsen ‘stallen’ op dit stationsplein is in het geheel verboden, daar zijn rekken voor op andere plaatsen. Toch stonden ook nu weer een 50-tal fietsen tegen een 5-tal zielige boompjes en tegen wat telefooncellen. Een brommer stond wel op het pad, dat iets later gebruikt zou worden door een flink aantal blinden opweg naar de bijeenkomst.

Al met al is de rommel van slecht gestalde fietsen (en brommers) een ware ramp voor de stoklopers. blinde geleidehond Overal waar je tikt, tik je wel tegen iets. En waar moet je dan lopen? De kennis die ik ophaalde heeft een geleide hond en dat beest trekt zijn baasje zeer handig langs dit soort obstakels. Zijn baas gebruikt ook een witte stok, maar moet in dit soort ‘mijnenvelden’ sterk op zijn hond afgaan. Maar zoals gezegd de rotzooi viel mee, enkele weken terug was het er beroerder.

Een week eerder stond deze foto in de krant Een taxi-chauffeur en een NS-verantwoordelijke (rechts) die klagen over fietsen op het blindenpad. Vooral de NS-er heeft wat mij betreft boter op zijn hoofd. Er staat geen blinde of andere padgebruiker op de foto, de fotograaf zal daar lang genoeg op gewacht hebben.Onlangs heb ik daar fietsen geteld. Dat waren er 707, terwijl er rond dat gebied 516 fietssleuven beschikbaar zijn. Dus bijna 200 tekort. De helft van de rekken is van het oude hela-hola-type, gammel en zonder aanbindmogelijkheid. Als het om acceptabele rekken gaat, dan zijn er ‘maar’ 461 tekort. Het ontbreekt ook aan overkapping. Goede rekken met overkapping zorgen er voor dat het aantal zwerffietsen (en zwerfbrommers) sterk afneemt. Waar dus ook voetgangers profijt van hebben door een opgeruimder stationsplein.

De bus kwam iets te laat waardoor ik een tijdje moest wachten. In Alkmaar hebben ze een uitstappunt waar elke bus de passagiers bij de ‘voordeur’ van het treinstation uitzet. Die bussen komen dan ook vrijwel allemaal achter elkaar binnen om de bussagiers een goede aansluiting te geven op de trein richting Amsterdam. Een bus doet dat volgens het boekje en bij een 2de bus lukte dat al niet meer. Een vrachtwagen die de stations-AH bevoorraad had zich tussen de bussen gedrongen en bleef staan op de uitzetplek. De motor bleef draaien en de grote Carrier-airco ook. Bij elkaar een flink lawaai dat het geluid van de andere bussen overstemde. Blinden hebben hier flink last van daar ze erg op hun gehoor zijn aangewezen. Als zo’n lawaaimaker vervolgens op een cruciale plek blijft staan, dan is het feestje compleet. Een blinde had duidelijk last van dit voertuig.

Het nadeel van deze pretparkeerder is ook dat de andere bussen hun passagiers maar op een andere plek uitzetten, in dit geval achter de lossende vrachtwagen. Voor een ziende is dit al lastig, omdat je langs zo’n vrachtwagen naar het station moet en het op die plek zeker niet ruim is. Voor blinden is het echter nog een stapje erger. Zij meten in hun hoofd alle plekken af waar ze zich kunnen bevinden. Op bepaalde plekken maken ze gebruik van een referentiepunt. Die uitstapplek is dus zo’n referentiepunt en die blijkt door deze ongein plots 20 meter oostelijker te zijn. In het algemeen zou de gemeente en Connexxion het niet moeten toelaten dat de bevoorrading van het AH-zaakje op deze manier gebeurt. Dit is geen incidentje wat een keer per dag voorkomt. Het was ook geen vrachtwagen van AH maar een vrachtwagen met voedseltype A. Een kwartiertje later komt er een andere vrachtwagen met frisdranktype B en zo volgen er nog een paar. Het spul gaat ook niet alleen naar het AH-tje, maar ook naar wat andere kleine nering in het stationsgebouw. Met betere losafspraken kan hoedanook veel irritatie voorkomen worden.

‘Mijn’ blinde had er geen last van, gezien ik hem op kwam halen. Inmiddels zag ik ook de andere kennis al tikkend van het perron komen en liepen we gedrie richting manifestatie. Doorgans snij ik af door de Spoorbuurt, maar nu leek het me toch verstandiger om de officiële looproute richting centrum te nemen. Een jaar of 5 terug is die aangelegd en zaten er van het begin tot het eind de bekende gele ribbeltegels in. Een groot deel daarvan is vervangen door een soort afwijkende bestrating. De meelopende tasters konden niet zoveel met de huidige situatie. Halverwege de Stationstraat groeit er nog altijd een dikke lantaarn midden in dit pad en bij de kroeg staan nog altijd stoeltjes op het overgebleven stukje ribbelpad.

Om de bocht liggen de ribbeltegels er nog wel. Het viel deze keer mee met de rommel die een aantal zaakjes hier ter reclame op de stoep heeft staan. Waarschijnlijk zijn zij ingeseind over deze dag. Bij de drukkerij werden de ribbeltegels afgesloten door een vuilnisvat, met de kreet ‘NederlandSchoon’. Zelf dacht ik: ‘.. om te beginnen met het verplaatsen van dit blokkerende zwerfvat’. Verderop kwamen we bij de eerder besproken zebra waar we ongehinderd door konden lopen.

Een oploopje bij de bank tegenover de bieb gaf voor mij duidelijk aan waar de manifestatie plaatsvond. Met elkaar stond er een persoon of 50 en was de stokdichtheid hoger dan ik ooit gezien heb in de stad. Voorts nog een half dozijn geleide honden en een rist fotograven van de diverse media. Een aantal Bello-schoolkinderen uit de Spoorbuurt liep geblinddoekt met stok in de rondte om te ervaren hoe het is om in het verkeer niets te zien. Ook de voorzitter van de Fietsersbond mocht deze ervaring opdoen, net als de wethouder die verantwoordelijk was voor de looproute die we net hadden gevolgd. Onderwijl werden passerende fietsers gewezen op deze overstekende blindgangers. Het is hier een fietsgebied en zo nu en dan zat daar ook weer zo’n ‘creatieveling’ tussen. Die kregen naast de gebruikelijke folder ook een extra preek. Waar ik me bij de eerder genoemde zebra-fietsster inhield (wegens tijdgebrek), kregen deze slachtoffers de volle laag.

Zelf zag ik nog kans met enkele mensen te spreken over het tandemkoppel-idee, waarbij fietsers en visueel gehandicapten iets aan elkaar hebben.

Na een uurtje ging de meute naar het oude gemeentehuis dat een paar honderd meter verder staat. De scholieren en nog wat andere mensen waren afgehaakt en de burgemeester en nog wat anderen aangehaakt. Het gezelschap paste keurig in de mooie raadskamer. Daar werd ook meer de reden van de keuze voor Alkmaar duidelijk. Alkmaar werd namelijk in het zonnetje gezet voor hun ‘Citycircle’ en de positieve samenwerking tussen gehandicapten en gemeente.

En plots viel bij mij het 20-centstukje. Naast actief Fietsersbondlid, Alkmaarder en voorfietser voor visueel gehandicapten was ik ook nog eens ‘Citycircle’-kenner bij uitstek. Ik vroeg me op dat moment af of er nog iemand in het gezelschap was met dezelfde hoeveelheid raakvlakken, en ik schat dat dat niet het geval was.

Natuurlijk werd vanuit diverse hoeken uitleg gedaan dat het beter is om fietsen netjes te stallen en dat ook fietsers netjes rekening moeten houden met gebruikers van de witte stok. Maar dat had ik natuurlijk al onderweg ondervonden. Als een visueel gehandicapte zijn stok op een willekeurige plek omhoog steekt, dan hoort het overige verkeer hem of haar de doorgang te verlenen naar de overzijde. Dit staat netjes in de verkeersregels (artikel 49) en geldt ook voor de bestuurder van een fiets. (Zelf vraag ik me dan weer af of dit ook opgaat voor de A9.) Om kort te gaan Alkmaar kreeg de ‘Buiten-gewoon-Veilig’-prijs voor het goede werk.

Maar nu vraagt u zich af wat is in hemelsnaam die ‘Citycircle’? Dat is dus het pad waarover we liepen tussen het station en de binnenstad. Er zijn nog meer stukken pad en met elkaar vormt dat een cirkel door de stad. Naar mijn mening ontbreekt het allerbelangrijkste deel tussen de binnenstad en ons regio ziekenhuis. Voor zienden is dit ziekenhuis te voet al belabberd te bereiken, ondanks dat het ziekenhuis vrijwel tegen de binnenstad ligt met daartussen mijn bescheiden appartement. Rollatorgangers, rolstoelen en blinde met geleidehond (en alle voetgangers uit de parkeergarage) worden naar het ziekenhuis afgescheept met een trottoirtje van 4 tegels breed. Kan het niet ietsje breder? De benauwdheid breekt vooral op aan de zuidkant, waar mensen langs moeten die hun auto bij het huidige AZ-terrein parkeren. Vaak loopt zo’n gezinsgroepje bezoekers over de fietsstrook omdat de stoep te smal is.

Gelukkig kregen we te horen dat er ook een blindvriendelijk pad bedacht is naar het ziekenhuis. Maar wordt het ook wat ruimer en hoe gaan ze dat dan doen? Ik ben erg benieuwd.

Dat ik een ‘Citycircle’-kenner ben heeft te maken met maken met de ligging van m’n huis, en mijn interesses voor zaken die met wandelroutes en visueel gehandicapten te maken hebben. Kortom als ik ook maar wat boodschappen haal zie ik altijd wel een stukje van dit pad en vrijwel nooit een loper met taststok. Ik begin me af te vragen of die er wel zijn. Zelf kwamen met mij 2 blinden van buiten mee, de 1 woont 15km en de ander 20km van deze stad. In de 5 jaar dat ik zeer regelmatig door de binnenstad loop (4x per week) en ik zeer goed oplet heb ik in totaal 3 visueel gehandicapten gezien, dus 0,6 per jaar. Een liep met zijn zwarte hond bij het belastingkantoor 2km van de binnenstad, een andere vrouw met witte geleidehond liep over het Ritsevoort waar geen blindentegels zijn en 1 persoon liep zonder hond langs de Kennemerstraatweg en moest het ook doen met reguliere tegels.

Tot vandaag had ik nog geen echte ‘citycircle’-gebruiker gezien. Wat ik ook bijna niet zie in Alkmaar zijn rollatorgebruikers. Toch weet ik dat er zeer veel zijn (15x meer dan stokgebruikers) en dat een deel van deze mensen echt wel een stukje op pad gaat. Misschien is het wel zo dat de ribbels van de ‘citycircle’ vervelend zijn voor rollators. Maar eerlijk gezegd ligt het echte probleem bij de schuinaflopende straten en de ongerieflijke oude straatjes. Rolleer maar eens door de Zilverstraat, 1 van de toegangen tot de binnenstad. Rollatorgebruikers zijn wel te vinden in het killere Noorder Arcade waar een prachtige gladde vloer ligt. Ik gaf al aan dat de looproute tussen binnenstad en het ziekenhuis waardeloos is.

Alkmaar mag dan een prijs hebben en -zoals door de sprekers gezegd:- op de goede weg zijn, toch is er nog veel te verbeteren. Zo kunnen mensen met een loophandicap niet bij de perrons komen vanaf de noordzijde van het centraal station. Daar is alleen een trap voorhanden. Bij station Alkmaar-Noord zijn ook alleen trappen en moet er bij een retourtje altijd 1x via die trappen onder het spoor door gelopen worden. Maar ik geef toe dat deze situatie meer aan de NS ligt dan aan de gemeente.

Door het niet gebruiken van de ‘citycircle’, laten de blinden en slechtzienden het kaas van hun brood eten. ‘Opgestaan, plaatsje vergaan’ geldt ook hier. Fietsers weten dat dondersgoed, zij verdedigen hun positie in het Alkmaarse door er flink in de rondte te trappen. De Fietsersbond doet dit door regelmatig overleg met de gemeente en af en toe een actie zoals vandaag. Sommige fietsers doen het door assertief door het verkeer te manouvreren, zoals de zebra-fietsster. Inmiddels wordt in Alkmaar voor 50% van de verplaatsingen de fiets gebruikt. Lopers, brommers, autoers en OV-ers hebben het nakijken.

En voor alle duidelijkheid: ‘Haal uw troep van de stoep!’ en ‘Geef gebruikers van de Witte Stok de ruimte!’


Aanvulling


Een dag later kwam ik op weg naar de winkel dit tafereeltje tegen. Een tafel met daarop enkele foldertjes en een bord. Het was me duidelijk, inmiddels was het de ‘Dag van de Starters’. En jawel dit setje stond ‘langs’ de ‘citycirle’ in de Gasthuistraat op nog geen 50 meter van onze manifestatieplek. Vooral zo’n gedrapeerd tafelkleedje is een lust voor een stokvoeler. “Zit ik in hondepoep te prikken of is dit iemands trouwjurk?”

Ook de naastlopende geleidehond is blij; “Lekker hordelopen, eerst een korte jump over het bord en daarna een lange over de tafel.” Maar waarschijnlijk houdt hij zich in en drukt ie zijn baas behendig van het blindenpad.

Geplaatst op 2005-10-15, in Alkmaar, Ximatig en getagd als , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 22 reacties.

  1. ik was het niet op die zebra, alhoewel de beschrijving wel akelig klopt :?
    jeetje wat een verslag van misstanden Xi ! ik ben ziend maar dat is het al een ramp in jouw stad! Ik ben ooit op de blindenboot geweest, ken je dat? pikdonker werd je door een blinde geleid in een nagebouwde leefgemeenschap; straten cafebezoek alles in het stikdonker. Sinds die tijd kijk ik wat vaker om me heen en zie hoe weinig toegankelijk sommige voorzieningen nog zijn voor de minder validen!

  2. En Alkmaar krijgt dan nog een prijs omdat hier zo goed samengewerkt wordt tussen gemeente en gehandicapten. Ik vind zelf ook dat Alkmaar zeker niet een beroerdste gemeente/stad is, maar dat zegt misschien meer over andere gemeentes.
    Ik kan ook wel zeggen dat veel mensen die bovenstaande situaties wel herkennen, maar vaak de verbanden niet zien. Bijvoorbeeld dat zij zelf ongewild meewerken door even snel een fiets vlakbij de winkel tegen de muur te plaatsen. De functie van dat ribbelpad eronder is wel bekend, “maar blinden zie je hier toch niet”. Het “Moet kunnen”-effect.
    Maar visueel gehandicapten kunnen net zo egocentrisch zijn naar andere groepen in de samenleving. Bijvoorbeeld: “Een geleide hond is voor mij een noodzaak, daar moeten anderen aan wennen.” Dat terwijl er ook blinden zijn die door het leven gaan zonder hond.
    Dat doet me ontrinneren dat Nederland ook waardeloze bussen heeft. Het enige invalide plekje is achter de chauffeur, de plek met de minste (been-)ruimte. Moet je daar nog es een geleidehond bij parkeren, dat gaat absoluut niet lukken.
    In Toronto en Chicago zag ik veel betere bussen met voorin aan weerszijde 4 stoelen tegen het raam. Dat creerde een prima ruimte voor mensen die slecht ter been zijn, en een rollator meenemen, of bijvoorbeeld een geleide hond. Hier is het gebruik om met stok, tuig en hond maar iets verder door de smalle bus te wurmen en maar hopen dat er een tegenzitterplaats vrij is. Doorgaans staat ook niemand op als een blinde aangeeft graag zo’n plek te wensen. “Het is immers geen invalideplaats”.
    Met mijn verslag probeer ik simpel wat ogen te openen en wie weet?
    ‘Toevallig’ ga ik begin November naar zoiets in Beverwijk. Dat is bedacht door familie aan de kouwe kant van mijn broer. Zij hebben geen notie van dit verhaal en weten alleen dat ik flinke stukken fiets. Kan nog leuk worden, ik ben alleen hardstikke onzeker in het pikkedonker. Zal we op een aanvullend verslagje uitdraaien. Hoezo toevallig? :)

  3. Moet je wel zin hebben om zo`n lap tekst te lezen , ik kwam niet verder dan 3 alinea`s :?
    Ik brigadier voor school en idd , die types fietsen vaak gewoon door terwijl dat helemaal niet mag , erg vervelend :?

  4. Hartstikke goed om mensen aan de lijve te laten ondervinden hoe het is om niets te zien. Ik hoop alleen dat het Gemeente bestuur ook daadwerkelijk iets gaat doen aan de probleemgebieden.
    Hier in ons dorp is trouwens niets aan voorzieningen voor blinden.
    Niet alleen slechtzienden hebben last van foutgeparkeerde auto’s en fietsen, ook voor rolstoelers is een stoep vaak een hindernisparcour.
    Over de ontoegankelijkheid van het OV zal ik het maar niet hebben :(

  5. @MJ: Het is niet mijn gebruik om lappen text te produceren, zoiets laat ik liever aan Paulie* over. :)
    Dit verhaal heb ik er gisternacht in een paar uurtjes uitgeraffeld. Een aantal zaken heb ik er uitgelaten omdat het te lang werd. Vandaag heb ik er nog wat schoonheidfoutjes uitgehaald. Toch laat ik het verder mooi zoals het is. Die gebeurtenissen hebben allemaal betrekking op elkaar en dat trek ik dus liever niet uit elkaar. Desgewenst kan ik er nog wat hoofdstuknummertjes tussen zetten.
    Je kan ook gewoon morgen of later terugkomen om een weer een ander stukje te lezen. Ximaar :)
    Betreft je werkgebied die waardeloze zebra tussen de Chinees en Horizon? Daar wordt je zelfs van afgereden door de gemeenteautos. Laatst stopte ik netjes voor de Zebra over de Zaagmolenweg (Oudkarspel). Daar stond een hele kudde scholieren en agent voor de zebra te wachten. Mocht ik daar niet stoppen van die agent; ik hield het verkeer op. Rare gemeente. Blij dat ik er niet meer woon. 8)

  6. @imf: Op en afritten gaan hier redelijk goed. De belangrijkste winkelstraten zijn zonder stoepranden. Dat geeft wel andere problemen, veel voetgangers denken dat de straat alleen een wandelweg is. Toch is het echt de bedoeling dat op het middendeel (4 meter) gefietst wordt en langs de brede randen (2 x 4 meter) gelopen.
    Rolstoelgebruikers zijn hier vooral de dupe rond het ziekenhuis, en dat vind ik op z’n minst raar.
    Vorig jaar heb ik in noord-Duitsland een aantal (Regional Express) treinen gebruikt die voorzien waren van zeer ruime fiets en rolstoelruimtes (een dozijn tandems kon en zonder moeite in), voorzien van een brede gelijkvloerse instap en een rolstoeltoilet. Van het perron kon je zonder moeite gelijkvloers doorrollen tot in de plee. Bedenk daarbij dat de meeste duitse stations goede liften hebben voor rolstoelen, fietsen of mensen die slecht ter been zijn.
    De 2 stations van Alkmaar hebben geen enkele lift. En ook in Amsterdam Centraal kan je niet zomaar gebruik maken van hun vieze aftandse liften. Dat is in Amersfoort wel beter. Hun doorzichtige liften lijken erg op die duitse gevallen. Nu nog die mooie RE-stellen naar Nederland halen. :)

  7. Je hebt me wel de ogen geopend, ik had bij een hoop van de dingen die je noemt nog nooit stil gestaan.

  8. Oh, ik lees vol verbazing over Duitsland, wat lopen we hier toch hopeloos achter (zucht).
    Wij wilden eens met de trein naar Frankrijk naar het eiland, Ile de Ré, helemaal aangepast voor gehandicapten. We hadden stevig gespaard, en waren eindelijk zover om te gaan. Mijn vriendin belde naar spoorwegen voor informatie. Blijkt dat er maar ÉÉN rolstoelplek is in die hele trein! We konden na elkaar reizen. :(
    We hebben maar een zonnebank gekocht in plaats van de reis naar Frankrijk.
    Onze vernieuwde hoofdstraat is nu helemaal een ramp voor visueelgehandicapten en rollend materieel. :(

  9. @imf: Daar ben je mooi klaar mee, was dat een NL, BE of FR-trein?
    Aanvulling: die treinen die ik bedoel rijden vooral in Hamburg/Bremen/NiederSachsen en het betreft rijtuigen die voor en in Oost-Duitsland waren gemaakt. In het oostelijke deel van Duitsland heb ik geen trein-ervaringen, maar waarschijnlijk rijden ze daar ook. Dit jaar was ik in Bayern en had ik te maken met van die oude waardeloze treinen. Wel veel ruimte om fietsen te plaatsen, maar die moest je dan eerst wel door een zeer smal deurtje wroeten via 3 smalle traptreedjes. Met een rolstoel is dat niet te doen.
    Île de Ré ken ik van naam, maar ben het onderweg nooit tegen gekomen.

  10. Ik heb dus slecht opgelet. Dat eiland ligt net ten noorden van Île de Oleron, waar ik wel een stukje op gefietst heb.

  11. Ile d’Oleron, daar heb ik mooie herinneringen aan toen ik daar een keer met broer, zus en aanhang op vakantie was. Vooral mijn zus die ’s ochtends haar tent open deed, constateerde dat het regende en dan riep: Ik baal hier van dat Ile d’ Olefuck.

  12. Ik heb er maar even gekeken, o.a. die leuke gekleurde vissershuisje aan een drooggevalen vaargeul en hun citadel. Leuker was die brug er naartoe. Heen ging ik 12 en terug gemiddeld 52 km/h. Je kan bedenken uit welke hoek de wind kwam. :)

  13. Nu ik het weer lees, zie ik dat het Ile de Oleron moet zijn. Het is een project van L’Accolade.

  14. Ja dat stukje zebra heb ik :? , vaak gevaarlijk. Nu zijn er te weinig ouders die dit willen doen en staat er af en toe niemand , ik vind het schandalig.
    Je mocht niet stoppen zei je. Wij mogen een auto niet plotseling laten stoppen , er moet een ruime remweg tussen zitten. Het kan zijn dat jij stopte en de andere kant niet en dat ze je daarom door lieten gaan.
    Het gebeurt mij ook wel eens en dan laat ik de andere kant stoppen als dit kan. Soms is het moeilijk

  15. @M-J: Ik stopte netjes en zorgde ervoor dat een achteropkomende auto achter me als wachtende aansloot. Voor het stoppen kijk ik eerst of het kan, inclussief achterom en vervolgens ga ik niet langs de kant staan, maar een meter er vanaf. Ik weet dat anders de auto’s om me heen gaan en dit gevaar oplevert voor de overstekers. Maar helaas, de hele wachtende meute wilde niet oversteken. In dat geval moeten ze zich niet wachtend ophouden bij een zebra. Zo’n wachtmeester zou dat moeten weten. :)
    Schijnbaar gingen ze er al van uit dat niemand voor de zebra zou stoppen, en dat is ook kwalijk te noemen.

  16. Ik heb je hele log gelezen en vind het zeer sociaal van je om dat allemaal aan te kaarten.

  17. @Thérèse: Dit verhaal past toch prima op een web-log die Xinix of Xiwel heet :)
    Ik vind sociaal met elkaar omgaan erg belangrijk, maar ben ook erg liberaal. Dwz. ik ben erg op m’n vrijheid en zelfstandigheid gesteld en heb een hekel aan te sociaal en bemoeizucht. Zover ik begrijp zijn visueel gehandicapten ook erg voor (bewegings-)vrijheid en zelfstandigheid, net als de meeste fietsers die de kortste weg willen zonder stoplichten. Al die vrijgevochte liberalen moeten toch een beetje sociaal met elkaar omgaan, anders wordt het slaande ruzie. :)

  18. Alkmaar vind ik een geweldig leuke stad!

  19. Ik zie nog wel wat, hoewel niet daverend en eigelijk maar met één oog. Ik kan me dus redelijk voorstellen wat een ellende die reclamebordenm fietsen, enzovoort moeten zijn voor iemand die helemaal niets ziet (ik kom ook al geregeld in botsing met reclame uitingen die men meent aan de luifels te moeten hangen, als ik probeer uit te kijken dat ik niet mijn nek breek over een losse tegel of een poot van een reclame bord zie ik niet wat er boven mijn hoofd hangt. Waarom men niet op het slimme idee komt om die rommel minimaal boven de twee meter te hangen is mij een raadsel)

  20. @Frans: Wat dacht je van 2meter40? Een blinde kennis van me is 2.05 en zijn hond weet dat precies. Die leidt hem regelmatig om een laaghangende luifel of dito verkeersbord.
    Overigens vandaag gezien hoe iemand in een gemotoriseerde rolstoel vastliep/vastreed tussen de fietsen en auto’s. In de tijd dat zij in de winkel was zijn er extra fietsen neergezet of heeft een auto zijn neus te ver over het trottoir geplaatst. Zo’n auto weghalen lukte me niet, dus werd het een fiets die ik aan de kant heb gezet.

  21. Ik zei ook minimaal. 2,40m lijkt me inderdaad nog beter.

  22. mooi geschreven dit stuk over blind zijn en verkeer
    wat een opstakels vind je op de stoep niet normaal ik word er altijd zeer boos om .en dan ben ik de gene die regels mak .nee de wet maar die lapt iedereen an zijn laars

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s