Maandelijks archief: november 2005

Nov-28: Zwerfgok 2 (opgelost)


Een tijdje terug had ik al eens een Zwerfgokfoto geplaatst. Bij deze een collage van 8 kleine foto’tjes die in volgorde van m’n afgelopen fietsvakantie staan. Tegen de klok in ben ik begonnen in de buurt van Heusden en eindigde ik een stukkie na Jülich. De vraag bij deze foto is simpeler:

Welke 2 foto’tjes (of beter gezegd welke 2 plaatsen) horen bij elkaar en waarom?

Nov-25: Huishoudelijk

Door drukte maak ik mij er deze keer van af door te wijzen op mijn pagina Meer Linx en Info. Die pagina bestaat al weer enige tijd en heb ik toegevoegd om meer links en iets over mezelf kwijt te kunnen. Inmiddels staan daar nu ook de belangrijke auteursrechtelijke kreten bij.

Tegelijkertijd heb ik ook een pagina gemaakt met de naam Roepertjes! Die pagina kan gebruikt worden als shoutbox, gastenboek of dergelijke. Dus voor zaken die niet direct op een logje slaan.

Omdat die Roepertjes!-pagina niet gebruikt wordt, vroeg ik me af of ie niet opvalt. En als ie niet opvalt, valt dan ook mijn pagina met zorgvuldig samengestelde Info niet op? Met deze huishoudelijke mededeling probeer ik een eind te maken aan die twijfel.

Nov-19: Mwoah / Ximaar

Regelmatig zie ik van die Ja/Nee-stickers voorbij komen. Een van de leukere staat boven de web-log van Mark L. Onlangs moest ik aan mijn oom denken, die had een woord tussen ja en nee. Volgens Van Dale bestaat zo’n woord niet, of het moet al “misschien” zijn. Maar dat woord geeft de indruk dat er toch mogelijk een ja of nee gaat komen. Met het “Mwoah” van m’n oom was dat niet ’t geval. Het was ook quasi onverschillig dus een beetje in de lijn met Ximaar.

Nov-13: Xinix (Witte Stok Poll)

Een week terug zag ik een dik half uur helemaal nix. Xiwel was dus duidelijk even Xinix. Geen enkel lampje, of ook maar een beetje gloed van een ster. Ik deed met wat familie mee aan een rondgang in een geblindeerde ruimte in Velsen-Noord. Daar hebben blinden een parcours uitgezet in een voormalige kerk, waarbij de bezoeker kan ervaren hoe het is om blind te zijn.

Dit uitje was bedacht door verre familie, die geen weet had van mijn voorfietsen of andere activiteiten op het gebied van nietszienden. Ik heb dus wel enig inzicht in de problematiek van mensen zonder zicht. Zo zet ik regelmatig stoelen op de oorspronkelijke plek en schuif ik rotzooi aan de kant. Het echt ervaren van lopen op de tast viel me dan ook mee.

Omdat niemand voorop de donkere ruimte in durfde, was ik zo als gebruikelijk de pineut. Het parcours was niet extreem moeilijk gemaakt, maar wel zeer realistisch. Zo viel me op dat de rateltikker bij een verkeerslicht gebruikt kan worden om rechtover te steken, dus op het geluid van de ratelaar af lopen. Daar had ik nog nooit bij stilgestaan.

Het grootste probleem vond ik de bar. Geld wisselen lukt nog wel, maar het vinden van een lege stoel vond ik een stuk moeilijker. Waar staat zo’n geval? Staat ie goed om en ga ik niet zomaar bij iemand op schoot zitten? Drie lastige vragen voor zoiets eenvoudigs. Al met al was het een echte eye-opener en kan ik iedereen aanraden.

Opvallend was ook dat we (de zienden) in het donker veel meer gehandicapt waren dan de ervaren blinden. Ongemerkt gaf dat een andere verhouding tijdens het praten over van alles en nog wat. Wij waren nu immers meer afhankelijk van hun hulp.

Poll
Zelf vraag ik me al een tijdje af hoeveel witte stoklopers er zijn. Ik zie ze weinig hier in de stad, terwijl ik er echt op let. Bij die vraag hoort dan ook meteen de vraag wanneer iemand echt blind is. Sommige mensen kunnen bijvoorbeeld nog contouren zien of een verschil in licht en donker. Toch zijn ook deze mensen volledig op de tast, dus op de witte stok, aangewezen. Ik heb wel en eenvoudige methode bedacht die hiernaast als poll staat.

Ieder kan voor zich nagaan hoeveel mensen die een witte stok gebruiken hij/zij kent, ten opzichte van het totaal aantal mensen die je ontmoet hebt. In mijn geval zijn dat 3 blinden op 3000 zienden. Dwz in de buurt, winkel, club, school en op het werk heb ik bij elkaar zo’n 3000 mensen ontmoet. Drie daarvan waren/zijn blind. De eerste is een buurvrouw in een zijstraat. Ik was toen een jaar of 8 en vond het vreemd dat zij witte ogen had. Ze zal vast met een stok gelopen hebben, maar dat kan ik me niet meer herinneren.

De 2e blinde ontmoette ik veel later. Dit was een postbode bij mijn 2de werkgever. Hij bracht de interne post tussen 2 kantoren die een dikke kilometer uit elkaar stonden. Daar tussen lag een heel stuk beroerd tegelpad, met wijde gleuven en veel begroeiing. In die kantoren ging hij naar een locatie of 10 en misschien wel meer. Door de poststukken op een bepaalde manier vast te houden, wist hij waar hij welke post moest afleveren. Ik vond dat een hele kunst. Voordeel was dat hij de post nooit las.

Met de 3de blinde probeer ik af en toe een stuk te fietsen. Ik ontmoette hem bij mijn laatste werkgever. Daar werkt hij nog steeds. Hij heeft er lang gewerkt als helpdesker voor computerproblemen. De computer is voor menige blinde een uitkomst. Via een braillebalk en spraaksoftware is het mogelijk om te voelen en te horen wat er op het scherm staat. Voorlezen van de telefoonrekening door een kennis is op die manier niet meer nodig.

Inmiddels ken ik nog enkele blinden, maar die tel ik niet mee omdat ik daar het laatste jaar speciaal naar opzoek ben gegaan wegens dat tandemfietsen. Zoiets mag de statistiek natuurlijk niet beïnvloeden. Om die reden mogen inwoners van Doorn of een andere plaats waar speciale blindeninstellingen zijn niet meedoen met de poll. Oogartsen en vergelijkbaren zijn natuurlijk ook uitgesloten.

In mijn simpele visie is dus 1 op de 1000 blind. Nu snel even kennissen tellen en de poll invullen.

De uitslag is hier te vinden.

Nov-09: Septaaf

Brownie, een zwevende drummer, reageerde onlangs op een onderwerp op m’n “gewone” website. Ook op dat geval vind vond ik het leuk om me af en toe te verwonderen over zaken waar vrijwel niemand (meer) bij stiltstaat. Zo vind ik het vreemd dat een octaaf geen septaaf genoemd wordt. In mijn ogen betreft het telkens groepjes van 7 noten en niet 8, zoals octo doet vermoeden. De muzikale “floepers” doen dit door de “do” dubbel te tellen. Het is net zoiets als stellen dat we een 11-tallige systeem te hebben; van 0 t/m 10. Daar tuint dus niemand in, het decimale stelsel telt immers van 0 t/m 9. Bekijk hier m’n pagina over de Septaaf. Ik heb er ook een broodnodige septale converter bij gemaakt. Dat gaat me in wordpress niet lukken.

(Bij Brownie was regelmatig te geogokken op luchtfoto’s. Als topofiel vond ik dat erg verslavend.)

Aanvulling op 23-mei-2013:
Sinds 2005 is er veel veranderd. Ik heb dit bericht wat aangepast omdat mijn oude website bij FreeOnLine ter ziele is. Bij wordpress.com krijg ik de converter niet aan de gang en daarom heb ik de pagina verhuisd naar m’n blogspot-account. Die accepteerd wel JavaScript. Het web-log van Brownie is eveneens verhuisd, maar op zijn huidige plek zijn de luchtfotogokken niet meer te vinden.

Nov-02: Vrouwentroost wint!

Het mag overduidelijk zijn dat Vrouwentroost de afgelopen Poll voor “De mooiste plaatsnaam van Noord-Holland” heeft gewonnen.

Met behulp van 4 polls is Vrouwentroost als beste uit de bus gekomen van de 36 genomineerde Noord-Hollandse plaatsnamen. Bij deze dus een hartelijke felicitatie aan de gemeente Aalsmeer en met name de Vrouwentroosters en Vrouwenstrooststers!

Het heeft de Pollist niet verwonderd dat juist deze plaats won. Veel web-log bezoekers of beter bezoeksters zijn rond de 40, en vrouw met al dan niet relatieproblemen. Veel van deze vrouwen zoeken troost bij elkaar via dit medium. Dat er bij de vrouwen vaak een bakkie troost klaar staat zal zeker bijgedragen hebben. Gelukkig bestaat er in NH geen plaats met de naam Rotmannen.

Kortom Proost op Vrouwentroost!


Over de uitslag kan gediscusserd worden.
Binnenkort volgt een nieuwe poll over iets heel anders.