Maandelijks archief: juli 2006

Jul-30: FietsParkeerPoll

Een flinke tijd terug ben ik met een poll begonnen over het stallen van een fiets. Die poll heb ik vrijwel direct na de Web-log-verhuizing gestopt om te voorkomen dat iedereen voor een 2de of 3de keer ging stemmen. Vervolgens heb ik de uitslag op de plank gelegd en die is er enkele dagen terug pas van afgehaald. Op http://xiwel.web-log.nl staat nu het resultaat en een lap commentaar. Klik daar niet onvoorbereid op af, neem een volle bidon mee. Op de "Commentaar"-log kan gereageerd worden, op dit logje kan dat niet.

Jul-26: Mediageniek

Toch nog een internationaal log. Ook in dit geval kon ik het niet laten omdat ik het op vrijwel geen andere plaats (logjes, krant, radio of TV) terugvind.

Dat het inmiddels weer hommeles is in Libanon en Israel mag duidelijk zijn. Dat Kofi Annan oproept tot diplomatie en rekening houden met burgers was ook te verwachten. Hij doet dit soort oproepen regelmatig. Vrijwel op hetzelfde moment deed ie een vergelijkbare oproep voor Congo (de Democratische republiek Congo danwel het voormalig Belgisch Congo).

Daar vallen per dag 1400 doden waaronder veel kinderen. Dat is al een hele tijd gaande en in de afgelopen jaren zijn er al 4 miljoen doden gevallen. Dat is meer dan het volledige inwonertal van Libanon. Toch hebben ‘wij’ er geen aandacht voor. De 28 doden die nu dagelijks vallen in Libanon en Israel vinden ‘we’ veel belangrijker. Daarbinnen vinden ‘we’ de 26 doden aan Libanese kant net zo erg als de 2 doden aan Isrealische kant.

Ofwel 2 slachtoffers in Israel zijn belangrijker dan 1400 in Congo.

Een reden voor deze scheve verhouding is te vinden in het benaderen van de media. Een dikke maand terug zag ik tijdens het WK een Nova-uitzending met daarin Joris Luyendijk als studiogast. Hij was correspondent in het Midden-Oosten en heeft daar een boek over geschreven. Zijn optreden in Nova vond ik verfrissend en het was duidelijk dat ook journalisten redelijk machteloos zijn tegen de professionele propaganda van bepaalde landen of groepen.

(Helaas is de uitzendig wegens overjarigheid van het internet gehaald .)

Jul-23: Zoekvak

Gisteren heb ik links een zoekvak toegevoegd. Een eigen brouwseltje dat gebruik maakt van PicoSearch. Aangezien de nieuwe Web-log HTML toelaat, lukt me dit hier nu ook.

De standaard zoekopties van Web-log en Ilse’s zoeken in web-logs vind ik traag, spammerig en erg incompleet. Daar heeft zo’n Pico-geval geen last van. Alle woorden en pagina’s komen er in. Nadeel is wel dat ik regelmatig een opdracht moet geven tot opnieuw indexeren. Dwz praktisch elke keer nadat ik een website aanpas. In de praktijk zal ik het waarschijnlijk eens per week doen. Dat kan inhouden dat de laatste 2 logjes er nog niet in opgenomen zijn.

Nu had ik dit zoekvak al een jaar of 4 op m’n gewone website. Ik kwam er achter dat je 3 web-adressen op mag geven. Dus nu zoekt ie zoewel in m’n website als in m’n web-log. De indeling en zoekmethode heb ik zo ingesteld dat ie erg op Google lijkt.

Op m’n website kan ik er nog iets leukers mee. Daar gebruik ik frames en heb ik het zoekveld in het bovenste frame gezet dat constant in beeld blijft. Naast de gewone zoekknop zit daar ook een doorzoekknop. Daarmee kan in de pagina zelf doorgezocht worden zonder het zoekwoord opnieuw in te tikken. Eigenlijk vind ik dit heel logisch, maar ben het nog niet op andere websites tegen gekomen. Daar moet je nog Control-F doen en de zooi opnieuw invullen.

Toch doe ik geen van beide. Ik gebruik al enkele jaren de zoekbalk van Google en daarmee kan je ook in de pagina zoeken met een knop per zoekwoord.

Overigens best leuk dat m’n website bovenaan komt als je in Google zoekt naar zoekvak.

Jul-21: Geotics

Enkele dagen terug stond bij de supermarkt een vrachtauto uit Langerak. Zoiets activeert bij mij meteen het fantadeel van m’n hersenen. In dit geval borrelde de gedachte op hoe een mannelijk lid van die plaats genoemd wordt.

Ik heb deze associaties vaker. Zo doet de plaats Moordrecht me direct aan Roger Moore denken. Niet vanwege zijn achternaam, maar zijn rol als James Bond. Een Engels tourist zou ik dan ook niet naar Moordrecht verwijzen, maar naar ‘License-to-kill’. Een toppertje is het politiekorps ‘Gooi- en Vechtstreek’. Dat vraagt om extra politiewerk. Zo zegt ook menig student aan de UT, te studeren in ‘Pluskut’. Op geogebied is er dus flink wat te verzinnen.

Voor mensen die niet zover op vakantie gaan is het aardig om een plaats in het Frans of Italiaans te vertalen. Mons-Marum en Quartier-sur-Mer zijn daar bekende voorbeelden van. Voor de bezoekers die om een spelletje verlegen zijn, bij deze een minder bekende. Iemand enig idee waar Tampon-Barrage ligt?

Jul-17: Rapportcijfers-2

Een paar maanden terug heb ik een cijferslijst gemaakt om aan te geven of de nieuwe omgeving van Web-log.nl beter of slechter was dan de oude. Inmiddels zijn we wat verder en enkele kinderziektes zijn vertrokken. Zo is de traagheid afgenomen. Omdat dat lijstje in gifvorm was, was die niet te lezen door beide Kim’s. Bij deze het aangepaste rapport in HTML-tabelvorm.

Vanuit de Logger gezien:

web-log
oud

web-log
nieuw
punt.nl
A. Mogelijkheden in een logje
(bijv. grote letters/HTML)
6 8 8
B. Gemak om een logje te plaatsen 7 7 7
C. Gemak om foto’s te plaatsen / webruimte 6 7 7
D. Gemak beheeromgeving 7 5 7
E. Archieveermogelijkheden 8 4 8
F. Pollmogelijkheden 8 5 6
G. Dataverkeer 7 6 8
Vanuit de Bezoeker gezien:
H. Overzicht laatste reacties 7 5 5
I. Overzich laatste logjes 7 5 6
J. Overzichtelijkheid Lay-Out
(Ruimte tussen reaxi’s, logbreedte)
7 5 7
K. Reageermogelijkheden (Smilies/Spamcode) 7 5 8
M. Laadsnelheid 8 6 5
O. Reclames 7 7 7
X. Totaal 7.1 5.8 6.7

Inmiddels dus meer ervaringen. Zo gaf web-log aan dat er een datalimiet kwam. Er is wel een teller gekomen die aangeeft hoeveel data er verbruikt wordt, maar ze durven het voorlopig niet aan om loggers met teveel dataverkeer hierop aan te spreken. Zo gek is dat overigens niet, dataverkeer kost Web-log.nl geld. Gewone websites bij doorsnee providers als Planet en Wanadoo hebben meestal ook een datalimiet. Die is echter wel 3x hoger als wat web-log van plan was/is. De kans is reëel dat web-log.nl na verloop van tijd toch gaat zeuren bij de grootverbruikers om over te stappen naar een betaalde versie. Omdat ik mijn plaatjes en dergelijke ergens anders stal zal ik geen last krijgen van die limiet.

In het begin was de nieuwe versie ook apetraag. Dat is voor een groot deel verholpen. Mogelijk kwam dat door de verhuizing zelf of omdat loggers teveel logs op de beginpagina toonden. De nieuwe logs zijn nog altijd een stuk trager dan de oude, maar er valt beter mee te leven. Punt.nl is de concurrent waar veel web-loggers naar overgestapt zijn. Die Punt.nl is inmiddels veel trager dan de nieuwe Web-log.nl. Er zijn daar meer mogelijkheden in lay-out en de overgestapte loggers hebben niet in de gaten dat hun log daar zeer traag van kan worden.

Want dat overstappen is wel degelijk gebeurd. Zo’n 60% is bij Web-log gebleven, 14% is richting Punt.nl gegaan, 17% is zelf iets begonnen vooral met WordPress en 9% is gestopt.

Een van de meest opvallende is Fransamsterdam. Hij had een veel bezocht log bij Web-log.nl waar ie regelmatig in de top 30 stond. Hij deed ook mee in de groep van 120 voor-verhuizers en was toen nog redelijk enthousiast. Dat is inmiddels helemaal over. Zijn log werd extreem traag, kreeg veel minder bezoekers en bijna geen reageerders meer. Hij liet het er niet bij zitten en probeerde van alles bij Typepad, Bloggen.be, Punt.nl, Blogeiland, De Volkskrant en als laatste bij Erolog.nl.

Die laatste zet vond ik erg pikant. Erolog.nl is net als Web-log.nl van Ilse-Media. Waar alle Web-logs verhuisd zijn, zijn de Erologs in het geheel niet verhuisd. Je kan daar dus nog op de geheel oude manier loggen. Je kunt er nog gewoon handmatig archieveren. Smileys doen het nog gewoon, er kunnen kadertjes om elke reaxi en de Poll zal er ook nog wel normaal werken.  Wel aantrekkelijk ware het niet dat het bedacht is voor erotici. Als er dus op een verkeerde knop gedrukt wordt schakelen bezoekers zo door naar het portaal met schaarsgeklede dames. Voor loggers met jonge bezoekers is dat wat minder. Het is ook maar de vraag of Erolog.nl eermaands ook niet verhuisd, of dat de Erologgers effectiever hun poot stijf houden.

Bij Alexa is het al jaren mogelijk om de populariteit van domeinen te bekijken. Dat doen ze niet zo nauwkeurig, maar het werkt wel goed voor domeinen met heel veel bezoekers. Ik heb daar het verschil bekeken tussen Web-log.nl en Erolog.nl (het betreft de optelsom van alle web-logs in zo’n domein):

De rechter dikke lijn is het verhuismoment van Web-log.nl. Het is goed te zien dat daarna de populariteit (bezoekersaantallen en aantal gekoppelde links) flink zakte. Bij Erolog echter niet. Die bleef doorstijgen en is inmiddels populairder dan Web-log. Zal Ilse-Media dan toch een verkeerde keuze hebben gemaakt?

Jul-14: Xagnix

Zo af en toe probeer ik toch nog wat verder af te vallen. En dat doe ik dan bijvoorbeeld door een mooie boswandeling in de Schoorlse Duinen. De laatste keer had ik toevallig een plastic tas bij me en bedacht ik zwerfvuil wat op of naast m’n pad lag mee te nemen naar de dichtstbijzijnde afvalemmer.

Na 6 km kwam ik niet verder dan 1 pakje Fristy, 1 pakje Chocomel, 2 extra plastic rietjes en een oude zakkam. Dus geen blikjes of andere zooi. Eigenlijk onbegrijpelijk weinig aangezien het toch behoorlijk druk is in de duinen en ik een pijltjesroute volgde. Het staat er ook niet stampvol met afvalemmers, in totaal ben ik er 2 tegen gekomen.

Dus mensen kunnen het wel. Of zullen er meer mensen zijn die ook af en toe vuilrapen?

Jul-10: Alarmerende Hufters

Enkele dagen terug was er een onderwerp in Nova over Amsterdams ambulance-personeel dat lastig gevallen wordt tijdens het hulpverlenen.

Op dit log ga ik niet zo graag in op landelijk en/of algemeen nieuws, er zijn al genoeg loggers die dat doen. Toch is dit een regelbevestigende uitzondering. Deels omdat ik er nog geen logjes over gezien heb, en deels omdat ik wat antwoorden meen te hebben die ze in Nova niet konden bedenken.

In het TV-programma was ook Youp van ’t Hek te gast, die kwam net als de presentator en geïnterviewden niet verder dan dat het ‘hufterig’ was en er iets tegen gedaan moet worden. Wat dat ‘iets doen’ moest zijn wisten ze niet omdat ze de mensen niet begrepen die zich zo hufterig gedroegen.

Het betreft een landelijk probleem, vooral in de grote steden. Volgens 1 van de ondervraagde hulpverleners, tegen alles wat een uniform aanheeft. Een belangrijke groep kwam niet aan het woord: ‘De hufters’. Geen enkele persoon die ook maar een vinger uitgestoken heeft richting hulpverlener mocht zijn of haar gedrag toelichten.

Nu kan ik garanderen dat deze ‘hufters’ ook hun verhaal hebben en dat zij volgens hun eigen inzichten ‘iets goeds hebben gedaan’ . Dat die hulpverleners waar zij mee te maken kregen ‘het absoluut niet begrepen en er een potje van maakten’. Uit mijn directe omgeving heb ik deze geluiden nog niet gehoord. (Terwijl ik tegenover de drukste ambulance-ingang van onze regio woon.) Toch hoor ik wel vergelijkbare geluiden over huisartsen, politie-, ziekenhuis- en bijvoorbeeld school-personeel.

Want al die groepen horen er volgens mij ook bij. Een huisarts die het ‘niet goed doet’ kan zo rekenen op het zeuren om een ‘second opinion’ of een vette klacht via een officiële instantie. Het is ook duidelijk dat dit soort klachten en zelfs rechtszaken sterk toeneemt. Het betreft dan een nette manier om een hulpverlener een duw te geven. Die duw ontvangen sommige hulpverleners inmiddels meer direct in de omgeving van de brancard.

Het is te makkelijk om te stellen dat het alleen om mensen gaat die dronken of onder invloed van drugs zijn. Vooral dronkaards zijn er altijd geweest en toch hielden die zich in het verleden veel meer in.

Het dieperliggende probleem moet naar mijn idee dan ook gezocht worden in het afnemende gezag. Voor mijn ouders stond een huisarts, agent of schoolmeester in hoog aanzien. Aan deze mensen werd in het geheel niet getwijfeld. Dat had te maken met hun opvoeding. Zeven jaar lagere school, daarna direct aan het werk en tussendoor nog een flinke oorlog met daar achteraan een opbouwperiode waarbij je moeilijk achterover kon gaan liggen.

Die ouders vonden het belangrijk om hun kinderen van een betere toekomst te voorzien. Naast het kromliggen om zelf rond te komen werd er nog extra krom gelegen om de kinderen langer naar school te krijgen. Opleiding was dan ook het sleutelwoord voor een betere toekomst.

Die opleidingen zijn er gekomen. Ging in de tijd van mijn ouders een enkeling naar de ambachtsschool en misschien wel HBS, nu is er een veelvoud op de universiteiten te vinden. En met die betrere opleiding nam ook de ‘mondigheid’ toe. Daarbij kwam ondersteuning via radio en TV. Zo zien we bijvoorbeeld al 40 jaar Amerikaanse series waar regelmatig rechtszaken gevoerd worden tegen van alles en nog wat en vooral tegen ‘corrupte’ justitiële en medische instanties.

Bij elkaar is er een sfeer ontstaan van: "Mij maken ze niets meer wijs, als mij zoiets overkomt dan pik ik dat niet". Het lijkt er op dat een langere opleiding in geheel West-Europa voor langere tenen zorgt. En als dat maar langgenoeg doorgaat, dan slaat het ook over richting ambulance-personeel. Misschien hebben zij het langste mogen genieten van respect en begint dat nu over te raken.

Natuurlijk moet er iets tegen deze toestanden gedaan worden. Zo mogen mensen best begrijpen dat een leraar of agent met een veel lagere opleiding dan zijzelf toch goed werk verichten om een maatschappij leefbaar te houden. Omgekeerd mogen de instanties er zelf ook iets aan doen om hun niveau op te krikken.

Bij de politie kwam men er onlangs achter dat een iets hogere opleiding wel handig is. Vooral de dienders op straat zijn van het type MTS-min of VMBO. Daar willen de korpsen dus nu iets aan doen om dit meer in balans te brengen met de rest van de bevolking.

Als het om de hulpverleners en artsen gaat dan denk ik dat zij moeten leren om beter te communiceren. Die huisarts bij mijn ouders hoefde niets uit te leggen, alles ging er in als zoete koek. De huidige hulpverleners moeten duidelijk aangeven wat ze willen en hoe en waarom ze iets gaan doen.

Zo begreep ik uit Nova dat een hulpverlener een slachtofster middels een knijp in de schouder een noodzakelijke prikkel wilde toedienen. Vervolgens interpreteerde de vriend van het slachtoffer dit als ‘ongewenst handtastelijk’ en hij sloeg de hulpverlener voor de vlakte. Ik kreeg de indruk dat de hulpverlener zich niet eerst voorgesteld heeft en gevraagd heeft om ruimte zodat hij zijn werk goed kan uitvoeren. Mogelijk had dat al heel wat ellende kunnen voorkomen.

Betrek anders ook iemand van de omstanders bij het werk, met de vraag wie het slachtoffer goed kent en haar tijdelijk vast wil houden. Zeg dan tegen zo iemand: "Ik ga haar nu knijpen, om haar hartslag weer op gang te brengen". De kans is zeer groot dat de nu meppende vriend meegeholpen had en zich mede verantwoordelijk had gevoeld voor een effectieve hulpverlening.

Het zou mij niet verbazen als die meppende vriend zelf schoolmeester is en klaagt over respect in de klas.

Jul-06: Tour de France 2006

Een jaar terug heb ik een een logje gemaakt over de plaatsen van de Tour de France waar ik wel eens gefietst heb. Het leek me leuk om dat voor deze Tour ook eens uit te zoeken. Hieronder de kaart, waar ik alle trein-, auto- en vliegtuigverplaatsingen uitgehaald heb.

Proloog
Het begin van de Tour is een tijdrit door Strasbourg. In 1980 ben ik naar de euopese hoofdstad en weer terug gefietst. Ik vond het toen niet zo’n prettige stad, maar nu denk ik daar misschien heel anders over.

Etappe 1
Ook deze rit begint en eindigt de meute in Strasbourg. Onderweg komen ze door Mommenheim, Schwindratzheim, Hochfelden, Wiwilsheim en Saverne. Toevallig deed ik dat stukje afgelopen jaar in tegengestelde richting. Ik kwam toen net van het hellendvlak in de noordelijke Vogezen en trof hier een prachtig fietspad langs een kanaal. Dat pad is vast te smal voor de renners en zeker voor de stoet auto’s die er voor en achter rijdt. De renners moeten dus genoegen nemen met een minder mooie snelweg.

Vervolgens gaan ze een andere kant op en herken ik pas de plaats Offenburg in Baden-Wüttemberg. Daar fietste ik in 2003. Iets verder gaan ze nog door Kehl waar ik door ging met m’n rondje Strasbourg.

Etappe 2
Hier herken ik de plaatsen Rehtal/Guntzviller, Niderviller, Buhl-Lorraine en Sarrebourg. Dat was ook in 2005, zo reed ik toen de Vogezen in.


Hierboven het Plan d’Incliné, een leuk geval tussen Guntzviller en Saverne, die de Tour dus 2x op een haar na mist. Dubbeldom dus.

Bij Thionville en Manom gaan ze een stukje met de Moezel (Moselle) stroomafwaarts. Ik fietste daar ik in 2000 in tegengestlede richting.

Ettappe 3
Mersch, Colmar-Berg, Ettelbrück, Marnach, Fischbach, Weiswampach en Wemperhardt zou ik moeten kennen uit m’n fietsvacanties van 1979 en 1984. Vooral in 1979 heb ik flink door Luxembourg gedwaald. Ik kwam toen vanuit België via Theux, Spixhe, Spa, Malchamps, Francorchamps, Stavelot, Trois-ponts, Grand-Halleux, Vielsalm, Salmchâteau, Bovigny en Beho. Allemaal Waalse plaatsjes die de Tour in omgekeerde richting aandoet. Zeker een mooi fietsgebied en goed geasfalteerde wegen.

Uiteindelijk eindigt deze etappe in het Nederlandse Valkenburg. Daar ben ik wel geweest, maar niet op de fiets. In 1991 fietste ik vanaf Maastricht en Hoogcruts België in en kwam daar nog door Aubel, Battice, Dison en Verviers. Die plaatsen rijden de renners in omgekeerde richting.

Etappe 4
Deze dag beginnen ze in Huy aan de Maas. Daar fietste ik ook in 2003, net als in Andenne, Yvoir, Anhee. Vervolgens kruisen ze m’n toch van afgelopen jaar in Boussu-Lez-Walcourt, dat dichtbij Cerfontaine ligt.

Ze keren dan weer teug Frankrijk in en kruisen in Nouvion-en-Thierache m’n fietstocht van 1995. Die tocht eindigde toen in Lissabon.

Wat verder rijden ze eindelijk een stukje mee in dezelfde richting, van Hauteville via Bernot en Neuvillette naar Origny-Sainte-Benoite. Dat was eveneens in de vacantie van het afgelopen jaar. Ik zocht daar tevergeefs naar een scheepstunnel.

Ze finishen in Saint-Quentin, waar ik mijn fietsrondje van 2001 beëindigde.

Etappe 5
Ze rijden nu naar Caen, de hoofdstad van Normandie. Daar en in de plaatsen, Herouvillette, Colombelles en Mondeville er vlak voor reedt ik in 1999.

In Normandië fietste ik meer langs de indrukwekkende kust

Etappe 6
Hierin maar 1 plaats waar ik gefietst heb. Halverwege bij Ambrierres-Les-Vallees kruisen ze m’n route van 1999.

Etappe 7
Rond Rennes heb ik nog nooit gefietst.

Etappe 8
Deze etappe heeft als einddoel Lorient. Dit was ook een finishplaats in 1998. Dat zag ik onderweg in de vacantie van 1998 en het leek me dus wel leuk om deze stad aan te doen. Dat viel tegen, Vannes wat wat verder ligt vond ik een veel mooiere plaats.

Etappe 9
Zelf hou ik er van om door te fietsen. In de Tour doen ze dat niet. Zo nemen ze af en toe een rustdag en stappen ze in het vliegtuig om een stuk verder door te fietsen. Ze starten dan ook ploseling in Bordeaux. Ik was daar wel aan het einde van m’n fietsvacantie van 1991, en heb mijn fiets vandaar per trein naar huis gestuurd. Zelf meenemen in de TGV mocht niet. Pas aan het eind van deze rit komen ze in de plaats Dax, waar ik ook door kwam richting Lissabon.

Etappe 10
Hier herkende ik geen enkele plaats, dan zullen ze wel de bergtoppen opzoeken. Zelf doe ik dat niet zo. Fietsen is leuk, maar energie verkwisten gaat me te ver.

Etappe 11
Nog steeds de Pyreneën. Toch wel een stukje waar zij nu fietsen en ik in 1999. Dat is van Bossost via Vielha naar Val d’Aran. Allemaal net in Spanje door een mooi rivierdal waar de Garonne of in het spaans Garona begint.

Etappe 12
Hier komen ze na wat heuvels weer even door hetzelfde Gironnedal door de plaats Fronsac. Dan is het meteen een hele tijd over tot vlak voor de einstreep. Ze gaan dan door Montreal, dat leek me in 1991 een leuk plaatsje om door te fietsen. De naamgenoot in Canada heb ik nog nooit bezocht. Tegen het gehucht Montreal ligt het gat Bram, vond ik toen ook leuk om door te fietsen. Die dag begon ik in Carcassonne waar voor renners de eindstreep ligt. Deze oude stad is erg mooi, maar ook vreselijk touristisch.

Etappe 13
begint in Beziers, waar ik ook al in 1991 fietste. Via het Canal du Midi is zo op een zeer eenvoudige manier van de Middenlandse zee naar de Golf van Biskaye te fietsen. Wat me overigens niet lukte omdat ik halverweg pech kreeg en m’n reis per trein voortzette.

Een flink stuk verder gaan ze door Anduze, waar ik in 1990 fietste. Ik kwam toen ook door Le Teil en Montelimar waar deze etappe eindigt. In 2001 kwam ik ook door Montelimar waar ik in een mooi hotelletje midden in de stad sliep. Het had iets weg van een omgebouwd kloostertje en het was er heerlijk koel.

Etappe 14
Hier gaan ze vlak voor de finish door Monêtier-Allemont. Een plaats die aan de Durance en de D4 ligt. De fietsers gaan ook over dat heerlijk rustige weggetje, maar ik vraag me af of ze dat Provence-gevoel ook zo ervaren. In Gap ligt de streep en daar was fietste ik in 2001.


D4

Etappe 15, 16 en 17
Inmiddels zitten de renners in de Alpen en gaan ze daar moeilijk doen, zoals omfietsen. Mij even niet gezien.

Etappe 18
Ze rijden deze dag de Alpen uit en komen door Viry waar ik in 1990 richting Zwisterland ging. Nog wat verder komen ze door Bohas waar ze m’n route van 2001 kruisen. Natuurlijk kunnen ze Bourg-en-Bresse de hoofdstad van departement Ain (01) niet overslaan. Zelf kwam ik daar door in 1999.

Etappe 19
Dit is een tijdrit. Hier herken ik de plaatsen Blanzy, Monchanin en Montceau-les-mines waar ik in 1998 reed langs het Canal-du-Centre. Als mensen van sluizen houden, dan is dit het kanaal waar je je hart op kan halen. Een stuk of 30 over 80 km.

Rechts een sluis bij Montceau-les-Mines.

Etappe 20
Die begint zoals altijd in de buurt van Paris en eindigt in het centrum. Ooit heb ik me gewaagd aan dat wespennest van snelwegen. Het was me toen duidelijk dat ik daar als fietser niets te zoeken heb. Frankrijk ligt vol met leuke stadjes, die stuk voor stuk een stuk overzichtelijker zijn dan Parijs.

Jul-03: Molentocht Westzaan

Ruim een jaar terug hebben we een eerste familiereünie gehouden met iedereen die de achternaam Pielkenrood heeft. Daarbij zat een expositie en een boek. Een jaar later, afgelopen zaterdag, deden we dit nog eens dunnetjes over met het organiserende groepje, de ‘5 Neven’.

Het was tevens een verkapte vergadering. Hoe stond het met de verkoop van het familieboek en de financiële afwikkeling van de expositie? Over beide viel niet te klagen. 80% van de boeken is verkocht en zo nu en dan gaat er nog een over de toonbank. Voor een deel heeft dit te maken met de inzet van de schrijver. Vooral in het begin hield Ed regelmatig lezingen, waarbij ook boeken gekocht werden.

Met de tentoonstelling is het ook redelijk goed afgelopen. Om die te bekostigen waren her en der Zaanse cultuurfondsen aangeschreven. En nu een jaar later is duidelijk dat we bijelkaar wat geld over hebben. Het is niet veel, maar genoeg om een familiestichting op te richten. In die stichting komen de 5 neven (Ton, Ed, Hans, Joost en Jan-Kees), want we zien allemaal het nut er van in. Zo ligt bij diverse familieleden interessant materiaal dat in kaart gebracht kan worden. Vooral papier- en fotowerk verdiend aandacht om te voorkomen dat het zoekraakt of bijvoorbeeld vergaat.

Dat ‘vergaderen’ gebeurde in de molen ‘Het Prinsenhof‘ in Westzaan-Noord. Een mooie pelmolen uit 1722 op een schitterende locatie. Even daarvoor kregen we (de neven, vrouwen en kinderen) een interessante rondleiding door de molen die gebruikt werd als gerstpeller.

Zo’n pelmolen werkt op hogesnelheid en heeft een flinke versnellingsbak. Als de wieken 1 rondje maken, dan draait de molensteen 11 keer rond. Daar is flink veel wind voor nodig, liefst windkracht 5 of meer. Het waaide wel, maar veel verder dan kracht 3 tot 4 kwam het niet. Van onze zaanse voorvaderen heeft een groot aantal op papier- en lijnzaadmolens gewerkt. Een zwaar beroep, dat niet zonder risico was.

Naast het verkoelende briesje was het schitterend zonnig weer, net als op de familiedag een jaar eerder. Dat kwam helemaal van pas omdat we aansluitend een vaartocht hadden met een platbodem door het waterrijke gebied rond de molen. Afsluitend hebben we heerlijk gegeten in ‘De Prins’. Alles bijmekaar een prinsheerlijke dag.