Maandelijks archief: augustus 2006

Aug-30: Schroefkont

Tot een jaar of 2 terug had ik nog nooit van de naam Ilja Gort gehoord. Ik wist niet dat hij in een band gespeeld had waar ik een aantal liedjes van kende en ook niet dat hij reclamepingels had bedacht die ik zeer fraai vind. Pas onlangs hoorde ik dat hij het muziekje voor instantkoffie bedacht had, waarvan ik de "Marocaanse’ uitvoering het mooist vond.

Ik las voor het eerst iets over heer Gort bij het Meisje van de slijterij. Ze had haar zaak laten verbouwen en het was de bedoeling dat Ilja de zaak ceremonieel opende. Of dat gebeurd is weet ik niet eens meer, maar ik dacht wel: "wie is die Gort".

Niet veel later kwam er een uitzending van Rondom Tien, waar een discussie gehouden werd over alcohol-misbruik. Ilja had daar de ondankbare taak om op te komen voor de drankmakers. Ik snapte inmiddels dat hij wijnboer was en amussante opvattingen had. Nu zag ik er ook een gezicht bij.

Laatst was hij in Netwerk waar een mooie indruk gegeven werd van zijn wijnbezigheden. Dat deed me zijn Web-log opzoeken, want ik meende dat die bestond. Dat was ook zo. Er staan leuke verhalen op met de nadruk op het niet moeilijk doen over wijn. Dat spreekt me erg aan. Ik heb redelijk wat wijn naar binnengewerkt en hield niet van die poppekast die vooral een jaar of 10 terug opgang maakte onder Nederlandse Francofielen.

Voor m’n werk ben ik 4 maanden in Frankrijk geweest en een groot deel van mijn fietskilometers liggen ook in dat land. Meestal hield dit wijn in bij het avondeten. Soms dure wijn, omdat de klant toch betaalde en soms goedkope omdat ik simpelweg dorst had. Ik begreep dat er voorgeproefd moest worden omdat er wel eens iets misgaat met een wijn. Zover ik me herinner heb ik nooit om die reden een fles afgekeurd, meestal zei ik: "prima, gooi de andere glazen ook maar vol."

Ik heb wel eens wijnen uitgezocht die ik niet zo lekker vond, dat is het nadeel aan gokken. In de meeste gevallen was voor mij een wijn gewoon ‘lekker’, en pasten ze prima bij de maaltijd. Ik eet licht (dus geen lappen vlees) en dan is rosé een lekkere keus tijdens een zomers fietstocht.

Thuis drink ik ook af en toe wijn, maar heb ik het ‘nadeel’ dat ik alleen een fles meester moet maken. Nou lukt me dat best, maar dan is daarmee mijn avond voorbij omdat ik die slapend doorbreng. Ik verdeel zo’n fles dan ook over een dag of 3. Ooit heb ik zo’n wijnpompje gekregen en die doet het bij mijn wijnkeuze prima. Ik pomp die flessen dan ook flink luchtledig.

De invloed van lucht zorgt ervoor dat een wijn gaat oxideren. Dus als je de lucht weghaald, dan kan je de wijn na openen nog wel een paar dagen drinkbaar houden. Maar afgelopen zondagochtend hoorde ik Ilja weer en vond hij zo’n wijnpompje maar niets. Hij was wederom in de publieke ether en nu in de laatste 2 uur van het radioprogramma Nachtdienst. Volgens hem kon je beter een klein wijnflesje kopen en die bewaren. Daarin kan je de rest van een grote fles gieten tot de kleine fles tot aan de rand gevuld is. En inderdaad, zo kan er ook geen lucht bij.

Nadeel is het geknoei tijdens het overgieten en dat ik opzoek moet naar 2 kleine flesje van een kwartliter. Dus bedacht ik een geheel eigen oplossing, een fles met ‘schroefkont’. Dat wil zeggen de onderkant van de fles als een grote dop uitvoeren en die zo maken dat je hem naarbinnen kunt schroeven. Daarmee is de inhoud van de fles te verkleinen tot de hoeveelheid wijn die er inzit. Dus ook geen plaats voor lucht.

Natuurlijk een fantastisch idee. Ik hoor al lezers roepen: "Dombo, zet dat niet op je log, maar vraag er octrooi op aan." Ik denk niet dat dat hoeft, want er zijn ook een paar kleine nadeeltjes. Zo zal zo’n fles redelijk duur worden, is het maar de vraag of de afdichting goed werkt en geen bijsmaak achterlaat, kan het schroefdraad te scherpe zijn, en moetje voor het laatste beetje smalle handen hebben om de kont vergenoeg in de fles te kunnen schroeven. Maar goed het is een eerste aanzet en misschien pakt een ander dit idee op.

En Ilja gaat inmiddels gewoon door met zijn media-optredens. Zo is hij binnenkort te zien in het TV-programma ‘De Wandeling‘. Die zal ik zeker bekijken. Ook omdat ik in 1999 tot op 2km langs zijn Château gefietst ben. Het kasteel viel me toen niet op, ik had er inmiddels al een stuk of 100 gezien. Mogelijk heb ik Ilja zelfs wel gezien, maar dan had ik vast gedacht dat het een Fransman was.

Aug-28: Paddestoele

Waarschijnlijk schrijf ik het niet goed volgens het Groene, Witte of Rode Boekje. Het gaat dus om die dingen op deze foto:

Het mag duidelijk zijn dat de herfst ingezet heeft. Nu loop of fiets ik regelmatig een stukje door de bossen in Schoorl en ook hier is een mooi stadsbos als ik mijn huis via de achterdeur verlaat. Toch vind ik daar nog weinig paddestoelen. Nee die staan gewoon in de berm tussen een parkeerstraat en een fiets/busstraat.

Zijn paddestoelen gek op lijndienstbussen, geparkeerde auto’s, fietsers, of hebben ze een hekel aan zwammende natuurbeschermers?


Xi voor fraaiere foto’s mijn Paddopagina.

Aug-24: Spatlap

Bij de laatste reacties van het vorige logje dreef opeens een diep verscholen stokpaardje bij me naar boven: ‘Hoe zit dat met de spatlap?’ Personenauto’s dragen vrijwel geen achterspatlappen, wat is de reden daarvan?

Spatlappen achter de voorwielen kom je wel tegen, en ook achterspatlappen bij vrachtwagens. Maar in de meeste gevallen heeft een personenauto geen achterspatlappen en dat vind ik als fietser niet prettig. Als het al enige tijd niet meer regent, dan nog trekken achterwielen water uit het wegdek en bezorgen mij als fietser een nat gezicht.

Om dat te voorkomen fiets ik wat verder van de kant waardoor auto’s gedwongen zijn om me ruim in te halen. Als de auto eenmaal naast me is ga ik naar rechts en probeer ik op die manier een viese kop te vermijden. Toch zou het prettig zijn als de achterspatlap terugkeerde. De wereld wordt er een stuk positiever van.

Zo denken veel automobilisten dat het langdurig regent. Feitelijk is de regen al lange tijd gestopt, maar zijn de wissers nog druk bezig het opspattende water van hun voorganger van het raam te poetsen.

Navraag bij autokennissen en speuren op het Internet kon voor mij niet de vragen oplossen als:
A. Waarom hebben personenauto’s bijna nooit achterspatlappen?
B. Is er regelgeving die spatlappen verbied of afraad, of wordt het juist aangeraden door bijvoorbeeld de Bovag, KNAC, ANWB, 3VO, Nederlandse staat of de EU?
C. Verhogen achterspatlappen de veiligheid of juist niet?
D. Waarom wel bij vrachtauto’s en niet bij personenauto’s?
E. Overige zelf te verzinnen aanverwante vraag.

Aug-22: Hondeweer

Als ik mevrouw de H mag geloven, dan hadden we de laatste 21 dagen erg veel neerslag. Voor onze regio zo’n 180 mm ofwel 9 mm per dag. Zelf vond ik het wel meevallen. Het waren flinke buien en daar tussen was het lange tijden droog. Da’s meteen het voordeel van die snelstorters.

Zo ging ik woensdag naar Zaandam. Ik wilde de trein nemen, maar het mooie weer deed me de fiets pakken. Dat was eigenlijk net zo snel, 26 km in 1 uur. Met de trein loop ik eerst een kwartier naar het station, daar wacht ik nog 5 minuten en na 25 minuten treinen moet ik nog 15 minuten door Zaandam lopen.

Nu heb ik voor het eerst de weg langs de Zaan gevolgd tussen Krommenie en Zaandam. Een soort industrieel erfgoed van fabrieken midden in woonwijken. Terug ging het ook goed, tot halverwege. Verdwaalde druppels werden al snel spetters en een heuse bui. Ik was toen in Limmen waar ik een terras trof met mooie stoeltjes onder uitgeklapte markiezen.

De bediening kwam niet, die deed op woensdag de deur niet open. Er was wel een naastgelegen groenteboer die ijs verkocht en dat heb ik lekker op het terras opgegeten. Daar kreeg ik ook in de gaten dat ik de bui was ingefietst. Ik had dus langzamer moeten fietsen of ‘zoals nu bedacht’ een tijdje moeten wachten. Daarna weer droog doorgefietst tot huis. Viel dus best mee.

De dag erop De Kerf bij Schoorl aan Zee bezocht. Dat hoort een soort meertje te zijn waar af en toe zeewater in stroomt. Niet dus, het hele meer stond kurkdroog. Eigenlijk meer een grote zandbak. De regenval van de afgelopen tijd was niet voldoende om er ook maar 1 klein plasje te ontdekken. Het peloton hondenuitlaters liet het qua bijwateren ook flink afweten. Heen en terug gefietst zonder een druppel regen.

Zaterdag niet veel anders. Ik ben toen naar Groet gefietst en heb er een stuk door de duinen gewandeld. De hele dag zonnig en droog tot ik rond een uur of 19 thuis was en er een uurtje regen viel. Dat terwijl ik lopen in de duinen mooier vind als het regent, dan ruikt het zo lekker.

Het valt dus best mee. M’n steeg is nog niet veranderd in een snelstromende beek zoals vorig jaar tijdens een zomerse hagelbui.

Als je het kaartje bekijkt is het in België en Duitsland erger, daar viel meer dan 200 mm. Haar truitje zit ook tegen de 200 mm aan. Om over haar broek maar te zwijgen. :-)

Aug-19: Piet Apegras

Een klein jaar terug had ik een logje over een driehoek. Daarbij moest ik meteen aan een leraar denken die een eenvoudigere berekening voor de schuine zijde van een driehoek wist.

Wetenschappers zijn het er gemiddeld over eens dat de lengte van de schuine zijde (C) gelijk is aan de wortel van de som der kwadraten van de verticale en horizontale zijdes A en B. Een of andere Griek heeft dit bedacht en het is een heel gedoe om die stelling uit te leggen.

Deze uitleg is iets eenvoudiger. Hieronder een tekening met een 3-hoek en daarnaast 1 met een trappetje dat de schuine lijn vervangt.

Bij dat trappetje zijn alle verticale lijntjes van C even lang als de verticale lijn A. De horizontale lijntjes van C zijn allemaal even lang als de horizontale lijn B. Daarmee is de lengte van dat trappetje gelijk aan A + B. Als je dat trappetje kleinere tredes geeft, dan blijft dat zo. En als je die tredes oneindig klein maakt ontstaat er een schuine lijn, die natuurlijk nog steeds evenlang is als A + B.

Dus C = A + B.

De mensen die dit na willen meten kunnen daarvoor een fietstochtje maken door de Beemster. Deze kuil Dit werelderfgoed is daar speciaal voor ingericht en bestaat uit een raster van wegen die allemaal op een zeemijl (1852 meter) van elkaar liggen. Als je van Schermerhorn naar Middenbeemster fietst kan dit door de grote weg (N243) te volgen in oostelijke richting tot je niet meer verder kan en daar te kiezen voor rechtsaf. Dan kom je door Noordbeemster midden in Middenbeemster uit. Het kan ook door al eerder rechtsaf te slaan via Westbeemster en daarna nog een keer links en later weer rechts. Het fietst leuker met meer bochten, maar is precies even lang.

Aug-14: Enquê-ê-ê-ê-ê-ête

Ik heb me ooit opgegeven bij Infofilter. Dat werkt prima. Ik krijg geen verkopers meer die me rond het avondeten telefonisch lastig vallen.

Bij dat infofilter heb ik wel enquêtes toegelaten. Om te voorkomen dat ik zeur: "mij vragen ze nooit wat!". En inderdaad ze vragen me bar weinig.

Na anderhalf jaar kreeg ik plotseling de eerste telefonische enquête. Een onervaren inhuur-enquêteuze vroeg of ik er tijd voor had. Dat had ik. Dus zei ik: "kom maar op, waar gaat het over?" Het betrof muzieksmaak. Naar welke radiostations ik luisterde.

Ik heb enorm veel naar radio geluisterd en doe dat nu een stuk minder. Ik ken alle muziek al, en de meeste informatieprogramma’s zijn richting TV verhuisd. Tegenwoordig gaat de radio nog wel eens op Arrow en Radio Bleu, een Frans station die in de avonduren afwisselende muziek draait.

Alle stations die zij noemde kende ik, maar hoeven vrijwel niet meer te rekenen op m’n belangstelling. Ik heb een ruime hekel aan de Sky-achtige herhaalzenders en zenders met vragenspelletjes. Daarmee valt een flinke groep af.

Blijkbaar net de groep die deze enquête aangevraagd hebben. Mijn ‘resultaat’ zal het gemiddelde dan ook flink verschoven hebben. De kans is echter groot dat ze geheel niets met mijn antwooorden konden en die dus maar direct hebben gewist.

Na een vraag of 10 bleek het langdurige deel te komen. Telkens werden 3 muziekfragmenten gedraaid en mocht ik aangeven of die muziek mijn smaak was. Bij elkaar duurde dat een minuut of 20 en elke keer kwam mijn waarderingsgetal 2; waarbij 1 slecht is en 5 uitstekend. Ik hoorde geen verschil tussen de muziekfragmenten, alles was grijsgedraaide bagger uit de jaren 70, 80 en 90. Laat dat nu net de muziek zijn, waarbij ik spontaan wegzap.

Over TV wordt wel eens geklaagd dat er teveel herhaald word, maar dat stelt nix voor vergeleken met de radio. Bepaalde Phil Collins-muziek komt wel vreselijk regelmatig voorbij. Op die manier krijg je de mooiste paten kapotgedraaid. Het kan nog erger. Er bestaat zelfs muziek met interne herhalingen die ze refreinen noemen.

Aug-10: Overbebording-3

Ik wilde nog even doorgaan op die ‘overbebording’. Zelf heb ik iets gedaan aan ergonomie. Onder meer lay-out en informatie zo organiseren dat het in 1 oogopslag duidelijk is.

Iets dergelijks is ook erg belangrijk bij verkeersborden. 50 met daarom een rode rand geeft aan dat er maximaal 50 kilometer per uur gereden mag worden. Een bord met opschrift “Verkeer mag hier maximaal vijftig kilometer per uur rijden.” is stukken onhandiger. Voor je het bord hebt kunnen lezen ben je er al voorbij.

Borden voor fietsers als “muv fietsers” zijn ook zeer onpraktisch. 15% van de inwoners van Nederland is analfabeet; een deel daarvan kan prima fietsen en zijn juist daarop aangewezen. Ruim 50% heeft zelfs geen benul waar de afkorting muv voor staat. Een plaatje van een fiets met daarnaast pijlen in 2 richtingen is een stuk handiger.

Bij de Molen van Piet, dus die paal van het eerste overbebordingslog, is het helemaal een feest. Er zijn pictogrammen gebruikt, maar ook veel tekst. Dit staat er nu =>

Ik heb geprobeerd om het om te zetten naar meer pictogrammen en minder tekst. Da’s nog flink lastig. Als 1 van de weinigen weet ik de bedoelingen die er achter dit setje borden schuil gaat. Er zijn ook nog dingen vergeten die ik geprobeerd heb in m’n eigen versie op te nemen.

Allereerst gaat het om een benadering van een voetganger-zone, waar het overige verkeer te gast is. Dat geldt dus ook voor fietsers die op de voetgangers horen te letten. Dus een standaard zone-bord is op z’n plaats. Vervolgens is er een systeem bedacht met beweegbare paal die de bus doorlaat en ’s avonds naar beneden is zodat bevoorradings-verkeer er langs kan. De bewoners en taxi’s hebben een pasje die voor hen de paal naar beneden haalt.

Er staat echter niet op dat voor het gemotoriseerde verkeer een 1-richtingsregime geldt. Die pasjespaal met verkeerslicht staat maar aan 1 kant. Het zou ook een ramp worden als een auto uit de verkeerde richting komt. Voor de fietsers geldt echter geen 1-richtingsverkeer.

De gemeente wenst ook geen brommers die lawaai maken en voetgangers de stuipen op het lijf jagen. Dat hebben ze bedacht door de onhandige term “snorfietsers niet”. Het was namelijk zo dat een deel van de jeugd snorfietsen opvoerden, dat is inmiddels een stuk minder. Toch laat de gemeente/politie wel electrische snorfietsen en spartamets toe, net als invalide-voertuigjes. Ik heb dat maar vertaald in fietsers zonder uitlaatgas. :-)

Het bord zou een stuk eenvoudiger kunnen, als de bevoorraders gezien worden als vergunninghouders. Dwz geef die mensen een waslijst wanneer ze welkom zijn en welke route ze door de stad moeten volgen. Zoiets uitleggen op borden is vrijwel onbegonnen werk. De tijden die er staan zijn zelfs tegenstrijdig. Mogen ze nu wel of niet dat uur op de koopavond komen?

Ik heb het nog ’t meeste te doen met de McDonald-chauffeurs. Zij worden hier langs gestuurd met de grootst mogelijke volumewagen. Dat ding gaat langzamer dan stapvoets, om de bochten te kunnen nemen en de voetgangers en fietsers niet te raken. Ik slenter dat ding er met gemak uit. Volgens mij is het slimmer als ze de bevoorrading doen met een kleiner voertuig vanaf hun MacDrive-vestiging aan de Ringweg. De route via ’t Zevenhuizen lijkt me ook een stuk ruimer dan via ’t Ritsevoort wat ze nu dagelijks doen.

Aug-08: Overbebording-2

Vlak om de hoek heb ik deze foto genomen.

Woordenaar neemt regelmatig dit soort regiofoto’s. Een leuk fotolog waar ik regelmatig xi.

(Aanvulling: Dit logje had de titel ‘Censuur’, want zo kan je dit wel zien. Ik heb de titel veranderd, zodat ie in de serie ‘Overbebording’ past.)

Aug-06: Overbebording-1

Twee weken terug ging het mis, een fietsster werd gelanceerd door een beweegbare paal. In Alkmaar staan een 20-tal beweegbare palen, om ongewenst autoverkeer buiten het voetgangers- en fietsersgebied te houden.

Auto’s van bewoners mogen er wel in, zij hebben een pasje die de paal doet zakken. Na een bepaalde tijd zakken alle palen in de grond en kunnen bevoorradingsvrachtwagens bij hun klanten komen.

Onlangs ging het dus mis. Een vrouw die vlak achter een voertuig fietste kwam in aanraking met een opkomende paal. Erg lullig. Ik zou dat zelf niet graag meemaken. Om dat te voorkomen fiets ik immer aan de kant en nooit over een ingezakte paal.

Nu vind die mevrouw dat het niet goed aangegeven is en roept zij via de krant medelotgenoten op. Haar verhaal is te vinden op de website van de Fietsersbond Alkmaar (zie 22-07-2006). Probleem is echter dat het wel degelijk goed is aangegeven. Op 125 meter staat een bord aan de rechterkant zoals hiernaast. Dat bord staat wederom op 50 meter van de paal en tot slot staat er nog een op 1 meter van de paal, maar dan aan de linkerkant. Dat lijkt mij ruim voldoende.

De paal zelf is zilverkleurig en heeft rode LED-verlichting die knippert bij het omhoogkomen. Naast de paal staat een stoplichtje dat alleen groen geeft als de paal geheel in de weg gezakt is. Anders staat dit licht op rood.

Het is natuurlijk jammer dat dit soort palen nodig zijn en automobilisten niet gewoon wegblijven na het zien van een verbodsbord. Het is nog iets erger dat er naast zo’n inzinkbare paal nog een stuk of 5 vaste palen staan die voorkomen dat er om de inzinkbare paal gereden wordt.

Ik kom dagelijks langs deze paal omdat ie op een pet endje van m’n huis staat. In 6 jaar tijd heb ik 1 auto gezien die een achterbumper kwijtraakte door deze paal. Geen enkele fietser heb ik onderuit zien gaan. Wel 1 voetgangster die struikelde over zo’n vaste paal. Ook geen pretje.

Aug-03: Marquee Overflakkee

paracetamolybdeensedoggersbankgebouwvakantiekhandelaardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraar

paracetamolybdeensedoggersbankgebouwvakantiekhandelaardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraardrijkskundeleraar

Bij Jolie las ik iets over een website, die vol stond met knipperzooi. Zelf heb ik daar barre last van. Ik ben zeer snel afgeleid; prima om niets te missen, maar een ellende als het om concentreren gaat. Dat ‘nadeel’ heb ik regelmatig als voordeel gezien. Zo heb ik veel aan storingzoeken gedaan en dat ging me zeer goed af.

Een boek lezen in een kamer met nog iemand of een tikkende klok blijft lastig. Tijdens het lezen van Teletext, gaat het geluid uit. Leren met muziek op de achtergrond kon ik vergeten. Op die manier leerde ik niets. Met een dergelijk ‘gebrek’ ben ik een vette prooi voor de ‘teasers’. Dat zijn treiterdingetjes die de aandacht naar een website-reclame moet trekken.

In mijn geval lukt dat dus prima. Zo goed dat ik de rest van de website niet meer kan volgen en ik de website de volgende keer links laat liggen. Jolie gaf aan dergelijke knipperaars, flitsers en andere zooi buiten het beeld te schuiven. Dat doe ik ook, maar lukt niet altijd. Ik kan ook in het Browsermenu bewegende plaatjes uitschakelen, maar dat lukt niet als er van die Flashbende gebruikt word. En soms hebben bewegende plaatjes een functie. Om dat allemaal op te lossen heb ik een afplakprogrammaatje gemaakt.

Dat is een simpel leeg ‘ontop’-geval. Het blijft over alles heen staan en de afmeting is net zo te wijzigen als elk ander window. Desnoods open ik het programma een paar keer.

Een ander irri-geval is de zogenaamde ‘marquee’-functie. Daarmee kan je texten over een scherm laten schuiven zoals bij de aftiteling van een film. Marquee is een simpele HTML-optie die allerlei instellingen kent. De manier van schuiven, snelheid en schuifafstand kunnen allemaal onafhankelijk bepaald worden. Standaard kan ik een dergelijk ding slecht lezen. Dat schuiven leidt af en maakt de letters onscherp. Bovenaan staan 2 van die schuivers. In beide staat dezelfde text en ze gaan allebei even snel. Om duidelijk te zijn; ik ben voorstander van de onderste.