Nov-20: De Vakman

Een week terug hoorde ik een radio-uitzending, waarin een freelance journaliste klaagde over webloggers die de (haar) markt verpesten. Omdat privé webloggers (en websitemakers) actief zijn, verhindert dat dat professionele websitemakers kunnen overleven die wel netjes voor een artikel betalen aan freelance journalisten. Het is vergezocht, maar er zit wel iets in.

Het deed mij meteen denken aan de electrciën die ik een jaar terug bij de Chinees trof. Ik bestelde daar mijn fu-yong-hai en toen de semi-bejaarde electriciën vertrok begon de eigenares te klagen over het ‘vakmanschap’ in Nederland. Zij is prima geïntegreerd en klaagt een gemiddelde Nederlander er moeiteloos uit.

Een van de 8 lichtdimmers had het begeven en ze had heel veel moeite moeten doen om een electriciën te vinden, die de dimmer wilde vervangen. Deze man was de enige die kon en daar had ze ook al een week op moeten wachten. Vervolgens heeft hij een uur zitten prutsen en ging toen weg met de mededeling dat het niet paste en hij opzoek ging naar een andere dimmer.

Ik heb me er toen niet mee bemoeid, maar zag wel het zootje draden en de doodnormale dimmers die er gebuikt waren. Zo’n dimmer haal je gewoon bij een bouwmarkt. Eerst even de oude loshalen en mee naar de bouwmarkt nemen, zodat je met een goede vervanger terugkeert. Voor die tijd is het handig om te meten of de belasting (de lamp) geen kortsluiting heeft, anders gaat de nieuwe dimmer ook meteen naar z’n grootje.

Vrijwel iedereen doet dit soort klusjes tegenwoordig zelf en de bouwmarkten verdienen daar goed aan. Electriciëns krijgen deze klusjes daarom steeds minder, willen er vaak al niet meer aan beginnen en hebben zich op grotere klussen ingesteld. De enkelingen die zich nog wel met dit broddelwerk bezighouden, zijn de mensen die niet anders meer kunnen. De kans is groot dat deze man de belasting helemaal niet gemeten heeft, wat dus op extra kosten komt en die hij de klant in rekening brengt.

Heel veel werk is dus richting hobbyisme of zelfdoenerij verschoven. Of je kan het zelf, of je vraagt een handige buurjongen. De markt heeft zich op deze veranderende wereld ingesteld. Zo kan je bij de meeste bouwmarkten prima advies en folders krijgen hoe je zelf iets kan vervangen. Dat zijn allemaal nieuwe banen die de verouderde banen vervangen hebben.

Als het om nieuws en achtergrondverhalen gaat, is het doe-het-zelven inmiddels ook flink ingeburgerd. Vroeger beperkte zich dat tot het personeelskrantje, maar tegenwoordig kan iedereen een (gratis) website en/of weblog onderhouden. De freelance journaliste ziet dat schijnbaar met lede ogen aan. Ik vraag me af of deze ontwikkeling zo erg is en zij niet eerder in het kamp van die prehistorische electriciën thuishoort.

Nu is het zo dat een aantal handelingen aan electrische installaties alleen mag gebeuren door mensen die daarvoor de juiste papieren hebben. Wat je wel zelf mag doen en wat niet is voor de doorsnee klusleek nogal onduidelijk. Het is niet te hopen dat die gesjeesde vonkentrekker een clubje opricht, die mensen aan gaat schrijven over de electrische installatie. Dus zoiets als: ‘Toon per omgaande aan dat uw huis een electrische installatie heeft die aangelegd en onderhouden is door een vakman. Mocht u dit niet kunnen, dan komen wij langs, kijken het werk na en u krijgt een rekening van 3x het gebruikelijke tarief om zo uw hobbyisme af te leren. Mocht u hiermee niet accoord gaan, dan schakelen wij onze huisadvocaat en de rechter in, wat u vrijwel zeker meer gaat kosten’.

Misschien is er wel eens iemand geweest die op dat idee gekomen is, maar het lijkt me dat dergelijke slimbo’s snel tegen de lamp lopen.


Xiwel is lid en snapt
nog niet alles van:
Eerlijk en Legaal Bloggen

Op dit moment wordt op de Fairblogging-Ning gediscussieerd over auteursrechten en webloggen. Aanleiding is de intimiderende handelswijze van een marginaal ‘auteursbureautje’. De freelance journaliste is verbonden aan dat bedrijf.

Geplaatst op 2007-11-20, in Webmatig. Markeer de permalink als favoriet. 18 reacties.

  1. Genoemd voorval doet mij denken aan mijn kapper die meerdere decennia geleden een scheerapparaat in zijn zaak tegen betaling ter beschikking stelde aan klanten. Zijn collegas klaagden over de verkoop van deze apparaten die de scheerbazen in de wielen reden. Hij maakte van de nood een deugd.
    (Voor de jeugdigen onder ons. Vroeger kon je je laten scheren bij de kapper)

  2. Webloggen is een vrij beroep!

  3. Ondernemers die klagen dat anderen hun markt verpesten, hebben zelf kennelijk niet genoeg toegevoegde waarde.

  4. @Christiaan: Zo denk ik er ook over. Ik heb een baan gehad waar mensen zich veel zorgen maakten om productspionage. Volgens mij was het onbegonnen werk daar iets tegen te doen. Ik zei toen ook: ‘gewoon een beter werk afleveren’ en daarmee bleven we de concurrenten voor.

  5. @Marcel: Stelen ook, maar toch zijn sommige mensen daar niet zo gescharmeerd van. :-)

  6. Kwaliteit komt vanzelf boven drijven, ’t is een kwestie van geduld

  7. Een schitterend stuk Xiwel, ja nee, ik zit niet te slijmen ;) ik meen het uit den grond van mijn hart: wij zijn dagelijks aan het DoeHetZelven, en dan spelen allerlei gedachten, vooral ook de Waarom-Vraag (waarom zijn Profs zo duur/Vind je bijna niemand die wit werkt/Vragen wij zelf soms een veel te laag uurloon/enz enz) de halve dag door je hoofd.
    Maar ik moet na een ontzeeeeeeeeettend lange doehetzelf-dag eerst even gaan douchen tegen deze waanzinnige hoofdpijn, voor ik iets zinnigs kan typen ;-)))) Vandaar alleen maar mijn complimemten voor het rake stuk-!

  8. Mogen webloggers nu ook klagen, dt ze niks krijgen, behalve eeuwige roem?

  9. @Vedat: Klagen staat vrij, maar ik begin daar liever niet aan. :-)

  10. @Jolie + Host: Ik begrijp wel dat dit stukje precies in jullie straatje past. Toch had ik dat niet voor ogen toen ik het schreef. Eigenlijk best een leuke samenloop. :-)

  11. Wij doen heel veel zelf, en niet alleen omdat dat goedkoper is. In onze omgeving moet een vakman van ver komen, of die hebben ze hier helemaal niet. Een klussert kan vaak alleen komen op momenten dat het ons niet uitkomt (druk, gasten, enz). Bij de aanleg van de satelliet-bedoening moesten we het hele hotel 5 dagen sluiten vanwege in-en-uit-lopende werklui, terwijl wij andere klussen spontaan ‘even tussendoor’ kunnen doen. Het toppunt was de elektricien die bij de aanleg van de 380 V installatie in de keuken de fases verkeerd om had aangesloten, zodat het fornuis iedere keer in storing ging. Daar laat je nou juist een ‘vakman’ voor komen, omdat je dat beter niet zelf kan doen…
    Om terug te komen op de discussie over het webloggen: in principe is het internet een open medium. Als er plaatjes op Google staan, nemen de meeste mensen die over zonder bronvermelding. Ik denk dat de meesten er niet eens over na denken. Vooral als het gaat om een reclame-uiting of een foto die al 1 miljoen andere mensen ook gemaakt hebben (hoeveel foto’s zouden er bestaan van de Eiffeltoren of de Big Ben?) heb ik er geen problemen mee. Anders wordt het natuurlijk als er personen worden afgebeeld die normaal gesproken niet in de bladen staan. Een foto van Xiwel plaatsen zonder toestemming of bronvermelding vind ik wat ver gaan, een foto van Paris Hilton niet (die wil heel graag publiciteit en zoekt het zelf op).

  12. @Natascha: Jullie hebben inderdaad genoeg kluservaringen. :-) En wat je beschrijft komt helaas te vaak voor. Van een vakman/vrouw verwacht je dat ze de situatie goed inschatten, met goed gereedschap komen, afsparken nakomen en goed werk afleveren. En aan al die dingen mankeert het maar al te vaak.
    Op dit weblog krijg ik heel veel (65%)plaatjeszoekers. Om een of andere reden scoren mijn plaatjes in dit weblog behoorlijk hoog in Google. Vaak zijn het foto’s uit de omgeving of die ik gemaakt heb tijdens m’n laatste vakanties. Ik vind het prima. Als ze echt te persoonlijk waren zet ik ze niet eens op het internet. Toch ben ik ‘mijn’ foto’s tot nog toe nergens tegengekomen, misschien vallen ze toch niet in de smaak. :-)

  13. Zolang webloggers geen artikelen uit andere media overschrijven maar alleen er hun eigen visie op geven is er natuurlijk niets aan de hand. Een journalist die niet tegen commentaar kan had maar een vak moeten leren.
    Iets wat ik me wel eens afvraag: hoe ver mag je gaan bij het publiceren van foto’s van kunstwerken. Ik vind het heerlijk om beelden mooi op de foto te zetten, en die zet ik dan ook op het web. Ik heb er nog geen kritiek op gehad, maar ik voel aan dat het op het randje is.
    Aan de andere kant: kunst heeft een hoger doel dan puur gewin, en ik verdien er ook niets mee. Ik laat slechts anderen meekijken met wat ik mooi vind.

  14. @Plutone: Ik heb geen idee. Als een kunstwerk binnenstaat en bij de deur staat een bordje “verboden te fotograferen want we willen nog wat langer bezoekers kunnen trekken met deze expositie”, dan lijkt het me duidelijk. Als eenzelfde kunstwerk in een openbaar park staat denk ik dat het de bedoeling is dat iederen het gratis mag zien.

  15. Hoe meer en kwalitatief betere hobbyloggers, hoe meer deugd mij dit doet. Ik heb namelijk een verschrikkelijke hekel aan om het even welke commercie en sta te juichen bij iedere stap op weg naar uitsterving van De Professional. Heren en dames broodschrijvers: wanneer gaat u inzien dat nauwelijks iemand uw dure gebakken lucht nog lust? Ik blief schrijvers met een heldere blik, dat wil dus zeggen niet vertroebeld door eurotekens.

  16. Bij kunstwerken in de openbare ruimte ga ik er van uit dat ik die (tenzij nadrukkelijk anders vermeldt) vrijelijk kan fotograferen. Bij exposities, musea en galerieën vraag ik altijd even of ik mag fotograferen en flitslicht mag gebruiken en of er geen bezwaar is tegen gebruik van die foto’s op mijn log. Meestal is dat geen enkel probleem, zien ze plaatsing met vermelding van hun naam en adres of website als niet commerciële extra promotie. Een heel enkele keer is me gevraagd niet te enthousiast foto’s op mijn log te zetten maar het te beperken tot maximaal een stuk of vijf a zes.

  17. @Frankie P: Zelf ben in ook nogal non-commericieel (zie anders ook mijn eerdere logje over Copywrong). Toch begrijp ik wel dat er mensen een boterham (met beleg) aan hun schrijfsels willen verdienen. Probleem is hoe je zoiets moet regelen, zonder dat je het verspreiden van belangrijke info (‘pas op er stort een vliegtuig op je hoofd’ of ‘van caffeïnewisselingen kan je hartkloppingen krijgen’) tegenhoud.

  18. @Frans54: Ik laat het meestal bij een paar foto’s en zie het inderdaad ook als promotie, zodat een museum of dergelijke meer bezoekers krijgt.
    Er zijn overigens verschillende regelingen. Zo heb je het ‘niet flitsen’. Deels komt dat door de ouderwetse manier van flitsen die door de chemische dampen fresco’s in grotten aan kunnen tasten. Ook doen ze het omdat het geflits voor de andere bezoekers hinderlijk is. Beide geven wel aan dat er geen bezwaar is tegen het maken van foto’s. Ik heb dan ook een prachtige foto gemaakt van een frscowand zonder een flits te gebruiken.
    Maar er zijn ook musea die denken dat bezoekers wegblijven als hun uitgestalde materiaal vanuit de luie computerstoel op het internet bekeken kan worden. Zelf denk ik dat die angst overtrokken is.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s