Nov-29: 0916-Köln Hbf

Wie dacht dat ik er was met mijn fietsvakantieverhaal heeft het mis. Ik had natuurlijk in 1 keer met een internationale trein naar Amsterdam kunnen karren en vandaar met een intercity naar huis, maar zoveel haast had ik nou ook weer niet.

Zoals ik in het voorgaande stukje berichtte, had ik een kaartje naar Emmerich om van daar uit nog even aan te gaan bij een goede kennis in Montferland. Maar omdat het zo voorspoedig ging -en ik rond 11 uur door Bonn treinde- bedacht ik een tussenstop in te lassen. Deze regional express had nogal wat stopplaatsen en 1 daarvan was Köln-Süd. Daarna maakt de trein een lus via Köln-West naar hun hoofdstation. Het leek me wel wat om die lus af te snijden en zo dwars door de binnenstad van Keulen te fietsen.

In Keulen-Zuid zag ik al de dom en daar hoefde ik alleen maar op af te fietsen. Dat ging redelijk goed. Het autoverkeer viel mee, ik had meer last van de grote hoeveelheid tramrails. Fietsers waren er ook zat en die gedroegen zich net als in Nederlandse grote steden. Dus schuinoversteken en niets aantrekken van verkeerslichten. Ze namen ook smalle straatjes die niet aangegeven waren.

Een aantal keren volgde ik zo’n fietsersstroom omdat ik toch wist waar ik zo ongeveer naartoe wilde. En jawel, 15 minuten later stond ik zo maar voor hun grote dom. Inderdaad een imposant gedrocht. Echt mooi vind ik hem niet. Maar goed ik moest er toch een keer langsfietsen. Tot dan toe had ik hem alleen een paar keer vanuit een trein gezien.

In de hele stad Köln had ik nog nooit gefietst, gewoon omdat het me niet trok vanwege de grote en de grote hoeveelheid grote wegen rond een dergelijke stad. Wat ik nu had bedacht was best handig. Dat zuidelijke station ligt al binnen die grote ringwegen, dus daar had ik geen enkele last van.

Het centrum van Köln viel me tegen. Het had wel wat weg van Frankfurt, maar dan met nog minder oude gebouwen. Het was mij allemaal te nieuw, te onpersoonlijk en te bouwputterig. Bij de Rijnoever was het niet veel beter. Al-met-al was ik binnen een uur klaar met die stad en zat ik in een volgende trein noordwaarts.

Ook dat was zo’n mooie rooie Regional Express met een prima fietsencompartiment. In Duitsland is het de laatste jaren een lust om je fiets in de trein mee te nemen. De Duitse spoorwegen zijn Nederland niet een beetje voorbij gestreefd, maar liggen inmiddels meters voor.

De vorige vakantie schreef ik al iets over die ‘gelijkvloerse’ inrit. Die inrit is bedacht op gemiddelde perrons in Duitsland. Helaas zijn er ook wat perrons verhoogd vanwege hun oudere treinen en nu doet zich dus de komische situatie voor dat je op een aantal stations een afstap hebben om in hun trein te komen. Echt de omgekeerde wereld.

Gelukkig zijn er zat stations waar het wel goed is en rolstoelers en fietsers zonder enige hulp zo’n RE in kunnen rijden. Door hun treeloze ingang is het zelfs bij zo’n verhoogd perron nog altijd goed te doen.

Twee weken terug trof ik weer eens een rolstoeler in een Nederlandse Intercity (het nieuwere type dubbeldekker). Het berof een zeer kleine benenloze jonge man, die het gewoon allemaal zelf regelde. Hij meldde zich niet 24 uur van te voren bij de spoorwegen zodat ze hun oprijgeval voor hem klaar konden zetten. Hij sprak gewoon iemand direct in de trein aan en vroeg; ‘Meneer kunt u mij even uit de trein tillen.’ Een slimme aanpak, want als je iemand direct aanspreekt is de kans groot dat die iets voor je onderneemt. Er schoot zelfs een extra meneer toe, die deze man (van hooguit 30kg) keurig met rolstoel en al het perron optilden.

Zelf ben ik ook eens op de schouder onderrug getikt door een spasitische rolstoelster. Zij vroeg of ik haar even wilde helpen met het instappen. Ze kon zelf uit en in de rolstoel komen. Ik hoefde alleen maar even de lege rolstoel de trein in te tillen. Natuurlijk deed ik dat, maar ik schrok er van hoe zij zichzelf de trein insleurde. Ik had haar wat dat betreft ook graag geholpen, maar dat wilde ze niet.

Voor deze 2 is zo’n mooie gelijkvloerse inrit van de Duitse RE-treinen (die al sinds 1991 bestaan) een uitkomst. Ik heb begrepen dat de NS daar nu ook over nadenkt.

Begin met Kaart | Vervolg

Geplaatst op 2007-11-29, in OV-matig, Zwerfmatig-7 en getagd als , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 14 reacties.

  1. Tuusen Hbf en Rijnover blijft het maar een bouwput, voor de U-Bahn geloof ik. Maar je had Keulen eens moeten zien kort na de oorlog. Gruwelijk…De bommen waren voor het grootste deel gevallen op woonbuurten, veel industrie bleef gespaard, mijn duitse zwager beweerde dat ze bewust op die voorheen roten Arbeiterviertel gemikt waren.

  2. @Fialas: Zou best kunnen wat je zwager beweerd. Ik heb de geschiedenis van Keulen nooit zo gevolgd. Zelf dacht ik altijd dat het een gezellige binnenstad had. Dat komt door o.a. RTL-Duitsland die er vaak wat van toont. Maar helaas zoiets vond ik niet terug en dat kan de truc van het beperkte platte vlak zijn. Zelf zie je wel hoe het er naast het beeld uitziet.

  3. Dus de grootte van de stad viel je tegen? Komt door de oorlog, toen is er toch veel plat gebombardeerd?

  4. @Hanscke: Ik bedoelde aan te geven dat het centrum mij tegen viel door een gebrek aan oude (en interressante) gebouwen. Het centrum was waarschijnlijk wel groot, maar dat is niet zo eenvoudig te bepalen. Zoals ik bij Fialas al aangaf was mijn beeld wat vertekend door de RTL-opnames in die stad. Ik heb mij dus gewoon laten foppen. :-)

  5. Ik vond Keulen ook erg tegenvallen. Er zijn een paar leuke straatjes, maar dat is dan ook alles. De mooiste Duitse steden die ik ken, zijn Aken, Trier en vooral Heidelberg.
    Die laatste stad schijnt te zijn gespaard doordat de Amerikanen in de oorlog al hadden bedacht dat ze daar na de overwinning een grote legerbasis wilden bouwen. Niet handig als die stad dan plat zou liggen. De inwoners van Heidelberg mogen de Amerikanen dankbaar zijn, want ze wonen daardoor nog steeds in een prachtige oude stad!

  6. @Christiaan: Trier vind ik ook best aardig, Aaken minder en Heidelberg ook. Maar die laatste heb ik wel erg lang geleden bezocht, toen had ik waarschijnlijk een andere kijk op steden.
    Zelf vind ik Goslar, Hannovrisch Münden, Stade, Rotenburg/Tauber, Bamberg, Lübeck, Münster, Stralsund, Speyer en Nördlingen erg mooi. Dat zijn wel allemaal kleinere stadjes, maar ze zijn erg authentiek. Zo heeft Nördlingen nog een complete stadsmuur met 10 verschillende stadspoorten.
    Qua winkelaanbod zullen dergelijke stadjes natuurlijk veel minder zijn dan Keulen, maar ik ga nu eenmaal niet op vakantie om te winkelen. :-)
    Toevallig wist ik dat er een 24 tons klok in de dom van Keulen zit, da’s 2,5 keer zo zwaar dan de grootste klok in de Utrechtse dom. Toch heb ik beide nog niet horen slaan, dat gebeurt maar zelden. In Speyer hebben ze een aantal grote klokketorens, waarvan er 1 net zo’n 9 tons klok heeft als Utrecht en die slaat elk kwartier je trommelvliezen stuk. Da’s toch andere koek. :-)

  7. Nou, daar noem je heel wat plaatsjes waar ik nooit ben geweest. Dat verklaart misschien mijn favorieten in Duitsland ;-)
    Al vind ik Heidelberg serieus wel erg mooi, zo aan de rivier met dat enorme kasteel tegen de heuvel. Van Aken herinner ik me vooral mooie straten, maar als ik wat beter nadenk realiseer ik me dat een groot deel van de stad inderdaad best wel lelijk is.

  8. Je moet toch echt eens naar Leipzig! Over de trein: alleen de RB heeft zo’n inrit. De IC daarentegen heeft vreselijk smalle deurtjes waar een rolstoeler niet in past!

  9. Misschien een rare vraag, maar hoe lang duurt jouw vakantie. Hij lijkt best lang te zijn. Wel boeiend om te lezen jouw reisverhalen.

  10. @Marcel: ik fiets ‘m sneller dan ik hem versla. :-) Als je onderaan zo’n logje op ‘Bgin met Kaart’ klikt, dan kan je zien dat het maar 11 dagen was. ik denk dat er nog 1 of 2 logjes komen. Dus nog even volhouden (doe ik ook :-)

  11. @hette: Dat type rode dubbeldekker met invaliderijtuig vind je overal tussen Kiel en Saarbrücken als RB en RE. Op een eerdere vakantie trof ik Bayern nog zo’n oude trein met smalle deurtje aan de uiteindes en 3 van die rottreetjes. Da’s een gemedder om daar een fiets aan boord te krijgen.
    Die RE’s doen langs de Saar en Moezel een halfuurdienst en langs de Rijn een kwartierdienst. Ze pendelen ook veel in de omgeving Hamburg, Bremen, Osnabrück en zijn van Oostduitsontwerp. Dus eigenlijk zou je ze juist in Leipzig verwachten.
    In de ICE mochten oorspronkelijk geen fietsen. Misschien mag dat inmiddels wel, want de druk zal wel hoog zijn. Ze zijn er echter niet voor uitgelegd. Ik weet wel dat ze rolstoelplaatsen hebben, maar heb nog nooit gezien hoe die daar in gingen. Ik kom trouwens nooit ICE’s tegen alleen in Amsterdam en Utrecht CS.
    Nou is de ICE te vergelijken met de Thalys, waar in NL ook geen fietsen in meemogen. De RE is vergelijkbaar met de Nederlandse (dubbeldekker) IC. De RE gaat alleen iets sneller (160 ipv 140) en stopt ook ongeveer eens per 35km in een station.
    Zel reis ik trouwens niet zulke grote stukken en vind zo’n RE (of TER en France) leuker. Dan zie je meer de ‘standaard’ inwoners.

  12. @Xiwel, dank je wel. Ik ben gewoon een beetje jaloers. Ik heb ook zin in een vakantie. Geniet dus nog even van die dagen die je nog hebt.

  13. Vorige week moest een vrouw van Köln naar Bonn. In Bonn kon zij niet met haar elektrische rolstoel in de lift. Er ws geen lift. Ze moest wel naar een ander perron. De rolstoel tillen kon niet dus werd een oplossing gevonden. De vrouw reisde met de trein naar Koblenz, daar pakte ze de trein terug, want de trein terug kwam op hetzelfde spoor. In Bonn zou die trein terug dan aankomen op het spoor bij de uitgang.

  14. @Vedat: Ik heb geprobeerd dat bericht te vinden om het even te linken, maar dat wou niet lukken. Zelf ben ik wel in Bonn geweest en ook in de tein door hun stations gereden, maar ik ben daar nog nooit in- of uitgestapt. Op de site voor Bonner-invaliden staat dat ze in het hoofdtstation hellingsbanen hebben (en alleen een lift naar perron 2-4.) Gewone rolstoelen lukt misschien wel, maar niet een electrische met accu’s. Dan kan zo’n ding wel eens afslaan op overgewicht.
    Hier in Alkmaar hebben we 2 stations en geen daarvan heeft een lift. Bij het hoofdstation kan je aan het eind van de perrons gelijkvloers over de rails. Da’s te doen. In Alkmaar Noord moet je een kilometer omrijden via een gewone fietstunnel om van het ene naar het andere perron te komen. De ellende is dat je bij een retourtje altijd op het andere perron uitstapt dan waar je bent ingestapt. (Vouw)fietsmeenemers klagen daar al over, maar voor mensen met een rollator of rolstoel is dat station in het geheel niet te gebruiken.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s