Okt-20: 0496 Hann. Münden

Ik vond de vorige aflevering wat lang worden en heb die beëindigd toen ik in Hann. Münden arriveerde. Bij deze nog iets meer over die stad. Toen ik ergens bij Biedenkopf rondfietste bedacht ik aan te sturen op Hann. Münden en deze keer lukte dat. In een grijs verleden heb ik hier overnacht in een Jeugdherberg. Deze plaats lag toen op mijn fietsroute tussen Alkmaar en Graz. Het was toen rotweer en ben noodgedwongen 2 nachten en de tussenliggende dag in die jeugdherberg gebleven. Daarna kon ik weer weg, was de Fulda 1,5 meter gestegen en was die op sommige plekken 5km buiten z’n oevers getreden.

Ik heb het centrum toen wel bekeken, maar zeer beperkt. Door de slagregens heb ik dus meer rondgehangen in de jeugdherberg en was ik blij dat het eindelijk droog werd en ik weer verder kon fietsen. Achteraf kreeg ik daar spijt van. Toen begon het me te dagen dat het wel een bijzondere stad is. Later kwam ik niet meer echt in de buurt en nu dus wel.


Om halfacht aankomen is niet alles. Na het douchen was het dus al donker. Met het vinden van een hotelleje ging ook nog een kwartiertje verloren. Hotels zijn hier een beetje incognito. Ze mogen schijnbaar geen opvallende gevelborden hebben en degene die ik (na aanwijzingen) vond, had een hoekdeur met daarboven een grijsblauwe ronde balk van 10cm hoog en daarop in zwarte letters Hotel Restaurant. Zelfs toen ik er voor de deur stond viel het me nog niet op.

Dat kwam ook omdat er binnen teveel licht was. In het oude vakwerkhuis, in een hoek van het raadhuisplein, was een uiterst modern restaurant met een soort schoolbanken-inrichting. Sfeer 0,0. Daarboven was de keuken en daarboven wat hotelkamers. Ook die waren uiterst modern en minstens zo onhandig. Als je ‘mijn’ kamer binnenkomt, dan loop je eerst tegen een heel groot bed, dat bijna geen ruimte meer laat om er langs te lopen. Dat moest je wel doen, want links was een douchruimte, die bereikbaar was via een deur naast het hoofdeinde. Het eerste wat je zag was rechthoekige wastafel (ook al zo onhandig modern), douche en WC. Bij het voeteinde was een andere deur naar een smal kamertje met een sofa, een tafeltje en een TV. Uit ruimtegebrek heb ik daar mijn fietstas uitgepakt. TV kijken op bed (wat bijna altijd kan) was door deze opstelling niet mogelijk.

Maar niets aan de hand, alles was keurig schoon en het bed sliep prima. ‘s-Ochtends zag ik in een naburige kamer een 8-hoekig bed staan. Het kon dus nog erger. Na dat gezien te hebben, viel het onhandige vierkante ontbijtbord met ‘bijpassend’ bestek wel mee.

In de stad vond ik een gezellige en zeer drukke pizzeria. Dat leek me wel wat. Door de drukte kreeg ik een soort 1-persoonstafeltje aan een zijkant. Een kwartier later kwam er een studentachtige jongen van een jaar of 22 binnen en die kreeg eenzelfde ‘eenzittertje’ naast me. Hij was op de fiets onderweg van München naar Hamburg en sliep er in een tentje op de (veel te koude camping).

Hij deed me dus aan mezelf denken toen ik er de eerste keer kwam. Zal ie ook zo ‘dom’ zijn om deze stad maar een beetje te bekijken? Omdat ik me aan de eerste richtinglijn van Startrek (beïnvloed nooit een beschaving die in ontwikkeling is) probeer te houden, heb ik dat niet gevraagd. We raakten wel een beetje ingesprek over het fietsen. De 4 60-ers, die een tafel verder zaten, hoorden dat en gaven ook te kennen dat ze met een meerdaagse fietstocht bezig waren. Waarop ik zei: “Praat niet te hard, want zo direct blijkt dit hele restaurant vol te zitten met fietstouristen. :-)”

De volgende dag heb ik alles ingepakt, behalve m’n camera. In heb er zo’n 3 uur rondgestruind om mijn fout van 25 jaar eerder te herstellen. Het is inderdaad een aparte stad. In het oude centrum staan vrijwel alleen vakwerkhuizen en dat zijn er zo’n 700. Ik heb ooit vernomen dat dat de grootste verzameling van die dingen in Duitsland is, maar kan daar op het Internet nog geen bewijs voor vinden. Tijdens mijn loopje ben ik 6 gidsen tegen gekomen, die rondleidingen gaven aan groepjes van zo’n 20 personen. En dan hebben we het dus over een dinsdagochtend 10 uur. Hoe zal het daar toegaan als het hoogseizoen is?

Allereerst even een putdeksel, met plaatsnaam en stadswapen, gewoon voor de verzameling.

Naast de drukke straten met veel voetgangers en fietsers, waren en ook wat verlaten straatjes te vinden. Op de markt voor het raadhuis werd het later drukker toen er een groot shanty-koor begon te zingen. Nu pas zie ik dat de kerk erachter een 8-kantige toren heeft. Dat 8-kantige bed lag nog geen 30 meter verder. Misschien is daar wel over ‘nagedacht’. En natuurlijk had ik deze keer ook oog voor het detail. De foto’s van de Weser-steen en het straatje met in de knik rechts de fietzeria, stonden al in het vorige logjes. Als laatste nog een foto van een watervalletje in de Fulda, die geeft meteen weer dat deze dag heerlijk zonnig begon.

(overzicht | vervolg)

Advertenties

Geplaatst op 2008-10-20, in Dexelmatig, Zwerfmatig-8s en getagd als , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. Volgend jaar willen we niet zo’n eind weg. Misschien is dit wel een goed idee. Ik raak steeds enthousiaster.

  2. En toch lijken al die plaatsjes op elkaar ;-)

  3. Prachtige foto. Mijn zusje wil hier volgend jaar op fietsvakantie. Ik weet niet of ze het trekt, met drie kinderen, maar zo ja dan ga ik een stukje met haar mee, ze zal echter waarschijnlijk niet kiezen voor Duitsland, ik heb haar wel over Ierland horen praten.

  4. @Hanscke: Wat ik schrijf is niet bedoelt als extra reclame voor Duitsland. In Frankrijk kan je ook prachtige plaatsen en natuurgebieden vinden. Alleen liggen de plaatsen daar is verder uit elkaar omdat het dat land een stuk dunner bevolkt is en iedereen in en om Parijs wil wonen. Dat heeft dan weer het voordeel dat je er meer ruimte en rust hebt in de landelijke gebieden.

  5. @Thyme: Ierland is ook erg mooi, behalve Dublin en Cork. Daar is het me veel te druk met verkeer waar vooral fietsers de dupe van zijn. De westkust is erg mooi maar ook bar dun bevolkt. Toen ik er de laatste keer was (in 1998), heb ik in totaal 50 meter fietspad gezien. Zelf vind ik dat niet erg, maar met kinderen en de te smalle landweggetjes waar Ieren te hard rijden lijkt me dat niet alles. Schotland, Wales en Noord-Engeland zijn wat dat betreft erg vergelijkbaar. Zuid-Engeland is nog wat dichter bevolkt dan Nederland, dat wijkt dus af. Maar ook daar zijn mooie steden en mooie natuur, net als in Nederland.

  6. Ik mag dat wel, al die specifieke putdeksels…

  7. Een heel mooi stadje; gelukkig dat je nu de schade ingehaald hebt. Ik heb wel veel bewondering voor iemand die zo sportief op vakantie gaat.

  8. Je hebt wel een fascinatie voor putdeksels, Xiwel. Wel leuk, dat het je telkens weer opvalt.

  9. @Vedat: En het is echt niet zo dat ik immer naar beneden kijk. Zie bijvoorbeeld de detailfoto. :-)

  10. @Thérèse: Die bewondering is niet echt nodig. Inmiddels fietsen er hele volksstammen tijdens (korte) vakanties. Rond dit stadje is het heel goed te merken. Aan de de andere kant past het bij me. Ik moet er niet aan denken om met een vliegtuig of bus op strand- en/of groepsvakantie te gaan. Bij die gedachte word ik al moe.

  11. @Hette: Maar dat is met piramides of een bocht in de Chinese muur niet anders. Bij de 2de denk ik dan ook: ‘Hij lijkt bar veel op die andere’. :-)
    Toch is er een behoorlijk verschil tussen die stadjes, maar dat laat zich moeilijk op een foto vastleggen. Hann. Münden heeft het voordeel om als een soort schiereinland tussen 2 rivieren te liggen. Al het doorgaande verkeer wordt daarom al zeer lang rond en niet door het stadje geleid. Gevolg is dat hier meer oude huizen bleven staan dan elders.
    Bij stadjes als Biedenkopf is eerst geprobeert het verkeer zolang mogelijk door de stad en het centrum te laten gaan. Dat levert klanten op, maar er sneuvelden wel flink wat huizen. Later kwam er alsnog een soort randweg, maar die oude huizen komen daarna niet meer terug.
    Omgekeerd is Biedenkopf helemaal niet touristisch en zie je er mensen voor hun huis zitten. Als je ‘hoi’ zegt, dan krijg je netjes een reactie terug met soms een leuk praatje. In Hann. Münden kan je dat wel vergeten. Daar gaan zoveel touristen langs dat de bewoners of binnenblijven of souverniers verkopen.
    Dus vooral de sfeer en totale indruk kunnen erg verschillen, maar ik kan dat niet echt op een foto vastleggen.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s