Dec-30: 0748 Main-Donau-Kanal

Al voor Bamberg had ik bedacht om eens een keertje het ‘nieuwe’ Main-Donau-kanaal te volgen. Ik heb wel iets met de binnenvaart. De vorige keer toen ik rond 1984 van Bamberg naar Regensburg fietste, bestond dit kanaal (dat o.a. van Frankrijk en Italië een schiereiland maakte) nog niet en werd er nog niet eens over gepraat.

Nu ik uit de binnenstad Bamberg kwam, moest ik eerst weer dat grote kanaal opzoeken. Ik kwam daarbij door een mooi stadspark, gevolgd door landweggetjes met fietsroutebordjes. Die stuurden me langs de Regnitz. Later begreep ik dat Het Main-Donau-kanaal voor een groot deel in de vallei van de Regnitz is aangelegd. In de verte zag ik de grote schepen voorbij glijden, maar de fietsbordjes wezen me een andere kant op. Geen idee wat ze wilden. Het landweggetje werd een soort prutspoor. Net toen ik dacht: ‘Dit moet niet langer duren of ik zoek een grote weg op.’, zag ik opeens een leuk pontje over de Pregnitz.


Het was dus de bedoeling dat ik op deze -vrijwel verlaten- plek uitkwam. Aan de overkant stapte een man op de pont en die stuurde met een kloet mijn kant op. Dwz ik ben bekend met kloeten en heb dat in mijn jeugd wel eens gedaan. In Westfriesland noemen we zoiets kloeten. In de rest van Nederland heet het een vaarboom, maar het werkwoord vaarbomen is volgens mij onbestaand. Dat ik dit ‘human-powered’ tafereeltje hier zou aantreffen had ik nooit kunnen verzinnen. De man was trouwens niet aan het kloeten, hij gebruikte zijn kloet alleen om het pontje op de stroom te zetten. Hij maakte dus gebruik van het giersysteem met een kabel, wat je bij een aantal pontjes over de Maas aantreft. Alleen hebben die een motor en deze man mocht het dus nog motorloos doen.

Aan de overkant stond een bord met uitleg en dat ik (andere opvarenden waren er niet) dit te danken had aan een Nijmegenaar van 4 eeuwen terug. Na Pettstadt (waar het pontje uit kwam) besloot ik toch maar om de fietsroute te verlaten. Zo wilde ik meer zuid en weer terug naar het Main-Donau-kanaal. Via een omweg lukte dat en kwam ik in Forchheim.

Daarna heb ik een heel stuk over het de westelijke dijk van het kanaal gefietst. Het schoot wel op en last van ander verkeer had ik er niet. Naast schepen zag ik wat fietsers en een kudde schapen. Nadeel was het dijkdek, dat uit verbrijzeld grijs puin bestond. Ik was dan ook bang voor m’n banden, maar die hielden het. M’n fietst werd er wel ontzettend stoffig van. Nadeel was ook dat het aantal afritten zeer beperkt was. Of ik reed over een viaduct en kon niet bij de weg onderlangs komen, of ik reed door een kloof en was en geen afritje naar de weg bovenlangs.

Op die manier schoot ik Erlangen en Fürth voorbij. Dat laatste was niet de bedoeling. Er staan fietsbordjes langs dit pad en ik wachtte op Fürth-zentrum. Uiteindelijk zag ik ‘Zentrum’, maar toen bleek ik zelfs al aan de zuidkant van Nürnberg te fietsen. Dus er af en een kilometer of 5 door Nürnberg gekluund. Vreselijk smalle fietspadjes en overal verkeerslichten. De omgeving zag er ook niet uit, maar ik wilde vandaag toch wel eens een stad van binnen bekijken.

Die moeite werd beloond met een mooi autovrijdeel en een flinke vesting, de Kaiserburg, met een prachtig uitzicht. En ook het marktplein zag er mooi uit. Inmiddels had ik 100km afgelegd en zou er dus kunnen overnachten. Maar ik vond het wat vroeg en het was nog steeds schitterend fietsweer. Ik wilde dus ruim buiten Nürnberg overnachten en ging weer dezelfde vrij directe weg terug naar het kanaal. Daar stak ik over en bleef ik de spoorlijn naar Roth volgen.

Zo kwam ik in Schwabach uit. Een leuk stadje en net wat ik zocht. Alleen was het meestgeschikte hotel wegens familieomstandigheden gesloten. Het andere hotel was behoorlijk prijzig en het enige pension was vol. Via die laatste kwam ik bij een mooi hotel in Haag, wat tegen Schwabach ligt. Spiksplinternieuw en een redelijk normale prijs.

Net als de dag ervoor was dit een prachtige fietsdag. Ik had 128km gefietst bij 24 graden, veel zon en een flinke rugwind.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Geplaatst op 2009-12-30, in Zwerfmatig-9 en getagd als , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Daar zaten best wel mooie plekjes bij. Het laatste doorkijkje is schitterend.

  2. En zo krijgt dit oneindig lijkende deel van Duitsland, als ik er doorheen rijdt ook een eigen gezicht voor mij naast die lange lange autobanen.

  3. Nog geen idee welk land we dit jaar gaan befietsen. Maar als ik jou zo lees scoort Duitsland opnieuw hoog op het fietsvakantielijstje….. Sowieso vind ik Duitsland in zijn algemeenheid een prima fietsland….
    Een goed nieuw fietsjaar toegewenst, Xiwel!

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: