Jan-14: 1045 Naar de Inn

De regen van gistermiddag was gisteravond al gestopt en ook vandaag (15-09-2009) bleef het droog. De dag begon nog wel somber en fris, maar ik hoefde in elk geval geen treinplan of wachtplan te verzinnen. Het eerste aardige voorval was al meteen bij uitkomst van het hotel. Toen ik over de Isar van het eiland fietste, was een grote zwerm (zeker een paar honderd) kleine vogeltjes (leken op zwaluwen) bezig met een mooie show op zo’n 15cm boven de Isar. Met een noodgang scheerden ze over het water, zonder tegen elkaar te botsen. Ik denk dat daar iets te eten viel of dat het een soort rituele ochtenddans was. Helaas waren de beestjes te klein om er een goede foto van te maken.


Ik fietste eerst maar eens richting oost en kwam zo in Adlkofen, 1 van de vele plaatsjes die hier op kofen eindigen. Eigenlijk vond ik die weg wel erg richting oost gaan en wilde ik meer zuidoost aanhouden. Zo kwam ik in Vilsiburg. (Een burcht aan de rivier de Vils.) Bij binnenkomst leek het een klein dorpje en eigenlijk wilde ik er wel een bakkie doorwarm-koffie doen. En net toen ik dacht; ‘dit is nix, ik scoor wel wat in een volgende plaats’, reed ik door een geinig stadspoortje een leuk klein centrum in.

De (winkel)panden rond die straat stonden strak in de verf. Allemaal pasteltinten zoals ik die ook al in de historische hoofdstraat van Landshut gezien had. Bij een bakkertje deed ik me te goed aan een bak koffie met wat erbij. Vanaf daar volgde ik een iets grotere weg tot Neumarkt Sankt Veit. Als ik rechtdoor fietste kwam ik zo in Mühldorf am Inn.

Dus fietste ik niet rechtdoor, maar ging rechtssaf een kleinere weg in naar Ampfing en Waldkraiburg. Kortom ik ging nu vrijwel geheel in zuidelijke richting. De zon brak door en de temperatuur steeg naar een graad of 23. Dus weer lekker fietsweer. Waldkraiburg was wat groter en drukker met veel verkeer. En ik bleek tot mijn verrassing nog niet bij de Inn te zijn. Dus een stukje door gefietst naar Kraiburg net over de Inn.

Dit was wel een leukere plaats, maar erg klein. Was dit wel wat ik zocht? Misschien moest ik die (vermoedelijk) mooiere plaatsen meer stroomafwaarts zoeken. Dat was niet lastig, ik zag wat fietsbordjes van de Innradweg. Op die manier slingerde ik over allerlei kleine weggetjes stroomafwaarts. Bij Flossing raakte ik dat spoor bijster. Mogelijk had iemand daar wat fietsbordjes weggehaald of heb ik niet zo goed opgelet.

Ik dwaalde er rond in een lus van de rivier. Een echte uitweg richting oost kon ik er niet vinden. Nou ja, uiteindelijke wel een uitfietspadje. Dus die maar geprobeerd. Na 50 meter fietsen werd het padje erg smal. Goed dat ik mijn 2 wielen achter elkaar heb, want naast elkaar had niet op het prutspoortje gepast. Het pad ging ook flink op en neer langs een bergwand. Zo erg dat ik aan keren dacht, maar dat was echt onmogelijk.

Zo had ik rechts een bergwand, die mijn rechterfietstas net niet raakte en links had ik een afgrondje van een meter of 100. Die afgrond was gelukkig nog wel een beetje schuin en daar stond een aantal bomen. Dus keren zag ik niet zitten, ik dorst niet eens af te stappen. Gelukkig heb ik een berg versnellingen, waarvan een 3-tal vertragingen. Bij de steile klimmen had ik die hard nodig. En ja, ik had aan het begin toch echt een fietspadbord gezien, dus moest het wel ergens uitkomen. Na een dikke kilometer was dat ook zo en stond ik in Annabrunn.

Na Annabrunn waren het allemaal kleine landweggetjes en later zag ik zowaar weer wat wegwijzers. Via een flinke omweg was ik bij Mühldorf aangekomen. En omdat dat een grotere stad is en ik bijna 100 km gefietst had, ging ik daar maar eens kijken voor een slaapplaats.

Met dorf denk ik aan een dorp, maar Mühldorf bleek een heel aardig stadje te zijn. Ook hier weer de hoge winkelpanden langs een hoofdstraat die aan weerszijde een stadspoort heeft. En ook hier weer van die Italiaanse pastelkleuren. Een van die stadspoorten had een 5-sterren hotel. Ik had mij jacquet niet bij me, dus die viel af. Middenin was een hotel dat er meer op leek. Maar ook die was flink aan de prijs en vooral vol.

Gelukkig was hier ook de VVV met een uitgebreid overzicht van allerlei overnachtingsmogelijkheden. Uiteindelijk werd het een eenvoudig pension in een voormalige bierbrouwerij op zo’n 300 meter van het centrum.

Later heb ik in het centrum op het terras gegeten, dat was goed te doen. Daar zag ik een paar meter verder een vrouw wat met een fietskaart rommelen. Zij volgde de Innradweg stroomafwaarts, maar fietste maar zo’n 30km per dag. Volgens haar was Wasserburg erg mooi, daar had ze gisteren geslapen. Ook een idee, maar ik dacht meer aan de andere kant op zoals Altötting en daar even de grens over Oostenrijk in. Maar zoals gewoonlijk ging ik dat daar niet bedenken, dat kwam morgenochtend wel.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Geplaatst op 2010-01-14, in Zwerfmatig-9 en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Mooi is dat als je de ene dag nog niet weet waar je de andere dag uitkomt.

  2. Zo spontaan kan je alleen maar zijn als je veel ervaring hebt, volgens mij.
    Spannend fietspaadje beschrijf je daar. Mij is het een keer gebeurd dat ik per ongeluk een wandelweg volgde, die dan niet meer te rijden was. Dat was in het bos, zonder afgrond, maar wel steil en hobbelig.

  3. @Bob: Dat fietspadje was me net iets te spannend. Als ik het had geweten was ik daar een heel stuk voor omgefietst. En ik had nog mazzel, er was geen enkele tegenligger. (Ook geen meeligger, maar dat was minder erg geweest.)
    Dat er geen tegenliggers waren lag mogelijk aan het pad. Ik ging omhoog en van de andere kant af naar beneden lijkt me nog een stuk linker.
    Die ervaring gaat vanzelf. Ooit voor het eerst Spanje en bijvoorbeeld Tjechoslowakije ingefietst. In beide gevallen dacht ik: ‘Maar eens zien of dit gaat lukken. Of hun wegen te doen zijn en of ik er slaapplaatsen kan vinden.’ Met in mijn achterhoofd: ‘Als het nix wordt dan draai ik om en ga ik terug.’ Dat laatste heb ik alleen met Polen gehad. Daar heb ik dan ook maar een kilometer of 30 gefietst.
    Aan Duitsland, GBR en bijvoorbeeld Franrijk kan je je geen buil vallen. De wegen zijn goed en slaapplekken zijn er voldoende.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s