Mei-20: Doofpot

Gisteren las ik een stukje op het weblog van de regionale fietsersbond, wat me aan circa 25 jaar terug deed denken. Toen overkwam mij op de voorloper van die kruising mijn grootste fietsongeval. Jaren eerder had ik 2 veel kleinere ongevallen en de rest van de 300.000km die ik gefiets heb waren schade- en letselvrij. 60.000 daarvan waren buiten Nederland. Die waren 100% ongelukvrij. Als het daar bij blijft, wat dus al 25 jaar zo is, dan mag ik zeker niet klagen.

Dat grootste ongeval was bij de Vomar in Broek op Langedijk op de kruising Voorburggracht-Westelijke Randweg. Naast de Westelijke Randweg liep een mooi breed fietspad met een paar grote nadelen. Het ging een stuk om de dorpen heen, dus was het omfietsen. Het andere grote nadeel was dat de Westelijke Randweg zelf een 80km weg was, die voorrang had op de kruisingen, maar het fietspad dat daar naast lag had geen voorrang op diezelfde kruisingen.

Om dat verkeerstechnisch zo te organiseren, maakte het fietspad bij elke kruising een flink slinger om de afstand fietspad-Westelijk Randweg zo groot te maken, dat men de fietsers er uit de voorrang mocht halen. Bij de meeste kruisingen was er geen probleem, je moest hooguit even wachten op een enkele auto. Bij de kruising bij de Vomar was dat het grootste probleem.

De Vomar was ook toen al razend populair met veel bezoekers per auto uit Heerhugowaard. De meeste van die Vomar-parkeerders reden via de Westelijke Randweg naar de Voorburggracht, waar hun parkeer terrein lag. Naar de winkel ging dat goed, maar terug was de grootste ellende. De auto’s van dat parkeerterrein kwamen de drukke Westelijke Randweg niet op. Dus flinke een file en die file blokkeerde het uitgebogen fietspad langs de Westelijke Randweg. Tussen de uitbuiging en de Westelijke Randweg pastten 3 personenauto’s. Die stonden daar dan ook vrijwel altijd te wachten.

Toen ik weer eens bedacht om langs de Westelijke Randweg te fietsen was dat ook zo. Ik kwam van de noordkant en ging richting Vomar. Op de Voorburggracht was er een gaatje tussen de 3de en 4de auto waar ik als fietser tussendoor kon. Wachten tot die stoet auto’s op was, zou me een half uurtje kosten. De bestuurder van de 4de auto wenkte me met een soort ga maar beweging.

Ik fietste met een gangetje van 10km/h en behoorlijk op mijn hoede tussen de 2 auto’s door. En mijn voorwiel was nog niet over de helft van de weg of plots reed er een auto uit de tegenrichting voor mijn neus. Mijn wiel dus tegen het voorwiel van die auto en ik belandde op de motorkap. Die auto reed overigens ook maar 30km/h, anders had ik het niet na kunnen vertellen.

De grootste verwonding kwam door de snelheid van de auto. Die zorgde ervoor het voorraam tegen mij schouder en hoofd kwam. Achteraf had ik dan ook een sleutelbeenbreuk en een rechteroor dat het niet meer deed. Dat sleutelbeen kreeg alle aandacht, terwijl dat gemolde oor veel erger was. Het heeft een half jaar geduurd eer ik er weer wat mee hoorde en dat was toen alleen een zwaar dreunend geluid. Dat geluid zakte langzaam weg, maar komt nog altijd in kleine vlaagjes terug als ik verkouden ben geweest. Dan hoor ik met rechts behoorlijk minder.

Destijds heb ik ook de bestuurster van de auto gesproken. Zij had mij evenmin gezien. De reden was dat haar auto en ik beide lager waren dan de 3 wachtende auto’s voor het kruispunt. Zij kwam daarbij uit mijn richting en in die tijd stonden struiken tussen het fietspad en de Westelijke Randweg. Telkens toen ik naar rechts keek was zij achter een struik of achter 1 van de 3 wachtende auto’s. Voor haar gold hetzelfde.

Toen ik in de kreukels op de grond lag kwamen er 2 agenten boven me staan en vroegen hoe het met ging. Ik lag daar te wachten op de ambulance, maar voelde me niet eens zo beroerd. Ik zei ook dat ik het hele ongeluk had meegemaakt, en dat de wegsituatie zo was dat dit mij een volgende keer weer zou kunnen gebeuren.

Een paar maanden later lag er een boete van 160 gulden op de mat. Die boete vond en vind ik nog steeds onterrecht. Ik bedacht alleen dat het aanvechten en daarbij de gemeente beschuldigen voor een onverantwoorde weginrichting me meer ging kosten. Ik heb het dus bij wat boze brieven gelaten.

10 jaar later zijn dit soort kruisingen in de gemeente Langedijk aangepast. De fietsers kwamen met de naastgelegen weg mee in de voorrang. Daarmee ging de verantwoording naar de automobilist. Wat ze echter nooit gedaan hebben is het weghalen van de uitbuigingen.

Niet zoveel later is de kruising bij de Vomar naar het noorden verlegd en veranderd. Het stuk Randweg uit het noorden (vanwaar de automobiliste kwam) is weggehaald, alleen het fietspad is daar blijven liggen en mooi opgeknapt. Het overgebleven stukje oude Westelijke Randweg heet nu De Doofpot. Voor het gemak noemen de mensen het overgebleven stuk fietspad aan de noordkant ook De Doofpot, maar dat pad heeft officieel geen naam. De naam Doofpot is geen verwijzing naar mijn ongeval met aanvullende doofheid, maar naar een klein landweggetje dat daar in de buurt ooit die naam had. Omdat het noordelijke fietspad geen naam heeft, is dat het ook niet op landkaarten van bijvoorbeeld Google te vinden. Op de luchtfoto is ie wel duidelijk te zien.

Rond het overgeleven fietspad is de woonwijk Mayersloot aangelegd. Het fietspad werd daardoor erg belangrijk en het is er een drukte van belang. Op de kruisende weg is het nog steeds druk met parkeerverkeer richting Winkelcentrum Broeker Veiling, dat om de Vomar heen gebouwd is. Bij de verandering van het kruispunt is besloten om het fietspad in de voorrang te houden. Onoverzichtelijk is het er nog steeds niet. En dat is de reden dat er nu een soort beveiliging is aangelegd met fietsdetectie en knipperlichten.

Tja, en als dat destijds zo was geweest, dan had ik dus nooit dat ongeluk daar gehad. Ik ben dan ook blij dat het veranderd is. Daarmee is er in mijn ogen erkent dat de oude oplossing onverantwoordelijk was. Indirect zal mijn ongeluk, net als vele anderen die daar toen gebeurden, bijgedragen hebben aan de verandering.

Hieronder de luchtfoto van Google. De wegen op de luchtfoto kloppen. De ingetekende wegen op de Google landkaart kloppen in het geheel niet. Die staan er al 5 jaar fout op en mensen met navigatie worden er dan ook vaak de verkeerde kant op gestuurd.

Hierpnder het plaatje in 1985. In het cirkeltje staat het botsmoment getekend.

Hoe de huidige situatie is, is ook goed te zien met Googles Streetview.

Advertenties

Geplaatst op 2010-05-20, in Fietsen, Regiomatig en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. ja en iedereen dan maar lekker blind vertrouwen op google maps en tomtom… niet doen dus…

  2. Een ongelukkige samenloop van omstandigheden met als voornaamste reden het echt onoverzichtelijk zijn. Ik vind die boete ook onterecht.

  3. Ook al is de situatie onoverzichtelijk, volgens de letter van de wet was je wel schuldig omdat de automobilist voorrang had. Alleen hadden ze in dit geval wel wat door de vingers kunnen zien, omdat je door het ongeluk al meer dan genoeg gestraft was.
    Ik heb een keer meegemaakt als autobilist dat 2 auto’s voor mij in een rij met wachtende auto’s een kind (ong. 10-12 jaar) de straat overstak op de fiets, tussen de wachtende auto’s door. Hij werd direkt geschept door een automoblist die in de mij tegemoetkomende richting reed. De automobilist had geen schijn van kans om nog te remmen of uit wijken, want hij heeft de fietser nooit gezien tot op het moment dat hij vlak voor zijn neus was.
    Vergelijkbare situaties heb je vaak als je direkt naast een wachtende vrachtauto of een tram de weg wilt oversteken; het is bijna onmogelijk, omdat je zo duivels moet oppassen of er niet net een auto aankomt.

  4. (Overigens was het kind slechts licht gewond).

  5. @Bob: In dit bericht ging het mij er niet zozeer om of ik destijds iets fout of niet had gedaan. Het ging meer om de koppeling dat het kruispunt menigmaal na mijn ongeluk is aangepast en dat ik daar blij mee ben.
    Dwz destijds zag ik als enige oplossing een betere inrichting van het kruispunt. Zo had ik een middeneiland ook prima gevonden. Je hoeft dan niet de oversteek in 1x te maken.
    Maar om toch nog even op je reaxi in te gaan. Ik vond toen ook dat de automobiliste die van rechts kwam voorrang had. Dat verklaarde echter niet die 160 gulden. Die kreeg ik ook omdat ik ‘te hard fietste’. Was het maar waar, dan was ik niet door de voorruit geraakt en had ik geen last van mijn oor gehad.
    Mogelijk heeft de automobilist (de 4de in de rij) die mij wenkte, gezegd dat ik te hard fietste. Zelf heb ik dat niet gezegd en de politie was niet ter plaatse toen het ongeluk gebeurde.
    Ik ben een paar maanden in de veronderstelling geweest dat ik opgeroepen zou worden om een verklaring af te leggen. Die oproep is nooit gekomen. Later werd me verteld dat als er 2 agenten mij ter plekke wat vragen, dat dat als een verklaring gezien kan worden. Daar was ik me toen niet van bewust. Ik begreep de vragen meer om vast te stellen of ik geen hersenschudding had.
    Tegenwoordig weet ik trouwens wel een manier om een dergelijke oversteek beter te overleven. In 1985 hield ik nog netjes rechts om een fietser of brommer van de andere kant niet voor de wielen te rijden. Dat doe ik al jaren niet meer. Dwz er was te zien dat er geen tegenligger op het fietspad mij naderde, dus had ik flink links kunnen houden om zo veiliger om de achterste wagen heen te kunnen kijken.

  6. @Me!: Zie hier boven. Ik vond de hoogte van de boete onterecht. Die boete heeft er ook niet voor gezorgd dat ik mijn gedrag ging aanpassen. Ik had namelijk geen idee hoe ik het anders had moeten doen.

  7. @Huub: Er zitten behoorlijk wat fouten in het kaartmateriaal van TeleAtlas, die o.a. Google en TomTom gebruiken. Voor auto’s valt dat nog mee. Voor fietsers ontbreekt nog veel meer. Ik heb TeleAtlas daar een aantal keren over gemaild, maar verder dan een bedankmailtje kwam het niet. Alle fouten die ik door heb gegeven zijn nog immer niet aangepakt.

  8. Natuurlijk is het een goede zaak dat het kruispunt verbeterd is, en ik begrijp ook wel dat dat het belangrijkste was in dit bericht, maar het deed mij denken aan andere vergelijkbare situaties die op de fiets behoorlijk gevaarlijk zijn. Je bent gewoon de pineut op de fiets in zo’n geval en dat moet je je wel realiseren.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s