Nov-18: Ingeburgerd

Als we het in Nederland over inburgeren hebben, dan bedoelen we mensen van buiten die zich aan moeten passen aan ons. En als mensen besluiten om zich hier definitief te vestigen, dan vind ik dat inburgeren een goede zaak. Probleem is dat veel asielzoekers hier komen met het idee dat zij ooit weer terug kunnen keren als het in hun land weer beter gaat. Voor die mensen is het van belang dat zij het contact met hun land en cultuur niet verliezen en dat bijvoorbeeld hun kinderen daar mee kunnen komen als zij terugkeren.

Maar vaak komt er van dat terugkeren niets. De ellende in landen als Somalië, Congo en bijvoorbeeld Iraq duren veel langer dan men zich kan voorstellen. En wat moet je dan? Toch nog maar inburgeren of blijven hopen dat je eindelijk een keer terug kan?

Maar omgekeerd gelden die vragen ook voor Nederlanders die naar het buitenland gaan. Vlak na de 2de wereldoorlog is een flinke groep -achter de bevrijders aan- richting USA en Australië vertrokken. Europa was eng, het zou zo weer fout kunen gaan. Europa was krap, zeker in Nederland woonde iedereen op elkaars lip. Dus waren het ook vaak veetelers, die ruimte nodig hadden. In de USA en Australië was ruimte in overvloed. En er zat iets avontuurlijks in deze nieuwe landen met onbeperkte mogelijkheden.

Omdat die ‘veetelers’ niet bepaald universitair geschoold waren, verliep hun inburgering nog minder dan bijvoorbeeld bij de Marokkanen in Nederland. Ze bleven in de USA Nederlands en Fries met elkaar spreken en gingen daarvoor bij elkaar in de buurt wonen, wat de beheersing van het Engels in de weg stond. En ze gingen hoofdzakelijk naar het platte land, omdat dat beter boert. Dus weinig feeling met de stad en de meerkleurige stedelingen. Die Nederlanders zijn in de USA nog altijd goed herkenbaar door de witte hekjes rond hun erf. Andere Amerikanen doen dat doorgaans niet.

Kortom na 50 jaar is de eerste generatie voor een deel nog steeds waardeloos ingeburgerd. Sommigen hielden hun Nederlandse paspoort voor na hun pensionering. Dan zouden ze terug kunnen keren naar Nederland, waar de verzorging inmiddels een stuk beter en vooral betaalbaarder is. Van dat terugkeren kwam niets, omdat daar hun (klein-)kinderen geboren werden. En die kinderen werden door de school en de TV Amerikaantjes, die weinig met Nederland hadden. Kortom een dilemma waar veel eerste generatie Marokkanen en Turken zich in kunnen herkennen.

En dan is het verfrissend om te zien dat het ook anders kan. Een Nederlandse met een goede opleiding vertrekt naar Colombia en is binnen een jaar of 5 prima ingeburgerd. Ze spreekt de taal uitstekend en doet mee aan de locale gebruiken en gewoontes. Colombia kan tevreden zijn over deze nieuwe aanwinst. Sinds kort is dit succesverhaal te bekijken bij de Wereldomroep en Ikon.

Advertenties

Geplaatst op 2010-11-18, in Overmatig, RTV-matig en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 12 reacties.

  1. **grinnik** 80% van alle abonnees van de Wereldomroep heeft in een enquete aangegeven dat deze mevrouw niets meer is als een ordinaire crimineel.
    Je hebt helemaal gelijk over die nederlandse emigranten. Ik heb natuurlijk jarenlang bij Martinair gewerkt, en in de zomer leefden wij zo ongeveer van de vluchten naar Canada waar alleen dat soort mensen opzaten. No way dat die met Air Canada of Air Transat wilden vliegen, want ze spraken meestal nauwelijks engels. Het viel mij overigens altijd op dat de jongere generaties ook niet geintegreerd waren, dat zag je met name aan de kleding die in de vijftiger jaren was blijven hangen. Vooral de vrouwen dragen vaak lange rokken zoals je dat in streng gereformeerde gemeenschappen in bijvoorbeeld Urk, Katwijk of Staphorst ook wel ziet.
    Er is overigens niets mis met je eigen cultuur aanhouden, zolang je maar je best doet in je nieuwe land. Wij spreken inmiddels zeer goed Duits en doen lokaal leuk mee, maar kijken vaak nog naar de nederlandse tv, aan de duitse tv kunnen we niet wennnen. Mijn engelse vader woont inmiddels al meer dan 40 jaar in NL en hij kan je feilloos alle onderwerpen uit Nieuwsuur en Pauw & Witteman navertellen, maar hij kijk ook iedere avond nog het BBC nieuws.

  2. Sommige Nederlanders deden het ook in Amerika goed… Maar je hebt gelijk, het Farc verhaal is wel een mooi voorbeeld

  3. Ik heb het vermoeden dat de eerste Spanjaarden die in Amerika landden ook helemaal geen moeite deden om Azteeks of Inca’s te leren.

  4. @Emigrant: Maar dachten die Spanjaarden toen ook niet: ‘Leuk voor een vakantie of wat handel, en daarna weer terug.’ :-)

  5. @Natascha: Ik begreep dat je zo’n Dirndl-kleedje hebt en Pepijn zo’n Van Gaal Lederhose. :-)

  6. @Sjoerd: Er zijn altijd goede en slechte voorbeelden. Het ging me er meer om dat we bepaalde zaken door verschillende brillen bekijken.

  7. Pff…ik dacht van tevoren niet dat ik het uit zou kijken, maar ja hoor, dus wel.
    Wat een bijzonder meisje. Wat een glimlach en wat een charisma. Kan ook nog zo meedoen met idols. Hoe komt ze erbij om haar leven zo op te geven en strijder te worden? Ja, dat vertelt ze wel, maar het is on-Nederlands om zoiets te doen. Vandaar dat zij zo goed inburgert zeker.

  8. Samenvattend kunnen we dus zeggen: emigreren wordt onderschat. Leuk verhaal. Dat van die emigrerende Nederlanders wist ik niet, maar het klinkt aannemelijk.
    Als ik voor mezelf spreek: Ik beheerste de Duitse taal al goed voordat ik daar naartoe verhuisde. En hoewel Duitsland en Nederland dicht bij elkaar staan, blijft het voor mij moeilijk om bepaalde cultuurverschillen te accepteren.
    Ik ben overigens wel zo goed ingeburgerd dat de meeste mensen dat ik uit een andere streek binnen Duitsland kom.

  9. @Bob: Ja bij ons denken veel Duitsers dat ook.

  10. @Bob en Natascha: Het ligt toch min of meer aan de lage opleiding. Naast de eerste generatie landbouwers uit Nederland en de landbouwers die hier als gastarbeiders uit Turkije en Marokko kwamen weet ik ook dat het bijvoorbeeld voor uitzwervende Duitsers opgaat. In Canada had ik een hele aardige collega en het was altijd lachen met hem. Deels kwam dat door zijn zware Duitse accent. Volgens mij was ie in Canada geboren, maar hebben zijn ouders immer thuis Duits gesproken en dat levert een achterstand op. Zo erg, dat ik veel meer voor Canadees versleten werd dan hij.
    Bedenk daarbij dat Engels en Duits gewoon dialecten van het Nederlands zijn. De stap van Turks, Kurdisch, Marokkaans of Berbers naar het Nederlands is een stuk groter. Waarbij die laatste 2 ook nog eens een compleet ander schrift moeten leren.

  11. La Nijmijer “klaagt over het eten” – dat is ook erg on-Nederlands. Nederlanders eten altijd braaf hun bordje leeg, ongeacht wat erop ligt.

Reaxi - Graag alleen een nepnaam invullen. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s