Dec-12: 0839 Heerhugowaard-Zuid

Jawel, het is nog net 11 december en ik bedenk nu pas hoe mijn 9de fietsvakantiedag op 17 september verliep. Net als bij de voorgaande afleveringen gebruik ik de ‘aantekeningen’ op een vakje van 3 bij 4 cm in mijn agenda. Alleen wat plaatsnamen, dat het redelijk zonnig was, maar 18 graden en een flinke zijwind uit het noordwesten. Samen met de 9 foto’s is dat voldoende om me te ontrinneren waar ik die dag fietste en wat er voorviel.

En dat is niet moeilijk, die info is voldoende voor een te lang logje. Deze dag begon in een redelijk sjieke ontbijtzaal midden in hartje Memmingen. En sjiek of niet, het grauwe brood (wat ik het liefste eet) smaakte er hetzelfde als in de doorgaans minder sjieke ontbijtzaaltjes. Ik had bedacht om in noordoostelijke richting verder te fietsen. Dat is een mooi fietsgebied. Allereerst fietste ik met een een klein riviertje de stad uit richting noorden en belandde in een plaats met de naam Boos. Het gehucht was zo klein dat ik niet heb kunnen zien of deze mensen er boos bij liepen.


Wat verder reed ik tegen een grote kloosterkerk in Babenhausen aan. Dat ding stond op een kleine heuveltje (of flink hoge terp) midden in het dorp. Je kon er makkelijk naar binnen, omdat er aan 1 kant een open gang was met eveneens een deurloze toegang naar het hoofdvertrek. En die was prachtig op z’n rococo’s versiert. Vandaar fietste ik door het glooiende Märklin-landschap richting Krumbach. Voor een deel ging dat over de rustige B300, stukken fietspad erlangs of aparte fietsroutes op een meter op 200 van deze weg. Iemand in de trein naar Konstanz noemde dat zo en toen wist ik al dat ie gelijk had. Het Schwabische gebied tussen de Donau en de Bodensee op de overgang van Württemberg en Bayern heeft absoluut als voorbeeld gediend voor de plaatjes op de Märklindozen. Daarbij raast het hier van de kleine spoorlijntjes. Het was in elk geval heerlijk fietsen en het zag er niet naar uit dat het zou gaan regenen.

Vlak voor Krumbach kwam ik langs een paar voetbalvelden met zonnepanelen. Die stonden er nog maar net en moeten zo’n 2700 huishoudens van stroom voorzien. Ik vond dat ze daar veel oppervlakte voor nodig hadden. De boer verdient met deze solarfarm waarschijnlijk meer, dan aan zijn schapen. (Die er gewoon blijven grazen en nu wel mooie afdakjes hebben tegen regenachtig weer.) In Krumbach belandde ik op een mooi fietspadje langs de Kammel. En dat riviertje leidde me langs mooie oude gebouwen van een textielfabriek. En nog geen 200 meter verder hield dat fietpdje op en moest ik me door een bedrijventerreintje worstelen om weer bij een grotere weg uit te komen.

Ik kwam zo bij Neuburg an der Kammel en weet zodoende dat het riviertje die naam had. Maar ik wilde niet zo pal noord fietsen. Dat had met de wind vandoen, maar ook omdat ik al eens door Gunzburg en Heidenheim gefietst heb. Dus sloeg ik er rechtsaf en trof ik een mooie rustige weg naar Thannhausen. Vlak voor dat stadje zag ik een waterskibaan die ik uit Heerhugowaard-Zuid ken. Alleen waren dit er 2 en elk was groter dan die in de Heerhugowaardse plas van Luna. Beide trajecten lagen ook vol met een tiental springschansen en de jongens liepen er apart bij in lange wijde korte broeken met ruitpatronen. Schijnbaar was dat hiervoor de mode. Het deed me wat denken aan de mode op een golfbaan.

En nu ik dit zag bedacht ik dat die eerdere zonneboerderij ook bij de Stad van de Zon (want zo heet die CO2-neutrale wijk) te Heerhugowaard had gepast. De stadjes als Thannhausen, Ziemetshausen, Dinkelscherben en Zuschmarshausen stelden allemaal weinig voor. Het fietste er wel lekker en op deze manier ontweek mooi ik het grotere Augsburg. Augsburg is me echt te groot. Het heeft de afmeting van de stad Utrecht en de vorige keer dat ik daar (door Augsburg dus) fietste viel me dat vies tegen. Ik had inmiddels bedacht om naar Biberbach te gaan. Ook dat had ik een jaar of 5 terug gezien en ligt aan zo’n pelgrimspad naar Compostella.

Maar voor ik daar was nam ik nog een kleine pause in hartje Weiden op een mooi rustig plekje voor hun gemeentehuis. En daar zag ik wederom iets dat ik alleen in Heerhugowaard-Zuid heb gezien, een interactieve zonnewijzer. Als er zon was geweest, dan had ik op postitie van 17 september moeten gaan staan en dan had mijn schaduw op de 17 (rechts en net niet op de foto) gevallen. Maar er was weinig zon en die 17 uur weet ik nu pas aan de hand van de tijd die mijn digitale fototoestel heeft geregistreerd. Het was me nu wel duidelijk dat er tussen dit gebied en Heerhugowaard een opvallende band is. Vandaar dat ik dit logje maar Heerhugowaard-Zuid heb genoemd.

Naar Weiden was het nog een beetje klimmen en richting Biberbach kreeg ik dat als heerlijke afdaling terug. Biberbach was echter kleiner dan ik me had voorgesteld. Restaurants of dergelijke zag ik er niet en de enige slaapplaats was boven een slagerij. Het was inmiddels wel een uur of 6. Wat nu? Door het mooie weer besloot ik om voor een volgend dorp te kiezen. Naar ik nu pas zie was dat aan de andere kant van de Lech. In Meitlingen reed ik al meteen tegen een hotelletje (Neue Post) aan. Het zag er sjofel en voor mij dus prima uit. Toch ben ik nog eventjes doorgefietst om te zien of er nog meer was. En ja, er was ook een Alte Post, maar die was duidelijk dicht.

Dus werd het de nieuwe Post en natuurlijk kon ik daar terecht. Het was duidelijk geen toerische plaats en er waren kamers in overvloed. Het was een HCR, Hotel-Café-Restaurant, en omdat het al laat was heb ik daar gegeten. Waarschijnlijk een schnitzel, want die had ik deze vakantie nog niet gehad. Maar ondanks flink piekeren komt dat niet meer in mijn hersenpan naar boven drijven.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Geplaatst op 2010-12-12, in Milieumatig, Zwerfmatig-10 en getagd als , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. De foto’s moeten mij ook af en toe een handje helpen…

  2. De 17 van 17 uur en niet van 17 september dus, als ik het goed begrijp.

  3. @Bob: Kopt. Het was niet zo’n duidelijk voorbeeld, maar ik was er nu eenmaal op 17 september en op 17:00 uur heb ik de foto genomen.

  4. Ach wat is die rococo toch mooi…

  5. Jij houdt er niet van geloof ik, maar op mijn smartphone heb ik een aardig dagboekje waarop je dit soort kleine aantekeningen kunt bewaren. Inclusief eventueel fotootje, gps-positie, video of geluidsopname.
    Alleen fiets ik niet zoveel als jij… ;-)

  6. @Verbal Jam; Als er geen telefoon in zat dan was het misschien wel wat. :-)

  7. Nog helemaal vergeten te vermelden dat ik tussen Zusmarshausen en Biberbach zo’n 17km op de A12 heb gefietst. En de Duitsers deden daar totaal niet moeilijk over.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s