Feb-15: 10 Langs de Leine

Na de zeer aparte dag van gisteren, wilde ik nu (22 september 2011) meer op safe fietsen. Dus eerst maar eens gekeken waar ik precies uithing en hoe ik bij de Leine kwam. Dat was nog zo’n 15 km naar Efze, wat aan de Leine ligt. Met het lekkere fietsweer van uiteindelijk een graad of 20 en weer geen neerslag was dat geen probleem. Er stond wel een fikse tegenwind uit het westen, maar door de heuveligheid had ik daar weinig last van.

Ik wilde langs de Leine fietsen omdat ik een jaar eerder met de trein door dit rivierdal kwam van Göttingen naar Hannover. Je zou dan eerder de grotere Weser verwachten, maar dat slingerding ligt dieper tussen de heuvels. Vandaar dat de Duitse spoorwegen langs de Leine hun hoofdbaan hebben. En vanuit de trein zag het er mooi uit, dus wilde ik er ook wel eens langs fietsen. Efze was een een aardig plaatsje maar meer ook niet. De rivier zag er redelijk uit en slingerde meer dan ik verwacht had. Maar een echte fietsroute als de Leineradweg vond ik niet. Dus deed ik zelf maar wat. De richting was bekend en de riviervallei redelijk breed en vlak.

Na wat rustige landweggetjes zag ik zomaar ergens bij Gronau een bordje van de Leineradweg. Kon ook niet anders, langs elke rivier van Duitsland loopt zo’n recreatieve fietsroute. Erg consequent was het overigens niet, want een stuk verder was weer geen bordje te bekennen. Ook geen probleem, dan maar de gewone wegwijzers, waaronder die naar Alfeld. Gisteren werd mij die plaats in Hildesheim aangeraden. Inderdaad een fraaie plaats. Autovrijcentrum, oude straatjes en oude gebouwen. Wat wil je nog meer? Nou bijvoorbeeld dat die hoge stinkende fabrieksschoorsteen dat stadje niet in een zware stank zette. De treinen (en dat zijn er nogal wat) gingen er ook vlak langs, waarbij vooral de goederentreinen behoorlijk lawaai maken.

Er was al met al prima te fietsen. Alleen in Freden, waar ik eerder wel eens van west naar oost door gefietst ben, was het even zoeken. De weg ‘rechtdoor’ was op het eerste oog niet te vinden. Dus eerst een stuk misgefiets op een weg die toch later echt linksaf ging. Vervolgens een ander erg smal weggetje aan de andere kant van de rivier gevonden. Het begin daarvan was in Freden goed verstopt. Wegwijzers zag ik er niet, maar later bleek dit toch een precies te zijn wat ik zocht. Prima weggetje wat me naar Kreiensen en later Northeim bracht. Dat laatste deel was weer wat breder met iets meer verkeer. Maar had dan ook opeens een goed fietspad en zomaar weer van die Leineradwegwijzertjes. Dit deel was ook duidelijk het mooiste, maar haalt het niet bij de Weser of Lahn.

Northeim is een grotere stad met oud centrum en veel vakwerkhuizen. Het was er te vroeg om te overnachten. Dus karde ik er wat rond, nam een plons koffie met een patatje en ging weer verder. Qua overnachten leek me dit ook een plek die last kon hebben van de Hannover Messe. En dat heeft te maken met hun gunstige ligging aan de grote A7. Dat was dan ook de reden om hier rechtsaf te gaan en de Weser op te zoeken. Die kronkelrivier heeft geen goede directe autoweg richting Hannover, maar heeft wel erg veel pensions. Via Moringen kwam ik op een grotere weg bij Hardegsen. Daar was ik op aangewezen, omdat je er een heuvelruggetje moet nemen. Toch viel het me alles mee qua verkeer en even later snapte ik waarom. Hij werd flink onderhanden genomen en 4-baans gemaakt met veel grote afsnijdende viaducten.

In eerste instantie werd ik als fietser de oude slingerweg opgestuurd, ik mocht niet op de nieuwe snelweg. Maar toen wat verder de nieuwe weg bovenop de oude lag lukte dat niet meer. Trouwens ook niet voor de auto’s. Hoe die wel moesten rijden heb ik niet begrepen. Ik zag voor mij een prachtig leeg viaduct met nieuwe 4-baansweg en alle belijningen er al op en bedacht die toch maar te nemen. Werkverkeer wat ik er gezien heb was alleen bezig met het plaatsen van wat lantaarns. Zij hadden geen last van mij en ik niet van hen. Dus vriendelijk mijn hand opgestoken en zij zwaaiden terug. Veel tijd was daar niet voor, want hier ging het flink naar beneden. En zo fietste ik met een gangetje van tegen de 50 over m’n privé autoweg.

Bij Uslar hield het nieuwe deel op en was er weer een fietspad. Aanvankelijk nog even in Uslar gezocht naar een pension of hotel, maar verder dan bordjes naar een jeugdherberg kwam ik niet. Ik ging verder over wat kleine wegen en kwam zo bij Lippoldsberg langs de Weser te fietsen. Bij het volgende dorp ‘Oberwesel’ was het na 133 km fietsen al raak. Veel pensions. De eerste reageerde niet op de bel en bij de 2de (de buren) kon ik zo terecht. Achter hun huis hadden ze een soort tuinhuisje waar ik authentiek op stro kon slapen. Aan het huis zat aan dezelfde achtertuin een kleinere uitbouwkamer met een gewoon bed en een goede badruimte. Dat werd ‘m dus.

Met de man die me hielp nog een tijdje lekker in de grote achtertuin gekletst. Daar was een prima zitje en hij had een voorraadje bier wat op moest. Naast het huis lag een oud ‘akkerschuitje’, een platbodem die zijn opa had gebouwd toen daar aan de Weser nog een werf was. Kortom gezellig en goed voor elkaar. Het dorp, dat eigenlijk Gieselwerder heet, bleek toch wel heel klein te zijn. Er waren 2 ‘restaurants’. De eerste was gesloten en de 2de leek meer op een café. Dat kwam omdat ik er aan de dorpskant, zijnde de cafékant in liep. Dat café was overigens leeg en ik moest een een lange gang door om achter bij het restaurant uit te komen. Na die vervallen gang zag het er hier weer redelijk standaard restauranterig uit. Er zaten ook aardig wat mensen, waaronder een 10-tal luidruchtige Nederlanders.

Uit hun gesprekken begreep ik dat ze hier op een camping zaten en vanaf die grote camping liep je zo aan deze ‘achterkant’ dit restaurant in. Ik bestelde er ‘Schollenfillet’, omdat de eigenaar en het café-restaurant ‘Scholle’ heette. Er waren meer klanten op deze flauwe grap gekomen, want dat spul was op. Het werd dus een ander visgerecht. Ondertussen klepten de Nederlanders voort alsof het restaurant van hen was. Mooi laten gaan en niet op reageren.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2012-02-15, in Zwerfmatig-11 en getagd als , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 13 reacties.

  1. Leuk te lezen. Ik heb het heuvelachtige gebied tussen Hannover en Göttingen enkele jaren geleden vanuit de trein gezien. Mijn dochter studeerde toen in Göttingen.

    Wij, mijn dochter en ik, zagen allebei dit landschap als heuvelachtig.
    Mijn dochter deed een internationale studenten, met medestudenten uit heel veel landen.
    Één van hen, afkomstig uit ik weet niet meer welk bergachtig land, vond dezelfde streek diw wij heuvelachtig vinden heel vlak.

  2. @Trijntje: Het is dus redelijk vlak vergeleken met de Weser, die heeft een dieper spoor uitgesleten. De trein maakt dan ook vrijwel geen bochten door het Leinedal en tunnels of grote treinviaducten zijn er ook niet. Deze dag was het hoogste punt 300 meter (tussen Leine en Weser) terwijl de Leine al op 150 meter hoogte ligt. Limburg heeft dus meer hoogteverschil.

  3. Ik vond het ook wel heel andere heuvels dan in Limburg, in zekere zin ‘groter’, in de zin van oppervlakte, en met minder steile hellingen. Ik bedoel maar, het is maar waarmee je het vergelijkt, met Friesland, Limburg of met bergen.

  4. @Trijntje: Er zijn wel wat definities bedacht voor wat je een heuvel of een berg noemt. Sommigen zien dat absoluut, in meters boven de zeespiegel. Anderen kijken naar het hoogteverschil met vlaktes in de omgeving en daarbij kan je nog van alles doen met hellingshoeken.

    Wat hier rond de Leine ligt vind ik matige heuvels. Op veel plekken is het tot 5km van de rivier vrijwel vlak. Daar is ook allemaal landbouw. Er zijn ook wel kleinere heuvels, bijvoorbeeld de Posbank en wat broertje langs de rand van de Veluwe. In Duitsland zijn echter veel heuvelgebieden te vinden die ik stukken lastiger vind om te fietsen, omdat er een dubbel tot trippel hoogteverschil is. Ergste is de Rhön wat tegen een gebergte aan ligt. De Eifel, Sauerland zijn een duidelijk heuvellandschappen. Het Zwartewoud en de Vogezen in Frankrijk (met toppen tot 1400 meter en steile hellingen) worden door veel mensen nog als heuvels gezien. Ik zou dat net bergen noemen.

    In Spanje is een groot gebied op zo’n 1200 meter dat vrijwel vlak is. Ik zou dat niet eens heuvelachtig noemen.

  5. Zo te lezen toch best wel een fijne dag, die hollanders overal… nou ja.

  6. Ik heb niet veel ervaring met fietstochten; heb wel eens op de Posbank gefietst, vond ik al lastig, en in Zuid-Limburg, dat vond ik heel lastig; had toen ook een slechte (huur)fiets, maar anders had ik het nog lastig gevonden.
    Ik houd meer van wandelen!

  7. Je bent wel elke keer op mijn verjaardag op vakantie hè?

  8. Wat noem je heuvelachtig? Groesbeek, Dekkerswald en omgeving is lastig te fietsen terwijl wij ook vrij hoog wonen (vergeleken bij Holland dan), maar het hoogteverschil gaat geleidelijk.
    Wat je hier beschrijft lijkt me heel redelijk.

  9. @Bertie: De weg Nijmegen-Groesbeek-Cuijk is zeker heuvelachtig en bevat hoedanook veel steilere stukken dan ik in deze etappe trof. Nou zegt dat niet veel. Waar ik fietste lagen de wegen overal op de laagste plekken en gingen niet over de toppen. Dat gebeurt bij Groesbeek wel.

  10. @Mack: Een restverschijnsel aangezien ik maar een paar dagen later verjaar en die vier ik ook vaak onderweg.

  11. Als moordend voor fietsers heb ik in herinnering die wegen in Wallonië en Noord-Frankrijk die nog door de Romeinen meedogenloos zijn aangelegd: kaarsrecht, omhoog, omlaag, omhoog, omlaag. En deprimerende vergezichten op boomloze, eindeloze akkers.

    Hier in Marburg rijzen achter mijn woning de zog. Lahnberge op. Die zijn tot 380 meter boven NAP; het stadje zelf ligt op 200 meter. Zulke heuvels heten hier zonder meer Berge. We hebben ze in de buurt tot 686 meter.

  12. Toen ik Gronau las was ik even in verwarring, omdat ik alleen een Gronau bij Enschede ken. Maar er zullen dus wel meerdere plaatsen zijn met dezelfde naam. hebben we zelfs hier in Friesland. Nes en Nes en Nes….
    Dat jij door mocht fietsen over die weg. Dat jaar dat wij in Duitsland Oost waren hebben wij ook zoiets meegemaakt, maar wij moesten terug.
    Op stro slapen lijkt mij redelijk ongezond.

  13. @Hanscke: Qua plaatsnamen zijn er maar 2, deze (in Niedersachsen) en die andere wat noordelijker in NordRheinWestfalen. Dat terwijl Niedersachsen hoofdzakelijk ten noorden van NRW ligt.

    Verder zijn er nog wat wijken/buurtschappen en hele korte beken met die naam. http://de.wikipedia.org/wiki/Gronau

    Bij Schagen is ook een Nes.

    Op die weg was dus vrijwel geen werkverkeer en eigenlijk was dat deel gewoon klaar op wat verlichting na. Verder hoofdzakelijk op de vluchtstrook gereden. Niemand kon last van me hebben.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s