Mrt-10: 17 De Limburgen

Op 29 september vertrok ik alsnog richting België. Ik had daar inmiddels een leuk ideetje voor bedacht om op het smalste stuk bij Sittard Nederlands-Limburg te doorkruisen. Dat ging eigenlijk best goed via Gangelt. Volgens hun infobord moest hier ook een touristische stoomtrein zijn, maar zelfs een station heb ik niet kunnen vinden. Verder was het er wel aardig fietsen, maar meer ook niet.

Het was wederom zo’n 27 graden en ik had een beetje voor de wind. De bundesweg-56 was me net wat te groot en daarom fietste ik over parallelwegen, wat bij Mindergangelt misging. Ik kon rechtdoor een wildpark in, of rechtsaf een twijfelachtig landweggetje op of toch maar vroegtijdig Nederland in. Ik koos voor het laatste en kwam zo door Jabeek. Vandaar werd Sittard goed aangegeven en fietste ik het laatste stuk op mijn eigen manier om verkeerslichtloos in het centrum uit te komen.

Daar was een drukke markt en de terrassen zaten stampvol. Ik wilde er toch wel koffie bijtanken, vergezeld van een punt vlaai. Daartoe wurmde ik me door het terras en vond zo nog een lege stoel. Aan dat tafeltje zat dus ook iemand anders. Een man die in Duitsland (maar een klein stukje over de grens) woonachtig was en redelijk Nederlands sprak. Hij kwam vaker in Sittard en was het met me eens dat het een mooie en gezellige stad is.

Vervolgens ging ik verder rechtdoor met het idee dat ik wel ergens de Maas over kon. Ik volgde wat knooppunt en kwam zo bij Grevenbicht bij de Maas, waar een Vlaams pontje me gratis kwam ophalen. Tjonge, wat wilden die me graag in hun land hebben. Op het pontje sprak ik 2 Nederlandse Limburgers die zeer enthousiast waren over de Vlaamse fietspaden. Voor mij was dat nieuw. De laatste keer was 2006 en toe vond ik het in België op fietsgebied nog flink behelpen met smalle betonpadjes of helemaal niets langs druk autoverkeer. Wallonië had dan ook mijn voorkeur. Dun bevolkt en mooie lege asfaltwegen.

Deze mensen gingen langs de Maas fietsen in zuidelijke richting en ik heb dat ook gedaan tot de eerste afslag naar rechts. Met de Maas volgen kom je immers niet dwars door Vlaanderen wat mijn bedoeling was. Na een redlijk landweggetje kwam ik dus langs een betonbaan te fietsen met smal aansluitend betonpadje voor de fietsers. Zoveel was er dus niet veranderd sinds de laatste keer. Belgisch Limburg stonk ook allemachtig. Een vervelende geur die ik niet thuis kon brengen. De reden kan liggen in het warme weer van de voorgaande 10 dagen, maar vooral ook door het gebrek aan bossen. In Duitsland was ik met dat laatste erg verwend. Maar dan nog; rond Sittard stonk het niet en ook daar kan je niet van overbebossing spreken.

Via As geraakte ik in Genk. Daar werd het opeens een stuk beter. Het stonk er nog steeds, maar ik fietste nu op een nieuw breed roze fietspad. En met zonder stuiternaden. Eerder had ik getwijfeld of ik niet meteen rechtaf naar Nederlands Brabant zou moeten gaan, maar nu kon ik wel weer even vooruit. In Genk was een gloednieuw centrum verezen en ik herkende het dan ook totaal niet meer (na 30 jaar). Op het ruime plein waren bedriegertjes, van die fonteintjes die het ad randum doen. Kinderen en ouders hadden daar veel plezier mee en ik bedacht het aan te zien met een flinke ijsco in de hand. Dat gaf me de volgende cultuurshock; Wat een prijzen! De literprijs was zeker 3x hoger dan in Duitsland.

Maar ik zat er prima op een soort muurtje waar verderop nog 2 locale mannen gebruik van maakten. Dat ze locaal waren merkte ik nog geen 5 minuten later. Een van hen kwam dichterbij zitten en sprak me akelig formeel aan. Aanvankelijk dacht ik vandoen te hebben met een Jahova’s getuige. Ik denk wel dat ie flink godsdienstig was, maar liep daar niet mee te koop. Hij was eigenlijk erg geïnteresseerd in mijn fiets en waar ik geweest was. Dus een gebuikelijk gesprek. Al snel kreeg ik de indruk dat de man een beetje simpel en behoorlijk naïef was. Ik had ‘m moeiteloos van alles wijs kunnen maken, maar deed dat niet. Ik vertelde hem dat ik dit een mooi plein vond en dat deed hem goed.

Vervolgens ben ik doorgefietst naar het iets grotere Hasselt. Dat had nog een echt oud centrum en ook daar was het gezellig druk, wat zeker door het uiterst fraaie weer kwam. Hasselt was nog te vroeg om te stoppen en ik besloot door te fietsen naar Sint Truiden. Daar had ik een reden voor, maar die vertel ik in de volgende etappe. De weg naar Sint Truiden was ook niet echt fietsvriendelijk te noemen. Druk en vies en betonplaatjes. Maar omdat het nog maar een klein stukje was had ik geen zin om een alternatief te zoeken. Daarbij kon ik me overigens ook niet voorstellen dat er een alternatief was.

In Sint Truiden was het ook nog maar rond 4 uur en daarom besloot ik er de VVV te bezoeken. Die hadden ze midden in het centrum. Ik kreeg een dik gratis boekwerk mee met alle hotels, pensions, campings en noem maar op. Ik zocht een plaatsje in de schaduw op om dat eens door te worstelen. Nog geen paar minuten later sprak iemand me aan met de woorden: ‘En wat vind je van mijn mooie stad?’ Ik moest toegeven dat het er verzorgd uitzag. De man wilde overigens geen lang gesprek, maar ik begreep wel dat hij de voormalige en gepensioneerde burgemeester was. Ik vroeg me wel af hoe vaak hij zoiets naar touristen riep, wat ik hem maar niet heb gevraagd.

Aan de rand van het centrum was het goedkoopste hotel 70 euro zonder ontbijt. Ik heb daar even gekeken en was het met de folder eens dat het niet meer dan een 1-ster hotel was. De rest begon boven de 90 euro en pensions of dergelijke waren alleen buiten de stad. Waarbij de pensionprijzen nog altijd hoger waren dan de prijzen voor 2 of 3-sterrenhotels in Duitsland. Nu begreep ik waarom ze me gratis met dat pontje op konden halen. Tegen mijn zin in besloot in de stad te verlaten om mijn geluk te beproeven in het gehucht Brustem.

De eerste deed niet open of was gewoon gesloten, dat kan natuurlijk ook. Niet veel verder zat er 1 in een minimaal bungalowwijkje. Ze keken me vreemd aan en hadden alleen 2-persoonskamers. Toch vond ik de prijs daarvan zeer acceptabel vergeleken met de wat in de folder stond. Het was een mooie kamer die achter het huis was aangebouwd. Goed bed en fraaie badkamer. Verder ook aardige mensen, die ik pas weer de volgende morgen bij het ontbijt zou ontmoeten.

Na douchen besloot ik de 4km naar het centrum terug te fietsen om daar wat te gaan eten. Volgens de man des huizen was er in de buurt ook een goed restaurant, maar ik wilde wel even het centrum van Sint Truiden beter bekijken. Die terugweg deed ik via een kortere route langs de Luikse Steenweg. Een vrij grote weg, waarbij ik dacht met meubeletalages van doen te hebben. Grote ramen met wat krukken. Later die avond begreep ik dat het wat anders was. De krukken waren toen voorzien van schaarsgeklede en goed verlichte dames. In Alkmaar hebben we onze Achterdam verstopt in de binnenstad. Hier was het dus open en bloot langs de Rijksweg. Het leuke is daarbij dat je op de fiets veel langzamer dit materiaal passeert dan in een auto. Ik werd dan ook als klant aangezien en heb maar gezellig teruggezwaaid. Voor een foto was het te donker, maar op streetview is wel de overdagse lege krukken-versie te bewonderen.

In de tussentijd heb ik heerlijk in het zonnetje op de Markt gegeten. Volgens mij een dagaanbieding met gebakken vis. Daarbij viel me op dat op hun kerktoren een schaduw viel van een smallere toren van hun seminarie, waar dus de VVV in gehuisvest was. Die moest dus even op de foto.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2012-03-10, in Zwerfmatig-11 en getagd als , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 10 reacties.

  1. Ik heb de indruk dat Sint Truiden in de USA ligt; ik zie het vrijheidsbeeld http://g.co/maps/bm93v

  2. jammer wij waren van 20 september t/m 27 sepember in Genk.
    Hasselt zijnwij ook geweest op de fiets natuurlijk.
    Dat ongelofelijke mooie weer viel ons ook ten deel.

  3. Van België ken ik niet veel maar door deze beschrijving worden we mischien wakker.
    Van het beetje wat we ervasn zagen liggen we niet wakker, of het zou van de taarten-lunchrooms moeten zijn maar die waren in St. Truiden en Hasselt misschien niet aanwezig..

  4. Wederom een mooi fietsverhaal.

    Je hebt me weer meegenomen op één van je mooie tochten.

  5. @Fruttekoek: Als je achterom had gekeken dan had je een gevechtsvliegtuig in een rotonde gezien. Wat dat betreft kan je daar gewoon leuk op stap met streetview en heb je helemaal geen fiets nodig. :-)

  6. @Bytheway: Ik had dus 2 dagen sneller moeten fietsen of jullie hadden een paar dagen langer moeten blijven.

    Vraag ik me wel zomaar af of het Genk voor jou op een paar dagen na net zo lang terug was als voor mij. Of ben je een keer tussentijds in Genk geweest? :-)

  7. @Bertie; Het was duidelijk te warm voor taart, die heb ik dan ook niet gezien.

  8. @EJWblog: Eigenlijk is het 1/21ste van een fietsverhaal. Waarschijnlijk bedenk ik morgen de volgende aflevering.

  9. Dat je de toeristische stoomtrein over het hoofd hebt gezien is wel te verklaren: het is een Kleinbahnmuseum, digitaal is het hier te vinden: http://www.selfkantbahn.de

  10. @Harald: Misschien was wel mijn grootste fout dat ik het in hartje Gangelt zocht. Dwz eerder had ik al iets gezien, maar in Gangelt stond een heuse wegwijzer naar deze/dit lijn/museum. Nu ik op de kaart kijk had ik eerder in Gillrath moeten zoeken. Schijnbaar ben ik daar zelfs die lijn overgestoken. Vandaar loopt ie naar het noorden en helemaal niet door Gangelt. Hun wegwijzer had dan ook een vermelding van 5km of zoiets moeten hebben. Schierwaldenrath ligt wel in de gemeente Gangelt, maar nog een aardig stukje van de woonplaats Gangelt, waar ik de wegzijzer trof.

Reaxi - Graag alleen een nepnaam invullen. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s