Mrt-12: 18 Via Zoutleeuw

De volgende morgen sprak ik weer de huisman. Hij had een prima ontbijt klaar gezet en was een leuke gesprekspartner. Het was een kersenboerderij, zoals er in die omgeving erg veel fruitbedrijven zijn. Daarnaast had ie allerlei cursussen (o.a. metselen en loodgieten) gevolgd om zijn huis te verbouwen. In mijn ogen had ie dat prima gedaan. Ik fietste vervolgens naar een reisdoelletje dat een paar dagen terug opborrelde. Dwz België heb ik vaakgenoeg doorkruist. Al hun provincies heb ik een aantal keren bekeken, maar er schiet natuurlijk wel eens iets over.

Dat was het geval met de volgende plaats waar ik kwam. Die plaats werd me ooit aangeraden door de verhalen van Peter van Bruggen. In zijn serie De Nachtrijder deed hij ook Zoutleeuw aan, een stadje dat het nooit gemaakt heeft. Van Sint-Truiden naar Zoutleeuw is maar enkele kilometers en ondanks het omfietsen via knooppunten over leuke lege landweggetjes was ik er zo. De beschrijving van Van Bruggen klopte aardig. Een stadje met een paar honderd jaar terug grootse idealen, maar duidelijk uit de markt geconcurreert door plaatsen die aan betere (vaar)wegen lagen als Hasselt en Sint-Truiden.

Zoutleeuw
heeft dus aparte oude gebouwen en een soort ringgracht. Netjes onderhouden, maar voor de rest geen kip te bekennen. Nou ja, er waren nog 2 Italiaanse touristen en die konden net als ik ook nog niet de kerk in. Dit soort vergeten stadjes kan ik me in Nederland niet zo voor de geest halen. Mogelijk komt Vollenhove nog het meest in de buurt, maar ook daar is veel meer reuring als hier. Toch zeker leuk om een keer te bezoeken.

Vanaf hier had ik niet echt dingen die ik nog wilde zien. Ik ging dan ook meer richting huis en dat kon hier alleen richting noord. De eerste 5 kilometer was over weer zo’n prachtig breed roze betonfietspad. Nieuw, goed glad aangelegd langs een totaal verlaten weggetje. Na die 5km hield het (waarschijnlijk bij een gemeentegrens) op en werden het weer de smalle kapotte betonstrookjes langs diezelfde stille weg. Mogelijk moest dit stuk nog gedaan worden. Veel hinder had ik er niet van, daar ik op een leuk spoorlijntje stuitte.
Borden vond ik er niet, maar een wielrenner die er bij de kruising stopte kon me uit de droom helpen dat dit voormalige spoorlijntje de goede kan opging. Ik fietste dus weer prinsheerlijk verder, wat een verschil met gisteren.

Op deze manier kwam ik een klein stukje door Vlaams-Brabant en belandde in Diest. Nadat ik daar heerlijk in de zon aan de koffie met gebak had gezeten fietste ik vast op een afzetting. De rest van het stadje was afgezet voor een of andere loopwedstrijd. Die wedstrijd ging pas over een paar uur van start en met mijn fiets kon ik eenvoudig langs de afzetting en had ik mooi het parcour voor mezelf. Wat een service! Vlak na Diest kwam ik door een mooi natuurgebiedje langs de Demer. Ook hier een goed fietspad. Het werd tijd om mijn fietsvisie op Vlaanderen bij te stellen.

Ik kwam zo in Zichem, mij bekend van een oude TV-serie. Net als Diest was ik ook hier nog nooit gezeest. Gelukkig kwam er geen trein voorbij, want ik zag het niet zitten om tijdelijk mijn motor (hart) stil te leggen. Tot Westerlo fietste ik langs een grotere weg, maar die was goed te doen. Ook hier maakte ik gebruik van de knooppuntbordjes zonder te weten waar ik precies uit zou komen. In dit geval was het het majestueuze gemeentehuis van Westerlo waar de knooppuntroutes vlak om het gebouw gingen. Dat deed ik dus ook maar. Aan de noordkant van de gemeente liep ik vast op een loeder van een abdij. Rechtdoorfietsen kon dus niet en ik koos voor een beetje west om via Olen in Herentals te komen.

Volgens mij ben ik wel eens eerder in Herentals geweest, maar herkende er deze keer niets meer. Er werd hier wel aardig gefietst en ook hier waren de terassen door het fanatatische weer goed vol. Buiten de stad kwam ik zelfs wat fietstunnels tegen. Via Lille en het laatste stuk over een aardige bosweg kwam ik in Turnhout. Ik had toen 113 km gefietst en bedacht dat het tijd werd om een slaapplek te vinden. Om de kosten een beetje in de hand te houden deed ik dat rond hun stationnetje. Zolang die lijn hier eindigt en niet verder gaat naar Tilburg zal het in mijn ogen nooit wat worden. Ik vond er 2 hotels, 1 van boven de 100 euro en een andere eenvoudigere die nog niet open was. Dus toch maar bij die dure vragen of ze iets passenders wisten, ik voel me namelijk geen ‘junior executive’.

Hun tip dat er een soort B&B aan het eind van de straat zat volgde ik op. Dat was boven een dartkroeg. De kamer zag er goed uit, wel klein en qua ramen ondermaats. Ik had uitzicht op een ‘binnenplaatsje’ van 3 bij 3 meter en kon zo liggend op de grond voor het raam nog een beetje blauwe lucht waarnemen. Maar ik begreep ook dat 60 euro hier een koopje was. Dat was dan wel zonder het ontbijt van 10 euro. Voor dat geld ging ik de volgende dag wel een bakker met koffie opzoeken.

Het was maar een meter of 400 naar hun marktplein lopen. Helaas lag dat er compleet uit. De grote kerk stond daarmee midden in een bouwput en het zal er nu (6 maanden later) wel prachtig uitzien, maar toen dus even niet. Toch zaten ook hier de terassen rond die bouwput flink vol. Zelf koos ik om binnen plaats te nemen bij een Chinees. Aansluitend heb ik nog een tijdje aan de bar gehangen onder mijn B@B-kamer, om wat Belgische bieren te proberen. De sfeer was er wel goed, maar ook hier brak het me wat op niet meer echte een ‘junior’ te zijn.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2012-03-12, in Zwerfmatig-11 en getagd als , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Zo weer helemaal bij. Wat is België duur in de prijzen voor een kamer. Niet bepaald aanlokkelijk om ook daar heen te gaan.
    Wij staan nog wel eens op doortocht op de camping Overijse en daar valt de prijs wel mee.
    Ik zou veel liever eerst in Begië kijken en het dan verderop zoeken. Waarom weet ik niet, misschien omdat ik verwacht dat het in Monschau bijvoorbeeld veel mooier is….

  2. @Hanscke: De vorige keren door België deed ik ook andersom. Eerst België, dan Frankrijk en dan Duitsland. Dan valt Frankrijk mee en Duitsland nog veel meer. Het had er ook alles mee te maken waar ik overnachtte. In kleinere stadjes, met minder bedrijven is overal gunstiger ook in België. Als 1-ling val je dan onder de zakenreizigers, die alles vergoed krijgen van hun baas en die prijzen zijn gewoon hoger. Maar in het algemeen is Duitsland erg goedkoop en Oosternrijk misschien nog wel iets goedkoper.

    Toch zit ik er niet zo mee als het wat kost, andere vakantiekosten voor vervoer of reisbureau’s die er aan willen verdienen heb ik niet.

  3. Dat was weer een aardig tochtje. Met die belgische plaatsen heb ik toch meer affiniteit en kan ik me de route ook zonder kaart wel voor de geest halen.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s