Mrt-21: M’n BlogEi

Dat laatste dagje fietsverslag komt nog. Eerst maar eens m’n BlogEi dumpen over de BlogParel en het BlogBal. De BlogParel bestaat inmiddels 3 jaar, het BlogBal werd voor de 2de keer georganiseerd. En bij die 2 laatste keren is de uitslag van de BlogParel bekend gemaakt tijdens het BlogBal. Van beide wist ik al langer, maar het was de eerste keer dat ik mijn neus op het BlogBal liet zijn, waarbij een BlogParelPrijs aan diezelfde neus voorbij ging. Overigens geheel terecht.

Een jaar terug had ik het BlogBal op een slaap na gemist. Dom, onhandig en achteraf een soort voorloper van een voorjaarsgriep. Ik had alles voorbereid, vouwfiets in het startblokje, schoenen gepoetst en schoon ondergoed aan. Alleen nog wel even een warme prak naar binnen kieperen en dat werd me fataal. Ik eet op bed, terwijl ik via m’n laptop TV kijk. En daarbij sufte ik in slaap en werd ik pas wakker toen het BlogBal al gaande was. Tel daar de reisafstand van 1 uur bij op, en ik zou zo laat arriveren dat ik meteen weer rechtsomkeerd kon maken.

Dit jaar ging me dat niet overkomen. Mijn avondprak had ik nu al rond 15:00 op. Daarna sprong ik meteen uit bed op de vouwfiets naar het hoofdstation van Alkmaar om de aansluitende trein naar het hoofdstation van Amsterdam te nemen. Kwart voor 4 stond ik daar dan ook tussen de trams en taxi’s. Veel te vroeg, want het BlogBal ving pas om 19:30 aan. Daar had ik het volgende op bedacht, ik ging Amsterdam eens op wat andere plekken per vouwfiets bekijken. Een beetje jammer dat het weer niet zo mee zat. Wel droog, maar toch ook wat grauw.

Via de Singel fietste ik een stuk het Vondelpark in. Erg veel fietsers, die allemaal erg veel haast hadden. Niet vreemd, want dit was de tijd dat mensen van kantoor en school naar huis fietsen en erg ontspannen deden ze dat niet. Hier in het Alkmaarse is eindelijk een discussie losgebarsten over de onnodige roodwitte paaltjes, die levensgevaarlijk in belangrijke fietsroutes staan. Het ziet er naar uit dat een groot deel daarvan gaat verdwijnen. Maar cruisend door Amsterdam begon ik ‘ons’ paaltjesverhaal gemeutel in marge te vinden. In Amsterdam staan die dingen nog linker en iedereen fietste er rakelings langs.

Toch was ook het Vondelpark nog bar kaal en ging ik op een andere manier terug om een beetje rond te kijken aan de zuidoostkant van de Binnenstad. Te voet kom je daar niet zo vlot en nu met de vouwfiets was ik er zo. Ik had geen fototoestel bij me en dat was geen gemis. De huizen waren meer van hetzelfde, langs de grachten lagen bouwvallige arken, stonden auto’s en vooral ook fietsen geparkeerd. Nergens bedacht ik: ‘Had ik nu maar mijn fototoestel bij me.’ Ik was er wel een beetje klaar mee en het was nog niet eens 18 uur.

Toch maar naar de Balie en vlak daarvoor trof ik een gratis bewaakte fietsenstalling. Dat leek me wel wat. In de Balie zelf was het druk met cafézitters, waar ik er niet een van kende. Daar ga je niet zomaar bij zitten. Mijn makke is ook dat ik maar weinig bloggers van gezicht ken. Dus nog maar even te voet door het gebied rond het Leidseplein gezwalkt. Daarbij viel natuurlijk het BoekenBal op, met lichtshowtje, een aantal televisiebusjes en gereedstaande ambulance. Ben benieuwd hoe heftig dit geworden is. Net over zessen was er natuurlijk nog niets te beleven en was de rode loper leeg.

Er was mij verteld dat het BoekenBal tegenover de Balie (dus het BlogBal) was. Dat is dus niet waar, het BoekenBal was niet in de city-bioscoop, maar in de Stadsschouwburg. Vanauit die Stadsschouwburg was wel de Balie tegenover hen, maar daar had Apple haar nieuwe iPadedraal tussen geparkeerd. Dus die witte glazen toestand ook maar even bekeken. Eigenlijk zag je van buiten net zoveel als van binnen en was ik er snel doorheen. Ik ben geen boekenlezer en read net zo min e op een iPad. Dan maar even de smalle straatjes bekijken met de befaamde restaurantintrekkers. Nee ik had al gegeten en liep gewoon rond. Aan mij konden ze niets verdienen. Nou ja, alleen de Febo, waar ik aan een dure fricandel ging. Nooit geweten dat de Febo in Amsterdam hogere prijzen vraagt als de Febo in Alkmaar.

Toch viel met dit geslenter de tijd niet volledig te doden en heb ik nog een tijdje geluisterd naar een straatmuzikant. Uiteindelijk was het 19:23 en bedacht ik richting Balie te lopen. En net voor ik bij de deur was zag ik Emigrant naar binnenlopen. Een van de weinige bloggers die ik ken, daar ik hem tijdens de vakantie heb mogen ontmoeten. Ik ging er dus maar achteraan en schudde hem de hand. Bij de balie van de Balie mochten we beide vertellen dat we genomineerd waren voor de BlogParel, wat ons gratis toegang en enkele gratis versnaperingen verschafte.

En toen waren we nog te vroeg. Waar moesten we trouwens zijn? Duidelijk niet in het café, maar in een onderzaaltje achter een gesloten deur die enige minuten later voor ons werd geopend. Daar trof ik Peter van de BlogParel en Oud Zeikwijf (zo laat ze zich noemen) van het BlogBal. Bob de Duitse Hollander zat al achter de piano en wilde ik niet storen. Later heb ik Arnoud, Jeroen, Thérèse en Hans ontmoet. Hen kon ik alleen van gezicht op hun blogs en nu dus van levende lijve. Ze waren zeker niet anders dan ik me had voorgesteld, wat me nog meer het gevoel geeft dat hun blogs redelijk open minded, objectief en autobigrafisch zijn.

Maar goed, geen van hun blogs won bij de BlogParel. Die van mij ook niet. Gelukkig maar. Ik had niets van mezelf voorgedragen, daar ik 2011 blogmatig een redelijk verknoeid jaar vond. De migratie van Web-log hakte er flink in. In het begin van 2011 al bekend, daarna uitgesteld van April naar Augustus en toen ging het tot het einde van het jaar volledig mis. Het probleem daarbij is dat erg veel blogberichten over dat gekluns gingen en dat een deel niet meer voor te dragen was door onvindbaarheid. Bij mezelf vond ik dan ook geen verhaal dat me aardig genoeg leek voor een inzending. Bij een paar andere bloggers vond ik met moeite iets. Een jaar eerder ging me dat beter af.

Maar Peter, nota bene de bedenker van de BlogParel, had wel een verhaal bij me gevonden over de KleerKast Kontrole. Ik was daar wel vereerd mee, maar had ook mijn bedenkingen. Dat verhaal had ik nooit afgemaakt. Dwz ik heb later ondersteunde foto’s gemaakt en die heb ik nog steeds niet toegevoegd. Ook een reden waarom ik dat verhaal nooit zelf zou hebben ingezonden. Maar ik ben het er wel mee eens dat het een apart voorval was, waarmee ik mijn ongenoegen over de pleeloze sprinters tussen Rotterdam en Alkmaar aan de kaak kon stellen.

Na een halfuur piano en leuk kennismaken nam Peter van het ParelGenootschap het woord en gaf dat pas na een lange voordracht af. De extended excel-presentatie voldeed geheel aan mijn verwachtingen. Peter blogt regelmatig met dergelijke tabel-ondersteuning. Toch had ik de indruk dat de zaal (met een blogger of 100) hier niet op zat te wachten. Hij heeft het inmiddels zelf terug beluisterd en ik vermoed dat dit volgend jaar anders gaat.

Vervolgens kreeg Arnoud van VerBalJam het woord om een prijs uit te reiken. De uitslag was dit jaar alleen door een 4-koppige jury bepaald. Volgens mij niet verkeerd, met blogpolls heb ik het wel een beetje gehad. Gewoon een berg bekende optrommelen of via allerlei proxy’s inloggen en je hebt gewonnen. Die jury was (zoals ik dat kon inschatten) stevig te noemen. Die hadden harde noten gekraakt en Arnoud wilde daarom ‘iets’ aan de winnende bloggers meegeven. Ik zou zoiets zien als opbouwende kritiek. Maar gezien een van de prijswinnaars dezelfde belegen leeftijd had als de grijze spreker, kreeg ik de indruk dat dit wel eens mis kon gaan. Werd dit gepikt? Zou ik dit zelf pikken?

Ik heb begrepen dat de jury niet de echte blogberichten, maar alleen de texten daaruit in een neutrale vorm te zien hebben gekregen. Zo denk ik dat de jury die ene winnaar een stuk jonger had ingeschat. Misschien is er wel vanuit gegaan dat het een deels verzonnen verhaal was. Ik had de inzending eerder gelezen en zag het niet als verzonnen en meer als een zeer persoonlijke waarneming. Eigenlijk zie ik blogberichten zo het liefst. Bloggen vind ik niet verzonnen verhalen schrijven op het internet. Dat kan immers ook op een gewone website of in een boek. Bloggen koppel ik aan de logboeken van de VOC en zie ik als een verslag van eigen waarnemingen, chronologisch geschreven en waar ik in dit bericht al weer veel te lang mee bezig ben.

Na Arnoud kwamen 2 andere juryleden die ik niet kende. Een daarvan gaf toe dat ie een bekende schrijver was en geen blogger. Alle (in mijn ogen terechte) winnaars heb ik al op hun blog gefeliciteerd, dat ga ik hier niet herhalen. Het is duidelijk dat deze amateuristische tegenhanger, van de (door de marketingblogs gekaapte en gemolde) Dutch Bloggies, nog wat bijgeschaafd moet worden. Ik heb alleen geen idee hoe.

Na teveel ge-O-H en teveel beleefd geklap ging het BlogBal los. Dat was duidelijk wat anders. Een bak herrie. Aardig gekozen muziek maar mij te hard, waardoor het voeren van een gesprek een schorre keel oplevert. Toch heb ik toen Bob nog wat langer gesproken en ook nog wat andere mij totaal onbekende bloggers. Ik heb het niet laat gemaakt, omdat ik de laatste intercity wilde halen waar nog wel WC’s in zitten. Opweg daar naartoe stuitte ik nog even op Peter, Arnoud en Jeroen in de gang. De ‘opbouwende’ kritiek die Arnoud had verwoord was dus toch niet in goeie aarde gevallen.

Ondanks dat gangoponthoud arriveerde ik 10 minuten voor de laatste intercity op het perron en was ik om half een thuis. Deze keer geen kleerkast gezien en die WC bleek hoognodig te zijn.

Geplaatst op 2012-03-21, in Kiesmatig, Webmatig en getagd als , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. Een uitgebreid verslag; ik had de kritiek op de jurykritiek elders al gelezen, maar kan er niet over meepraten.
    Wel vind ik je houding over webloginhoud te streng. Het fenomeen weblog is weliswaar een imitatie van een logboek maar hoeft niet noodzakelijk eender te zijn. Gezien de levens van de meeste gewone mensen valt er niet veel bijzonders in een logboek te schrijven tenzij je de gezinszaken, kattenbelevenissen en ziektebeelden e.d. meetelt.
    Een weblog is een prettige manier om je in uit te leven, voor de een met vermeend schrijver- of dichterschap, voor de ander om foto’s te plaatsen, aparte nieuwsberichten te bespreken of bespotten.
    Niet precies een ‘logboek’, meer een map met herkenningspunten, opvattingen te beschrijven, van alles.
    Neem het niet te serieus, afwijken mag :-)

  2. Dag Ximaar,

    Kreeg vanmorgen een reactie van Jan Krosenbrink die naar jouw blog verwees. Grappig om te zien wie wie leest, kun je vast een mooie sociologische cirkel van invloed van tekenen.

    Groet,

    Stefania

  3. @Bertie: Die kritiek was meer op de jury. Er werd nogal gedaan alsof het allemaal schrijvers in de dop waren, die een blog als een opstap zien naar een schrijversleven. Voor mij hoeft dat niet, wat natuurlijk mijn persoonlijke wens is en anderen mogen natuurlijk wat anders wensen. Blogs kan je overal voor gebruiken. Maar moet je prijzen uitreiken aan mensen die er alleen hun babyfoto’s opzetten, of stukjes ongewijzigd uit de krant of van De Wereld Draait Door overnemen?

    Het blijft hoe dan ook lastig om peren met appelmoes te vergelijken en ik bewonder de jury die daar nu voor het derde jaar zoveel tijd in steekt.

  4. @Stefania: Ik heb (denk ik) een gevarieerde lijst en hang niet aan een speciaal groepje vast. Die groepjes (zoals rond Nurks, Plato of bijvoorbeeld quilten) zijn er heel veel. Soms lees ik er dan maar 1 van omdat ik de rest meer van hetzelfde vind.

  5. Ik geloof niet in al die verkiezingen. Ik doe gewoon mijn ding en vind het verder prima zo. Ik hoef geen plusjes achter mijn blog.

  6. @Sjoerd: Het gaat ook niet om blogs, maar om blogverhalen en is gewoon leuk bedoeld. Zoals je hier boven mag lezen nog altijd uiterst amateuristisch en commercievrij. Met een beetje geluk lezen een paar mensen meer zo’n ingezonden verhaal, maar dan houdt het al snel op.

  7. Leuk om jouw kant van het verhaal te lezen. Je hebt het uitvoerig gedaan. (Het lijkt wel alsof ik er zelf bij geweest ben, haha! Maar dat jij je niet weet te vermaken in A’dam en alle huizen hetzelfde vindt, verbaast mij hooglijk. Ik kijk altijd mijn ogen uit. Ik vind het een pracht van een stad. Afgelopen zondag was ik er weer. Gratis reizen met het boekenweekgeschenk.
    Maar goed, ik vond het ook leuk jou ontmoet te hebben.

  8. @Thérèse: Waarschijnlijk te hoge verwachtingen mijnerzijds. :-) Zelf vind ik de binnensteden van Enkhuizen en Hoorn mooier en gevarieerder. De noordkant van de Amsterdamse Binnenstad (waar ik nu vrijwel niet geweest ben) vond ik een jaar terug ook mooier. Maar ik ben ook erg in de afgelopen vakantie verwend door steden als Lübeck en Wismar.

    Ik was trouwens nog vergeten dat ik rond kwart over zeven nog even gekeken heb bij Paradiso. Ook daar was een hele oploop met wat media er bij. Ik begreep toen niet wat er was en dacht dat dit daar dagelijks zo was. Net in DWDD gezien dat dat het om iets eenmaligs van de Tros ging.

  9. Het is al weer voorbij als ik er aan toe kom om te bedenken of ik er ook wat mee wil doen. Tja, wat blogschrijven betreft, ik probeer het alledaagse leven in kleine artikels te vervatten op een zodanige manier, dat het een inkijk zou kunnen geven in het globale doorsnee dagelakse leven van anno nu. Ik weet niet of het altijd lukt. Misschien is het soms net iets te persoonlijk, maar ik houd de grens wel heel scherp in de gaten.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s