Mrt-24: Nakwartetten

Altijd lastig na zo’n hele serie over m’n fietsvakantie. In de afgelopen maanden was dat zo’n 80% van mijn blogactiviteit en dan is dat zomaar over. Tijd om af te kikken dus. Of in fietsjargon ‘uitrijden’. Met dit mooie weer (en gelukkig maar weinig last van m’n elzen- en berken-pollenkoorts) ben ik weer vaker op pad en heb ik duidelijk minder belangstelling voor het bloggen. Ik zou voor mijn gevoel ook best een maandje kunnen stoppen, ware het niet dat er nog heel veel zaken zijn die op de blogplank liggen. Die dingen liggen daar omdat ik er door het vakantieverhaal niet aan toe kwam. En ik kan mezelf wel wijsmaken dat het allemaal niet hoeft en dat ik met niemand afspraken hierover heb lopen, behalve met mezelf. Toch werkt dat niet zo en zal ik na een weekje weer gewoon over alles bloggen wat anderen laten liggen en mij aan het hart gaat.

Bij Halsteren (op de 19de fietsdag) viel nog een kwartje waarover ik nog niet geblogd heb. Ik wilde niet voor niets Halsteren eens bekijken. Pas na het schrijven weet ik waarom en dat gaat zeker 45 jaar terug. Zo lang ken ik die plaatsnaam al. En eigenlijk aanvankelijk alleen van naam en pas veel later wist ik waar ik het in Noord-Brabant moest zoeken. Dat terwijl er geen enkel (ver) familielid of (vage) kennis woont of heeft gewoond.

De oorzaak heb ik inmiddels uit de kist met oude spelletjes opgegraven, het komt door het Jumbo Stedenkwartet. Mijn vader (die ook een flinke topotic had) speelde dat graag met ons en wij vonden het ook erg leuk. Per provincie 4 kaarten die een kwartet vormen, waarbij voor Noord-Brabant ’s Hertogenbosch, Eindhoven, Breda en Halsteren waren gekozen. Als kind snapte ik dat niet. Ja wel de brabantse provincie hoofdstad, de grootste plaats met gloeilampen en het historische bekende Breda. Maar waarom Halsteren? Het heeft me altijd verbaasd en ik kan het nog steeds niet verklaren, zelfs niet na mijn fietsbezoekje in de afgelopen vakantie.

Wat ik wel zeker weet is dat dat Stedenkwartet een veroorzaker is van mij topotic. Via die weg (en het spelletje plaatsnamenschrijven) is het topovirus van mijn vader op mij overgedragen. Helaas ben ik het originele doosje kwijt en moest ik op het internet nazoeken hoe oud deze versie is. Ik kwam op 1959 uit en dat zal goed kunnen kloppen. Zo ver ik weet hebben we het altijd gehad en is het zeker voor 1964 gekocht of heeft iemand het gekregen van Sinterklaas.

Nederland had toen nog 11 provincies en dus 44 kwartetsteden. Bij nazoeken vond ik 7 plaatsen waar ik in de afgelopen vakantie door gefietst ben. 2 van die plaatsen, Schoonebeek en Halsteren had ik nog niet eerder bezocht, de overige 42 wel. Dus onbewust heb ik in de afgelopen vakantie iets voltooid. Die 7 plaatskaarten staan hieronder. Als je er op klikt kom je bij de Google Streetview van nu.

Franeker Raadhuis

Coevorden Hervormde Kerk

Schoonebeek Boortoren

Sittard Watermolen

Halsteren Raadhuis

Rotterdam Erasmushuis

Alkmaar Waag

Van het raadhuis in Franeker heb ik (na 121 km) zelf een foto gemaakt. In Coevorden ben ik wel om dit kerkje gefietst, maar bleef mijn toestel in de fietstad. Als ik toen had geweten dat ik over het stedenkwartet zou loggen, dan had ik natuurlijk wel een foto gemaakt. Van Schoonebeek kan ik de echte locatie niet terugvinden. Alle boortorens zijn daar weggehaald, die je in de verte ziet staat net over de grens in Duitsland. Ik heb er (na 295km) wel een Ja-knikker op de foto gezet.

Opweg Sittard in ben ik door een aardig park gefietst, vlak langs deze watermolen. Maar hij viel me niet op. Halsteren heb ik (na 1972km) dus wel op de foto gezet, maar toen had ik de link met het Stedenkwartet nog niet gelegd. Ik ben wel door Rotterdam gefietst maar niet over de Coolsingel. Het Erasmushuis heb ik dan ook nog nooit van dichtbij bekeken. Opvallend dat daar voor gekozen is en niet de Waalhaven of de Hefbrug. Dat de Euromast (voorheen 2,2piekmast) er niet op staat is niet vreemd, die werd een paar jaar na dit kwartet gebouwd.

Als laatste nog even de Waag in Alkmaar, waar m’n fietsvakantie begon en eindigde.

Geplaatst op 2012-03-24, in Zwerfmatig-11 en getagd als , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. Wanneer je zo de route die je hebt afgelegd op de map bekijkt is het best wel een indrukwekkend rondje geweest, chapeau hoor!

  2. @FT: Door je opmerking kwam ik er achter dat een aantal links naar streetview niet goed werkten. Die had ik deels uit mijn zelfgemaakte fietsplattegrondje gehaald en dan werken ze niet. Weer wat geleerd. :-)

    (Onder elke aflevering staat een link naar een deel van die fietsplattegrond voor die dag.)

    Die indrukwekkendheid valt wel mee. Na een paar dagen went het en kost het weinig energie. En zelfs die eerste dagen vielen deze keer erg mee, maar dat kwam vast door de storm in de rug. Alleen na Marburg en ergens in de Eifel was het een paar keer goed klimmen, de rest was redelijk vlak.

    Een groter probleem is de geestelijke conditie. Volgens mij heeft dat alles met bioritme te maken. Deze keer had ik tegenslag bij Hildesheim, maar die kwam ik diezelde avond al prima te boven. Een jaar eerder had ik flinke tegenslag langs de Elster en toen was ik er ook meteen klaar mee en ging de fiets met mezelf in de trein terug naar huis.

  3. Dat vind ik nou net een logje dat gelezen moet worden. Schitterend dat je al die plaatjes nog hebt en er ook nog overal geweest bent. Het zou inderdaad mooi zijn als je daar zelf ook overal foto’s van zou hebben.

  4. Pfoei, wil ik de kwartetplaatjes bekijken, gaat het keilangzaam. Andere keer dus.
    Leuk dat je ze nog hebt. Al speel je er misschien niet meer mee, ’t is meer de wetenschap dat ze er zijn, het is een mooi bezit .
    Met het huidige weer zal het makkelijker vallen om af te kicken, af en toe een ritje naar het strand moet niet te ver zijn :-)
    Over energie. Een kennis fietste eens naar Frankrijk; wij bewonderden hem zeer maar hij antwoordde dat je na een paar dagen een zeker ritme kreeg. Misschien is dat ook zo.

  5. ps Natuurlijk vergat ik het emailvak leeg te laten. Bang dat je niet zou weten wie ik ben , haha.

  6. @Sjoerd: Dat kwartetspel had ik zo gevonden, maar het schoot me pas een paar dagen terug te binnen dat ik daar Halsteren van kende. De voorafgaande 35 jaar heb ik er niet meer naar omgekeken. Rond 1975 waren wel al lang en breed overgeschakeld op een eigen versie van het autokwartet. (Moet ik ook nog eens over bloggen.)

    Later heb ik ook een wereldstedenkwartet gehad, maar die kan ik nergens meer vinden. Voor dat fietsen is het nix, dan moet ik langs San Francisco, Tokyo en Perth en dat gaat me toch echt te ver. :-)

  7. @Bertie: Dat ritme klopt. Ik wil ook echt niet onderweg een dag niet fietsen, dat is uiteindelijk een stuk vermoeiender. In mijn geval wordt het afzien als ik meer dan 150km per dag fiets of 100km flink heuvel op en af. Maar dan heb ik eigenlijk nog meer last van de tijd die het vergt. Dwz ik ga niet op vakantie om alleen te fietsen en te slapen. En om die reden wordt het meestal zo’n 100 tot 120 km per dag, plus wat terraszitten en stadswandelen.

  8. Van mijn vroegere fietstochten herinner ik me, dat de tweede dag het ergste was. Dan wilde ik niet meer. Maar op de derde dag was het weer over.

  9. @Emigrant: Dat probleem herken ik niet. Dwz het is me nooit opgevallen of overkomen. Wel was het zo dat ik uitgerust wilde vertrekken. Dus niet direct na de laatste werkdag op pad. Ik wilde zelfs dat het na een afgerond project was, zodat ik niet met die muizenissen in mijn hoofd op pad ging. Maar praktisch was dat onmogelijk. De projecten waar ik aan werkte hadden vaak een looptijd van 1,5 jaar of meer.

    Zonder werk is dit probleem overigens niet over. Ik heb een voorkeur voor midden en eind september, maar in september beginnen alle vergaderingen weer voor het vrijwilligerswerk waar ik in zit. Die mensen plannen dat na (hun) vakanties en niet na de mijne. Afgelopen fietstocht heb ik er dan ook zeker 6 belangrijke gemist, maar dat moet dan maar. In het hoogseizoen op pad hoeft voor mij niet. Te warm, te felle zon, te druk zodat ik niet overal terecht kan en duurder.

  10. Klik op het plaatje van Franker, kijk in het rond, zie ik het planetarium van Eijze Eijzinga.
    Heb je dat al eens bekeken, werkelijk de moeite waard voor een bezoek.
    Al met al was het weer een prachtig verhaal over je fietsvakantie.
    Van dat mooie weer hebben wij ook genoten op de fiets in Genk en daarna nog in Sauerland.
    groet Bytheway

  11. @Bytheway: In 2001 ben ik in het boetje van die voormalige planetist binnen geweest. Erg leuk en apart. Deze keer was het dicht, maar had ik ook niet de behoefte.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s