Maandelijks archief: december 2012

Dec-29: De Verzekeringsagent

Daar moest ik de laatste weken van het jaar aan denken. Mijn ouders hadden vroeger een verzekeringsagent, iemand die hen hielp bij het afsluiten van een inboedel- of andere verzekering. Hij gaf advies, handelde er in en stak provisies op. Eerst iemand uit de buurt en later iemand van verderweg, omdat dit soort mensen langzaam uitstierf.

Dwz eigenlijk stierf het soort mensen als mijn ouders uit, met een lage opleiding, die goed advies nodig hadden voor dergelijke zaken. Hij nam dan ook de tijd en kwam een paar keer per jaar langs voor advies. Eigenlijk zou je het tegenwoordig een verzekeringsadviseur noemen. Misschien bestaan die nog. Ik heb er geen weet van. Zijn broertje de belastingadviseur bestaat nog wel en eigenlijk zou je deze beroepen best samen kunnen voegen.

Want dat zo’n verzekeringsadviseur nog hard nodig is merkte ik aan kennissen met hun zorgverzekering. Ze verdwaalden moeiteloos in het bos der onbegrensde mogelijkheden en hebben zich (net als veel anderen) eerder een oor aan laten naaien door de reclames van de verzekeraars. Dus moet het goedkoper kunnen en gingen ze te biecht bij zorgvergelijkingssites. En ook daar zijn er al 20 van en ze zijn echt niet allemaal betrouwbaar. Gek werden ze er van en dus werd ik gepolst voor advies.
Lees de rest van dit bericht

Dec-27: Nabomen

Nu de Kerst achter de rug is wil ik nog even over de kerstboom beginnen. Dit jaar is die in Alkmaar verplaatst van het Canadaplein naar de Paardenmarkt. Op het Canadaplein ligt nu een schaatsbaan, met daaromheen een Kerstmarkt. Dat schaatsen is leuk, heel veel kinderen beleven er plezier aan. De markt stelt weinig voor. Misschien beter dan eerdere (en duidelijk mislukte) versies, maar nog steeds behoorlijk matig.

Het publiek loopt er snel langs om naar de winkelstraten Langestraat en Laat te gaan. Daar was het afgelopen zondag en maandag echt belachelijk druk. Geen idee wat al die mensen daar moesten.

Maar goed door de schaatsbaan moest de jaarlijkse stadsboom verkassen naar de Paardenmarkt.
Lees de rest van dit bericht

Dec-24: NS Digiloog

Ik reis erg weinig met de trein. Heb wel een dalurenkaart, maar dat is meer voor het automatische oplaadgemak. Qua kosten haal ik zo’n ding er moeilijk uit. Ik kom dan ook niet vaak op stations, behalve tijdens vakanties. Vaak is het dan een buitenlands station, waar ik voor het weer gebruik maak van een vlotte verplaatsing richting droger. Maar ik trein dan vaak ook in Nederland om de bekende stukken tot en van de grens over te slaan. Ben er ook niet verzot op om me telkens fietsend langs Amsterdam te wroeten en de 2 afsluitdijken heb ik inmiddels ook voldoende gezien.

Kortom ook de afgelopen vakantie stond ik aan het einde op een station en toen viel me hun belachelijke klokken op:

Lees de rest van dit bericht

Dec-22: Eindejaarsdrukte

Onbegrijpelijk, ik vier geen sinterklaasman noch kerstvrouw. Vuurwerk heb ik nooit gekocht. Daarbij heb ik geen werk en toch heb ik het druk en kom ik dit jaar een maandje te kort. Ik wilde nog van alles doen, wat grotendeels door zal schuiven naar januari. Ook een reden dat ik hier niet zoveel berichtjes plaats en dat mijn afgelopen fietsvakantie-verslag nog steeds dik in het vet zit. Dat laatste ga ik zeker nog verzinnen en verslaan. Het was een korte vakantie waar toch aparte bloggenswaardige dingen in zaten. Maar nu nog even niet.

De laatste weken wordt ik flink lastig gevallen door de media en de politiek. Ik doe vrijwilligerswerk op regionaal fietsgebied. Daarvoor ben ik deze maand bij een handvol klankbordgroepen geweest tot in Oudkarspel aan toe. Gelukkig is dat op de achtergrond, maar vooral het voorbereiden en interne vooroverleg vreten redelijk veel tijd. En toen kwam opeens de media. Of ik niet iets wilde vertellen over fietsen en gladheid. Mijn actieve collega’s konden niet. Denk aan ziekte en andere afspraken. Ik bleef dus over. Kon het afzeggen, maar dat leek me niet verstandig. Daarbij wilde ik/wij aandacht voor een bepaalde manier van gladheid-bestrijding, die effectiever voor de fietsers is. Dus kwam dat door mijn toedoen zo ook op de provinciale TV en ik deed iets wat zij graag wilden. Voor wat hoort wat bestaat nog altijd.

Lees de rest van dit bericht

Dec-18: Prijsontwikkelingen

Gisteravond heb ik een klein uurtje met m’n 79-jarige achtertante in Canada gebeld. Zoals gewoonlijk had zij mij weer een vroege kerskaart gestuurd en daar wat in geschreven. Ik stuur ook wel een kaart terug, maar ben geen kaartenschrijver. Dus leek het me handiger om eens te bellen hoe het daar in de Rocky Mountains gaat. Ging goed, maar ze was afgelopen jaar wel gestopt met fietsen.

Ze vond het fantastisch dat ik belde, maar zij is dan ook nog de telefoontarieven van de beginjaren in Canada gewend. Die mensen belden bijna niet. Zo rond 1970 vroeg de PTT en 9,70 per minuut voor, ofwel 4,40 Euro/minuut. Voor de kosten van 1 minuut kon je 20 brieven sturen. Maar inmiddels telefoneer ik voor 1 ct/min. (0,01 euro wel te verstaan). Pas als ik langer dan 95 minuten bel heb ik er 1 postzegel naar Canada uit.
Lees de rest van dit bericht

Dec-14: Luchtfietsen

Aan het eind van het jaar kom ik nog een keertje terug op de Tour de France. Ik moest daar aan denken door een recent krantenstukje, waarin 1 der politieke hoogvliegers van de Alkmaarse Stadsregering met het plan komt van de ‘Onbemande FietsStations’. En om dit verhaal niet al te lang te maken gebruik vanaf nu daar even de de afkorting OFS voor.

Hier het krantenstukje. En hier meteen maar even de Google Streetview opname die er aan ten grondslag ligt:

Lees de rest van dit bericht

Dec-09: Sportgok (gesloten)

De oplossing heb ik onderaan toegevoegd.


Sinds er weer schaatsen op TV is ben ik weer een beetje statistisch van slag. Ik ben geen schaatser, maar vind het wel een fraaie sport om naar te kijken. Weinig tackels en geen grensrechters. Toch zal het vooral in de statistiek zitten dat het me boeit.

Op dat punt heb ik het e.e.a. uitgezocht en voorafgaand heb ik daar een quizvraagje over. Je kan gewoon 3 namen van schaatsers gokken of wat op het internet gaan zoeken bij wikipedia of dergelijke. Mij maakt het niet uit, behalve dat het niet te serieus genomen moet worden. Er zijn belangrijkere zaken in het leven.

De vraag is: ‘Noem de 3 snelste schaatsers ter wereld en het liefst in de juiste volgorde.’ Het gaat daarbij om mannen en het gaat om de hoogste gemiddelde snelheid vanaf de start gemeten. Dus niet een snelheid die halverwege in (een stukje van) een ronde behaald wordt.


Lees de rest van dit bericht

Dec-06: Skyfall

De afgelopen dagen was het weer voor elkaar, er viel weer van alles uit de lucht en een klein deeltje daarvan bleef liggen. De laatste dagen ben ik dan ook bezig geweest met het maken van een artikel voor de regionale Fietsersbond. Fietspaden sneeuwvrijhouden is niet zo eenvoudig als iedereen denkt. Gelukkig is er de laatste jaren op dat gebied enorm veel vooruitgang geboekt, hoofdzakelijk door het serieuzer te nemen. Tot zover de reclame voor dit stukje.

Skyfall kennen de meesten van James Bond. Ik ben geen JB-liefhebber. In het gunstigste geval zet ik het niet aan. Als ik er wel iets van zie dan ben ik er snel mee klaar. Het maakt me ook niet uit wie ze nu weer James Bond noemen. Alles komt bij mij gezocht en kitsch over. Doe mij maar Morse of een van de vele andere goede Britse detective series.

Maar ik moest zo’n 2 weken terug wel aan Bond en Skyfall denken. Een van de hoofdingrediënten zijn de achtervolgingen. Die paar weken terug hoorde ik 2x een persoon door de steeg langs mijn huis rennen.
Lees de rest van dit bericht

Dec-03: Semi-Automatische Fouten

Laatst las ik bij Yukiko een stukje, dat onder ander ging over het om jezelf lachen. Dat overkomt mij regelmatig. Ik doe dan iets onhandigs en zonder dat iemand er bij is (en anders maar wel) lach ik mezelf uit. Heel vaak gaat dat om automatismes.

Bij Yukiko gaf ik het voorbeeld van de snert afgieten. Eigenlijk zou het me bij elke soort soep kunnen overkomen, maar ik maak geen andere soep dan mijn eigen maaltijd snert. Het zit er in dat ik een setje kleine 2 liter kookpannen heb en die gebruik ik doorgaans voor het koken van een overmaatse aardappel, boontjes, bieten of een of andere koolsoort. Dergelijk spul moet aan de kook gebracht worden of een minuut of 10 doorkoken.

Na de kooktijd leg ik het deksel er een beetje scheef op, zodat er een kier ontstaat. Hou de handvaten vast, waarbij de duimen en voor zorgen dat het deksel in de juiste positie blijft en daarna maak ik een kwart slag naar rechts om het browsel te ontwateren (afgieten dus). En als er toevallig eens geen boontjes of dergelijke in rond dobberen maar snert, dan moet ik echt oppassen dat ik daarmee niet dezelfde kwartslag richting gootsteen maak.
Lees de rest van dit bericht

Dec-01: Congo of Kongo?

Het kaartje hierboven werd gisteravond getoond in het Journaal aan het eind van Nieuwsuur.
Lees de rest van dit bericht