Mrt-02: Westfalen

De eerste fietsdag viel me niet tegen. Het buitje waar dag 2, 13 september 2012, mee begon was hoofdzakelijk tijdens het ontbijt. Dus nam ik de tijd met eten en pakte alles goed waterdicht in. Toen ik uiteindelijk buiten stond viel het met de regen enorm mee. Het miezerde een beetje. Naar een stadje fietsen met station moest te doen zijn. Coesfeld leek me maar een uurtje fietsen.

Allereerst stuitte ik in Stadtlohn nog even op een typisch Duits tafreel, een woonerf met sigarettenautomaat. Iets dat je je in Nederland al een paar decennia niet meer kan voorstellen. Met een paar trappen was ik in Gescher. Dat stadje zag er gezelliger uit dan Stadtlohn, maar het was er nog te somber voor een foto. Een kilometer of 5 verder, dichtbij Hochmoor trof ik nog zo’n oude transformatortoren, aangesloten op op de bovenleidingen. Volgens mij was ie nog gewoon in gebruik.

Het kwik kwam deze dag niet boven de 13 graden, maar omdat het niet echt regende besloot ik niet naar Coesfeld te fietsen, maar naar het wat verdere Dülmen. Daar had ik van jaren her nog een goede indruk van. Om wat door te warmen ben ik daar maar eens aan pot koffie en een tosti begonnen. En toen ik binnen zat zag ik weer wat paraplu’s in het straatbeeld. Kortom ook hier nam ik de tijd. Ik raakte er wat aan de praat en kreeg onder andere tips van een localo op leeftijd.

Zelf was ik al van plan om ook maar naar even door te fietsen naar Nordkirchen; ik was nu toch in de buurt. En Nordkirchen heb ik destijds, zo’n 30 jaar eerder, te vluchtig bekeken. De man vertelde me dat ik Lüdinghausen zeker niet mocht overslaan en van hem kreeg ik te horen waar het stadspoortje van Dülmen te vinden was. Dat poortje stond nog op m’n netvlies, maar had ik nog niet gevonden in mijn dwaaltochtje door het stadje. Niet veel later vond ik ‘m dus aan de zuidkant. Ik had duidelijk het mooiste onthouden, want Dülmen stelde verder niet al teveel voor.

Lüdinghausen was maar een kilometer of 20, waar ik zeker de helft langer over heb gedaan. Via die zuidpoort kwam ik op wat prutweggetjes uit waar ik om de plassen moest laveren. Niet ernstig, m’n fiets werd er niet (zo) smerig van. Een mooi fietsgebied en wederom droog. Ik vond daar een 2de transformatortoren, met bekabeling en deze had een leuk puntdakje. Dus ook maar op de foto. En dit ding was uiterst geschikt voor een quizvraag. Die andere kon ik op Google-maps nog terug vinden, maar bij deze lukte me dat totaal niet. Hij moet ergens staan tussen Dülmen, Haltern en Lüdingshausen.

Lüdinghausen is inderdaad een aanrader. Allereerst trof ik er de Gerichtsbrücke. Voor mij een opvallende naam, omdat ik enkele maanden eerder de term ‘Gerechtsbrug‘ had verzonnen. En nu zag trof ik er dus voor het eerst 1 in het wild. In Lüdinghausen zijn wat leuke smalle straatjes en wat doorgangen door huizen. Met hun waterslot een echte aanrader om eens te bezoeken. Ik was dan ook blij met die eerdere tip.

Naar Nordkirchen was maar een kilometer of 7 en voor de verandering nam ik eens de kortst mogelijke route. Hun enorme slot met kilometerlange opfietslaan (auto’s mogen er niet komen) is echt imposant. Inmiddels was er een hogeschool in gevestigd en kon je overal met de fiets komen. Ik heb er een hand vol fietsen in de rekken gezet, want ook Duitse schoolgangers zetten hun fiets dom neer zodat ze omrollen en de overige voetgangers en fietsers hinderen. En een beetje vrije doorgang kon men wel gebruiken. Er werd een grote groep rondgeleid, waar wat rolstoelers bij zaten.

Ik heb het even aangehoord, maar dwaalde liever zelf rond. Leuk was ook dat in een flinke gevelsteen de naam Borculo weer terug kwam. Al met al heb ik er een dik uur rondgeslenterd en behoorlijk wat foto’s gemaakt. En eigenlijk was deze koude en grouwe dag voor mij behoorlijk geslaagd. Goed dat ik niet de trein had gepakt. Nu was het alleen nog zaak om een stadje te vinden met slaapgelegenheden en liefst iets aantrekkelijker dan Stadtlohn.

Dat bleek niet moeilijk. De volgende grotere plaats was Werne. Ik trof er een fraai autovrij stadspleintje met daaraan 2 hotelletjes. De eerste was nog dicht en zou de deuren om 18 uur openen. Dus vervoegde ik me bij de 2de, die een redelijk vol restaurantje met koffieleuten had. Zag er netjes uit, maar zeker niet te sjiek. En ze hadden vanzelfsprekend 1-persoonskamers. De prijs was gunstig. Naar de kamer ging via een zogenaamde fawlty-towers-route. Achteraf niet vreemd toen ik hoorde dat het achterste gebouw, waar ik sliep, al sinds 1484 als herberg met slaapplaatsen dienst deed. Van de 500 hotels die ik bezocht heb zal dit toch zeker de oudste zijn.

Na 94km fietsen trof ik het dus behoorlijk. Werne ligt tegen het Ruhrgebiet, maar daar was niets van te merken. In mijn avondwandelingetje door het stadje trof ik nog een 3de elektriciteitshuisje. Deze was verstop achter de kerk en had een eigen fietsenstalling. Niet veel verder vond ik een Vietnamees restaurant. Die zijn schaars buiten Frankrijk. En omdat ik het lekker eten vind ging ik daar naar binnen. Het hokje zag er uiterst eenvoudig uit met 4 4-kante 4-persoonstafeltjes, waar de helft van vrij was. Mij viel direct de leuke houten riksja op. Als zwerffietser, die een zeer productief figuurzagende vader had, moest ik dit wel op de foto nemen.

Het hotelletje had wel een probleempje. Door hun ligging konden auto’s er niet parkeren. Ik kreeg dan ook de sleutel mee met een setje aanwijzingen om een paar honderd meter bij een vervallen groepje garageboxen uit te komen. De rechter was voor de fietsen. Na een paar 100 meter zag ik geen ‘minder witte’ garagebox. Ik zag aan de overkant wel een 4-sterren hotel en dacht dat ze miscchien daarmee samenwerkten voor hun parkeerprobleem. Dus maar even vragen. Zij hadden een vermoeden waar ik moest zijn, en even later opende ik de garagedeur.

De volgende dag had ik begrepen dat dat dure meersterren-hotel te maken had met het ‘gradierwerk‘ wat ik daar vlakbij aantrof. Werne bleek dus ook nog een beetje een kuuroord te zijn.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2013-03-02, in PEN-matig, Zwerfmatig-12 en getagd als , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. Een gradierwerk is gewoon een koeltoren in goed Nederlands…

  2. @Sjoerd, klopt, maar het heeft ook andere betekenissen. Het is verwand aan het Nederlandse woord ‘gradatie’ en het Engelse ‘grading’. Komt in dit geval uit de zoutwinning. http://de.wikipedia.org/wiki/Gradierwerk
    Door zo’n begroeid raamwerk werd van boven naar beneden zoutwater geleid, dat op deze manier werd gescheiden. Het was in dit geval dus niet om te koelen. Later bleek dat het verblijf in de nabijheid van zo’n zoutscheidingsgevaarte het effect heeft van zoute zeelucht. En dat was goed voor de longen. Vrijwel alle Duitse kuuroorden vind je op plekken waar voroheen zout werd gewonnen.

  3. ‘Aan de rand van het Ruhrgebied’. Het moderne Ruhrgebied is niet meer het Ruhrgebied van de jaren ’70-’80´: Bergbau, de lucht van steenkool, destijds. Onnoemelijk veel groen nu, fietsroute’s, veel oude mijnen in musea, culturele centra en pretparken veranderd.
    Leuk om te lezen, Haltern a/See wonen vrienden. Groeten vanaf de rand aan het Diersfordter Wald am Schwarzen Wasser.

  4. @King Billy: In 2009 ben ik op een terugweg door Haltern gefietst, waarbij ik ook door Dortmund kwam. Dortmund en al het verkeer stond me destijds enorm tegen. Waar auto’s te maken hadden met 1 verkeerslicht, moest je er als fietser 4 nemen, omdat je van hot naar her over een kruising werd geleid. Het is dus niet zozeer de luchtverontreiging, maar het intensieve autoverkeer en de grote hoeveelheid verkeerslichten waar ik last van had. In en tot Werne was daar deze keer niets van te merken, terwijl Werne kort bij Dortmund ligt.

  5. Het Ruhrgebied is wel ’n beetje anders nu, dat klopt.
    Maar wat ik in dit verslag het mooiste vind is het Slot in Nordkirchen . Echt prachtig, van alle kanten. (behalve van de onderkant dan).

  6. @Bertie: Die van boven heb ik vervangen door een betere. Het origineel is van Bing. Er staat nu een link naar het origneel, dat ik erg vaal groen vond. Zelf vond ik die overmaatse lantaarn (1 meter hoog en vast niet te tillen zo zwaar) erg mooi. De onderkant kan je ook zien, dan moet je even je scherm uitzetten. ;-)

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s