Aug-24: Journalisme-4 Onkunde

In mijn vorige bericht in deze serie gaf ik een voorbeeld waar een klein foutje flinke gevolgen had. Vaker is het zo dat er (bij onze regiokrant) duidelijkere fouten gemaakt worden, die ogenschijnlijk minder ellende opleveren. De fouten die mij opvallen zijn vaak topografisch van aard, ik heb niet voor niets een topotic. Toch is het geen enkele moeite om berichten van juiste plaats-, gemeente- en/of straatnamen te voorzien. Op het internet barst het van de landkaarten en anders is postcode.nl een zeer betrouwbare bron om even een check te doen.

Dat gebeurt dus allemaal niet. Mijn inschatting is dat in zeker een kwart van de regionale berichten een topografische fout/blunder zit. Zo ik het nu na kan gaan start dat hier bij 2 regionale fotojournalistenbedrijfjes. Een aantal fotojournalisten zijn voor zichzelf begonnen en verkopen foto’s met een paar pakkende zinnen over een of ander voorval. Vaak betreft dit ongelukken, die ze waarschijnlijk via 112 oppikken. Die fotojournalisten denken op deze manier meer geld te verdienen dan in loondienst bij een krant of deregelijke. En daar zouden ze best wel eens gelijk in kunnen hebben.


Ze hebben zelf een website, waardoor de fouten naar hen terug te traceren zijn. Dwz de fouten staan bij hen al op de website en staan exact zo fout in de krant. De krant (in dit geval het NHD) neemt hun berichten voor waar aan en doet geen enkele redactionele moeite om de fouten er uit te halen. Bij deze beperk ik me tot 3 foute berichten. De eerste 2 waren ongelukken in de gemeente Heerhugowaard, die op nog geen 40 meter van elkaar plaatsvonden en een gemene deler hebben.

In beide gevallen werd gemeld dat het ongeluk in de gemeente Alkmaar was. Dat terwijl de gemeentegrens zeer duidelijk door een breed kanaal loopt en iedereen die daar staat weet dat het binnen de omringdijk van Heerhugowaard is. In het eerste geval werd echter een straatnaam genoemd die niet in Heerhugowaard en niet in Alkmaar bestaat, maar wel een kilometer verder te vinden is in de gemeente Schermer. De foute combinatie zorgt ervoor dat geen enkele krantenlezer hier chocola van kan maken en veel mensen die ik sprak dachten dan ook dat het op een totaal andere locatie was. Gelukkig plaatste RTV-NH een filmpje waaruit ik goed kon vaststellen waar het wel was.

Een paar weken later op nog geen 40 meter verder werderom een akelig ongeluk. Zoals geschreven gaf de fotojournalist ook hier aan dat het gemeente Alkmaar betrof en de krant nam dat wederom klakkeloos over. Nu werd echter een weg genoemd die 5 meter hoger liep. Met die weg had het niets van doen, het ging om een (brom-)fietsafrit die onder de genoemde weg doorging. Deze ongelukken hadden een gemene deler en dat is een onoverzichtelijke bocht na een lange steile afrit. In geen van de berichten werd ook maar iets genoemd over een afrit, over een (onoverzichtelijke) bocht en dat je daar zonder trappen moeiteloos boven de 30 km/h komt. Dus niet alleen totaal foute locaties, maar ook nog eens volledig de essentie gemist. In beide berichten werd de provincie niet genoemd, terwijl die deze linke situatie een jaar of 7 eerder gecreëerd heeft. En later geeft dat een gezeur met de verantwoordelijke gemeente en provincie, die dit alles niet zo in de krant hadden gelezen.

Een derde ongeluk was recenter in Heiloo. Daar werd een straatnaam genoemd, die niet in Heiloo bestaat. Moet toch niet te moeilijk zijn om een straatnaambordje goed te lezen, want die staan daar in overvloed. Het ongeluk was overigens niet op de straat met een naam die er op lijkt, maar op hun meest beruchte weg die die straat kruist. En juist die ellende-weg waarop het gebeurde werd in het geheel niet genoemd.

In de voorbeelden laat ik de straatnamen weg. Het gaat me niet om de ongelukken zelf, maar hoe de media er mee omspringen. Deze voorbeelden dwalen af van de documentaire ‘Iedereen Journalist‘. Toch sluit het er op aan waar het de teloorgang van vooral regiokrant betreft. Lezers kiezen steeds minder voor een regiokrant. Daar sneuvelen banen en journalisten die meer willen verdienen beginnen vervolgens een eigen bureautje dat materiaal aan meer media verkoopt. In dat geheel valt controle volledig tussen wal en schip lezen betrokkenen iets dat niet deugt. Als die al een krant hadden zeggen ze die na zo’n ervaring op en anders gebeurt zoiets door negatieve mond-op-mondreclame.

Je mag ook bedenken dat vergelijkbare fouten op andere gebieden worden gemaakt. Als journalisten en redacties niet iets nakijken op een landkaart, doen ze het dan wel op medisch of bijvoorbeeld financieel gebied? Die indruk heb ik wel en eigenlijk vertrouw ik de oude media inmiddels minimaal.


Eerder:
Aug-01: Journalisme-1: ‘De Deskundige’
Aug-09: Journalisme-2 De Krant
Aug-17: Journalisme-3 Geknoei

Wordt vervolgd.

(Ik merk dat ik hier moeiteloos nog een bericht of 5 over kan schrijven. Dat gaat niet gebeuren. Wel ga ik er na de vakantie op door met andere invalshoeken en inkijkjes. Daarbij iets over een serie van de krant, waar ik een meewerkend voorwerp was. Ook komt er nog iets over creatief van websites overnemen, bladvulling en over de relatie RTV-Alkmaar, AkmaarCentraal i.c.m. Dichtbij.nl en het NHD.)

Advertenties

Geplaatst op 2013-08-24, in Regiomatig, RTV-matig en getagd als , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. Ja, wat een domme fouten..
    Het valt me ook vaak op, ook bijv. in het artikel over de crash van onze gestolen Honda ;-/ Daar staat “Nootweg”, terwijl die straat toch ècht Noodweg heet http://www.gooieneemlander.nl/regionaal/gooivechtstreek/article21108443.ece en dat is ook eindeloos overgenomen.

    Iemand (geen idee meer wie, vaag herinner ik me dat het een leraar op mn middelbare school of opleiding was, maar het kan evengoed een familielid in die tijd geweest zijn) merkte ooit op dat je in artikelen over onderwerpen waar je iets van weet, schrikt van de fouten.. En dat, die schrik, geeft te denken: (zoals jij ook zegt) “Als journalisten en redacties niet iets nakijken op een landkaart, doen ze het dan wel op medisch of bijvoorbeeld financieel gebied? Die indruk heb ik wel en eigenlijk vertrouw ik de oude media inmiddels minimaal.”

    Het zullen wel haastfouten zijn, maar toch… Het blijven fouten, in berichtgeving, die zo objectief en correct mogelijk zou moeten zijn.

  2. @Jolie: Het haast-argument gaat er bij mij inmiddels ook niet meer in. In het volgende stukje komt een voorbeeld over achtergrondverhalen die pas na 2 weken in de krant kwamen. Dus totaal geen haast, maar wel erg veel citeerfouten die nergens voor nodig waren. Desinteresse en onkunde lijken daarmee waarschijnlijker dan haastfouten.

  3. De krant is gewoon einde oefening straks. Met die paar abonnementen is dat gewoon niet meer te doen straks.

  4. @Sjoerd: Los daarvan stonden deze regionale berichten ook op zo’n 5 plekken op het internet fout en bij niet 1 website goed. Dus ook daar geen enkele redactie of ook maar journalist die oplet en even iets nakijkt.

  5. Tja, ik maakte dus ook een fout, gewoon omdat ik dacht dat het zo was en keek het niet na, door jou kwam ik er achter, ik heb het verbeterd. Dankjewel!

  6. Bizar zeg, Heb me dat nooit gerealiseerd dat dat soort dingen zo vaak fout gaan.

  7. @Laurent: Zelf zit ik met de vraag of dat vroeger ook zo was en ik (of anderen) niet oplette, of dat het de kaatste jaren sterk is toegenomen door ‘afslankingen’ en meer fotojournalisten die voor zichzelf beginnen.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s