Dec-15: Wetteraukreis

Op vrijdag 6 september vertrok ik uit Giessen op de fiets ruwweg richting Oostenrijk, ofwel zuid-oost. Ik had de trein kunnen nemen, om 250 km over te slaan naar het volgende tussendoel. Giessen heeft immers een station aan een hoofdlijn. Maar ik vond het zonde van het mooie weer en stapte dus op de fiets.

Het was even zoeken, maar na een stukkie zuid en een stukkie oost was ik in een fraai landelijk gebied gekomen met mooie rustige wegen. Via Linden en Grüningen kwam ik zo in Gambach. Ik had het vermoeden daar rechtdoor te kunnen, maar dat gaf ik na een paar pogingen op. Rechtdoor bleek bij een bedrijf of bij een vuilnisstort te eindigen. Bij Gambach terug gekomen had bleven daar nog maar 2 keuzes, naar west met een beetje zuid of naar oost met een beetje noord.

Het werd de west-variant en zo belandde ik niet veel verder in Butzbach, een aardig stadje met vakwerkhuizen in het oude centrum. Ik heb er nog wel even rondgefietst voor wat foto’s, maar schijnbaar is dat niets geworden. Op m’n geheugenkaartje trof ik geen enkel Butzbacherkiekje. Wel een foto van het volgende stadje; Bad Nauheim. Een paar oude authentieke kuurgebouwen trokken m’n aandacht.

Even later zat ik aan hun mooie meertje op een bankje in de schaduw. Er moest flink water ingenomen worden. Met 30 graden was het nog een graad warmer dan gisteren. En zo’n schaduwtemperatuur is wat mij betreft toch net wat te warm om te fietsen. Gelukkig stond er wel meer wind en daardoor werkte tijdens het fietsen de airco beter. Ik fietste gelukkig tegen de wind in.

Na Bad Nauheim werd het FriedBerg, de kreisstadt van Wetterau (FB). Eveneens bezienswaardig met restanten van een oude Burcht. En ook hier vooral de schaduw opgezocht. Het werd nu wel tijd om linksaf en meer richting oost te gaan, in de agglomeratie van Frankfurt am Main had ik geen trek. Die linksafkeuze werd vergemakkelijkt met een groot infomatiebord over een fietspaden-netwerk (Vulkan Radweg) over en langs oude spoorlijnen.

Mooie en rustige paden, met geregeld schaduw van wat bomen. Toch hielp dat niet voldoende. Ergens bij Altenstadt trof ik weer een supermarkt. Die dingen zijn lekker koel van binnen. Toch heb ik moeite om daar ergens bij de kassa een paar grote waterijsjes naar binnen te werken. Om de hoek was een rustige schaduwkant bij een vrijwel leeg parkeerterreintje. Ik had het me gemakkelijk gemaakt met mijn gat op een stoeprand en de benen op de schaduwrijkste parkeerplek.

Nog geen minuut later komt er een auto die daar wil staan. De bestuurder ziet me zitten, gaat even terug en zet z’n auto netjes een vak verder. Ook wel wat schaduw, maar minder. Een wat ouder paar stapte uit. Ik complimenteerde en we raakte in gesprek over het warme weer en de mooie stadjes. Volgens de man was Büdingen een plaats die ik absoluut niet mocht missen. Wat mij betreft geen enkel probleem, Büdingen werd al een tijdje op de fietswegwijzers aangeduid en ik was dus al onderweg daar naartoe. Maar ik had ook zo mijn bedenkingen bij dit advies. De auto had nog een oud kenteken met BÜD, ze woonden dus al jaren in Büdingen en daar grapte ik over.

Na een flinke schaduwpauze slingerde ik verder en kwam zo niet veel later in Büdingen. Aanvankelijk zag het er niet anders uit dan de eerdere stadjes, maar dat veranderde bij de Jerusalempoort. Zo’n poor tref je vaker in Duitsland, maar hier waren links en rechts meer torentjes te bewonderen met daartussen een complete stadsmuur. Binnenin het oude ommuurde deel zag het er ook fraai uit. Onbegrijpelijk dat ik pas 10km eerder voor het eerst iemand trof die dit stadje noemde. Bij vertrek uit Giessen wist ik niet van het bestaan.

Ondanks dat het nog maar rond vieren was en ik niet meer dan 72 km had gefietst, leek het me aardig om hier te overnachten en in de flinke vooravond het stadje wandelend te bekijken. Het eerste hotel was vol, maar ze gaven een goede tip voor een soort Bed & Breakfast bij een barbeque restaurantje. Ze hadden een een kamer of 10 en ik kon er terecht voor een zeer schappelijke prijs. Aan de kamer mankeerde deze keer niets, behalve dat de douche met WC aan de overkant van de gang was. Iets wat ik zelfs prefereer. De kamer had veel ramen, maar die hadden ze overdag goed dicht gelaten zodat het er niet zo warm was.

Gedouchet trok ik er op uit en heb ik er flink rondgezwalkt. Allereerst trof ik een maf stel dat aan stadsrondleidingen deed. Ik zat op een bankje en sloeg het gade hoe een moeder met een veel te dikke en geestelijk beperkte zoon een toneelstukje opvoerde voor een groep van 20 die zo werd rondgeleid. De zoon wist zogenaamd alles, maar had geen zin om dat te vertellen en moeder haalde hem over dat toch maar wel te doen. Een oudere vrouw zat naast me op het bankje en vertelde me dat ze dit toneelstukje een paar keer per dag opvoerden. Duidelijk weer eens wat anders dan de gemiddelde rondleiding.

Zelf liep ik verder en leidde mezelf rond en nam wat foto’s. Helaas was het slot deze week gekaapt door een stel yuppen die er oosterse kunst verkochten. Ik meen 15 euro intree en dat voor nog maar een paar uur. Dus liet ik dit rechts liggen en kwam zo in een uithoek waar wat mensen aan het jeux de boulen waren. Eigenlijk stonden die ook op het punt te stoppen. Het waren gewoon wat bewoners, die op deze manier van het mooie weer genoten. Door het toekijken raakte we aan de praat. Toen ik vertelde dat ik uit Alkmaar kwam, melden zij dat ze eergisteren nog in Noord-Holland waren geweest bij kennissen in Egmond. Alkmaar kenden ze wel, maar hadden ze deze afgelopen keer niet bezocht.

Na alles te hebben bekeken vond ik een terras in een grote tuin met flink wat bomen het meest aantrekkelijk voor m’n avondmaal. Daarmee koos ik indirect ook voor pizza, want al het andere dat geserveerd werd was bier. Pizza met een pul bier is bij dit warme weer natuurlijk prima te doen. Inmiddels werd het al donker en zo rond een uur of half 10 stak er een frisse wind op. Kwam mooi uit, want het eten was op.

Ik toog dus vrij snel naar m’n kamer en heb daar de 8 ramen opengezet. Die frisse wind wilde ik wel even door de kamer laten blazen. Deze keer heb ik dan ook uitstekend geslapen en het beetje slaapachterstand van de vorige nacht heb ik hier moeiteloos ingehaald. (Eigenlijk best slim dat ik deze dag niet voor de trein had gekozen.)

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2013-12-15, in Zwerfmatig-13 en getagd als , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Mooi he, Büdingen? Jammer dat de vorst von Ysenburg zu Büdingen failliet is, want de omgeving van het slot vervalt snel nu.
    Was het een oud nummerbord, of juist een nieuw? Het is tegenwoordig weer mogelijk, lokaalpatriottische nummerborden te bestellen.

  2. @Emigrant: Met die intreeprijzen voor het slot moet die vorst zo weer boven Jan zijn. ;-)

    Ik las bij het nazoeken dat je een keer Büdingen in een van je blogberichten had genoemd. Zelf ben ik in 2005 op 10km langs Büdingen gefietst, door het minder aantrekkelijke Keferod. Ik overnachtte toen in Lich, het bierstadje dat ook nog aardig wat vakwerkhuizen een stukje muur en een toren heeft. Büdingen is een zeker nog wat mooiere en interessanter, maar helaas hadden ze het eenrichting verkeer door hun oude binnenstad geleid. Over de delen met kasseien geeft dat veel geluid ook al kon en reed men er niet hard.

    Dit nummerbord zat op een redelijk nieuwe auto en ik ging er van uit dat de eigenaar hem gemigreert had van eerdere auto’s. Toen ik er een opmerking over maakte gaven ze niet aan dat dit nummerbord nieuw was en in het stadje zelf is me niet een BÜD kenteken opgevallen. Ook niet zo gek omdat ik vooral naar oude gebouwen keek.

  3. Ik weet niet hoe het komt, misschien wel door jouw gezellige manier van schrijven, maar je maakt me gewoon iedere keer nieuwsgierig naar die onbekende Duitse stadjes. Ik zou zo die reiss willen maken.

  4. Hanscke: Deze reis zat zowel het weer als de fraaie omgeving enorm mee. Aan het weer kan ik weinig doen, maar qua omgeving heb ik enige ervaring opgebouwd. Ik vind het dan ook sneu dat beginnende fietsers langs de ellendige Rijn beginnen, terwijl ze mooie plaatsen als Weilburg en dit Büdingen nooit ontdekken.

  5. Ik kan me voorstellen dat je van een normaal salaris zo’n pandje niet kan onderhouden. En waarschijnlijk heeft de familie van een eens opgebouwd vermogen geleefd. Maar dat gaat er snel aan met de huidige prijzen voor alles.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s