Jan-15: De Yonne

In Avallon regende het de volgende ochtend nog steeds en ik besloot direct naar het station te fietsen. Maar eest moest ik nog even deelnemen in de huiskamer aan een typisch Frans B&B-ontbijt met zelfgeteelde jams. Het viel overigens best mee en de tafeldame zag er deze ochtend behoorlijk minder opgedirkt en 10cm korter uit. Ze had mij als enige gast en zo sjiek loop ik er niet bij.

Het station was geheel leeg op een schoonmaakster na. Als ik de borden goed begreep dan waren de 2 ochtendtreinen al weg en zouden de 2 andere treinen laat in de namiddag gaan. Wat moest ik? Ik had werkelijk geen idee. Toch werd het station rond 10 uur wat drukker. Er kwamen mensen maar die gingen met een bus weg naar Autun, ook een groepje fietsers uit de USA. Ze vonden het hier maar klimmen en rond Avallon is dat inderdaad zo. Mijn route tot in Avallon was overigens klimvrij op de heuvel na Dijon na.

Ik bekeek het vertrekbord nog eens beter en zag tot mijn verbazing dat de 2de trein van deze dag op zondag (15 september) om kwart voor 11 vertrok. Ook richting Parijs, want meer smaken hadden ze niet in Avallon. Die trein ging langs Auxerre en daar was ik nog nooit geweest. Ik trok een kaartje uit de automaat en niet veel later boemelde ik langs allerlei stopplaatsen, die je niet eens een halte kunt noemen. Het schoot niet op, maar ik was onderweg en zat lekker droog. In de Franse treinen hebben ze ook een uitstekend stabiel systeem voor het ophangen van de fietsen, die gratis mee mogen. In dit kortste type Bombardier-boemeltje waren 2x 6 hangplekken te vinden. De merknaam Bombardier staat in Frankrijk netjes op de voorkant van de trein. In Nederland is dat niet zo en is het flink zoeken in welk merk je rijdt. Vaak zijn dat dezelfde Bombardiers die hier als sprinter rijden voor de NS en Veolia.

In het veel grotere Auxerre had ik meer treinen verwacht, maar dat viel behoorlijk tegen. Ik kon alleen de trein nemen waar ik uit was gestapt of anders wachten tot een uur of 4 ‘s-middags, want dan ging pas de volgende naar Parijs. Wat een verschil met Obdam, waar elk halfuur een trein vertrekt. Eerst maar eens Auxerre bekeken en toen ik dat deed vielen de laatste druppels van die dag, alleen wist ik dat toen nog niet. Auxerre is best aardig en ik had er goed kunnen overnachten. Maar omdat het droog bleef en het er in het noorden helderder uitzag bedacht ik verder te fietsen met het spoor mee, die hier langs de Yonne liep. In de trein had ik begrepen dat ie naar Migennes ging. Migennes lag maar 30km verder aan de hoofdlijn Dijon-Parijs en die 30km moest wel lukken.

En dat klopte. Ik had een mooie weg, maar verdwaalde nog wel even door een verkeerde afslag bij een vuilnisbelt. Onderweg kwam ik een fraai beschilderde watertoren tegen. Naast elektriciteitshuisjes kan je in Frankrijk moeiteloos een blog vol krijgen met dit soort torens. Op elke heuvel is wel zo’n betonnen gevaarte te vinden. In Migennes voegde dit enkelspoor zonder bovenleiding bij het dubbelspoor met bovenleiding. Maar er brak ook een zonnetje door en langs de Yonne zag ik hier veel fietsers. (Hier begon het Canal-de-Bourgogne met het bijbehorende fietspad.) Er was een klein dorpswinkeltje open en na wat versnaperingen ging ik met het spoor en de Yonne mee stroomafwaarts richting Parijs. In dit geval richting west wat me goed uitkwam.

Net voor Joigny kwam een fraaie oldtimer tegemoet met mensen in bijpassende kledij. Dus stak ik mijn hand op en werd er flink terug geclaxoneerd en gezwaaid. Even verder kwam ie me achterop rijden en haalde hij me al toeterend in. Alleen begonnen hier de verkeerslichten en reed ik hem rechts weer voorbij. In de auto zaten zeker 4 en misschien wel meer mensen. Bij het volgende verkeerslicht herhaalde dit ritueel zich. Maar daarna was het over en reed ie een groot parkeerterrein op in Joigny. Ik deed dat ook maar, want hier was duidelijk iets te doen. Dat iets was een soort oldtimer-bijeenkomst met een flinke rommelmarkt. Mijn inhalers waren nog niet uitgestapt of ik had het voertuig (een Peugeot) al op de foto gezet met mijn fiets op de achtergrond. Meteen ook maar de gele Citroen ernaast en nog een Oma Duck-versie en aan de andere kant zo’n lelijke Panhard uit de 60’er jaren. Op de rommelmarkt lag alleen troep.

Toen ik mijn rondje had gemaakt liep ik terug langs de toeteraar. Die had inmiddels zijn Peugeot-bordje voor het wiel gezet en herkende me. Nu pas bedenk ik dat ik had moeten zeggen dat ik door Sochaux was gefietst, waar deze auto is gebouwd. Maar op dat moment schoot het me niet te binnen en waren er voldoende andere mensen die de chauffeur de chemise van het lijf vroegen. Joigny zelf was fraai tegen een heuvel gebouwd en voor de verandering liep ik die omhoog en liet mijn fiets beneden. Niet vreemd, omdat de eerste delen uit brede traptreden bestond. Het klom dus behoorlijk en allemaal op naar het kerkje op de top. Toen ik me daar omdraaide zag ik een fraaie steeg en die vond ik veel mooier. Ik had daar nog niet een foto gemaakt of 2 andere touristen namen hetzelfde tafereeltje op de kiek. Alleen daalde ik via die kasseien naar beneden. Duidelijk een aanrader, behalve voor mensen die slecht ter been zijn. De foto geeft ook mooi aan dat het hier zonnig was met een graad of 17. Maar op de achtergrond is ook te zien dat er vanuit het noord-oosten nog steeds zware regenwolken richting Avallon gingen.

Aan de overkant heb ik nog een panoramafoto van Joigny gemaakt. Voor het fietsen ben ik teruggegaan naar de noordoever omdat ik daar eenvoudig verder kon. Bij Cézy ging ik via een een mooie oude hangbrug alsnog naar de zuidkant. Daar was de weg wat rustiger. Inmiddels werd het tijd voor een overnachtingsplaats. Veel kilometers had ik niet gefietst, maar ik was laat uit Auxerre vertrokken en had veel tijd genomen voor het mooie spul in Joigny. In Villeneuve-sur-Yonne heb ik even rondgekeken. Wel een aardig stadspoortje, maar een aantrekkelijk hotel zag ik er niet.

Ik bedacht om er nog 15km bij te fietsen naar Sens, wat een grotere plaats is en een belangrijker station zal hebben. Ik sloot niet uit dat het de volgende dag weer zou kunnen regenen. Sens was een stuk groter en had meer hotels. Ik vond ze echter wel behoorlijk prijzig en na een flinke hotelroute zag ik ook een F1 die niet eens zo ver buiten de stad lag. Mijn fiets ging na 82km netjes in een afgesloten berging via een zijdeur. Na uitpakken en douchen liep ik de anderhalve kilometer naar de binnenstad.

Die had behoorlijk last van leegstand. Waarschijnlijk waren veel winkels vergroot en kilometers naar buiten geplaatst en gaan mensen daar alleen met de auto naartoe. Dat probleem is groot in Frankrijk, maar was me in Auxerre en eerdere grote plaatsen in deze vakantie nog niet zo opgevallen. Uiteindelijk werd het een sfeervolle en gezellige bistro naast de kathedraal, waar men flink krap zat. Dat merkte ik een kwartiertje later toen 2 oudere mensen naast me wilden inparkeren. De man moest op de onbereikbaarste plek met de rug tegen het raam. Eerst legde hij staande al zijn spullen neer en na een kwartiertje zat ie eindelijk.

Ik at er iets met ‘rund’, want dat woord stond in m’n agenda. Zal wel een spies zijn geweest en ik zal wel de helft van het vlees hebben achtergelaten. Want ook in Frankrijk mogen wat mij betreft de vleeshoeveelheden der horeca gehalveerd. Toch kan ik me van die maaltijd zelf niets meer herinneren.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2014-01-15, in Brugmatig, Dexelmatig, Kunstmatig, OV-matig, Zwerfmatig-13 en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. haha de chemise van het lijf..

  2. Die watertoren is een juweeltje, trouwens de auto’s mogen er ook wezen.

  3. Waren er geen hangjongeren op de hangbrug??

  4. @Bytheway: Net zo min als bij de hangplek waar mijn fiets in de trein bungelde. ;-)

  5. @Sjoerd: Er stonden circa 20 oldtimers en moest meteen aan jou denken. Het leuke was ook dat ik daar de meeste zonneschijn had. Later werd het weer weer somberder.

  6. Ach, vond jij die lelijk, die Panhard? Die vond ik altijd juist zo mooi. Ik heb er ook wel eens ingezeten; prima wagen. En om bij de familie Duck te blijven: hij heeft een echte Kathrien-Duck-oogopslag.

  7. Leuk, die oldtimers. De mensen die ze bezitten zijn allemaal reuze enthousiast.

  8. @Emigrant: Lelijk is gewoon een kwestie van smaak. Apart (idd qua oogopslag) vind ik hem wel, anders had ik hem niet op de foto gezet.

  9. @Margo: De sfeer was er helemaal erg positief, ook bij de medeklauteraars op de heuvel. Ik denk dat de deelnemers net als ik op slechter weer hadden gerekend en het daar in het zonnetje meer dan meeviel.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s