Feb-21: Zwerffietsslot

Op woensdag 25 september had ik in de kantine van de Ibis-budget kunnen eten. Door de bugetterigheid leek het meer op een kantine dan op een ontbijtzaaltje en de kans is groot dat ik er een beter ontbijt tref dan in de Franse doorsnee hotels. Toch koos ik er voor om even terug te fietsen naar het centrum en daar om te zien naar een broodjeszaak of een sandwich-verkopende paardengokkroeg. Ik weet wel dat de ochtend met fraaie ochtendnevel begon, maar van een ontbijt kan ik me in Honfleur niets meer herinneren.

Ik had me voorgenomen naar Le Havre te fietsen en onderweg zou ik vast nog wel iets eetbaars vinden. Tot de fraaie brug Le Pont de Normandie zag ik niets en over de brug evenmin. Na deze brug die op 60 meter over de Seine gaat zag ik nog een vergelijkbare brug opdoemen. Daar mocht ik niet over, die was verboden voor fietsers. De Pont de Normandie had ik voor de helft voor mezelf. Ik was er al eens over gefietst en weet dat er een fietspad is. Maar dat was afgesloten net als de 2 rijbanen aan ‘mijn’ oostkant. Of het de bedoeling was dat ik weer terug ging onder de brug door en het fietspad aan de andere kant moest nemen weet ik niet. Wel was me duidelijk dat de afzetting niets voorstelde. Middenop zag ik in de verte 1 bedrijfsautootje, met iemand die een TL-buis wisselde. Ik fietste dus over de rechter autobaan en ging in een fraaie bocht om de afzetters. Die gaven geen kik en ze gaven me vast gelijk dat ik het zo deed. Niet vreemd, want daarna waren mijn 2 rijbanen net zo leeg als daarvoor.

Maar goed, daarna hield het op, de 2e brug over een haven-arm was voor mij verboden en er zat niets anders op dan dat ik daarvoor een havenweg nam richting west. Er was geen wegwijzer te bekennen die aangaf of ik zo in Le Havre zou komen. Fietswegwijzers heb ik niet gezien en op de autowegwijzers stonden alleen havennummers vermeld. Maar er lag wel een prachtig fietspad naast en dat gaf deze burger moed.

Dat fietspad werd 100 meter verder een kluunpad. Grote lengte-scheuren waar niet alleen gras door kwam, maar ook complete struiken. Alsof ik over de prairie reed. De kans is groot dat leden van de Le Havresche gemeenteraad en ruim 99% van de inwoners van die stad hier de laatste 10 jaar nimmer hebben gefietst. Ik trof dan ook geen enkele fietser en de volgende na mij zal ook wel een fietstourist uit Nederland zijn geweest, maar dan een week of zelfs een maand later. Toch bleef ik er op fietsen, want op de grote weg reden alleen grote vrachtwagens met containers die behoorlijk hard gingen.

Daar moest ik me helaas toch halverweg bijvoegen, omdat het fietspad zomaar ophield. Dus een meter van de kant fietsen om me duidelijk te laten zien en als er een vrachtwagen achterop kwam een halve meter naar de kant om zo ruimte te creëren en me niet naar de vrachtwagen te laten zuigen. Dat ging goed, anders had ik dit verhaal niet getikt. Uiteindelijk kwam er een lage brug die me naar het centrum van Le Havre bracht. Ik hoefde dus niet terug, wat ik onderweg totaal niet uitsloot.

Na hun versie van het ‘Europoortgebied’ stelde Le Havre eveneens bitter weinig voor. Het is dat ik er nog nooit was geweest, maar een volgende keer zet ik zeker niet in m’n agenda. Dus werd het na een klein rondje rondkijken al vrij snel het station opzoeken. Van daar gingen redelijk veel treinen naar Rouen, maar dat komt vooral omdat dat de kortste route is naar Parijs. Ik kocht een kaartje naar Amiens. Van Rouen gaan een paar treinen per dag naar Lille. Lille was me te groot en daar zou ik te laat (na 19 uur) aan komen.

M’n trein ging over drie kwartier en in die tijd heb ik een broodje met koffie op het station genuttigd. Een kwartiertje onderweg viel een flinke plensbui. Het weer was weer omgeslagen en ik was achteraf wel blij dat ik de laatste dagen met het mooie weer ben blijven doorfietsen. In Rouen kon ik de aansluiting naar Amiens vergeten. Ik wist dat ik daar 3 uur op de volgende moest wachten en dat leek me wel handig om zo het centrum van Rouen eens te bekijken.

Dat begon al leuk op het perron met lastige trappen en alleen een dienstlift. Aan het eind van het perron gekomen zag ik die lift en wist ik dat die niet kon gebruiken. Dus stak ik op de Franse manier beide handen gespreid ten hemel, zodat een machinist dat vanuit zijn raampje goed kon zien. Daarna wilde ik terug gaan naar de trap, maar de machinist gebaarde me te blijven staan en sprak ondertussen in z’n mobieltje. Nog geen minuut later stapte een perronmedewerker uit de lift die me netjes kwam ophalen. Zo’n flitsende service is me nog nooit overkomen en bij deze dan ook een dikke pluim voor beide heren.

Het station is dichtbij het centrum. De straten waren behoorlijk nat, maar het regende niet meer. Ik ben een keer op 10km langs Rouen gefietst, toen ik nog niets van grote(re) steden moest hebben. In tegenstelling tot Le Havre is Rouen zeker het bekijken waard. Het oude centrum kent een redelijk en druk voetgangersgebied.

Een uur voor vertrek fietste ik al naar het station. Ik had bedacht om mijn kaartje te verlengen naar Arras, omdat ik er achter kwam dat m’n trein daar ook zou stoppen en omdat ik in Arras flink wat jaren terug in een hotelletje bij het station had overnacht. Het handige van de Franse treinkaartjes-automaten is dat je er ook een vertrekstation mee kan kiezen. Maar deze vertikte het, hij accepteerde mijn pinpas niet. De andere automaten deden net zo vervelend, dus vervoegde ik me bij het loket.

Nou dat was een feest. Van de 6 loketten waren er maar 2 open en achter elk lokket werkte 2 mensen. Of beter hielden 2 mensen elkaar van het werk. De rij was echt niet lang, maar schoot totaal niet op. Ik had uitgerekend dat ik zo over een uur aan de beurt was en dan was mijn trein al een half uur vertrokken. Ik was niet de enige die deze gang van zaken behoorlijk tegenstond en uiteindelijk kwam er versterking en haalde ik m’n trein op de nipper. (Trouwens anders was ik toch ook met de trein meegegaan maar dan tot Amiens en had ik daar overnacht.)

Maar het lukte en om half 19 stapte ik uit in Arras. Bij hun station waren 3 hotels. 2 met teveel sterren en bijbehorende prijzen en 1 ‘normaal’ hotel, waar ik volgens mij destijds ook in had overnacht. De prijs voor de kamer was doorsnee; 50 euro ongeacht hoeveel mensen je er in prakt. Eigenlijk wilde ik eerst wel even de kamer zien, want desnoods kon ik nog naar wat anders op zoek gaan als de kamer me niet zou bevallen. Zolang ik niet betaal kan ik nog alle kanten uit. Alleen was er maar 1 bediende achter de bar en moest ik wachten tot er een 2e zou komen om met mij mee te gaan naar de kamer. Voor mij hoeft dat niet, een kamer kan ik in mijn eentje ook wel vinden.

Een half uur later kwam de bazin. Die vond het maar onzin dat ik eerst de kamer wilde zien; er hingen toch duidelijke foto’s van de kamer voor het raam. Daar bracht ik tegenin dat ik daarop niet kan voelen of de bedden hard genoeg zijn, wat ik erg belangrijk vind en of ik er last jheb van verkeersgeluid. Het was per slot van rekening bij een station en een drukke weg. Het feest ging niet door, ik mocht niet eerst even kijken. Maar ze vertelde me wel dat de kamer aan de rustige achterzijde was. Dat haalde me over om toch maar vooruit te betalen, ook al omdat het mij inmiddels laat genoeg was en ik geen zin meer had om om te zien naar een ander hotel.

Qua geluid en bed was het prima, maar na de douche begreep ik waarom het er zo muf rook. De douche had geen eigen afzuiging, de douche-dampen gingen de kamer in en er was dus een behoorlijk vochtprobleem. Dus zette ik het raam open waar ik de keuken rook. Alles beter dan teveel vocht. Het was een van de slechtste, zo niet de slechtste kamer van deze vakantie. Voordeel was wel dat ik er maar 1 nacht hoefde te slapen en ik lekker dichtbij het station was om de volgende dag verder te reizen. Het geeft ook maar weer eens aan dat je niet alles op foto’s of een website kan zien.

Arras is een mooie stad. Ik ben nog even naar hun citadel gelopen, maar die ging net dicht. Zoveel is er overigens niet aan te zien er zijn mooiere. In de stad zelf is een ruime keuze aan restaurants. Ik at op een terras een ‘Engelse’ maaltjd met friet, groente en saucijzen (sausages). Het weer was wel koeler dan voorgaande dagen, maar het was nog warm genoeg om op het terras te eten en het bleef droog.

Later ben ik nog even naar een bankautomaat gegaan om mijn papiergeld bij te vullen. Daar kreeg ik de melding dat mijn rekening leeg was. Nu snapte ik waarom ik in Rouen geen treinkaartje uit de automaat kon krijgen. Omdat ik het heb ingesteld dat ik niet rood kan staan, zal het zo geweest zijn dat ik voor mijn vakantie te weinig op mijn lopende rekening heb gezet of dat er iets automatisch is afgeschreven waar ik geen rekening mee heb gehouden. Nou is dat niet echt een probleem. Ik heb een 2de pinpas van een vereniging waar ik het enige bestuurslid van ben en op die rekening staat behoorlijk wat geld. Ik nam er 200 euro van op, daar moest ik wel mee kunnen thuis komen.


De volgende dag (donderdag 26 september) was het geen probleem om naar Lille te reizen en vanaf daar gaat het door België een stuk beter met de treinen die er veel frequenter gaan zoals in Nederland. Het malle was wel dat ik een kaartje kon kopen tot Antwerpen, omdat ik zonder Thalys niet Nederland in kon. Dat leek me – en was achteraf ook onzin. Een fietskaartje kopen voor België ging net zo min, omdat in Frankrijk de fiets gratis mee mag.

Onze trein had op het kleine stukje naar Lille een half uur vertraging opgelopen. Niet leuk, maar omdat ik niet wist wanneer mijn trein naar België vertrok kon ik er niet mee zitten. De rest deed er overigens ook niet moeilijk over. Op het station van Lille was dat wel anders. Binnen een kwartier ging er een intercity via Gent naar Antwerpen. Precies wat ik wilde. Alleen stond er op het overzichtsbord dat ie 10 minuten te laat was. Een Vlaming maakte zich daar bijzonder druk over; ‘Altijd wat met die Belgische spoorwegen.’ Ik vertelde hem maar niet dat mijn trein in Frankrijk een half uur vertraging had opgelopen.

Achteraf niets aan de hand. De trein naar Antwerpen vertrok 7 minuten te laat en die vetraging was in Gent al weggewerkt. In de trein kon ik een internationaal fietskaartje kopen voor België en Nederland. Dat heeft als voordeel dat ik geen last heb van de beperking in Nederland dat een fiets tussen 16 en 18 uur niet in de trein mee mag. In Antwerpen een kaartje gekocht naar Roozendaal. Er gingen voldoende treinen de grens over, alleen moest ik een half uur wachten op de aansluiting.

Dat was zeker geen straf. Het station van Antwerpen is prachtig gerenoveerd. Eigenlijk meer een museum dan een station, met 3 treinlagen boven elkaar. Kortom wat foto’s genomen en meteen even de Zoo meegepakt. Ik moest naar het laagste perron en tot mijn schrik reed de trein naar Roozendaal daar de verkeerde kant op. Dat wil zeggen Antwerpen was en is nog altijd een kopstation zoals Den Haag Centraal, maar tegenwoordig met uitzondering van het onderste spoor dat dus onder het station door gaat. Nou ging deze trein eigenlijk naar Amsterdam en had ik alleen een kaartje naar Roozendaal gekocht. Daar snel een automaat opgezocht om met mijn voordeelurenkaart een goedkoper kaartje naar Alkmaar te kopen. (Anders haal ik die dalurenkorting er nooit uit.)

Voor de zekerheid had ik de fiets uit de trein gehaald, maar die kon met mij weer in dezelfde trein retour. Na Lille ging het dus allemaal fantastisch en was ik erg vlot thuis. Met de Thalys was dat niet veel vlotter gegaan, maar wel een stuk duurder en meer gezeur met mijn fiets. Wat me ook opviel was dat ik in Frankrijk vaak maar 1 trein per 4 uur trof, in België een trein per uur, in Nederland een trein per half uur en op het laatste stukje tussen Amsterdam en Alkmaar elk kwartier een intercity. Veel provinciegenoten zouden eens moeten bedenken wat een luxe dat is.

De zaterdag er op ben ik naar het feestje in De Rijp geweest. Ik hield na mijn vakantie precies het bedrag over wat ik in Arras had gepind van de bestuursrekening. Eigenlijk had ik dus exact genoeg geld naar mijn lopende rekening overgemaakt. Die rekening was op nul beland, omdat er alweer automatisch zaken waren afgeschreven voor de volgende maand.

In totaal heb ik 1988km gefietst en circa 1645km getreind. Verder 3 spaken vervangen en geen lichamelijke problemen. In Duitsland zijn Weilburg, Büdingen, Würzburg en de Altmühl me het meeste bij gebleven. In Frankrijk waren dat Semur, het Kanaal van Bourgogne, Joigny, Blois, Chenonceau, Angers en Fougères.

Begin | Landkaartje

Advertenties

Geplaatst op 2014-02-21, in Brugmatig, Dexelmatig, Zwerfmatig-13 en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 19 reacties.

  1. Mooi afsluitend verslag. Jammer dat het niet allemaal soepel is verlopen. Zo gaat het in echte leven ook. Je sluit af met de mooie herinneringen en dat zijn de herinneringen die het meeste bijblijven. Leuk dat je dit gedeeld hebt.

  2. @Frans L: Graag gedaan. Voor mijn doen is het meer dan soepel verlopen. Dat ik in die laatste kamer gestonken ben kan een keer gebeuren. Daarbij probeer ik redelijk neutraal verslag te doen, dus horen dit soort voorvallen er ook in.

  3. Lijkt me heel leuk om ook eens te doen. Helaas krijg ik mijn vrouw niet zo gek om ook op de fiets te stappen.

  4. Leuk om zo met je mee te fietsen door een stukje Europa!

  5. Bij Nederlandse automaten kan je ook een vertrekstation kiezen: na kiezen van station van aankomst het vertrekstation aanklikken, en dan kun je dat station wijzigen

  6. Wat je met de pinpas meemaakte maken veel buitenlanders in Nederland mee; zij hebben vaak alleen een creditcard; en alleen op Schiphol en Amsterdam CS staan automaten waar je met creditcard kunt betalen; dat is ROVER, en anderen, al lang een doorn in het oog.

  7. Inderdaad mooi afsluitend verslag. De foto’s van het station van Antwerpen zijn helaas een beetje geknipt en qua perspectief ook te hoog genomen want het is inderdaad een pracht station.

  8. Ik heb weer met plezier virtueel mee gefietst,
    dank je wel voor het delen :-)

    mvg

  9. @Dhyan: Eigenlijk zijn die foto’s van Antwerpen het minste bijgesneden. Dwz mijn camera heeft een 4:3 (oude TV-) verhouding met 1600 bij 1200 pixels. Doorgaans maakt ik daar 3:2 (kleinbeeldverhouding) van en maak ze niet 800 bij 600, maar 800 bij 533 door er iets aan de boven- en onderzijde af te halen. Bij de eerste lukte dat niet. Ik zou dan een deel van het gebouw moeten snijden. Dus is die 800 (volle breedte) bij 570 geworden (klein beetje aan de onderkant er af. Ik had dus meer naar achteren moeten gaan staan, maar tijdens fotograferen ben ik daar nooit zo mee bezig. Ik denk ook niet dat ik lager kom staan, de vloer van waar ik hem nam is op de foto er onder te zien en die is hoger dan de vloer van het oude gebouw. Bij de 2de foto kon ik wel naar 800 bij 533 omdat het onderste deel met de roltrappen en een zwart vlak daartussen erg saai.

    Vertikale foto’s zoals de laatste is altijd een probleem, die neem ik zo min mogelijk. Ze passen slecht op de doorsnee breedbeeld laptops, of je moet ze op hun kant leggen. Ik los dat op door een hoogte van 700 te kiezen, zodat ie net in de browser past als die niet teveel werkbalken heeft. Allereerst haal ik zoveel mogelijk van die hoogte af als dat lucht of gras is. Dan verklein ik hem naar 700 hoog en hou dan vaak een breedte over tussen de 600 en 700 pixels waardoor se soms zelfs vierkant worden.

    Die methode heb ik dus voor alle foto’s toegepast en eigenlijk is de eerste in Antwerpen een uitzondering, die bijna het originele formaat heeft gehouden.

  10. @Frans T: Ook dank daarvoor. Ik begrijp dat je de Frans van de dekschuit voor het Biermuseum bent. (Alhoewel ik niet uitsluit dat de Frans bovenin daar ook af en toe komt.) Telfort verandert je IP-nummer regelmatig zie ik. Alles goed?

  11. @Trijntje: Dat is idd lastig, zelf heb ik nooit een creditcard gehad. Bij mij was het vreemde dat ik met m’n gewone pinpas in Le Havre dus wel een kaartje (uit een zelfde type automaat) kon kopen en dat me dat in Rouen niet meer lukte, omdat mijn rekening dat net niet meer toestond. Dat meldt zo’n automaat dus niet duidelijk. Er stond iets als ‘Uw pas is niet geschikt, kies een ander betaalmiddel’ en er had moeten staan als ‘Uw rekening is leeg’. In dat geval had ik meteen m’n andere pinpas gebruikt en nu dacht ik dat ie alleen Franse pinpassen of creditcards accepteerde.

    Dat station van vertrekkiezen is in Frankrijk de eerste keuze. Het huidige station staat voor en je kan die vervolgens aanpassen als je dat wilt en enteren als je dat goed vind. In NL werkt dat anders, maar heb ik ook nooit de behoefte gehad om in Alkmaar een kaartje van Amsterdam naar Utrecht te kopen. Nu vond ik dat handig omdat ik in Rouen alle tijd had en in Amiens de trein maar een paar minuten zou stoppen en het met daar zeker niet zou lukken in zo’n korte tijd.

  12. In Nederland vind ik het soms handig om het vertrekstation te veranderen als ik bijvoorbeeld een wandeling maak van station naar station: ik koop dan alvast het kaartje vanaf het station waar ik naartoe wandel; loop ik niet het risico om de trein te missen omdat ik nog een kaartje moet kopen, Tegenwoordig reis ik meestal met de ov-chipkaart, en heb ik dat eventuele tijdverlies niet meer; en dat werkt ook als ik van tevoren niet zeker weet vanaf welk station ik ga vertrekken.

  13. @Trijntje: Klopt. Zelf gebruik ik in NL de OV-chipkaart en dan hoef je niet voor vertrek aan te geven waar ik naartoe wilt. Jammer dat elk EU-land z’n eigen systeem heeft. Duitsland vind ik wel handig, daar bedenkt de automaat dat je binnen een bondsland (waarvan sommigen groter zijn dan NL) dat je zonder gezeur met opsturen van pasfoto’s een dagkaart krijgt voor maximaal 23 euro. Zouden ze in NL ook eens moeten invoeren.

  14. Ik zal die suggestie meenemen naar ROVER; ik ben lid van een werkgroep die zich bezighoudt met tarieven en de ov-chipkaart.
    Dat van die dagkaart past wel binnen wat wij als ROVER-werkgroep graag zouden zien; en ook zoals NS het vroeger had: boven een bepaald aantal kilometers betaalde je automatisch de prijs van een dagkaart. De gewone NS-dagkaart is nu een heel duur product; en bestaat niet met 40% korting; ook dat vinden we ongewenst. Als je toch een goedkope dagkaart wil, moet je steeds opletten op de winkelkaartjes van Kruidvat en dergelijke.

  15. Het Hessen-ticket kost 32 euro. Maar daarvoor kun je dan wel met zijn vijven een hele dag reizen, niet in IC’s en ICE’s en op werkdagen pas na 9 uur. In Beieren hetzelfde idee, maar dan 23 euro voor éen persoon, opklimmend tot 39 voor vijf personen. Kortingkaart niet geldig.

  16. @Ximaar,

    Alles oké hier hoor, ik rommel me nog steeds de aan mij toegewezen tijd door ;-))

    mvg

  17. @Emigrant: Ik had het zelff even ogezocht voor Baden-Württhebberg en Nieder-Sachtsen en die vragen op dit moement 23 euro voor een dagkaart + 4 euro per extra reiziger. In Nederland bestaat zo’n dagkaart voor 51 euro, vroeger moest je daar een pasfoto voor opsturen. Nu lijkt het er op dat het alleen kan op een OV-chipkaart. Die kost iets van 7,50, Of die kosten er voor een 1-malige tourist bijkomen weet ik niet. Het lijkt er wel op dat je het kaartje nu in 1x kan krijgen en niet wat dagen moet wachten. Kon ook niets vinden voor meereizende kinderen of partner. In elk geval een stuk duurder in NL, behalve als je hier woont en zo’n kaartje in een reclame bij het Kruidvat kan kopen voor 15 euro. Bij dergelijke kaartjes geldt altijd dat de ICE en TGV uitgesloten zijn. Daar heb ik geen moeite mee, omdat m’n fiets daar doorgaans niet in mee mag en die treinen alleen op de grote trajecten rijden en dus niet in Alkmaar, Hoensbroek, Eitorf, Donauwörth, Müllheim, Avallon of bijvoorbeeld Auxerre komen.

  18. Top dat fietsen. Antwerpen laatst geweest. Indrukwekkend station. Het nieuwe deel vind ik niet mooi, wel goed opgelost. Het oude station is prachtig

  19. Bedankt voor je story, blij dat we het mochten meebeleven.
    Op naar je volgende reisverhaal.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s