Jan-16: Naar Braunschweig

Op vrijdag 12 september 2014 was dat het doel van m’n 4de fietsdag. Ergens bij Bohmte had ik dit doel verzonnen. Daar hoorde de route via Neustadt/Rbge bij, aangezien ik aan de noordkant in een flinke boog om Hannover wilde fietsen. Braunschweig staat al langer op m’n lijstje en nu ik er in de buurt kwam werd dat min of meer een belangrijk doel. Wederom lekker fietsweer met 20 graden. Er was wel een stevige noord-oosten wind, waardoor het bij vertrek behoorlijk fris aanvoelde.

Bij het naar het noord-oosten fietsen reed ik al meteen extra om en dwaalde ik door een gehuchtloos gebied. Ik begreep dat het niet goed ging, maar een benodigde weg rechtsaf liet nogal lang op zich wachten. Uiteindelijk had ik iets te pakken en fietste zo via Wulfelade en Mandelsloh de Leine over. Ik was nu in elk geval noordelijk genoeg en fietste dan ook over zeer rustige wegen door gehuchten als Helstorf.

Bij Abbensen trof ik wederom een Madurodamtuin. Nu niet een kasteeltje, maar bouwsels als de Big Ben, het Witte Huis en Slot Neuschwanstein. Op de foto het kappeletje die ik meteen aan de overkant van de weg herkende. De gepensioneerde hobbyist was bezig met het sproeien van z’n tuin. Hij nam m’n complimenten in ontvangst en vertelde dat het met het kappeletje allemaal begonnen was.

Via Negenborn ging ik verder en ergens bij Mellendorf overwoog ik om via Celle naar Braunschweig te gaan. Dwz Celle wilde ik eigenlijk ook wel eens bekijken. Maar ik had geen zin in 100% tegenwind en ging verder naar het zuid-oosten met zijwind. De weg werd nu wat drukker, ondanks dat deze geen enkele aansluiting had op de grote autobanen die ik hier kruiste. In Grossburgwedel trof ik een bakker met een redelijk groot en vol terras. Ik vond er nog een plekje voor een grote koffie met gebak en zat daar heerlijk in het zonnetje. Hier werd opeens veel gefietst door lagere school kinderen, die schijnbaar de middag vrij hadden. Vrijwel allemaal hadden ze een metalen mandje achterop met daarin de schoolrugzak. Een stuk beter dan dat geslenter met die dingen op de rug, wat ik doorgaans in Duitsland zie.

Ik ging verder en kwam zo door Burgdorf, waar ik 3 oude roestige fietsen in een parkje zag. Voor alle duidelijkheid; onderweg heb ik vrijwel geen fietsers gezien, die laten zich erg beperken tot de dorpsgrenzen. Een uurtje verder was ik in Peine, wat een iets grotere stad is met eigen kenteken-letters. Aanstrekkelijk vond ik het er niet en inmiddels had ik bedacht dat Braunschweig vandaag haalbaar moest zijn. Bij Peine was ik trouwens weer bij het Mittellandkanaal, die ik bij Woltorf kruiste. Niet veel verder fietste ik deze vakantie voor een 2de keer door Fürstenau, alleen was dit een zeer klein gehucht.

Volgens mij was het in Wahle waar me een 5-uks kinderwagen opviel. Hier in Alkmaar zie je nog wel eens 2 kinderen naast elkaar de veel te smalle trottoirs terroriseren. Dan is achterelkaar een stuk socialer. Zou hier een vijfling wonen of is ie van een of andere kinderopvang?

Rond half 6 was ik in Brauwnschweig en had ik ruim 100km gefietst. De stad zag er veel belovend uit en ik dwaalde er wat rond. Zag er ook veel hotels, maar die waren niet bepaald goedkoop, ze waren simpelweg voorzien van teveel sterren. Na een paar rondje beproefde ik m’n geluk bij het station, waar vaker eenvoudigere hotels te vinden zijn. Dat station lag echter een stuk van de binnenstad en een Mercurehotel schaar ik ook niet bepaald onder typisch budget.

Toch ging ik er maar naar binnen, je weet maar nooit. Achter de balie zat een zeer behulpzame vrouw die wel iets voor me wist aan de andere kant van de binnenstad. Ik kon er terecht en 4km later stond ik er voor de deur. Hier was een 1-persoonskamer ‘maar’ 68 euro. De helft van wat de Mercure vroeg, maar achteraf de duurste van deze vakantie. Het zag er netjes uit, maar de kamer was wel bijzonder krap. Die van gisteren was 3x zo groot en voor de doucheruimte was dat niet anders. Maar zo rond half 8 en na inmiddels 120km fietsen was ik blij met dit onderdak en een goed bed. Met de stevige wind onderweg was ik dan ook redelijk gaar, dus werd dat bed eerst maar even gebruikt.

Een uurtje later was het me gelukt om afgespoeld de binnenstad in te gaan. Dat was maar een paar honderd meter lopen. Het was inmiddels te donker voor mooie foto’s. Tijdens m’n zoektochtje had ik wel de stad van onder tot boven bekeken, maar voor foto’s (behalve die van een putdeksel) had ik geen tijd genomen. Betere foto’s moesten maar tot morgen wachten. Na een klein rondje lopen werd het een pizza met een pul bier en een flinke ijscoup toe. Toen ik daar naar buiten keek viel er zowaar een flink buitje.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2015-01-16, in Kunstmatig, Rijwielmatig, Zwerfmatig-14 en getagd als , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. Het lijkt me erg lastig om iedere keer weer een betaalbare slaapplaats te krijgen.

  2. Wat een leeg en saai gebied moet dat zijn. Het is dat het fietsen zelf zoveel vreugde bereidt, ander sterf je daar toch? En zeker de jeugd die er opgroeit.
    De 5uks-kinderwagen zou ook van een Tagesmutter kunnen zijn: een vrouw die aan huis een soort privé kindercrèche bedrijft

  3. @Emigrant: Dat idee van iets met een creche had ik ook al, maar dan alleen tot een jaar of 2. Vraag me af of er zoveel kinderen van die leeftijd in dat gehucht waren.

    Vooral het eerste deel was veel meer verlaten dan ik had verwacht. Zelf vond ik het heerlijk fietsen. Je hebt de weg dan voor jezelf en ik hou ook wel van m’n vrijheid. Daarbij was het mooi weer en dat bepaalt veel. Op het 2de deel kwam ik ook behoorlijk lege stukken tegen tussen de veel grotere dorpen. Die wegen waren duidelijk een stuk drukker met auto’s en veel was door bosgebieden. Dat laatste zorgde ervoor dat het niet zo leeg aanvoelt.

  4. @Sjoerd: Doorgaans is het niet zo’n probleem, behalve bij steden met veel grote bedrijven. Mijn probleem is dat ik alleen ben en dan betaal je altijd wat meer. Maar eenpersoonskamers in de grote Mercure worden niet voor niets executive-kamers genoemd. Die worden door de baas betaald en hebben een ruim bureau die ik niet ga gebruiken. In kleine steden heb je daar geen last van. Zeker in Duitsland is er veel keuze op wat bij mij aansluit. Dat ik in het naseizoen zit helpt daar ook enorm bij. Deze keer had ik het aan mezelf te danken. Dit van Braunschweig kon ik bedenken en ik had geen zin om 20 km verder te fietsen naar plaatsen waar je voor de helft iets kan vinden. Braunschweig zou je een beetje met Amersfoort kunnen vergelijken als het om de grote, bedrijvigheid en tourisme gaat. Amersfoort zal ook niet echt goedkoop zijn waar het de hotelkamers betreft.

  5. De drie roestige fietsen MET hondje vind ik prachtig. Nee ik heb de opmerking van Emigrant niet over het hoofd gezien, maar ik wilde mij niet laten beïnvloeden.

  6. @Hanscke: Het is ook maar een gokspelletje, waarvan nog niet eens bekend is wat de hoofdprijs gaat worden. ;-)

    Het bleek nog erg lastig om iets over dat beeld te vinden. Fotozoeken van Google leverde niets op, terwijl ik de exacte locatie wist. Het is in 2004 geplaatst. Het heet ‘Aristokraten’. Hier een website van de maker. Het heeft te maken met een fietsenverzameling die 50 meter achter de woningen op de foto is. Dat museum (Radfahrgalerie) is me niet opgevallen.

  7. Wat knap dat je de website van het Fietsbeeld gevonden hebt @Ximaar. De naam “Aristrokraten” klinkt me een beetje vreemd, hoe zou je daar, als kijker, nu op moeten komen.? En wat zegt het? (Het hoge belang? De hoge zitplaats?) Maargoed, het is weer eens wat anders dan ‘untitled’ :)

  8. @Emigrant: Gefunden, maar is niet meer op e-bay te vinden.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s