Nov-27: Kwartstok

Het is natuurlijk vreselijk wat er in Parijs gebeurde. Maar als je daarvoor de vlag halfstok hangt, dan kan je er meteen de vlaggen van Kenya, Pakistan, Libanon, Egypte, Rusland, India, Filipijnen en Colombia op kwartstok bijhangen en kan je de vlaggen van Yemen, Libye, Somalië, Iraq, Syria, Nigeria (ruim 2000 doden bij 1 aanslag) en Afghanistan onderaan op een hoop gooien. Die van België kan nog even in de kast blijven. (Terreurindex en Aanslagen-overzicht.)

Advertenties

Geplaatst op 2015-11-27, in Overmatig en getagd als , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 16 reacties.

  1. Ja, een treurige waarheid…

    En de gretigheid waarmee om “bombarderen” wordt geroepen, waar men bijna geen vraagtekens bij mag hebben zonder boze verontwaardiging op te roepen.

    Ik heb wel ‘ns zin om alles af te schaffen, Krant, TV, “social media”, blog, de hele reut.

    (Oh, ik geloof wel dat dat kaartje achter de link “terreurindex” nu oud is, want NL heeft er een donkerdere kleur dan de omringende landen…??)

  2. Daar klopt iets niet Jolie, want Nederland staat in het lijstje even hoog (laag) als Servië, maar heeft een donkerder kleur.

  3. Ja, precies Margo! NL heeft de kleur van Italië en de VS gekregen, maar heeft cijfers die dichter bij Canada en Duitsland liggen, en idd, gelijk aan Servië zijn..

  4. Het hemd is nog altijd nader dan de rok.
    Palestijnen, Indièrs, Egyptenaren, Kenianen enzovoorts treuren immers ook alleen om hun eigen leed?

    Misschien niet sympathiek maar het leed van bekenden,ook volken, is het leed dat je het beste begrijpt.

  5. #Marjolie; Klopt dat het kaartje niet exact bij de getallen past. Mogelijk op een ander moment gemaakt. Je mag je ook afvragen of de getallen en kaart in het algemeen kloppen. Zo zie je vrijwel geen ellende in midden-Amerikaanse landen en Mexico, terwijl het daar ook niet pluis is. Hangt er ook maar van af wat onder terreur wordt verstaan en of de media alles te weten, willen zien en verslaaan. Eigenlijk gebruikte ik beide links om een ruimere indruk te geven dan wat wij in NL voorgeschoteld krijgen. Natuurlijk staan er geen bombardementen tussen, maar zelf zie ik dat ook als terreur.

  6. @Xi, ja, zodra je bekend bent met de situatie in een land, vallen de getallen op.. Venezuela op een veiligere plaats dan in NL bijv…? Ik ken in NL gelukkig geen wijken waar dit soort roofmoorden gebeuren: http://www.irishmirror.ie/news/world-news/henry-thomas-berry-model-wife-2997535

  7. (Mijn andere reactie zit denkik in de spambox, bevatte n linkje :))

    En @Bertie, ja, het hemd is nader dan de rok… Dat vind ik niet onsympathiek hoor… Het nieuws is een overdosis leed, elke dag weer; en dan is meeleven met ‘mensen die je kent’ begrijpelijk.

    Voor mij vallen daar trouwens ook Marokkanen onder omdat ik toch al gauw 25 jaar lang aardige Marokkaanse buren heb gehad. En dat snappen mensen van mij dan weer niet :-/ Wee degene die zich durft af te vragen welke tragedie deze aanslagen meebrengt voor de Marokkaanse families.

    Maarja, ik overweeg ook serieus wel ns om het nieuws ‘ns een maand te gaan negeren. Kan ik ook met niemand meer meeleven. Lijkt me heerlijk ;-/

  8. Als je het zo bekijkt kun je de vlag meteen weer hijsen…

  9. Het is niet dat ik geen begrip of gevoel heb voor andere naties, integendeel. Maar bij het naderbijkomen van geweld schrik je, harder dan van veraf-beelden. Natuurlijk door angst voor eigen hachje maar ook door het besef van wat er in andere landen gebeurt. De ellende, de uitzichtloosheid.

    @ Jolie, het nieuws over de vluchtelingen volg ik nauwelijks. Cliché: ik kan er toch niets aan verhelpen.

  10. Het is nu eenmaal zo dat je je meer betrokken voelt bij je buren dan met mensen aan de andere kant van de wereld. Meer bij mensen van je eigen cultuur dan van vreemde culturen. En dat is maar goed ook, we moeten ons ook wat afschermen van al het leed in de wereld, dat in onze tijd via de diverse media zo in beeld en geluid onze veilige woonkamers binnen dendert. We zouden geen leven hebben als we ons met de Nieuw Zeelanders net zo betrokken zouden voelen als met de Fransen. Dat neemt niet weg dat het ongeacht waar de terreur- en/of natuurrampen plaatsvinden, het overal even erg is. Een statement maken door solidariteit te tonen met de slachtoffers en de nabestaanden dmv een vlag halfstok of een profielfoto in fransevlagkleuren kan helemaal geen kwaad.

  11. En is het ook niet gewoon een oerinstinct, dat wij gevaar dat zich binnen onze ‘veiligheidszone’ afspeelt als gevaar bestempelen en dat wat er in Verweggistan gebeurt veel minder, of niet? Per saldo gaat het toch om ons zelf.

  12. @Margo en Bertie: Voor een deel hebben jullie gelijk maar voor een ander deel niet. Zo is op de spotprent te zien dat zelfs het Opera House in Australië er aandacht aan besteedde. Verderweg kan je vrijwel niet. Maar ook de media in Nigeria (het land waar het echt veel erger is op dit gebied) bericht er uitgebreid over: http://dailytimes.com.ng/terror-seven-days-paris-premiere-exclusively-dstv/ Omgekeerd komt de ellende uit die Afrika veel minder bij ons behalve als het een touristische plek is zoals aan de Rode Zee.

    Arnoud gaf dat laatst goed aan. Het gaat er om wie het dichtste bij de wereldmeida als CNN en Reuters zit. Dat nieuws krijgt meer aandacht en gaat de hele wereld over. Waar we ons druk over maken wordt bepaalt door wat er op RTV en in de kranten komt.

    Het heeft ook te maken met de taal. Engelstalige landen krijgen verreweg de meeste aandacht en Frans lift daar een beetje op mee. En het heeft te maken met onze belevingswereld die vaak beperkt is tot de plekken waar we vakantie vieren. Frankrijk scoort dan goed, maar destijds kreeg de Tsunami in Thailand aanvankelijker veel meer aandacht dan in Indonsia waar veel meer mensen het leven verloren. Alleen waren dat geen westerse vakantiegangers.

  13. Het dichtst bij CNN en Reuter, dat zal zeker meespelen.
    Australië hoort bij de westerse wereld, dus was medeleven te verwachten.
    De tsunami’s (en andere natuurrampen) zijn dermate groot dat praktisch de hele wereld meeleeft en de ramp die het meest of het eerst in het nieuws gebracht wordt, is koning, hoe cynisch ook.

  14. Als er vreselijke dingen gebeuren in de wereld heb ik, had ik de neiging al het nieuws erover te willen volgen, alles te zien en te lezen. In een wanhopige poging er iets van te kunnen begrijpen. Dat was bijvoorbeeld bij 9/11 zo. Maar het levert niets op dan een steeds groter onbegrip en een ellendig gevoel dat er op onze planeet mensen leven die anderen dit aan kunnen doen.
    Ik ben daarom gestopt met het nieuws minutieus uit te pluizen. Ik weet dat ik veel nooit zal begrijpen omdat het voor normale mensen niet te vatten is. Ook natuurrampen volg ik niet meer, want zoals Bertie ook zegt: ik kan er niets aan doen. Ik tref alleen mezelf door alles tot me te nemen, en er is niemand bij gebaat. Ik lees dus vaak alleen de koppen. Dan weet ik maar wat minder.

  15. Zelf volg ik het wereldnieuws op mijn manier en niet via de paplepels van het journaal, nu.nl of de landelijke kranten. Ik lees teletekst, waar geen ruimte is voor lange zwamverhalen. Vervolgens zoek ik zelf een bron om er iets meer over te weten te komen. Locaal en regionaal nieuws volg ik veel beter, aangezien ik daar soms wel het verschil kan maken en bij (inter-)nationaal vrijwel niet.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s