Aug-31: Ximaar’s Kermis

In het vorige (kermis-)bericht liet ik al een beetje doorschmeren dat er met mij iets verkeerd ‘liep’. Dagelijks loop ik een paar rondjes om m’n conditie wat te verbeteren. Dat was ook zo donderdag 1 week geleden. Ik had ongeveer 3,5km gelopen en bedacht via de kermis terug te lopen, om te kijken of die uitkijkschijf al was opgebouwd.

Daarbij liep ik over het Luttik Oudorp. Dat is de naam voor een gracht en de kades aan weerszijde daarvan. In de zomermaanden liggen daar leuke bootjes afgemeerd. Deze keer was dat niet anders. Met een paar opvarenden had ik een leuk gesprek. Toen ik verder liep kwam er langzaam een auto achterop rijden. Ik ging aan de kant, zodat ie langs kon.

En toen ik weer optrok zag ik niet dat er 1 straatsteen een dikke centimeter hoger was. Juist op de plek waar ik m’n rechtervoet vooruitschoof voor een volgende stap. Die bleef dus meteen haken achter die straatsteen en ik viel daardoor met een behoorlijk gangetje voorover.

Vaak kan ik dan nog iets corrigeren en komt het niet eens tot een val. Nu zag ik daar geen enkele kans toe en ik begreep dat m’n neus rap richting wegdek ging. Ik stak dus beide armen uit om de klap te breken. Gevolg was dat ik 1 spaakbeen brak, en de andere inclussief beide polsen behoorlijk kneusde.

Maar toen ik daar lag wist ik dat resultaat nog niet. Ik had vrijwel geen schrammen en m’n hoofd had het wegdek niet geraakt. Wel voelde het alsof ik in beide onderarmen botscheurtjes had. Het gevoel kwam erg overeen met de keren dat ik door vallen kleine scheurtjes boven en in m’n elleboog opliep.

Een toegesnelde bouwvakker wilde me helpen. Maar na een kleine bijkom-van-de-schrik-periode zag ik het wel zitten om de laatste 1,5km naar huis te lopen, waarbij ik tevens richting spoedeisende hulp (SEH) van het ziekenhuis liep. Dat zijn nu eenmaal mijn schuinoverburen. Ik kwam daardoor niet langs de kermis.

Dat lopen ging redelijk en thuis heb ik eerst een uurtje op bed gelegen in de hoop dat het wel mee zou vallen en de pijn wat zou zakjen. Helaas gebeurde dat niet en werd het eerder beroerder. Die gedachte over de botscheurtjes kon helaas wel eens kloppen.

Inmiddels kon ik m’n schoenen niet meer aan krijgen, omdat beide armen in een hoek van 90 graden wilde blijven en ik geen kracht meer in m’n handen had. Die schoenen (en sokken) had ik na thuiskomst uitgetrapt en helaas werkt dat truukje maar in 1 richting.

Ik liep dus op blote voeten richting ziekenhuis in de wetenschap dat het maar om een meter of 60 gaat. Het lukte me daarbij niet om de deur in het slot te trekken. Bij de SEH zat iemand die dat goed dichttrekken alsnog even voor me heeft gedaan.

Een paar uur later stond ik weer buiten met beide armen in het rekverband, en 1 in een mitella. Dat dat onhandig is is me de afgelopen week duidelijk geworden. Lees hier het vervolg.

Advertenties

Geplaatst op 2017-08-31, in Overmatig en getagd als , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 10 reacties.

  1. Allemachtig Ximaar wat een ellende, dat je het toetsenbord nog kan beroeren. Beterschap gewenst.

  2. @Ferrara: Ik typ met de muis, dan hoef ik m’n hand maar een halve cm te bewegen om van de q naar de z te komen.

  3. Wat kan je toch snel iets hebben. Sterkte ermee en beterschap.

  4. Botte pech Xi, pijnlijk en lastig. Ik leef met je mee.
    Snelle beterschap!

  5. Dat is niet zo best, vooral niet als je alleen woont. Ik wens je sterkte en beterschap toe.

  6. Jeetje, ja, een ongeluk zit in een klein hoekje. Nu maar wachten tot het weer geheeld is. Sterkte met het ongemak!

  7. Ai! Dat is wel een heel nare val geweest! (vorig jaar viel ik op vergelijkbare wijze voorover; had meer geluk, kostte me twee kiezen, gek genoeg, die over twee weken vervangen zullen zijn door implantaten).

    Heel veel sterkte met het herstel! En ook met je eerder genoemde gezondheidsproblemen .

  8. Ach Ximaar, het zit jou flink tegen dit jaar. Geen fietsvakantie dus ook. Ik wens je toe dat je medische problemen spoedig uit de wereld zullen zijn. Misschien kan het ene genezen terwijl het andere ook geneest, dat zou nog min of meer praktisch zijn.

  9. ze zeggen wel eens, het is buigen of barsten. Een rekverband is daarom al logisch. Hou je taai ximaar!

  10. Jeetje, dat was niet mis, heel veel beterschap. Niet meer met blote voeten de straat op he, op weg naar het ziekenhuis had er nog veel meer kunnen gebeuren, straatvuil en glas.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s