Sep-10: Boodschappen en De Was

(Eerder schreef ik over m’n val en dat dat onhandig was.)

Binnen enkele dagen begon ik me af te vragen of ik het wel zonder hulp kon redden. En wat voor hulp zou ik dan nodig hebben? Gelukkig was het vrijdagavond en driekwart van de hulpinstanties waren pas maandagochtend tijdens kantooruren weer bereikbaar. De genen die wel opnamen hadden een opnamestop. Ik had dus nog wat bedenktijd.

Met een paar buren maakte ik wat afspraken. Zij wilden best boodschappen voor me halen of een was draaien. Maar eigenlijk zat daar het probleem niet. Boodschappen kan ik hier ook laten brengen, en de was lukte me aanvankelijk zonder de lakens. Ik was toch van plan om een setje nieuwe lakens te halen.

Kortom, ik ging het proberen zonder hulp. Dat ging redelijk goed. Boodschappen wilde ik al snel zelf halen om zo wat te lopen. Ik bedacht zo’n boodschappentas op wielen te kopen en toog daarvoor naar de Blokker. Die hadden ze nu net niet, ik moest maar even bij de Hema of de Xenos kijken. 60 meter verder kreeg ik bij de Hema te horen dat ik het maar bij Blokker of de Xenos moest proberen. En bij de Xenos waren ze er ook niet meer.

Dus liep ik huiswaarts en ging nog even aan bij zo’n tijdelijke winkel. Op m’n vraag of ze zoiets hadden kwam het antwoord: ‘Daar liep u net langs.’ Voor 10 euro ‘sleurde ik een minuut later zo’n ding de straat op. Precies wat ik wilde. Grote wielen en achterlijk licht. Meteen bij de supermarkt wat boodschappen meegenomen. Sleuren met de niet-gebroken rechter arm gaat prima. Een paar dagen later ging ik er mee door de Hema voor een vers setje lakens.

Eten koken was eenvoudiger dan eten naarbinnen lepelen. Het lastigste was/is gat afvegen en douchen. Maar met geduld kom je een heel eind. Tot een paar dagen geleden. De breuk herstelt goed, die mocht uit de mitella. Toch bleef de pijn van de diverse kneuzingen en verrekkingen in onderarmen, polsen en handen. Daarbij waren m’n handen steeds vaker spierwit. Eerder had ik dat ook al met m’n voeten. Het medicijn voor m’n prostaat schijnt slechte doorbloeding en verminderde hartcapaciteit als belangrijke bijwerking te hebben.

En dat is niet handig voor het herstel van de kneuzingen. Ik ben daarmee teruggegaan naar het ziekenhuis, maar die deden daar niets mee. Zelf denk ik dat voldoende bewegen het meeste helpt.

Vanochtend (17 dagen na de val) had ik een flinke dip, het douchen ging zeer moeizaam door vooral de zere polsen en handen. Ik overwoog om toch meer werk te gaan maken voor een washulp. Later heb ik een ibuprofen geslikt en is de pijn behoorlijk gezakt. Wel vreemd, want gisteravond haalde zo’n vergelijkbaar pilletje vrijwel niets uit.

Advertenties

Geplaatst op 2017-09-10, in Overmatig, Shopmatig en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 10 reacties.

  1. Kennelijk moet je ontvankeljjk zijn vòor pijnstiĺers. Ik had dezèlfde ervaring.

  2. Dan merk je pas hoe afhankelijk je bent van je eigen lichaam.

  3. Vervelend allemaal! Alles komt tegelijk. Hopelijk zijn je armen binnen enkele weken weer op kracht. Ik moet het even afkloppen, maar ik heb nog nooit iets gebroken. Nouja een kleine teen, maar dat deed alleen maar pijn.
    Ik wens je een spoedig herstel toe!

  4. Neem een pijnstiller op tijd in, niet wachten tot het niet meer gaat. Wat betreft douchen, neem een pijnstiller en stap een half uur later onder de douche, alle kans dat het wat makkelijker gaat.

  5. Ach wat een gesukkel, doet me denken aan mijn operatie aan de knie vorig jaar november, na een dag mocht ik naar huis, ik dacht hoezo? In het ziekenhuis is alles ingesteld op mensen die hulp nodig hebben, thuis niet en dan is het behelpen, het begon al op de wc, ik kon met veel moeten er op zitten, maar ik kwam niet meer omhoog. Ik kon de trap niet op en met twee krukken is alles onhandig. Nou ik ben het doorgekomen, maar het viel niet mee, ik wens je alle kracht toe om het te overleven en pak aub alle hulp die je pakken kunt, dan genees je beter, als je alles maar wel blijft bewegen voor de doorbloeding, maar dan wel wat mag. Medicijnen, vaak rotzooi, maar als je niet zonder kan, moet je jezelf beloven dat het helpt en dan werkt het, heel raar, maar dat is uit onderzoek gebleken.

  6. Zo, ik hoop voor je dat je snel weer wat meer kan. Ik heb zelf gelukkig niet zo’n ervaring, maar mijn echtgenoot wel. Beide handen er armen verbrand, daar heb ik dus alles voor moeten doen wat jij nu in je eentje moet proberen te fiksen. Petje af hoor.

  7. Pijnstillers verlichten de pijn maar de beperkte bewegingen blijven.
    Wel heb een voordeel dat je de hele dag de tijd heb.
    Het blijft dus nog een paar weken aanmodderen.
    In ieder geval sterkte.

  8. Sjzs zeg, de voorzienigheid is even op vakantie geloof ik. Hopelijk komt er snel verlichting.

  9. Ik wens je heel veel sterkte, vindingrijkheid en een spoedig herstel. Overigens zou je ook eens langs zo’n thuiszorgwinkel kunnen gaan, daar hebben ze dikwijls slimme oplossingen voor dit soort problemen.

  10. Dank voor alle wensen. Vandaag ging redelijk, dus ik zie het nog even aan.

    @Paula: Ik ben immer een doehetzelvende einzelganger geweest en ben het gewend om zelf oplossingen te vinden.

    Gelukkig heb ik alles op beganegrond.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s