Fietsvakantie 1996 deel 1

Onlangs heb ik m’n lijstje met fietsvakanties een beetje aangevuld, om zo een indruk te geven waar ik zoal heb gefietst. Van die vakanties heb ik ansichten met achterop de route en een weerpictogrammetje. Per dag zond ik zo’n ansicht naar huis en later stopte ik die in een fotoalbum. Door een reisverslag van Sjanne rond Verona, de reacties van Ferrara en een RailAway-uitzending moest ik een paar keer aan die fietsvakantie van 1996 terugdenken. De meeste fietskilometers gingen door Italië, dus zou je denken dat nu verreden Giro ook bijdraagt. Maar dat is niet zo. De Giro zoekt vooral plekken op waar ik niet snel zal fietsen. Denk op grote wegen en akelig steile hellingen.

Echte verslagen maakte ik tot 2000 nooit. Had toen nog geen website of ook maar een dagboek. Dus alles wat ik nu opschrijf komt uit m’n hersenpan. De foto’s en de route helpen daar natuurlijk bij. In dat album had ik ook een simpel kaartje toegevoegd en ook die heb ik met een aantal foto’s ingescanned. Al met al maakte deze vakantie veel indruk op me. Niet alleen omdat ik door zeer bezienswaardige plaatsen kwam, maar ook door wat minder fraaie voorvallen aan het eind.

Door het werk was ik waarschijnlijk zo laat op vakantie en had ik bedacht om pas te gaan fietsen aan de zuidkant van de Alpen. Op 4 oktober vertrok ik met de trein naar Chiasso (Zuidelijkste station van Zwitserland). In de buurt van Keulen heb ik in de trein geslapen en de volgende ochtend ben ik in Basel overgestapt op een Zwiterse intercity. Van die eerste nachttrein weet ik me niet veel meer te herinneren, maar van het treinen door Zwiterland wel.

Hun rijtuigen hebben grote panorameramen en het uitzicht was prachtig. Eigenlijk was ik hier al aan het RailAwayen. Ik heb daar echter geen foto’s van. Beetje dom, want ik had wel een camera bij me. Dat was zo’n ding met een rolletje en in die tijd nam ik nog niet zoveel foto’s. Op het hoogste punt (1200 meter) Göschenen sneeuwde het een beetje. In de laatste trein kon je je fiets ophangen aan het voorwiel. Eigenlijk een veel betere methode. Neemt minder ruimte in en de zooi rolt niet om. Later zag trof ik nog zoiets in een Franse regiotrein. Kwam er wel achter dat het qua hoogte niet gaat lukken in een dubbeldekker.

Dat is dus Chiasso. Vandaar ben ik in 4 dagen via Como, Bergamo, Sirmione, Verona en Padua naar Venetië gefietst. Bergamo is een prachtige stad en dan heb ik het vooral over hun bovenstad. Die is onhandig voor autoverkeer en daardoor erg authentiek gebleven. Ook erg verlaten toen ik daar in het naseizoen rondliep. Kon er destijds geen horeca vinden. En ook hier ben ik zo dom geweest om geen foto’s te maken. Bij Sirmione wel. Dat is een schiereiland in het Gardameer. In Verona kocht ik een ansicht, die hun arena beter in beeld kan brengen dan ikzelf. Iets verder dronk ik koffie met wat er bij. Even later stapten een stel carabinieri in vol ornaat binnen met hun oversized karabijnen. Het was een klein dorpje en dit wapenvertoon kwam mij vreemd over. Zo vreemd dat ik me dat nu nog na 23 jaar nog goed kan herinneren. Ze dronken hun koffie aan de bar en gingen een kwartiertje later weer met de auto weg.

Dat ik in Padua geen foto’s heb gemaakt was begrijpelijk. Het regende er flink. In Venetië ging dat een stuk beter. Daar heb ik veel gelopen en overnacht op Lido, een eilandje ten oosten van de stad. Venetië is knap onhandig voor de fiets. Teveel trappetjes. De fiets heb ik dan ook bij de ingang laten staan. Daar vertrok ook de pont naar Lido. Qua tourisme viel het mee. In Verona zag ik ook wat bussen met touristen. Voor de rest vrijwel geen tourist gezien.

Na Venetië volgde ik de Adriatische kust en kwam daarbij door Ferrara, waar ik overnachtte. In Rimini heb ik m’n haar laten knippen bij een 1-mansbarbier in hun fraai binnenstad. Ik was nogal overhaast vertrokken en was dat thuis vergeten. Met gebarentaal lukte het prima. Later ook San Marino bekeken. Dat was een beetje klimmen, vooral naar hun hoofdstadje tegen de berg Monte Titano. Heb er wel een ansicht van, maar die was te beroerd om in te scannen.

Langs de Adriatische kust veel badplaatsen met soms mooie vlakke boulevards waar je prima kon fietsen. Het was wel duidelijk in het naseizoen. Veel was leeg en soms al gesloten. Ergens tussen Foggia en Barletta zag ik een enorme onweersbui met veel bliksem. Deed er dus goed aan om daar voor te schuilen. Tot en na die tijd had ik prima fietsweer tussen 18 en 20 graden en redelijk zonnig. Tussen Chiasso en Venetië was het een paar graden frisser en somberder weer.

Het viel me op dat de prijzen voor overnachten in het noorden van Italië veel duurder was dan in het zuiden. Rond Bergamo en Padua waren eenvoudige hotelkamers al snel boven de 100 gulden. In het zuiden liep dat terug naar 35 gulden per nacht. In het noorden was het ook verzorgder. Verona, Padua, Venetië, Ferrara, Monte Titano (San Marino) en Apulië (Bari) staan allemaal op de Unesco-werelderfgoedlijst.

Ik weet niet meer of ik thuis al bedacht had om de pont naar Griekenland te nemen. Ik denk van niet. Kon het in die tijd zonder internet ook moeilijk thuis uitzoeken. In Bari (na ruim 1400km fietsen) zag ik grote veerboten. Een uur later nam ik er een naar het Griekse Patra. Een aantal van die schepen beginnen al in Venetië en doen onderweg Ancona aan. Vooral vrachtwagens maken er gebruik van. De schepen varen ook ’s nachts boven de 50km/h en daar valt niet tegen op te rijden, met de verplichte rijtijden en pauses.

Deel 2 Griekenland

Advertenties

Geplaatst op 2019-05-20, in Zwerfmatig en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Heel leuk zo’n verslag. Alsof ik een beetje meefiets.

  2. Ik kan me voorstellen dat tijdens het bekijken van alle materiaal de herinneringen weer boven komen drijven.

  3. Geen foto’s, toch mooie herinneringen. Italië moet een land zijn met schitterende streken,je hoort het van iedereen.

    Achteraf word ik alsnog ’n beetje jaloers. wij fietsten pas op latere leeftijd en hielden het bij Nederland, ’n beetje Duitsland en België.

  4. @Bertie: In Duitsland kan je fantastisch fietsen langs de kleinere rivieren. Daar liggen hele fraaie stadjes aan.

  5. Je roept herinneringen op aan een fantastische vakantie in Italië. Jeanne deed dat ook al.
    Mijn pseudoniem is niet voor niets Ferrara.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s