Nov-03: M’n oog doet niet zo moeilijk

Een paar dagen geleden blogde Herma over haar koffiemachine. Ik wilde daaronder een reactie plaatsen, maar hield me in. De kans was groot dat ik zo ongeveer dit hele bericht in het reageervak zou plempen. Leek me niet zo gepast en waarom zou ik er dan niet eerst zelf even over bloggen? Dus bij deze…

Ik heb veel soorten koffiezetters gebruikt, waaronder een met thermoskan die aan de muur hing. Die was van m’n ouders en rond 1990 bespaarde dat ding zonder warmhoudplaatje al flink elektriciteit. Nu ik een 1-manshuishouden heb en alleen koffie bij het ontbijt drink, gebruik ik kleinere apparaten met een kan van 0,6 liter. Zeg maar een halve standaardkan, die ik voor de helft gebruik.

0,3 liter koffie, in mijn geval anderhalve theemok komt overeen met 2 gewone koppies of 3 haagse bakjes. Het zetten duurt 3 minuten en in die tijd smeer en beleg ik m’n brood. Ik had er een van Tefal, maar dat warmhoudplaatje roestte na een jaar of 5 door. Dat terwijl ik helemaal de warmhoudoptie niet gebruik. Ik zet koffie, zet ‘m uit en tap dan een volle mok in. De andere helft is nog warm zat als ik daar aan toe ben.

Maar zo’n warmhoudplaatje is feitelijk ook de pomp van een standaard koffiezetapparaat. Ooit is het begonnen als een soort strijkbout op z’n kop. Daaromheen is een buisje gelegd en met een slangetje naar het waterreservoir en de andere kant komt boven het koffiefilter uit. Tussen het waterservoir en de warmhoudplaat zit een terugslagklep, dat niet meer is dan een klein balletje. Water zet bij het opwarmen uit en kan door het kogeltje niet meer terug. Dus gaat het verhitte water omhoog naar het filter en wordt er zo ook steeds koud water aangezogen tot het waterreservoir leeg is en de koffiekan vol.

Meer stelt een koffiezetapparaat niet voor. De moeilijkheid zit in de optaptemperatuur. Ik heb begrepen dan die 84 graden moet zijn. Dat warmhoudplaatje mag daarbij de koffie niet koken. Anders krijg je van die vieze Engelse koffie. Er zit daarom ook een simpel thermostaatje in.

Inmiddels heb ik alweer een jaar een Tomado die het prima doet. Het ding was bij de Blokker afgeprijst van 10 naar 8 euro. Bezopen goedkoop. Ziet er voor mij netgenoeg uit, is toch uit het zicht naast m’n koelkast. Optaptemperatuur is prima met de roodmerk-koffie die ik gebruik. Het permanentfilter gebruik ik niet, ik heb liever filterzakjes. Kosten maar een halve cent per stuk.

Aan elektrisch verbruikt ie 1 cent per ontbijt. Aan koffie ben ik 6 cent per ontbijt kwijt. Ik gebruik gemalen roodmerk van de Hema en die bevalt me prima. Misschien vind ik zwartmerk nog beter, maar volgens mij is dat niet meer te koop. Zwartmerk is 100% robusta. Goudmerk is 100% arabica. Roodmerk is 50/50 robusta/arabica.

Arabica is duurder en er zit minder caffeïne in. Maar er zit ook meer ongezond vet (cafestol) in. Papieren filters halen dat er behoorlijk goed uit. Metalen filters houden de cafestol niet tegen en ook bij hogere druk komt er meer cafestol in je bakkie pleur. Italianen en Fransen gaan er zeker niet eerder aan dood en zij gebruiken hoofdzakelijk deze bonen en een hogere druk voor hun espresso’s. Voor doorsnee koffie in NL vind ik roodmerk smakelijker. Het is dus iets gezonder en er zijn minder bestrijdingsmiddelen voor nodig. Dat is de reden dat robusta goedkoper is.

Ik kan me voorstellen dat een koffiezetter voor arabica-koffie op een andere optaptemperatuur moet worden ingesteld. Toch heb ik nog nooit een knop op een koffiezetter gezien waarmee je de bonensoort kan instellen.

Aan senseo-achtige dingen begin ik niet. Zo’n ding verbruikt veel meer koffie en energie en je houdt een berg verpakkingsafval aan over. Ik heb bij kennissen wel eens een kopje gedronken, maar dat viel me tegen. Was me te sterk en het was niet echt m’n smaak. En zoveel sneller dan m’n kleine koffiezetter zijn ze ook weer niet als ik 0,3 liter koffie wil.

Geplaatst op 2019-11-03, in Milieumatig, Shopmatig en getagd als , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. We drinken hier in de ochtend veelal thee. Koffie is voor later op de dag. Ik heb wel een wat duurder apparaat wat bonen maalt.

  2. ik zette mijn expressoapparaatje op het gastel en ging de trap op naar mijn pc waar ik het mooi complete verhaal van ximaar las. Door de open trap en geen deur op de overloop die er niet is, ruik ik feilloos wanneer mijn koffie beneden klaar is en niet gaat koken als het ware. Behalve dus dit keer omdat ik te laat doorhad dat de koffiegeur in mijn neus van mijn eigen apparaatje beneden kwam.

  3. De laatste jaren zweer ik bij Nescafé gold of oploskoffie van Aldi/Lidl.
    Voor ieders smaak te doseren, heerlijk om wakker te worden.

  4. Ik heb een senseo voor het snelle bakkie tussendoor, maar er gaat toch eigenlijk niets boven het gezellige pruttelgeluid van mijn koffiezetapparaat en de langzame verspreiding van die heerlijke geur. Het vereist wel vers gemalen koffie. Ik koop kleine verpakkingen. Lavazza goud is een favoriet. Espressomaling kan prima trouwens. Als de gemalen koffie naar een “muffe, natte papieren zak” ruikt gooi ik het weg. Dat is meestal na een dag of 10.

  5. Lafjes drink ik alleen maar Senseo.

  6. Een prima koffiezetapparaat, en wat een fijn prijsje zeg! Ik heb zelf ook een filterapparaat, maar dan wel een stuk duurder. Ik viel voor de charmes van een roze koffiezetapparaat… Het was het wel waard, want ik vind het nog steeds zo’n leuk apparaat.

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s