Categorie archief: PEN-matig

Apr-12: Zwerfwandeling Utrecht 2

Dit wordt nog prakken. Ik wil niet meer dan 3 blogberichten maken over deze wandeling. Maar als ik de foto’s zie, dan gaat dat lastig worden. Hieronder de eerste helft aan de zuidoostkant van Utrecht Centraal met foto’s uit de Rivierenwijk en het Stationsgebied.

Aan de zuidwestkant is een nieuwe uitgang, die me naar het nieuwe busstation bracht. Zelf ben ik voor dit systeem, waarbij de bussen net als treinen langs een perron worden geparkeerd en de trap midden op dat perron uitkomt. Hadden ze in Alkmaar ook mogen doen.

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Dec-24: Een Witte PEN

Eigelijk was ik al eerder van plan om een blogbericht te maken over de witte PEN-huisjes die ik ken. Sjoerd was me voor en haalde het weer bij me naar boven.

De meest opvallende is die van De Franschman tussen Bergen en Bergen aan Zee bij de rotonde van de N510 en de N511. (Klik op de foto’s voor een streetviewopnames.)


Lees de rest van dit bericht

Sep-17: Winkel Centrum

Deze foto maakte ik een paar jaar geleden in het centrum van Winkel. Een grappig naambordje, maar het elektriciteitshuisje vond ik verder niet zo interessant. Een 40 jaar oud type, waar er nog honderden van te vinden zijn.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-16: GEBDordrecht +Watertoren

Margo merkte het al op, ik was onder andere naar Dordrecht getreind voor Villa Augustus. Zij had me al eerder op het spoor gezet van deze voormalige en zeer grote watertoren. Omdat ik na Breda geen zin had om alsnog door te treinen naar Eindhoven werd het dus een kort terugritje naar Dordrecht. Ik ben daar al vaker geweest en vind het een aparte stad. Over de binnenstad komt nog een bericht. Nu eerst maar even die watertoren. Zo stapte ik bij hun station uit en had thuis op de landkaart gezien dat via het Oranjepark en Oranjelaan een directe weg was naar de watertoren.

Dordrecht heeft er overigens nog een watertoren aan de Provinciale weg naar het pontje richting Werkendam. Ik heb ooit dat pontje genomen en zal toen zeker deze eenvoudigere watertoren gezien hebben. Nu was het me te ver omlopen en heb ik hem flink rechts en oost laten liggen.

Lees de rest van dit bericht

Feb-14: E-Hûskes Fryslân

Afgelopen september heb ik wat fietstochtjes gemaakt en 1 daarvan was van Alkmaar naar Steenwijk. Ik heb daar al een beetje over geblogd omdat ik ruim over de helft een opvallende zuil van Peter Stuyvesant trof. Ik ben trouwens via de pont Enkhuizen-Stavoren gegaan en heb vooral de zuidkant van Friesland gezien.

Al snel trof ik er een aardig e-huisje aan. Leuk voor m’n verzameling. Ze hebben er zelfs een picknickbank bijgezet voor de echte liefhebbers. Dit huisje is aan de hoge kant, maar een echt e-torentje vind ik het niet.

Lees de rest van dit bericht

Okt-20: PEN & GEB-Amsterdam

Eerder blogde ik over een fietstochtje dat vanuit Alkmaar in Almere bij een autoshow eindigde. Almere was wel een reisdoel, maar onderweg wilde ik nog wat andere dingen bekijken en die staan hieronder in fietsvolgorde.

Het eerste PEN-huisje is een traditionele met een haan- en hond-tegeltje in Den Ilp. Volgens de monumenten-inventarisatie van de gemeente Landsmeer is ie rond 1925 gebouwd:


Lees de rest van dit bericht

Sep-04: E-Huisjes Gelderland

De afgelopen weken heb ik flink wat rondjes zwerf gefietst. Een paar keer kwam ik door Gelderland en ook daar trof ik fraaie historische elektriciteitshuisjes. Ik heb er niet echt naar gezocht en ze staan op fietsvolgorde, mijn fietsvolgorde wel te verstaan. Zie hier de fotopagina.

De eerste viel me op bij het binnen fietsen van Ede. Naast het opschift ‘Provinciale Electriciteitswerken’ met aan weerszijde een vereenvoudigd wapentje van Gelderland, staat er op de deur ook duidelijk dat aanplakken streng verboden is. En jawel meneer Liander plakt er pontificaal een sticker onder.

Lees de rest van dit bericht

Aug-03: In- en Opbouw

Eigenlijk verzamelijk ik oude PEN-huisjes. Dingen die bijna 100 jaar geleden door het Provinciaal Elektriciteitsbedrijf Noord-holland zijn geplaatst. De PEN Bestaat al flink wat jaren niet meer en de huidige beheerder is hier Liander, die je door heel Nederland vindt. Nog steeds willen mensen elektriciteit verbruiken en dat wordt nog altijd geleverd via transformatoren, verdeelkasten en kabels.

Hier in het centrum van Alkmaar is rond het Doelenveld een apart setje te vinden. Vroeger was hier een lelijke Aldi en die is vervangen door 2 fraaie gebouwen. De kauwgumsteeg is verbreed en heet nu Schutterspassage. Daar is een grote groene deur te vinden met daarop de aanduiding GV Schutterspassage:


Lees de rest van dit bericht

Mrt-21: PEN-Gebouw Alkmaar

Oude PEN-huisjes ga je in Alkmaar niet vinden. De gemeente Alkmaar had in die tijd een eigen GEB (Gemeentelijk Gas- en ElectriciteitsBedrijf), die zelf schattige huisjes had met een puntdak van grijze dakpannen. In dit blogbericht de bovenste die bij de Grote Kerk staat. Dat huisje is later overgenomen door de PEN en tegenwoordig door Liander.

Toch staat er in Alkmaar wel een gebouw van JB van Loghem, de huisarchitect van de PEN (Provinciaal Elektriciteitsbedrijf Noord-holland). Het gebouw lijkt op een garage en was aanvankelijk een werkplaats van de KEM, Kennemer Electriciteits Maatschappij, die al een paar jaar later overging in de PEN. Het houdt in dat dit gebouw van 1916 is, en na veel zoeken vond ik hem in het gemeentelijke monumentenregister. Kortom die viert z’n 100ste verjaardag.
Lees de rest van dit bericht

Jan-19: PEN De Ryp Dorp

Na de aparte vakantiehuisjes nu weer eens een elektricteitshuisje uit de buurt en wel in de nieuwe gemeente Alkmaar. Deze in het centrum van De Rijp viel me afgelopen december op. Staat gewoon aan hun hoofdstraat (de Rechtestraat) en is zo mooi weggebouwd dat ie me pas na 100x langsfietsen in de laatste 40 jaar is opgevallen. Zal ook komen omdat er aan die kant altijd auto’s geparkeerd staan en daardoor zo weinig ruimte op de weg overblijft dat je er verkeersmatig goed op moet letten.

Deze is uit het Hond- en Haantijdperk (rond 1930) en daarmee een jaar of 10 nieuwer dan het veel opvallendere elektriciteistorentje in Graft aan dezelfde route, maar dan 1 kilometer westelijker. Hij staat inmiddels op de kaart met o.m. nog 84 van deze hond- en haanhuisjes. Hieronder een setje foto’s, voor zover me dat lukte tussen de geparkeerde auto’s door:

Lees de rest van dit bericht

Nov-25: Dag-12 Freiburg en verder?

Het had de hele nacht (voor zo ver ik dat kon nagaan) geregend en de volgende morgen, zondag 13 september, regende het nog altijd. Alleen lang niet meer zo hard als de voorgaande avond. IK was wel blij dat ik Bad Krozingen had uitgekozen dat een station heeft aan de lijn Freiburg-Basel. Als het zo bleef zou ik de trein pakken. Probleem was alleen een beetje waarheen? Rondom regende het vrijwel overal. Erg veel in het Zwarte Woud en de Vogezen, maar ook in Beieren, Oostenrijk, het midden en noorden van Duitsland en in grote delen van Frankrijk. Eigenlijk was het gebied (het oog van een behoorlijk uitgewaaid systeem) waar ik nu zat nog het minst beroerd. Toch had ik achteraf bezien op dit moment het beste een trein naar noord-Italië kunnen pakken, maar dat schoot me op dat moment niet te binnen.

Eerst heb ik een prima ontbijt genoten in een flinke ontbijtzaal. Die zat vol met een buslading bejaarden. Dat bleek toen de wat jongere chauffeur heel laat binnen kwam en ook nog snel een ontbijt wegwerkte. Van alle kanten werd deze man vriendelijk aangesproken, want zonder hem geen busreis. Toch had ik niet zoveel last van de meute. Er stond geen file voor het ontbijtbuffet. Nadat ik ‘alles’ had ingepakt en de fiets uit het schuurtje haalde bleek het vrijwel droog te zijn. Zo droog dat ik niet naar het station fietste, maar eerst even naar Freiburg dat een veel grote station heeft en maar op 20km afstand ligt.
Lees de rest van dit bericht

Nov-05: Dag-5 Laon en Reims

Op zondagochtend 6 september genoot ik het ontbijt in het hotel. Bij een budget-hotel (die ik meer dan luxe vond met keurig douche en grote TV) is de keuze voor een ‘budget’-ontbijt niet zo gek, vooral op zondagochtend. Dat ontbijt was voor franse begrippen prima. Zo’n 7 soorten brood, en dus niet alleen stokbrood en croissants waar de meeste hotels mee aankomen. Verder ook diverse kaassoorten en chocopasta. Dat laatste nam ik niet, maar wel een dreumes een tafeltje verder. De jonge ouders hadden het druk met het schoonmaken. Eigenlijk lukte dat niet echt. Het kind was uiterst mobiel, nog geen 70 cm hoog en liep daardoor moeiteloos onder het buffet door. Een bijzonder komisch tafereel.

Tegelijkertijd scheen de zon in m’n snuffert. Gistermiddag werd het al zonniger en warmer en vandaag werd het een graad of 20 en was de bewolking nog wat dunner. Al snel merkte ik onderweg dat de wind gedraaid was. Die waaide nu stevig uit het westen. Daarmee werd ook mijn koers bepaalt. Deze vakantie wilde ik meer kilometers maken, waarbij ik bewegen belangrijker vond dan krachtinspanning of een mooie omgeving. Kortom ik ging meer richting oost en kwam via wat rustige wegen door Itancourt bij de Aisne en via Möy aan die rivier, Rogecourt, Brie en nog meer van die gehuchten. Een setje van die gehuchten, net na Crépy, was wel grappig. De ene heet Bucy-lès-Cerny en daar ligt direct Cerny-lès-Bucy naast. Dat ‘lès’ wordt als ‘bij’ gebruikt. En omdat beide even onbekend zijn heb je natuurlijk niets aan zo’n verwijzing en komt het wel lollig over. Zo kwam ik moeiteloos in Laon. Het fietsen ging me overigens al vanaf de aanvang goed af. Ik had al eerder meer kilometers op een dag kunnen maken, maar door mijn wens om in redelijke stadjes te overnachten bleef het zo rond de 90km per dag hangen.
Lees de rest van dit bericht