Categorie archief: Zwerfmatig-11

Feb-21: 11 Verder Zuidwaarts

De volgende morgen belandde ik in een klein eetkamertje, wat vol lag met spelletjes. Nu lees ik op het inmiddels gevonden visitekaartje dat het pension een ‘Spiel-herberge’ is met aan het hoofd een ‘Gesundheidswanderführer’. Dat zal meteen die verkapte hooiberghut verklaren. Ik at er aanvankelijk alleen omdat zowel de man als vrouw werkzaamheden hadden en er geen andere gasten waren. Maar dat duurde niet lang. Een omaatje (de moeder van de man?) van dik in de 80 stiefelde de kamer binnen. Zij was uit op een praatje. Helaas kan ik goed met oudere mensen omgaan, wat zo’n praatje duidelijk niet verkort.

Naast erg veel ziektes en hoe zij door haar andere zoon in de steek gelaten was, schemerde ook door dat in dit dorp pensions weinig klanten krijgen. Ze zitten te dicht bij Hann. Münden wat veel populaider is en dus gasten aanzuigt. Ik wist overigens meteen weer wat mijn aversie is tegen kleine pensions. Gelukkig trof ik haar niet gisteravond. Het was trouwens koud. Door de diepe ligging was het mistig en denk ik dat het maar een graad of 10 was. Dus snel weg een beetje warm trappen. Niet moeilijk met de Weserradweg, die ik een stuk richting zuid wilde volgen. Ik had wel een vaag doel, maar bedacht ook om een beetje aan een terugweg te werken. Het was de 11de fietsdag en meestal hou ik het met 18 tot 20 dagen voor gezien ivbm de was. Onderweg was ik wel mijn fietskleren, en soms een T-shirt, maar overhemden was ik liever thuis.
Lees de rest van dit bericht

Feb-15: 10 Langs de Leine

Na de zeer aparte dag van gisteren, wilde ik nu (22 september 2011) meer op safe fietsen. Dus eerst maar eens gekeken waar ik precies uithing en hoe ik bij de Leine kwam. Dat was nog zo’n 15 km naar Efze, wat aan de Leine ligt. Met het lekkere fietsweer van uiteindelijk een graad of 20 en weer geen neerslag was dat geen probleem. Er stond wel een fikse tegenwind uit het westen, maar door de heuveligheid had ik daar weinig last van.

Ik wilde langs de Leine fietsen omdat ik een jaar eerder met de trein door dit rivierdal kwam van Göttingen naar Hannover. Je zou dan eerder de grotere Weser verwachten, maar dat slingerding ligt dieper tussen de heuvels. Vandaar dat de Duitse spoorwegen langs de Leine hun hoofdbaan hebben. En vanuit de trein zag het er mooi uit, dus wilde ik er ook wel eens langs fietsen. Efze was een een aardig plaatsje maar meer ook niet. De rivier zag er redelijk uit en slingerde meer dan ik verwacht had. Maar een echte fietsroute als de Leineradweg vond ik niet. Dus deed ik zelf maar wat. De richting was bekend en de riviervallei redelijk breed en vlak.
Lees de rest van dit bericht

Feb-13: 9 Naar Hannover

Inmiddels was het op 21 september 2011 wederom herfst geworden. Aan het weer was het niet te merken, hooguit een beetje grauwer. Eerst nog even het ontbijt genoten. Dat kon je in dit pension separaat bestellen, en zat dus niet in de kamerprijs. Maar voor 5 euro vind ik het wel makkelijk. Het was in een kleine huiskamer met oude lampenradio. Daar was ik de enige. De rest van de pensionklanten zitten er langer en regelden zelf hun ontbijt.

Ik had bedacht om vandaag de trein te nemen. De reden is dat ik niet naar het oosten wilde, daar was ik al eens geweest. Voor het zuiden was het eigenlijk niet anders en alleen richting Berlijn bleef zo ongeveer over. En ook daar had ik geen zin in. Dus wilde ik per trein naar Dresden of Hannover. Bij Dresden wil ik nog altijd een stuk langs de Elbe fietsen en bij Hannover leek de minder bekende Leine me wel wat. Eigenlijk had ik de keuze al gemaakt. Daar de Paus in Erfurt was verwachtte ik een te hoge hotelbezetting tot ver in de omgeving daarvan. Het werd dus Hannover.
Lees de rest van dit bericht

Feb-06: 8 Dan ook Wismar

Nu ik Lübeck uitgebreid had bekeken, bedacht ik om deze dag (20 september 2011) door te fietsen naar Wismar. Ook een Hanzestad, maar eentje waar ik bij toeval nog nooit eerder was geweest. Bij de eerdere fietstocht via Lübeck, ging ik bij Lübeck lingsaf naar Kopenhagen. Een andere keer kwam ik vanaf de Poolse grens door mooie Hanzesteden als Wolgast, Greifswald en Stralsund en ging ik bij Rostock rechtsaf Denemarken in. Ook ben ik nog een keer vanaf de zuidkant aangefietst via Magdeburg en Wittenberge, maar ook toen boog ik een beetje linksaf en kwam ik via Lauenburg door Lüneburg. Ook een mooie Hanzestad, maar weer niet Wismar.

Allereerst een prima ontbijt met een uitgebreid buffet dat zeer goed bijgevuld werd. Dat moest ook wel. Er bleken ‘maar’ 24 kamers te zijn in dit hotel, daarbij vroeg ik me af of er misschien wel 6-persoonskamers waren. Wat een volk in hun fraaie terraszaal. Gelukkig hoefde ik niet in de file te staan. Later weer de fiets onder het pand door teruggesleept. De wasmachines draaiden nog steeds, maar ik had nu meer ervaring met de kuipdoor-sluipdoor-route. Buiten mijn fietstas over de lastdrager gehangen. Dat doe ik meestal pas buiten en hier had ik hun krappe keldertrap niet kunnen nemen met de tas achterop.
Lees de rest van dit bericht

Feb-05: 7 Naar Lübeck

Dit hotel had behoorlijk meer ontbijters dan ik in de laatste dagen gewend was. Ik trof daar ook weer de mensen die ik gisteren hier bij het hotel zag fietsen. Ze spraken meer met elkaar en versleten mij voor een Duitser. Die taal waren ze blijkbaar niet machtig. Ze kwamen uit Australië. Maar ook nu sprak ik ze maar heel even, want zij vertrokken en ik moest nog aan het ontbijt beginnen. Daarna kleed ik me om en prop ik de kleren weer terug in de fietstassen. (Gaat redelijk netjes middels mijn gepatenteerde oprolmethode, alleen truien jas prop ik.)

Ik vertrok dus zeker 3 kwartier na hen. Haast had ik daar niet bij, de ochtendmist trok maar net op en dan kan het flink koud zijn bij zo’n brede rivier. Eerst ging ik een stuk stroomopwaarts, om wat uit de greep van het nabijgelegen Hamburg te blijven. In Geesthacht begint/eindigt de Elberadweg en daar wilde ik wel een stukje van fietsen. Slecht was het niet, maar in de afgelopen dagen had ik legio fietspaden bereden die stukken beter waren. Nog geen 8 kilometer verder haalde ik de Aussies in. Ik vroeg me af of ze ooit eerder hadden gefietst, met hun 10km/h schoot het al slingerend niet echt op. Ik heb ze maar netjes gegroet.
Lees de rest van dit bericht

Feb-03: 6 Richting Elbe

Ik had al gemeld dat ik inmiddels naar Lübeck wilde fietsen, maar dat dat niet in 1 dag ging lukken wist ik ook. Kortom eerst maar eens richting Elbe en daar zien waar mijn fiets strandt. Die zondag 18 september 2011 vertrok ik richting noord. Bij het ontbijt was weer dezelfde hotelhouder die erg veel aandacht voor me had. gelukkig was in niet de enige in het ontbijtzaaltje. Er zat ook een paar met jonge kinderen. Dat Walsrode geen touristisch oord was had ik gisteravond begrepen. Hoeft ook niet, maar dan heb je wel meer te maken met zakenhotels en daar leunde deze tegenaan. Door (ongevraagd) advies van de hotellier liet ik Bad Fallingbostel rechtsliggen. Ik vond een mooie weg richting noord en was daar wel content mee.

Met 17 graden was het en van de koudste dagen tot nu toe en de bewolking maakte het er niet warmer op. Ik had wel een beetje rugwind uit het zuidwesten. Na een kilometer of 15 wilde de weg richting Visselhövede. Dat leek mij teveel uit de koers, dus zocht ik iets wat meer richting noord-oost ging. En dat vond ik ook in een klein landweggetje. Maar niet veel later boog dat weggetje af en ging geheel richting oost. keuzes kwamen er niet in dit bosachtige gebied. Her en der een enkel huis, dus waarom zou je er wegen aanleggen. 5 kilometer verder had ik het daarmee wel gehad en trof ik een grotere weg die richting Soltau ging.
Lees de rest van dit bericht

Jan-29: 5 Naar Nienburg

Volgens mij was ik dat al een dag eerder van plan, maar precies weten doe ik het niet meer. Ik fietste aanvankelijk doelloos naar het oosten en ergens rond Diepholz bedacht ik hoe dan ook via Nienburg te gaan. Dat is een grotere plaats en ligt aan de Weser. Heeft net als Diepholz een eigen kenteken en is dus een kreisstad. Vaak zijn die wat mooier en/of historischer. Door Diepholz was ik al eens eerder gefietst, maar Nienburg had ik nog nooit bekeken. Aan het weer lag het niet. Die dag, zaterdag 17 september 2011, werd het zo’n 19 graden. De wind was weer gedraaid en kwam uit het zuidwesten en het bleef heerlijk droog.

Ook hier prima fietspaden. Ik fietste langs een grotere weg, maar druk was die niet. Niet gek, want in dit deel van Duitsland wonen erg weinig mensen (zo’n 100 per km2, ongeveer de helft van Drenthe). In Sulingen was een minuscule markt van 5 (bloemen-)kraampjes langs hun oude hoofdstraat. Geen bezienswaardig stadje/dorp, behalve dan dat ze hier ook eigen putdeksels op naam hadden. In een supermarkt heb ik nog wat te drinken gehaald. En vervolgens weer door naar Nienburg. Daar was ook een markt, alleen flink groter met een kraam of 50. En inderdaad een mooiere stad, dus kasseien. Die had ik eerder nog niet gehad deze vakantie.
Lees de rest van dit bericht

Jan-28: 4 Kermis

In Meppen begon de dag goed met mijn eerste ontbijtbuffet. Gelukkig lag er ook van dat stevige grauwe brood. Ik vind dat smakelijker dan die harde kaiserkadetjes. Ook leuk trouwens dat ik dat soort schijven nu 4 maanden later hier gewoon in de supermarkt kan kopen, wordt gebakken in Avenhorn (ligt 17km ten oosten van Alkmaar). Trouwens lekker zonnig maar met 18 graden een beetje kouder. Kwam omdat de wind die dag uit het oosten kwam.

In de hotelkamer had ik wat toeristische foldertjes bekeken. Eigenlijk fietste ik gewoon in Drente-oost. De doorlopende ja-knikkers had ik al genoemd en hier lagen ook allemaal veengebieden die omgezet zijn in natuurgebieden. Maar het meest Drentse, de Hunebedden, zijn ook in dit deel van Duitsland te vinden. Er was er zelfs 1 in de gemeente Meppen. Ik ging daar niet echt naar opzoek. Maar toen ik net buiten de stad een mooi fietspad zag, voorzien van grote zwerfkeien bij de kruisingen, dacht ik; ‘laat ik dat pad maar eens nemen, je weet maar nooit’. Het was een mooi fietspad dat niet bij een weg hoorde en misschien is het ooit een spoorlijntje geweest. Na een paar kilometer hield het op een in soort bungalowwijkje.
Lees de rest van dit bericht

Jan-27: 3 Recht zo die gaat

De volgende morgen (15 september 2011) besloot ik simpelweg verder te fietsen. Ik had dichterbij kunnen blijven met een rondje door Nederland, maar ik zag het wel zitten om gewoon een beetje rechtdoor te gaan Duitsland in. Wel met het idee om bij grotere stations aan hoofdlijnen te slapen en wat vaker te bellen hoe het met m’n zus stond. Dat het lang ging duren had ik al begrepen, maar echte verslechteringen bleven gelukkig uit. Doorfietsen leek me ook aantrekkelijk. Kon ik weer eens in Coevorden kijken. De laatste keer was 30 jaar terug en ik kon me er weinig meer van herinneren.

Bij aanvang nog een beetje opgelet met het idee naar Yukiko te zwaaien. Alleen wist ik niet precies waar ze woonde. Misschien reed ik wel over de verkeerde weg. Ik zag haar niet noch iets bekends. Als eerste werd het Hardenberg in, de hoofdstad van de gemeente waar tegenwoordig ook Dedemsvaart in valt. Een aardig plaatsje, maar mijn fototoestel bleef in de tas. Bij Gramsbergen moest ie er ploseling uit. Niet voor het fraaie middelpunt, maar om een plek die me opeens akelig bekend voor de geest stond. En dat kwam door Google-maps. Een dik jaar terug heb ik daar een hele zoektocht in het Streetview-wagentje gemaakt om een goede opname te vinden van 1 van de langste straatnamen van Nederland. En nu herkende ik zomaar die plek, terwijl ik er nog nooit in den lijve geweest ben. Kortom die straatnaam moest even op de foto.
Lees de rest van dit bericht

Jan-21: 2 Naar Havelte

Bij het ontbijt was ik de enige, andere gasten betrof werklui en die waren al op pad. Het weer was wisselvallig. Havelte leek me aanvankelijk wel haalbaar. Ik wilde daar naartoe omdat ik eigenlijk op weg was naar Dedemsvaart. Havelte ligt op die route en ik had Havelte nog nooit bekeken. Waarbij ik me had laten vertellen dat het een aardig autentiek Drents dorpje is. Vanuit Franeker werd het dus richting zuidoost. De zijwind was nog steeds stevig, maar ik had er niet zoveel last van.

Na zo’n 15 km zag ik een plaatsnaam Wiuwert. Tja, dat zou dat plaatsje van die mummies kunnen zijn. Er doemde ook een kerk op, maar of dat nou die kerk van gisteravond was? Die leek me groter. Toch maar even kijken. De 100 meter weg om bij die kerk te komen heette de Labadistendijk. Kijk, dan kan het natuurlijk niet meer missen. Een aardig kerkje op een terp met wat grafstenen en op de deur een klein bordje dat je kon aanbellen voor een rondleiding. Dat kon alleen op bepaalde tijden en laat ik daar nu net op de juiste tijd zijn.
Lees de rest van dit bericht