Categorie archief: Zwerfmatig-14

Feb-27: Fietsvakantie Slot

Inmiddels was het woensdag 23 september en had ik bedacht dat ik een stuk met de trein moest overslaan. Waar ik nu was, in Marktredwitz te noord-oost Beieren, was het me te herfstachtig en te koud. Er was hier een station aan de bovenleidingloze spoorlijn Regensburg-Hof. Regensburg of Hof leken me echter geen goede opties, ik wilde naar het Rijndal waar het weer een stuk fietsvriendelijker was.

Kortom een kwartier na het ontbijt zat ik in een boemeltje en stapte ik 30km zuidelijker over of een ander Boemeltje naar Bayreuth. Met een Bayernkaartje opzak wilde ik naar de uiterst noordwestelijke hoek van Beieren en ook even onderweg in Bayreuth kijken. Ooit was ik daar door gefietst van Langedijk naar Praag, maar had toen het centrum niet bekeken. Nu leek me dat wel wat en maakte een ommetje station-centrum-station. Het was ook hier niet warm, maar wel droog. Na een flinke rondgang door het centrum heb ik een grote punt Schwarzwaldkirschtaart met koffie genuttigd in een grand gebakscafé.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Feb-22: Van Bohemen naar Beieren

Op Dinsdag 22 september nam ik me voor om Tsjechië te verlaten. Het weer was behoorlijk veranderd en ik wilde wel een stuk overslaan met de trein. Bij Karlovy Vary wilde dat niet erg lukken en nu had ik m’n zinnen gezet op Cheb. Ik weet dat daar een spoorlijn loopt richting Duitsland.

Omdat ik vroeg naar bed was gegaan was ik er ook vroeg uit, te vroeg voor het ontbijt. Het was droog en ik heb een stadswandeling, of beter stadsklautering gemaakt. Veel traplopen dus. Loket is een fraai stadje en ik nam nog wat foto’s en een uurtje later een goed ontbijt. Gelukkig bleef het droog en ik fietste naar Sokolov, een grotere stad op maar 10km afstand. Daar doorheen was een mooie fietsroute. Dezelfde route langs de Ohre, die bij Klasterlec nog waardeloos was.
Lees de rest van dit bericht

Feb-16: Karlovy Vary

Zondagochtend 21 september had het herfstige weer weer plaats gemaakt voor zeer redelijk fietsweer met niet veel later wat zon. Het was wel een paar graden koeler geworden dan de voorgaande dagen, maar zo rond de 19 graden vind ik prima. Het penzion had een soort Engels ontbijt met naast brood ook roerei met ham. Keuze was er niet, ik kreeg het voor mijn neus geschoven. Een Duitse man naast mij kreeg dezelfde contraptie en was daar erg tevreden mee. Hij kwam hier vaker voor een nachtje als ie van München naar Berlijn reed. Hemelsbreed logisch, maar qua wegenstructuur zeker niet. Ik hoorde hem niet klagen over het bed, naar mijn mening was daar reden genoeg voor. De kamer zelf was redelijk, maar het matras en de plankenbodem hadden 10 jaar eerder vervangen mogen worden.

Ik stapte dus weer op en Karlovy Vary moest nu zeker te halen zijn, dat was nog maar zo’n 30 kilometer. Probleem was nog wel even om dit gehucht uit te komen. De fietsroute zag ik niet zitten. Ik had geen zin in baggeren door de blubber. Dus zocht ik de grote weg weer op. Luzny had daar er geen aansluiting op, de weg ging er via een hoog viaduct over. Uiteindelijk vond ik een soort landweggetje van een boer tegen een heuvel op, waar het viaduct op aanlandde. Het was meer een graspad door een groot grasveld. Het lukte me daar de fiets omhoog te duwen en een kwartiertje later tilde ik eerst m’n fietstas over de vangrail en daarna m’n fiets. Kortom een nieuwe aansluiting voor Luzny.
Lees de rest van dit bericht

Feb-15: Gestrand in Okounov

In Most moest ik (zaterdagochtend 20 september) zelf opzoek naar een ontbijt. Het Penzion had daar niet in voorzien, dan had ik me eerder moeten melden. Mij leek het geen probleem. Ik zag iets dat op een geopend restaurantje leek, maar die hadden alleen warm eten. Daar vond ik het te vroeg voor. Ik heb geprobeerd om te vragen naar iets met brood, maar dat werd niet begrepen. Tsjechen spreken veel minder Duits of Engels en ik was mijn spiekbriefje vergeten van 32 jaar eerder waar ook brood op stond. Een paar zaken verder trof ik een eenvoudige bakker en die had naast brood ook een paar eenvoudige tafeltjes en koffie. Precies wat ik zocht.

Het was overigens weer mooi weer, droog en zonnig bij een graad of 23. Lekker fietsweer dus. Het doel was bekend, ik wilde wederom richting Karlovy Vary en ging dus min of meer westwaards. Daarbij kwam ik door een mooi heuvelachtig gebied en fietste zo via kleinere wegen door Údlice het grotere Chomutov in. Dat zag er een stuk beter en gezelliger uit dan Most.
Lees de rest van dit bericht

Feb-08: Tsjechië

Op vrijdag 19 september stond ik dus zomaar op in Tsjechië. In de ontbijtzaal merkte ik dat het toch een redelijk groot hotel was, dat ook nog eens goed vol zat met alleen Tsjechen. De avond ervoor zat ik nog alleen op de grote veranda met en biertje van het onweer te genieten. Nu moest ik een tafeltje delen met anderen, omdat het zo vol was. Het bleken vooral binnenlandse bustouristen te zijn, waarvan een aantal Engels of Duits sprak. Het ontbijtbuffet was goed, maar toch redelijk eenvoudig.

Gisteravond had ik bedacht wat ik nu verder ging doen. Ging ik linksaf terug naar Bautzen, rechtdoor naar Praag, rechtdoor om Praag heen of rechtsaf naar Karlovy Vary. Praag had ik 32 jaar eerder een paar dagen goed bekeken en zal nu nog veel drukker zijn. Eigenlijk wilde ik wel naar Karlovy Vary (Karlsbad) waar ik destijds niet ben geweest en waar ik toch redelijk wat van had gehoord. Op deze manier bleef ik ook dicht tegen de Duitse grens fietsen en kon ik snel terug als het fietsen in Tsjechië me niet zou bevallen.
Lees de rest van dit bericht

Feb-07: Dresden, Bastei en verder

Donderdagochtend 18 september was ik er redelijk vroeg uit en ‘moest’ ik op zoek naar een ontbijt. Het botel serveerde geen ontbijt en in een stad als Dresden is dat totaal geen probleem. Inmiddels wist ik wel dat ik zoiets beter op de oostoever kon zoeken en nog geen 10 minuten later zat ik in een soort bakker met grandcafé. Er naartoe heb ik eerst een foto van het ochtendgloren gemaakt op de plek waar ik de avond ervoor de nachtfoto had genomen. Het ontbijtcafé was dus erg luxe. Ik ging niet voor 1 van de vele ontbijtsoorten, maar koos een uit de kluiten gewassen en zwaar belegd broodje uit met kaas, ham en veel groente. Met een mok koffie had ik daar meer dan genoeg aan en je hoeft zelf niet te smeren. Later kwam er een Duits fietsechtpaar een tafeltje verder zitten, waarbij het tafeltje duidelijk te klein was voor alle meuk (een bordje of 10) die bij hun ‘ontbijtje’ hoorde. Daarbij opgemerkt dat het fraaie tafeltjes waren met daarin oude foto’s verwerkt.

Vervolgens een fotorondje door Dresden gemaakt. Lees de rest van dit bericht

Feb-01: GezElbeschap

Woensdag 17 september zag ik in het kleine ontbijtkamertje 5 mensen, waarvan ik er 3 de voorgaande avond ook op de binnenplaats van het restaurant had gezien. Van die drie was duidelijk dat zij eveneens langs de Elbe fietsten. Dus ging het daar al snel over en werd het een gezellig groepsgesprek. Een vrouw was alleen onderweg en vroeg of er iemand met haar op wilde fietsen. Het andere echtpaar ging stroomafwaarts en daarmee in tegenrichting. Ik ging wel de goede kant op en het leek me wel leuk idee.

Zelf vind ik het totaal niet erg om alleen te fietsen. Zij (Angela) was waarschijklijk niet zo’n ‘Einzelgängerin’. De voorgaande dag had ze 100km gefietst vanuit Jüterbog en kwam uit Berlijn. Dat gaf mij het gevoel dat ze redelijk doorfietste en dat was ook zo. Het was nog fraaier weer met 25 graden en een totaal wolkenloze lucht. Wel woei er een stevige wind uit het zuid-oosten en dat was precies de richting die we op wilden.
Lees de rest van dit bericht

Jan-30: Torgau of Verder

Net als de voorgaande middag was het op dinsdag 16 september in Lutherstadt-Wittenberg prachtig fietsweer. Het werd 23 graden, vrijwel onbewolkt en wat oostenwind. In de ochtend was het al een stuk warmer dan ik de afgelopen dagen gewend was geraakt.

Langs de Elbe ligt daar een prachtig fietspad en her en der zag ik ook af en toe een fietser. Ik fietste nu in een deel van Duitsland waar ik nog niet eerder was geweest. De vorige keer dat ik door Lutherstadt-Wittenberg fietste ging ik richting Jüterbog en Poolse grens. Na een kilometer of 13 oostwaarts ging het echter goed mis. Ik lette even op een ander en niet op het prachtig vlakke fietspadasfalt. Dat had ik beter wel kunnen doen. Nu reed ik m’n achterband door midden over een halve bierfles. Dan helpt een reserve binnenband niet. Het werd dus lopen en maar afwachten of ik een fietsenmaker zou vinden.
Lees de rest van dit bericht

Jan-24: Via Zerbst

Maandag 15 september stapte ik voor de 7de dag op de fiets en wilde ik de Elbe oostwaarts volgen. Het was bijzonder grauw en mistig, maar wel ‘droog’. De temperatuur was ook niet erg aantrekkelijk, maar in de korte broek fietsen was goed te doen.

Misschien was het dit weer dat ik totaal vergat om in Schönebeck verder te zoeken naar hun kuuroord-gedeelte. Heb daar totaal niet meer over nagedacht en voor ik het wist reed ik op een zeer smal fietspadje over een rivierdijk, die ik helemaal voor mezelf had. De mist gaf het een aparte sfeer en zonder mist zal het er ook mooi zijn. Ik slingerde zo tot Glinde en daar kon ik niet verder.

Dit gehucht was ontsloten met een iets grotere weg zuidwaarts, maar ook die had ik (op 1 auto na) geheel voor mezelf. Niet veel verder was Barby, dat er wel aardig uitzag. Hier stond ik in tweestrijd; zou ik de Saale volgen zuidwaarts, of ging ik verder langs de Elbe oostwaarts? Lees de rest van dit bericht

Jan-23: Langs de Elbe

In Haldensleben was ik op 14 september nog maar een klein stukje van de Elbe verwijderd. Het was 18 graden, bewolkt en droog, dus lekker fietsweer. Als eerste ging ik naar Magdeburg, dat was nog maar een kilometer of 20. Alleen niet op mijn manier. Ik wilde in Vahldorf rechtdoor, maar dat was niet meer dan een karrespoor zonder bewegwijzering.

Dus maar terug en poging wagen aan de zuidkant van het Mittellandkanal. Dat ging beter. Langs het kanaal lag een soort fietspad, maar ook dat was zeker niet de kortste route. Erg was dat niet, op deze zwerfmanier kom je op plekken die je anders nooit bezocht zou hebben. Dus na 33 km fietsen stond ik voor de Dom van Magdeburg. Enkele meters eerder had ik hun putdeksel op de foto gezet.
Lees de rest van dit bericht

Jan-17: Richting Magdeburg

De volgende ochtend trof ik een zeer goed ontbijt. Normaal is dat in Duitsland al prima, maar hier was goed te merken dat dit hotelletje niet alleen een ster meer had vanwege de lift. Mijn plan om nu pas wat foto’s in de stad te maken was minder geslaagd. Het was zwaar bewolkt en dat bleef de hele dag zo. Er viel af en toe een klein beetje regen uit en de 17 graden was ook goed te doen, maar de foto’s moest ik qua belichting flink ophalen. Best jammer, want de dag ervoor was het mooi zonnig en toen had ik ook al wat foto’s in Braunschweig kunnen maken.

In elk geval een aparte stad met een slot, dom en eigen putdeksels. Drie dingen die ik zo’n beetje verzamel op dit blog. Het oude centrum van Braunschweig is ook een soort citadel in de Oker, een riviertje dat ik al eens eerder overstak in de plaats Oker net ten oosten van Goslar. De typische citadel-achtige vorm is alleen vanuit de lucht te zien. Op de grond is het niet meer dan een klein slingerend riviertje met veel groen er om heen. Na m’n rondje door de stad wilde ik richting Wolfsburg en daarna richting Elbe bij Magdeburg. Inmiddels had ik bedacht dat ik de Elbe ten zuiden van Lutherstadt Wittenberg nog nooit had bekeken en met Dresden is schijnt dat dat deel erg mooi is. Via Magdeburg was het nog maar 100km tot de Elbe en ik ging deze dag kijken hoe ver ik kwam.
Lees de rest van dit bericht

Jan-16: Naar Braunschweig

Op vrijdag 12 september 2014 was dat het doel van m’n 4de fietsdag. Ergens bij Bohmte had ik dit doel verzonnen. Daar hoorde de route via Neustadt/Rbge bij, aangezien ik aan de noordkant in een flinke boog om Hannover wilde fietsen. Braunschweig staat al langer op m’n lijstje en nu ik er in de buurt kwam werd dat min of meer een belangrijk doel. Wederom lekker fietsweer met 20 graden. Er was wel een stevige noord-oosten wind, waardoor het bij vertrek behoorlijk fris aanvoelde.

Bij het naar het noord-oosten fietsen reed ik al meteen extra om en dwaalde ik door een gehuchtloos gebied. Ik begreep dat het niet goed ging, maar een benodigde weg rechtsaf liet nogal lang op zich wachten. Uiteindelijk had ik iets te pakken en fietste zo via Wulfelade en Mandelsloh de Leine over. Ik was nu in elk geval noordelijk genoeg en fietste dan ook over zeer rustige wegen door gehuchten als Helstorf.
Lees de rest van dit bericht