Categorie archief: Zwerfmatig-15

Dec-13: Dag-15 Herfstig Slot

Woensdag 16 september begon dus waardeloos met stortbuien. Op de TV had ik begrepen dat mijn geluk van het lekkere fietsweer duidelijk voorbij was. Overal regen en niet zo’n beetje. Hier in Worms was het daarbij flink kil geworden, zo rond de 13 graden. Best te doen, maar niet nadat je verwend bent met ruim 20 graden. En al helemaal niet in combinatie met veel regen.

In Worms blijven zag ik niet zitten. Die stad had ik al eerder met mooi weer bekeken en anders wel in de afgelopen avond bij het zoeken. Het werd dus het station. Daar zou ik wel verder zien. Gelukkig trof ik al snel een fietsbordje met Bahnhof, maar daar stond er 1 tussen die geplaatst was door de gebroeders Temmes. Ik trof een spoorlijn, maar zag geen bordjes meer. En helemaal aan de zuidkant Worms uitfietsend wist ik dat ik niet goed zat. Dus maar terug de spoorlijn volgen en jawel na 8km omfietsen door waardeloos weer stond ik uit te druipen in de stationshal. Komt ook omdat ik maar 1 jas met een capuchon heb en die stelt weinig voor.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Dec-11: Dag-14 Pfalzer Ommetje

Dinsdagochtend 15 september begon somber, maar het was droog. Eigenlijk had ik bij aanvang bedacht dat deze dag niks meer kon worden en dat ik om moest zien naar de trein. Maar waar ik dan naartoe zou moeten wist ik ook niet. Rondom erg veel herfstweer met zware buien. Dan kon ik maar beter hier doorfietsen en zien waar ik zou stranden.

Inmiddels was ik ook in de buurt van wat plaatsen die ik nog op een virtueel lijstje staan. Ooit ben ik daar links en rechts omheen gefietst en nu kon ik daar in elk geval eens op af sturen. Om er te komen bedacht ik eerst naar Landau te fietsen, waar ik al wel eens geweest ben. Ik ging eerst door wat dorpjes langs de Rijn noordwaarts en nam bij Neuburgweier het pontje naar Neuburg. Neuburg stelde ook weinig voor en in plaats van een grotere weg koos ik voor wat bospaden. Dat fietste wat om, maar was wel lekker rustig. Ik kwam wel in Wörth am Rhein, wat m’n bedoeling was.
Lees de rest van dit bericht

Dec-02: Dag-13 Baden

Maandagochtend 14 september begon met een lekker zonnetje, terwijl de weerberichten overwegend erg negatief waren. Na het ontbijt ging ik dan ook niet naar het station, maar fietste ik verder richting noord. Lekker voor de wind volgde ik zo op gepaste afstand de hoofdspoorlijn door het Rijndal. Onderweg zou ik zo nog altijd in de trein kunnen stappen. Net als de voorgaande dag zag ik wel dichte en donkere bewolking boven de toppen van de Vogezen en het Zwarte Woud, maar daar had ik vooralsnog geen last van. Het zorgde er ook voor dat ik wel noordwaarts moest als ik het droog wilde houden.

Aanvankelijk fietste ik op een redelijk fietspad langs de B3, waarvan de drukte me erg meeviel. Na Appenweier werden de fietsers over een alternatieve route richting Achern en Baden-Baden gestuurd. Mooie rustige landweggetjes die wat heuveliger waren, maar wel een stuk afsneed. Toch ging dat niet veel later mis, toen in op een flutkanaal stuitte. Beter het Rench-Flutkanal zonder brug. Eigenlijk had ik terug moeten fietsen, maar ik koos er voor om over de slechte verharding langs het kanaal te fietsen richting B3, waar ik in de verte wel een brug zag. Niet goed voor de banden, maar wel goed om weer op het juiste pad te komen.
Lees de rest van dit bericht

Nov-25: Dag-12 Freiburg en verder?

Het had de hele nacht (voor zo ver ik dat kon nagaan) geregend en de volgende morgen, zondag 13 september, regende het nog altijd. Alleen lang niet meer zo hard als de voorgaande avond. IK was wel blij dat ik Bad Krozingen had uitgekozen dat een station heeft aan de lijn Freiburg-Basel. Als het zo bleef zou ik de trein pakken. Probleem was alleen een beetje waarheen? Rondom regende het vrijwel overal. Erg veel in het Zwarte Woud en de Vogezen, maar ook in Beieren, Oostenrijk, het midden en noorden van Duitsland en in grote delen van Frankrijk. Eigenlijk was het gebied (het oog van een behoorlijk uitgewaaid systeem) waar ik nu zat nog het minst beroerd. Toch had ik achteraf bezien op dit moment het beste een trein naar noord-Italië kunnen pakken, maar dat schoot me op dat moment niet te binnen.

Eerst heb ik een prima ontbijt genoten in een flinke ontbijtzaal. Die zat vol met een buslading bejaarden. Dat bleek toen de wat jongere chauffeur heel laat binnen kwam en ook nog snel een ontbijt wegwerkte. Van alle kanten werd deze man vriendelijk aangesproken, want zonder hem geen busreis. Toch had ik niet zoveel last van de meute. Er stond geen file voor het ontbijtbuffet. Nadat ik ‘alles’ had ingepakt en de fiets uit het schuurtje haalde bleek het vrijwel droog te zijn. Zo droog dat ik niet naar het station fietste, maar eerst even naar Freiburg dat een veel grote station heeft en maar op 20km afstand ligt.
Lees de rest van dit bericht

Nov-24: Dag-11 Naar Duitsland

Zaterdagochtend 12 september begon wederom met prachtig weer en genoot ik mijn ontbijt op een caféterras in Belfort. Vervolgens zocht ik het Rhône-Rhine-kanaal op, dat ik toevallig op de dag af 2 jaar terug in de tegenrichting (dus Rhine-Rhône) fietste. Daarvoor moest ik een kilometer of 15 naar het zuiden als ik de fietsbordjes had aangehouden. Of in mijn geval 15km naar het zuid-oosten om zo een deel van dat kanaal over te slaan. Om die reden wel een stevige heuvel, maar ook een schitterende en zeer rustige weg.

Langs dat kanaal wilde ik richting Duitsland fietsen, zo ver was dat niet. Eigenlijk stuurde ik de laatste dagen al een beetje op Duitsland aan naar de gunstiger geprijsde hotels en beter te volgen bevolking. Frans gaat prima, maar Duits is toch een stuk eenvoudiger en 8 dagen franstalig vond ik inmiddels mooi zat.
Lees de rest van dit bericht

Nov-19: Dag-10 Oostwaarts

In Vesoul heb ik de volgende morgen een broodje in zo’n broodjeszaak zonder stoelen gehaald en vervolgens opgegeten in een mooi café waarvan ik de indruk had dat die brodeloos was. Dat had ik mis, ik zag er anderen met succes een vergelijkbaar broodje bestellen. Maar goed dat ik wat achteraf zat, achter een brede pilaar, met m’n broodje in zo’n stokbroodzak. Kortom minder opvallend gegeten omdat ik niet weet hoe vooral de bediening (die daar zowaar ook rondliep) er op zou reageren. Ik zat binnen omdat het terras al vol zat met schijnbaar 1 grote familie. Dus kinderen, oma’s en mogelijk een buurman of -vrouw. Iedere Fransman geeft een bekende man ‘s-ochtends een hand en een vrouw een zoen. Daar kijk ik niet van op. Maar als jonge mannen een opa zoenen, dan is er toch eerder een familieband. Het schoof af en aan en ik had van binnen een mooi uitzicht op deze terrastoelendans.

Net na het geld pinnen zag ik een postbode met e-bike, dus eigenlijk een e-post. Franse postbodes, maar ook prullebaklegers in o.m. Lille gebruiken steeds meer een elektrisch ondersteunde fiets. Gewone fietsers kwam ik deze dag vrijwel niet tegen en ook geen racefietsers of (op deze postbode na) e-fietsers. Ik ging vanaf hier noordwaarts richting Vogezen. Niet dat ik stoer wilden doen door daar dwars overheen te fietsen, maar omdat Luxeuil-les-Bains er tegenaan ligt. Op een foldertje in het hotel had ik begrepen dat dit de meest bezienswaardige badplaats in dit gebied moest zijn.
Lees de rest van dit bericht

Nov-18: Dag-9 Langs de Saône

Met Champlitte was het nog niet zo duidelijk, maar daarna ging ik toch echt meer oostwaarts met het mooie weer mee. Ik deed dat op donderdag 10 september na een ontbijt in het hotel. Het was geen duur hotel en dan is zo’n wegwaai-ontbijtje ook niet echt overprized. Daarbij kwam dat er in dit dorpje hoogstwaarschijnlijk geen broodjeszaak of dito café te vinden zou zijn. Kortom koffie, een beetje stokbrood, een croisant en wat jam. Stelt dus weinig voor, maar er zit iets in je maag.

Ook deze dag schitterend weer tot een graad of 26 en wolkenloos. Ik wilde de Salon volgen richting Saône en vandaar naar Vesoul, een van de weinige departementsstadjes die ik ooit gemist heb. Daarna maar verder kijken. De Salon volgen ging al meteen mis omdat ik niet de hoofdweg, maar een rustigere weg aan de noordzijde wilde hebben. Die bleek er niet echt te zijn en zo dwaalde ik al meteen af via het gehucht Montarlot. Er zaten ook wat heuvels in. Dat zorgde dan weer voor een heerlijke afdaling naar Neuvelle-lès-Champlitte dat weer aan de Salon lag. Net als gisteren was er een stevige noordoosten wind, maar daar had ik niet zoveel last van.
Lees de rest van dit bericht

Nov-17: Dag-8 Langres

Woensdag 9 september ging prima van start. Het begon met een lekker zonnetje op m’n gezicht in een broodjeszaak waar ik ontbijt genoot. Er stonden stoeltjes buiten, maar daar was het me nog net te koud voor. Deze dag had ik een eerste doel bedacht en wel Langres. Die stad zag ik gisteravond op de kaart en ooit heb ik begrepen dat dat een mooie stad is. Chaumont is overigens ook niet lelijk te noemen. Eerst heb ik daar nog een rondje gefietst om een mooie uitzichtfoto te maken en hun ‘donjon‘ op de foto te zetten. De vorige dag was het daar niet van gekomen.

Deze fotoplekken kon ik alleen bereiken via een klein pleintje voor hun gerechtshof. Die hebben ze omdat Chaumont een departementshoofdstadje is zoals eerder Laon, Lille en Châlons-en-Champagne. Hier zag ik er echter iets van. Advocaten en dergelijke hielden een in hun toga en het zonnetje een rookpause. Achteraf had ik ook daar een foto van moeten maken, maar dat kwam toen niet bij me op. Meteen daarna ben ik de berg afgedaald naar het kanaal. Een manier om richting zuid en richting Langres te gaan. Net als de voorgaande dag was dat geslinger niet de kortste route, maar wel lekker vlak en lekker rustig.
Lees de rest van dit bericht

Nov-12: Dag-7 Champagne-Bourgogne

Op dinsdag 8 september was het weer nog fraaier met 22 graden, veel zon en vrijwel geen wind. De afgelopen dagen had ik overigens ook niet te klagen over het weer, maar waaide het alleen meer en daar was goed gebruik van te maken. Ontbijten deed ik nu volgens het boekje. In het centrum van Vitry had ik zo een PMU (paardenwed-) café te pakken, die mij een sandwich jambon (half stokbrood met ham) en een sloot koffie serveerde. Van daaruit fietste ik maar verder richting zuid, omdat daar het mooie weer nog een tijdje zou aanhouden.

Net buiten het stadje trof ik een behoorlijk hypermarkt en geen 2 minuten later stond ik met een nieuwe overzichtskaart van Frankrijk bij de kassa. Sinds Laon deed ik het zonder kaart en ik wilde toch wel aantekenen waar ik heb gefietst. Zo’n kaart is niet erg gedetailleerd, maar bevat toch wel meer details dan ik van Frankrijk in m’n hoofd heb. Een goede kaart van de eigen regio was uitverkocht, ze hadden wel erg veel landkaarten voor andere landen en andere regio’s en nog een kaart voor Vitry zelf. Aan dat laatste zou ik hooguit nog 5 fietsminuten plezier hebben, dus werd het de totale kaart van Frankrijk.
Lees de rest van dit bericht

Nov-11: Dag-6 Langs de Marne?

Ik had geen ontbijt afgesproken in het hotelletje. In een grote stad als Reims moest wel een betere oplossing te vinden zijn bij een of ander PMU-café. Dit hotel had beneden ook een soort café, maar zeker geen waar broodjes met bijvoorbeeld camembert verkocht worden. M’n fiets had daar de nacht doorgebracht tussen de tafeltjes. Ik was deze maandagochtend 7 september dus snel onderweg en scande door de stad naar iets van m’n gading. Allereerst prachtig helder weer en voor de verandering nam ik hun grote kathedraal van achteren op de foto. Dat zoeken naar een ‘sandwich’ viel tegen, tot ik in een buitenwijk kwam. Maar ook daar; of een stoelloze bakker of een broodloos PMU-café. En dus niet wat ik zocht. Net toen ik het bijna opgaf zag ik in een vervallen winkelcentrumpje een mooie bakkerswinkel met tafeltjes, een koffieautomaat en een vitrine vol met allerlei geassembleerde halve stokbroodjes.
Lees de rest van dit bericht

Nov-05: Dag-5 Laon en Reims

Op zondagochtend 6 september genoot ik het ontbijt in het hotel. Bij een budget-hotel (die ik meer dan luxe vond met keurig douche en grote TV) is de keuze voor een ‘budget’-ontbijt niet zo gek, vooral op zondagochtend. Dat ontbijt was voor franse begrippen prima. Zo’n 7 soorten brood, en dus niet alleen stokbrood en croissants waar de meeste hotels mee aankomen. Verder ook diverse kaassoorten en chocopasta. Dat laatste nam ik niet, maar wel een dreumes een tafeltje verder. De jonge ouders hadden het druk met het schoonmaken. Eigenlijk lukte dat niet echt. Het kind was uiterst mobiel, nog geen 70 cm hoog en liep daardoor moeiteloos onder het buffet door. Een bijzonder komisch tafereel.

Tegelijkertijd scheen de zon in m’n snuffert. Gistermiddag werd het al zonniger en warmer en vandaag werd het een graad of 20 en was de bewolking nog wat dunner. Al snel merkte ik onderweg dat de wind gedraaid was. Die waaide nu stevig uit het westen. Daarmee werd ook mijn koers bepaalt. Deze vakantie wilde ik meer kilometers maken, waarbij ik bewegen belangrijker vond dan krachtinspanning of een mooie omgeving. Kortom ik ging meer richting oost en kwam via wat rustige wegen door Itancourt bij de Aisne en via Möy aan die rivier, Rogecourt, Brie en nog meer van die gehuchten. Een setje van die gehuchten, net na Crépy, was wel grappig. De ene heet Bucy-lès-Cerny en daar ligt direct Cerny-lès-Bucy naast. Dat ‘lès’ wordt als ‘bij’ gebruikt. En omdat beide even onbekend zijn heb je natuurlijk niets aan zo’n verwijzing en komt het wel lollig over. Zo kwam ik moeiteloos in Laon. Het fietsen ging me overigens al vanaf de aanvang goed af. Ik had al eerder meer kilometers op een dag kunnen maken, maar door mijn wens om in redelijke stadjes te overnachten bleef het zo rond de 90km per dag hangen.
Lees de rest van dit bericht

Nov-04: Dag-4 Doelloos Zuidwaarts

Inmiddels was het zaterdagochtend 5 september. Vermoedelijk heb ik in het hotel ontbeten. En ondanks dat het een behoorlijk sjieke indruk maakte kan ik me van het ontbijt niets meer herinneren. Het weer was redelijk. Met een graad minder dan gisteren werd het zo’n 18 graden. Het bleef wel droog maar ook behoorlijk bewolkt. De wind was een beetje in de rug als ik naar het zuidoosten zou fietsen.

Maar eigenlijk had ik geen idee waar ik naartoe zou gaan. Albert staat nog op m’n lijstje en dan nog een stuk kust tussen Dieppe en Le Havre. Voor de rest is deze omgeving redelijk bekend, overal heb ik wel eens gefietst. Gisteren had ik een landkaart gekocht in Roubaix. Ik had alleen een kaart van Duitsland bij waarin Frankrijk het met 1 A4’tje moet doen. Thuis liggen 14 van een 16-delige Franse regio serie Michelinkaarten en daarvan ontbrak nog het deel van Picardie en Nord. Die had deze kaartenverkoper niet. Ik ging de deur uit met een verse kaart van België, waar dit deel van Frankrijk op staat omdat dat land zo dwars ligt. Kon ik mooi zien waar ik de afgelopen dagen gefietst heb. Gisteren had ik deze nieuwe aanwinst in de tas gestopt en nu ik het even niet wist kwam ie er uit.
Lees de rest van dit bericht