Categorie archief: Zwerfmatig

Jun-16: Reli-Herten?

Sinds maanden heb ik weer eens een rondje door Bergen gefietst en gelopen. Deze keer viel me het ‘Hertenkerkje’ in het centrum van Bergenbinnen op.

Kon ook niet anders door het volle zonlicht op het witte gebouwtje. Het was niet eenvoudig om er aanvankelijk iets over te vinden. Maar bij deze een dikke dag later een aanvulling. Het betreft een hertenhuisje dat in 1913 is gebouwd, toen de drafbaan vervangen werd door het huidige hertenkamp. Architect is Maurits Plate. Het hertenkamp is een geschenk van burgemeesterfamilie van Reenen-Völter, die 7 jaar eerder Bergen aan Zee ontwikkelden.

Lees de rest van dit bericht

Apr-18: Pac-Man 0.9

Pac-man is een van de oudste computerspelletjes die ik ken. Pong (tennis voor op TV) was nog ouder. Ik vond Pac-man een irritant spelletje en was er snel klaar mee.

Maar tegenwoordig speel ik het weer elke dag. Als ik een rondje loop, dan probeer ik iedereen ruim te vermijden. Nix 1,5 – 1,8 (6 foot) of 2 meter. 5 meter komt eerder en dat is prima te doen. Als er iemand op me af komt, dan steek ik de straat over en ga verder op de stoep aan de overzijde. Als daar iemand loopt, dan neem ik een stukje rijbaan tussen de geparkeerde auto’s. Veel 30km-straten zijn hier al erg rustig en nu dus helemaal.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-20: In Zutphen was meer te zien

Eerder had ik geblogd over m’n vrijtreinendag op 4 maart. Allereest keek ik even in Apeldoorn rond om daarna naar Zutphen te gaan voor hun watertoren. Tussentijds kwam ik dus zonder voorbedachte rade langs de watertoren van Deventer en beide heb ik eerder op de fotopagina ‘Watertorens Over (de) IJssel‘ geplaatst.

In Deventer heb ik maar een paar andere foto’s gemaakt. In Zutphen genoeg voor 2 fotopagina‘s. Vanaf het station kwam ik langs de Kruittoren. Vervolgens zag wat ruïnes van een oude stadspoort en zag ik mooie Jugendstilpanden aan de andere kant van hun Singel. Iets verder doemde de watertoren op. Korter en mooier daar naartoe lopen is vrijwel niet mogelijk.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-12: Watertorens over de IJssel

In Apeldoorn was ik binnen een uurtje lopen weer terug bij het station. En eigenlijk voldeed de stad daarmee aan m’n verwachtingen. Er is weinig mis mee, maar het is ook niet bepaald een woest aantrekkelijke stad.

Nou had ik bij het treinritje in december een watertoren in Zutphen voorbij zien komen. Die wilde ik die dag op de terugweg even bekijken. Daar kwam het niet van, aangezien ik toen via Deventer retour treinde. Nu is er een klein spoorlijntje tussen Apeldoorn en Zutphen. Geen bovenleiding, maar wel een Ariva treintje. En die stond klaar langs het perron.

En net toen ik in wilde stappen reed ie voor m’n neus weg. Ik kon wachten op de volgende, maar veel eerder ging er een gewone NS-trein naar Deventer. En vandaar kan men ook prima naar Zutphen treinen. Kost met zo’n vrijtreinendag niets extra’s en ik zit dan niet de hele tijd op het perron te snaaien.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-08: Even Apeldoorn Bekijken

Afgelopen woensdag treinde ik naar Apeldoorn. Er moest weer een vrijtreinendag opgemaakt worden. Die verviel vandaag en ik had de indruk dat woensdag 4 maart de laatste dag was met redelijk weer. Dat klopte. Het was behoorlijk mooi weer en in elk geval de hele dag droog.

Ik had nog niet goed bedacht wat ik zou gaan bekijken. Onderweg naar het station bedacht ik 2 opties. Als de trein van Maastricht bij het station stond te wachten, dan zou het ‘s-Hertogenbosch worden en bij de trein van Nijmegen leek Apeldoorn me wel wat. Het werd die laatste en daarvoor stapte ik over in Amsterdam in een oude Duitse trein die naar Hannover ging.

Op de buitenkant van die trein stond op de restauratiewagon een groot pictogram van een rolstoel. Geen idee hoe je die er in moest krijgen. Aan de uiteinden zaten per wagon van die enkele naar binnendraaiende deuren van hooguit 50 cm breed met daaronder een nog smaller trapje van 3 treden. Een groot verschil met de Duitse regionale treinen, die een brede gelijkvloerse instap hebben.

Lees de rest van dit bericht

Jan-24: Watertorens Overijssel

Voordat ik de boemel naar Bad Bentheim nam heb ik nog een klein rondje door Oldenzaal gelopen. En vrijwel meteen doemde hun watertoren op. Dus op de foto. En hier op een fotopagina met nog een setje andere Overijsselse watertorens, die eerder voor m’n camera kwamen.

In Oldenzaal was het een stuk levendiger dan in Bad Bentheim. Eigenlijk niet gek, het was de dag voor Sinterklaas en Duitsers vieren dat niet. Ik belandde nog bij de Hema, en nuttigde daar een kom snert. Het kan zijn dat de tijdelijke schaatsbaansponsoring van de Hema me dit deed bestellen, maar zeker is dat zeker niet. Ik eet vaker hun snert in Heiloo en deze was ook prima.

In m’n foto-archief zaten nog wat Overijsselse watertorenfoto’s. Die van Zwolle heb ik in 2016 en 2018 op de foto gezet. In de tussentijd was ie flink veranderd. Bij het nazoeken van de watertoren bij Steenwijk bleek dat in de kerktoren van die stad ook een behoorlijke watertank zit. Een handige dubbelfunctie, maar het was voor het eerst dat ik het net las. Gelukkig had ik van die kerktoren ook een foto gemaakt, maar niet om de watertorenfunctie.

Ik zocht dus eigenlijk naar info over de watertoren in Tuk, een klein dorp net ten noordwesten van Steenwijk. Dat ding staat ingeschreven als rijksmonument, van de andere 2 kon ik dat niet vinden.

Ik heb ze toegevoegd aan het overzichtskaartje met 33 Watertorens en 68 Putdeksels.

Jan-21: Bad Bentheim

Begin-december ben ik een paar uur naar het buitenland geweest voor 8 euro 60. Ik had nog een vrijtreinenkaartje en bedacht daarmee naar Oldenzaal te gaan. Sinds enkele jaren kan je daar met een Duits boemeltje de grens over. Het was mooi zonnig weer, maar wel wat koud en heiig. Dat wil zeggen in Bad Bentheim. Onderweg was het in Nederland grauw en in Overijssel reden we door een zware mistbank.

In Oldenzaal was het zoeken naar een kaartjesautomaat voor de Duitse trein. Al snel bedacht ik dat die daar niet stond. Ik heb het eerder meegemaakt dat een Duitse trein een kaartjesautomaat aan boord heeft. Voor de zekerheid nog maar even bij het het restaurant in het stationsgebouw gevraagd en die beaamden dat. (Spoorwegpersoneel is daar niet meer te vinden.)

Lees de rest van dit bericht

Nov-19: Maastricht – Midden

Terug langs de Jeker belandde ik weer bij de stadsmuur, waar een berenkuil veranderd was in een giraffekuil. De beren liepen hier tussen 1970 en 1991 in rond. Ik zwierf nog wat verder en kwam zo door wat leuke kleine straatjes en trof daar een watermolen. Of eerder een soort maalderij waarvan de deur uitnodigend open stond. Kon er doorheen lopen en zag aan de andere kant een waterrad die aangedreven werd door de Jeker. Via wikipedia begrijp ik dat deze watermolen behoorlijk op leeftijd is. Voorheen maalden ze er vooral mout voor bier. Sinds 2005 maalt ie spelt.

Gisteravond (18 nov) ben ik toch nog eens gaan zoeken waar de Jeker begint. Tot mijn verbazing was dat in Wallonië (waar ie Le Geer heet), zo’n 30 km ten westen van Luik. Via een soort sifon gaat ie onder het Koning Albert Kanaal door. Dat kanaal ligt een meter of 4 hoger, maar dat is onvoldoende voor een volwaardig aquaduct.

Lees de rest van dit bericht

Nov-18: Maastricht / Jeker

Anderhalve maand geleden benutte ik m’n vrijtreinendag in Limburg. Het was geen fantastisch weer, maar ik wilde er op uit. Eigenlijk bedacht ik eerst maar eens ‘s-Hertogenbosch beter te bekijken. Daar zou ik net de bui van die dag gepasseerd zijn. Het zag er daar droog uit, maar omdat het nog vroeg was bedacht ik toch maar te blijven zitten tot Maastricht. Misschien was het daar nog wel droger? En op de terugweg kon ik altijd nog Den Bosch aandoen.

In Maastricht was het redelijk weer, droog, maar net als onderweg wat grauwig. Op de Sint Servaasbrug lopend zag ik een binnenvaartschip met de toepasselijke naam L’Equinoxe. Een paar dagen eerder vond dat dus plaats. Over de brug bedacht ik niet rechtdoor het overbekende centrum in te lopen. Dat had ik al eens gedaan te voet en op de fiets. Rond 1983 heb ik er zelfs een week, voor werk bij Luik, in het centrum aan de Markt overnacht. Toen kwamen we ook niet veel verder dan het centrum en het café Den Vogelstruys.

Lees de rest van dit bericht