Site-archief

Sep-17: Verplicht Op Fietspad

Twee dagen terug begreep Margo dat ik op fietspad was. Ik vond het wel een leuk idee om dat aan te geven met de foto in het voorgaande blogbericht, waarbij voor de duidelijkheid een verlaten stoel zichtbaar was. Het is inmiddels een soort verplicht fietspad geworden zo in september. Ik was in het afgelopen jaar wederom sluipend een paar kilogram aangekomen en 83 van die eenheden is duidelijk te zwaar voor m’n lengte van 1,76 meter. Overigens heb ik daar geen weegschaal voor nodig en merk het aan m’n riem die een gaatje losser moet.

Minder koek eten is lastig en dan is zo’n fietsvakantie een uitkomst. Na 1,5 megameter ben ik in 15 dagen 5kg kwijtgeraakt. Dat hadden nog een paar kg’s meer kunnen worden, maar het weer sloeg om en op het laatst zat het meer dan tegen qua ‘beschikbare’ slaapplekken. Dat had ik op kunnen lossen door de trein naar Roemenië of Andalusië te nemen. Daar is het nog wel lekker weer. Maar misschien dan weer te heet of waardeloze wegen. Kortom ik treinde naar huis en ga als het weer weer wat beter wordt nog wat rondjes in de buurt fietsen.

Qua gezondheid deze keer geen problemen en m’n fiets hield zich ook voorbeeldig. Op dat gebied dus zeker geen klachten. En dat ik 14 dagen heerlijk fietsweer heb genoten is goed te zien aan de locale verbruining van m’n huid.

Advertenties

Aug-02: Brandtrap

Ik heb wel eens eerder gelogd dat ik een traploze benedenwoning heb en dat ik traplopen een handige manier van vetverbranden vind. Dus neem ik wel eens de wijk naar de Schoorlse Duinen, waar nog geen enkele trap verbrand is. (Afkloppen op elke eik die ik tegenkom.)

Maar dat hoeft niet meer. Onlangs is naast het Stadskantoor een enorm lelijk gebouw verrezen:

Lees de rest van dit bericht

Dec-29: Omtrek

Na mijn fietsvakantie heb ik gelogd over mijn lever en dat gedoe over teveel GGT-enzymen. Ik was toen zeer verheugd dat het aantal enzymen door m’n fietsvakantie gezakt was van 254 naar 70. Dat had er mee te maken dat ik opgelet heb met eten en ik mijn gewicht heb laten zakken van 79 naar 71kg. Daarbij kwam dat die 254 ook om andere redenen te hoog was. Ik voelde me toen niet lekker, had langdurig diarree en kon de oorzaak daarvan niet achterhalen.

Na de vakantie en door tips in het vorige logje, was ik tot de conclusie gekomen dat het lactose moest zijn. Tot dan had ik dat nooit als oorzaak gezien, omdat ik al een jaar of 35 geen melk meer drink. Van melk werd ik duizelig en viel ik zelfs flauw.

Lees de rest van dit bericht

Dec-32: Voorneemtip

Twee jaar eerder schreef ik al eens een voorneemtip en vandaag gaat die aangepast in de herhaling. Als je het zat bent om maar steeds met roken en teveel (vlees) eten te stoppen, denk er dan eens aan om juist met fietsen te starten.

Dat wil zeggen meer fietsen en meer wandelen mag natuurlijk ook. Veel fietsers hoef ik niet over de streep te trekken. Die snappen best dat zoiets handig is tegen bewegingsarmoede, overgewicht, parkeeroverlast en CO2-uitstoot. Daarbij kan je flink besparen op brandsof- en sportschoolkosten.

Twee jaar terug was er een actie ‘Fiets naar je werk’. Die actie heeft nu de naam ‘Fietsen Scoort!‘, en je kan nu ook meedoen als je geen werk hebt. Inmiddels mag je alle (dus ook recreatieve) fietskilometers doorgeven en valt daar een aardige prijs mee te winnen.

Ik doe al een jaartje mee en kwam op 3300 km. Dat is meer dan het gemiddelde van 900, maar een stuk minder dan voorgaande jaren die tussen 4 en 12 Mm lagen. Aan mij hebben de organisators niet zoveel. Ze zullen het leuk vinden dat ik 660 kg CO2-uitstoot heb vermeden en dat er derhalve geen 33 bomen geplaatst moeten worden om dat te compenseren. Nee, ze willen ook graag dat bedrijven meedoen en meesponsoren aan fietsprojecten in de 3de wereld.

Zelf fiets ik liever 100km, dan dat ik een boom moet planten. Dat laatste lijkt me veel meer werk. Overigens is die uitstootvermijding in mijn geval ook niet van toepassing. Als ik niet fiets, dan loop ik. Tot nu toe was ik te lui om een rijbewijs te halen en een auto aan te schaffen. Steeds bij een tankstation langsgaan lijkt me ook nix, om maar te zwijgen over ramenkrabben.

(De beste wensen voor 2008.)

Jul-16: Ceotwesitas

Al Gore is nog niet de wereld rond met zijn CO2-praatje of wederom verschijnen er berichten over ‘obesitas’. Deze vetzucht is eveneens een globaal probleem, die (door globalisering van o.a. McDonalds en Coca Cola) flink de wereld heeft veroverd. Helaas wordt dit probleem niet door de weerkundigen van het IPCC opgepikt. Wetenschappers hebben door hun specialisatie al jaren een verkokerde blik en blijven netjes binnen de door hen zelf opgetrokken hokjes.

Gelukkig zijn er ook mensen met een ruimere blik, waar ik mijzelf toe reken. Op een stage bij de luchtvaart-TH te Delft zag ik een professor die alleen maar iets (OK, alles) wist over vliegtuigvleugelweerstandindexen. Over elk ander onderwerp viel geen woord met hem te wisselen en dat deed ie dan ook niet. Vanaf dat moment was specialisatie voor mij een vet taboe; ik wilde alleen nog maar specialiseren in all-roundheid.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-23: Deconomisering

Ik probeer wat af te vallen, en dat valt niet mee. Ik had eerder al berekend dat ik weinig verbruik, circa 2200 kcal/dag. Voor een deel is mijn verbruik zo laag door m’n opvoeding. Ik had een zeer economische moeder die immer riep: “niet met lege handen lopen”, en “het kan in 1 moeite door”.

Ofwel als we van tafel naar de keuken liepen, dan was het de bedoeling dat je meteen een paar lege pannen of wat vuile borden meenam. En als we naar de winkel gingen, dan nam je meteen een brief mee omdat je onderweg langs een brievenbus kwam. Allemaal hardstikke economisch, het bespaart tijd, ruimte en inspanning.

In mijn huis staat de koelkast en aanrecht binnen handbereik van m’n bed en woonkamer. Met 2 stappen ben ik er. Ik zie door de indeling van m’n huis geen mogelijkheid om de koelkast, woonkamer of bed op een andere plek te zetten. Duidelijk veel te economisch ingericht.

Ik ben dus te economisch geworden, en neem me voor te deconimiseren. Inmiddels denk ik een brief apart te posten in een brievenbus aan de andere kant van de stad, vantuurlijk lopende. Daarmee stuit ik echter op een nieuw probleem, ik stuur vrijwel geen brieven meer en doe alles per e-mail (economic-mail).

Gelukkig staat m’n dichtsbijzijnde supermarkt pas op 1 km van m’n huis, daar ga ik altijd al te voet naar toe. Dat hielp dus niet voldoende en ga ik inmiddels naar de volgende super op 2km. Als dat niet wil helpen dan is er ook nog 1 op 4km te vinden.