Site-archief

Mrt-02: 15 Dwars door de Eifel

Omdat ik dit soort verslagen achteraf schrijf, kan ik moeiteloos een titel bedenken die de lading dekt. Maar destijds (27-09-2011) wist ik bij aanvang niet hoe ik precies zou fietsen. De Ahr ontspringt in het centrum van de Eifel en ik wilde wel een stuk langs deze rivier fietsen, daar ik er veel van verwachtte. Maar verder gingen mijn gedachtes bij het opstappen in Bad Neuenahr niet. Vanaf hier is het een flinke dag fietsen naar het station van Heerlen en daar zou ik een directe trein naar Alkmaar kunnen nemen. Maar met dit prachtige zomerse weer kwam die gedachte niet bij me op. Meer dan een beetje huiswaarts (Alkmaar) sturen zat er niet in en dat mocht best nog wel wat dagen duren. Ik overwoog sterk om aansluitend een stuk door België te fietsen.

Bij een van mijn eertse fietstochten door Duitsland (een retourtje Straatsburg in 1982) heb ik op de terugweg in de jeugdherberg van Ahrweiler geslapen. Bad Neuenahr is tegen Ahrweiler geplakt en was dan ook het eerste stadje waar ik deze dag door kwam. Ik kreeg een déjavuutchen; dit had veel weg van Bad Wildlungen waar ook een kuuroord tegen een oude stad geplakt is. Beide kuuroorden hebben een sfeer van rond 1900 en de oorspronkelijke stadjes geven je de indruk van circa 1400.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-01: 14 Richting Rijn

Vanuit Betzdorf vertrok ik op 26-09-2011 met de Sieg mee stroomafwaarts. Ik had al eens de Siegradweg gevolgd en hield het nu bij de wat grotere wegen met fietspaden. De Sieg mondt bij Siegburg uit in de Rijn en dan zit je aan de onderkant van de agglomeratie Köln-Bonn. Daar ben ik al eens geweest en heb ik geen behoefte aan voor een 2de keer. Nog verder naar het noorden begint het Ruhrgebied, dus nam ik mij voor om west-zuid-west aan te houden. Daarbij wilde ik wel eens Altenkirchen, de hoofdstad van het Westerwald bezoeken.

Ooit wel eens een poging gedaan, waarbij ik door het vele geklim Altenkirchen op een kilometer of 20 miste. Via de grotere 256 zou me dat niet meer overkomen. Zulke wegen klimmen veel minder en hij gaat door Altenkirchen. De drukte viel erg mee, er was goed te fietsen. Ook hier wel een klim om het Siegdal uit te komen, maar dat ging inderdaad veel eenvoudiger. Onderweg zag ik een wegwijzer met een plaatsnaam die maar 1 letter verschilt van mijn oorspronkelijke familienaam. Voor de begin H moet je een P bedenken. Niet dat mijn familienaam (die ruim 200 jaar terug in Nederland flink veranderd is) daar is bedacht. Dit soort plaatsnamen komen door heel Duitsland voor waar bossen zijn gerooid. Mijn stapelbedovergrootvader rooide een stuk bos in de Harz bij Quedlinburg.
Lees de rest van dit bericht