Site-archief

Jan-21: E-Betegeling

Gisteren blogde Sjoerd over een e-huisje in Nijkerk, waar ik zelf zo’n 3 jaar geleden over heb geblogd. En bij dat huisje viel me de rondomme tegelranden net onder het dak op. Dat zie je vaker. Vaak 4 tegels hoog, soms 3. Doorgaans in de kleur bruinrood. Ik heb er nog wat voorbeelden bij gezocht in Noord-Holland.

Het is dus niet alleen de PGEM (Gelderland) die dit deed, maar ook de PEN (Noord-Holland) en in het wit ook de GEBD (Dordrecht). Geen idee welke functie het heeft en of dat het iets betekent. Het is wel spul van rond 1925. In Alkmaar staat een dienstgebouw van de PEN en daar is de hele bovenverdieping van dergelijke tegeltjes voorzien.

Onderaan ook een andere foto van een blok met 3 woonhuizen in Middenbeemster, waar ook dergelijke tegeltjes op eenzelfde manier zijn verwerkt. Dat gebouw is ontworpen door Jaap Molenaar BNA uit Amsterdam. Kan niet veel van deze architect vinden, maar wel dat dit gebouw tot de expressionistische stijl behoort. Volgens mij heeft ie niets voor de PEN (Provinciaal Electriciteitsbedrijf Noord-holland) te maken.

Bij de PEN was de architect vooral JB van Loghem. Mogelijk is het alleen de bouwstijl die hen verbindt en blijf ik mooi met m’n vragen zitten. Hebben dergelijke tegeltjes een functie en/of betekenis en komt het ook op andere gebouwen voor?

Advertenties

Mrt-29 Citadel Heemskerk

Een paar dagen terug zag ik de Van Rossems in ‘s-Hertogenbosch rondkuieren. Daar kwam ook de nieuwe wijk ‘Slot Haverleij’ in voor. Dat is een wijk in citadelvorm. Het oude centrum van Den Bosch is ook een citadel. Die nieuwe wijk kwam mij iets te blokkendozerig over, maar het deed me wel herinneren aan een setje foto’s die ik ooit in Heemskerk-Zuid-Oost heb gemaakt. Nog met m’n oude camera.

Die wijk heet Citadel. Blijkt van dezelfde Architect, de Luxemburger Rob Krier, te zijn en stamt uit dezelfde periode zo rond 2001. De afmetingen ontlopen elkaar niet veel, beide zijn circa 300 bij 300 meter. Dat is 9 hectare of bijna 13 voetbalvelden.

Slot Haverleij – Den Bosch

Lees de rest van dit bericht

Nov-26: Nies Molenaar in Alkmaar

Vier jaar geleden blogde ik over Zuidermeer, een klein dorpje aan de spoorlijn Heerhugowaard-Hoorn, waar het geen station aan heeft. In Zuidermeer staat wel een flinke kerk, omdat ooit werd gedacht dat dit dorp aan het spoor wel eens behoorlijk kon groeien. Iets dat dus wel gebeurde met het naburige Obdam, maar niet met Zuidermeer. Die kerk is dus altijd flink overmaats gebleven.

De bouwstijl daarvan is apart en bedacht door architect Nie Molenaar, een Hagenees die veel (en mogelijk alleen) klussen deed voor de Rooms-Katholieke gemeenschap. Ik zag een met zijn ontwerpen op wikipedia en daar stond ook een ‘Meisjes- en Bewaarschool aan de Korenlaan’ bij te Alkmaar. In Alkmaar is echter geen Korenlaan en mogelijk is die er ook nooit geweest. Ik ken wel een bewaarschool aan de Doelenstraat in het oude centrum. Die school is echter van voor de geboorte van Nies Molenaar. Kortom er klopte iets niet en dat is op wikipedia 4 jaar later nog altijd zo.

Lees de rest van dit bericht

Sep-04: E-Huisjes Gelderland

De afgelopen weken heb ik flink wat rondjes zwerf gefietst. Een paar keer kwam ik door Gelderland en ook daar trof ik fraaie historische elektriciteitshuisjes. Ik heb er niet echt naar gezocht en ze staan op fietsvolgorde, mijn fietsvolgorde wel te verstaan. Zie hier de fotopagina.

De eerste viel me op bij het binnen fietsen van Ede. Naast het opschift ‘Provinciale Electriciteitswerken’ met aan weerszijde een vereenvoudigd wapentje van Gelderland, staat er op de deur ook duidelijk dat aanplakken streng verboden is. En jawel meneer Liander plakt er pontificaal een sticker onder.

Lees de rest van dit bericht

Aug-10: Voor elk wat Wils?

Een maandje terug blogde Sjoerd over een begroeide elektriciteitshuisje dichtbij hem over de Limburgse grens in Duisland. Een saai ding dat bij de dito winkelschuur past. Het enige fraaie was de begroeiing. En dat deed me denken aan een foto van vergelijkbaar geval hier in Alkmaar:

Lees de rest van dit bericht

Aug-12: PEN- / NUON-dorp

Ik verzamel nog steeds foto’s van oude PEN-huisjes en vooral die met haan- en hond-tegeltjes (punaises met HH in de omschrijving). Inmiddels staat de teller voor dat type op 42. Het is goed te combineren met rondjes fietsen en op die manier ben ik mooi 2kg kwijtgeraakt. Voor het goede moet ik nog 168 van die huisjes vinden om op mijn gewenste gewicht te komen.

Een tijdje terug fietste ik in Heerhugowaard door hun Ampèrestraat, waar natuurlijk een PEN-huisje stond. Zonder hond en haan, daar is de Zandhorst te nieuw voor. Later bedacht ik dat ik aan de Ampérestraat in Alkmaar heb gewerkt in de voormalige Nederlandse Bank. Het hoofdkantoor waar ik eerder werkte, stond aan de James Wattstraat en zelf had ik daar zicht op de Ohmstraat.

Jawel, Georg Ohm met zijn overbekende wetten U = I x R en P = I x U. P staat voor vermogen uitgedrukt in de Watts van James. I staat voor stroom uitgedruk in Ampères, U staat voor spanning uitgedrukt in Volts en R staat voor weerstand uitgedruk in Ohm. Of Georg Ohm zelf vernoemd is naar het riviertje dat in Hessen in de Lahn stroomt weet ik niet. Toen ik daar fietste stroomde het riviertje wel, maar dan in kubieke meters per seconde.
Lees de rest van dit bericht

Feb-19: De Spitsmeeuw

De met alle winden meedraaiende kerkhaan is in elke stad op dorp te bewonderen. Torenvalken zijn duidelijk zeldzamer. Maar de laatste tijd hebben we hier wel een spitsmeeuw, die het voorzien heeft op het torentje van het PCC (Petrus Canisius College):

Lees de rest van dit bericht

Okt-01: PEN-Akersloot en Graft

Deze 2 monumentale PEN-torentjes horen voor mij bij elkaar. Hemelsbreed staan ze ook niet ver van elkaar af, maar geografisch zijn ze flink gescheiden door het Noord-Hollands Kanaal. Beide zullen uit de zelfde tijd stammen, hebben een paar verdiepingen, puntdakje en aansluitpunten voor de bovenleidingen.

Dat laatste is in Nederland sinds circa 1980 niet meer in gebruik. Toen werden de laatste bovenleiding in Zeeuws-Vlaanderen opgedoekt en gingen ook daar die ‘waslijnen’ onder de grond. Hier in Noord-Kennemerland was dat al veel eerder, ik heb nog een vage herinnering aan zoiets in naar de Schoorlse zomerhuisjes rond 1968.

Beide heb ik tijdens een fietstochtje ruim voor m’n vakantie op de foto gezet. Eerst maar die van Akersloot:

Lees de rest van dit bericht

Okt-30: De Krakers

Deze keer een totaal ander blogbericht, namelijk mijn eerste boekbespreking en ode aan de maker van dat boek. En dat is uniek, de eerste keer, en een kans op een 2de keer voorzie ik niet. Mensen die mij wat beter kennen weten dat ik geen lezer ben, behalve dan de regionale krant en teletext. Als beelddenker is lezen voor mij zeker geen ontspanning.

Ik had dit verhaal al langere tijd in mijn hoofd. Heb er in de afgelopen jaren zelfs wat foto’s voor gemaakt die onderaan staan. Sterker nog ik heb zelfs mijn best gedaan om het boek op de kop te tikken. Ik had het wel gelezen, maar dat was lang terug en ik wilde zelf een exemplaar hebben om te zien of mijn herinneringen aan dat boek na zoveel jaren nog redelijk in tact waren.
Lees de rest van dit bericht

Aug-17: Bekende Lantaarn

Lees de rest van dit bericht

Nov-02: 0849 Magde-Burg

In Sangerhausen was het ochtends maar enkele graden warmer, maar dat had niet mijn aandacht. Als eerste bekeek ik goed mijn achterwiel. En wat ik gistermiddag al dacht; ik had een onthoofde spaak. Bij deze fiets, die behoorlijk dikke spaken heeft, was dat de eerste na zo’n 15.000 km. De boosdoener was waarschijnlijk dat stuiterpad tussen Hassleben en Sömmerda. Na wat heen en weer karren en veel rondvragen had ik zo ongeveer de hele stad bekeken en niemand wist me ook maar iets te wijzen wat op een fietsenmaker leek. ‘Nee, die hebben we hier wel gehad’ was het best haalbare resultaat. Doorfietsen met een gebroken achterspaak leek me niet verstandig, want dan gaan er vast nog een paar.

Rond half 11 pakte ik daarom de trein naar Magdeburg. In die grotere stad zal zeker meer te vinden zijn op fietsgebied. Zoals gebruikelijk sleepte deze regional express ook een hele fietsenstalling mee en er was voldoende ruimte voor mijn fiets. Toch moest ik daar nog een klein ‘gevecht’ voor leveren. Alle klapstoeltjes in het fietsendeel waren bezet door een stel jongeren die het midden hielden tussen rockers en voetbalsupporters. De rest van de trein was helemaal niet zo vol. Uiteindelijk gingen 3 van deze figuren op een andere plek zitten, zodat mijn fiets kon staan waar die hoorde. Zelf ging ik iets verderop zitten en had ik door de hoogte goed zicht op m’n fiets.

Lees de rest van dit bericht

Mei-30: BisDomus

Aangestoken door medelogger Vedat begreep ik dat Alkmaar ook best mee mag doen met het Pierre Cuypersjaar. Waar Vedat nog een stuk moest fietsen, loop ik hier 800 meter en neem ik een foto van de Domus. Op de website van het Cuypersjaar staat dat de Dominicuskerk afgbroken is, ze waren echter vergeten dat een traptoren als aandenken is blijven staan. Inmiddels heeft de razendsnelle webmaster het overzicht aangepast.

Dit log zou ook in m’n serie over leuke winkels in Alkmaar kunnen passen en dat komt omdat in de Domus een Holland Handels Huis zit. Een soort Xenos, maar dan meer aparte prullaria. Ik loop er graag eventjes rond. De Domus is een klein winkelcomplex waar ook de Kijkshop, een Wibra en nog 4 andere winkels in gevestigd zijn. Vaak zijn ze aan het knoeien met de roltrappen, het is altijd maar afwachten welke de opwaartse richting heeft. Bovenin heb je een mooi uitzicht en kijk je net over de omringende daken.

In 1969 werd geprotesteerd tegen de afbraak van de Dominicuskerk. Zelf kan ik me die kerk niet meer voor de geest halen. Ik woonde toen nog niet in Alkmaar en had weinig interresse in architectuur. Naast het torentje is er ook nog een grote torenklok te bewonderen bij de ingang. Bitter weinig Domusgangers zullen weten dat het traptorentje een echte ‘Cuypers’ is.

Na enkele foto’s trok ik 800 meter verder richting Verdronkenoord. Daar staat de Sint Laurentiuskerk en een voormalig parochiegebouw die Petrus Josephus Hubertus Cuypers rond 1860 en 1878 ontworpen heeft. Net als de Dominicuskerk staat deze kerk ook rondom ingebouwd in de binnenstad. Het is nog een hele toer om een deel van die kerk op de foto te krijgen. Ik heb dus een aardige rondgang gemaakt eer ik tevreden was.

In mijn speurtocht op het Internet kwam ik ook op de website van het Bisdom Haarlem waar Alkmaar onder valt. Daar staat een canon over de kerkgeschiedenis en stond de Sint Laurentiuskerk genoemd met daarbij de foto van de Sint Laurenskerk. Dat is echter een geheel andere kerk, namelijk de Grote Kerk die al een tijdje dienstdoet als kopfoto van dit weblog.

In dat RK-canon staat iets over het Heilige Bloedwonder van Folkert van Alkmaar. Schijnbaar was dat eerst in de Grote Kerk. Later kwam er een stadsrondgang en nog veel later ging het over naar de Sint Laurentiuskerk. Erg lastig als die kerknamen zo op elkaar lijken. Om het nog onhandiger te maken bestaat er ook nog een Sint Laurentiuskerk in Oudorp. En Oudorp is tegenwoordig een wijk in Alkmaar.

Het Bisdom heb ik ook maar een verlichtend mailtje gestuurd. Ben wel benieuwd hoelang het daar duurt eer zij hun website aanpassen.