Site-archief

Feb-05: L’Anjou

Inmiddels is het vrijdag 20 september en ging ik eerst even opzoek naar een ontbijt-verstrekker. Net als in Blois geen enkel probleem. Een paar honderd meter van het hotel had ik al een soort broodjesbar met wat ik hebben wilde gevonden. Het was ’s ochtends nog wel wat fris en dus hield ik mijn jas tijdens dit ontbijt aan. Ook al omdat het iets was met een open eind aan de straat.

Het was een populair zaakje en elke paar minuten kwam er wel iemand binnen voor een koffie met of zonder versgesmeerd broodje. Ze gingen met het spul ook weer net zo snel weg. Fransen hebben in dit soort grotere steden inmiddels net zoveel haast als Amerikanen en de rest van de wereldbevolking. Alles moet ‘to go’ zijn. De enige die de tijd had was ik, want iemand moet toch de Franse traditie van ‘slow food’ hoog houden.

Ik fietste vervolgens verder westwaards en vond een heerlijk rustig weggetje. Zo rustig dat ik een vaag vermoeden kreeg dat ik op iets doodlopends zat. Aan het eind zag ik een spoor via een spoorbrug de Loire kruisen. Ik had nog enige hoop gevestigd daarlangs over te kunnen steken, maar helaas. Mijn weg zat klem tussen de Loire en de Cher en via die laatste ben ik weer een kilometer of 5 retour gefietst om de eerste Cher-oversteek bij Savonnières te nemen. Daar zag ik aan de overkant een groep fietsers, die netjes de Loire-route volgden en niet in de Loire-Cher-vuik gelopen waren. Aan de andere kant had ik 10 km heerlijk gefietst en was er maar 1 auto tegen gekomen.
Lees de rest van dit bericht

Jan-25: Langs de Loire

Deze dag (dinsdag 17 september 2013) lukte het me wel om de laatste 30km naar de Loire af te leggen. Het was nog wel somber weer, maar het bleef die fietsdag droog. De route lag voor de hand, in Châtillon-Colligny stond Gien (de eerste stad aan de Loire waar ik me een beetje op verheugd had) al op de wegwijzers. Langs het kanaal fietsen was vanaf hier ook onmogelijk, dat had ik gistermiddag al ondervonden. Ik had toen een kilometer of 2 langs het kanaal gefietst over een matig pad en mocht weer diezelfde afstand terug omdat het pad bij een privéhek van een sluiswoning eindigde. En eenmaal terug begon het flink te regenen wat ik in de vorige aflevering heb beschreven.

Dus nu maar de gewone weg, die niet zo druk was. Net na La Bussièrre vond ik een aardig bospad langs een meertje. Dat pad leek leuker dan het in werkelijkheid werd. Het slingerde en week uiteindelijk af richting oost. Dat was niet bepaald de bedoeling. Bij een volgende grote weg nam ik die grotere weg die naar het zuidwesten ging. Precies wat ik wilde. Klein nadeeltje was dat dit uiteindelijk zo’n D-weg in de 900-serie betrof. Die zijn groter. Zo groot dat deze 4-baans was en dat ik de vluchtstrook voor mezelf had. Het was niet verboden om hier te fietsen en de landwegen die aan weerszijde parallel liepen waren nog minder aantrekkelijk. Dat waren echte tractorpaden en daar zijn mijn banden te smal voor. Voordeel was dat er flink aan de weg werd gewerkt. Op een plek of 4 trof ik asfalteermachines en daaromheen waren verkeersregelaars in de weer om de auto’s (en mij) er langs te laten.
Lees de rest van dit bericht

Jan-03: Rhône-Rijn-Kanaal

Het was inmiddels donderdag de 12 september geworden en ik had me voorgenomen om van Müllheim tot de eerste grote stad in Frankrijk te fietsen, om daar met de trein verder westwaarts te gaan. Mülhouse was die grotere stad en dat was maar een kilometer of 30. Het was duidelijk treinweer, de dag begon miezerig en de vooruitzichten waren zo ver ik wist belabberd. Zo ver ik wist, want de afgelopen avond en ochtend moest ik het zonder TV doen. Maar door het raam kijkend had ik niet echt een kijkkastje nodig.

Er was een mooi fietspad langs een riviertje dat me direct naar de grens of wel in Neuenburg aan de Rijn bracht. Die plaats had ik als gisteren als back-up bedacht als ik in Müllheim niet zou slagen voor een slaapplaats. Hier waren inderdaad wat hotels en het zag er levendiger uit, met erg veel verkeer. Zoveel dat er wegen waren waar de fiets niet op mocht. Voor de fiets waren echter voldoende wegwijzers die me onder de grote wegen door stuurde richting Frankrijk.

Toch ging dat mis. Na 5 km stond ik weer op hetzelfde punt.
Lees de rest van dit bericht

Dec-23: Naar Pappenheim

Op maandagochtend 10 september begon de dag met mooi zonnig weer en een voedseljuf die niet te vinden was. De voorgaande avond werd me verteld dat het ontbijt in de kleine eetzaal op de 3de verdieping was, omdat er niet zoveel hotelgasten waren. Ik vond er stoelen tafels, borden en een radio. Maar voor de rest niemand. Terwijl ik daar toch op de afgesproken tijd was. Ben ook even naar beneden geweest, maar daar was alles dicht en donker. Dus eerst maar inpakken en later nog eens kijken. De situatie was een kwartier later niet anders, maar nu trof ik halverwege een meisje dat in een gangkast rommelde. Zij bleek de eetzaaljuf te zijn en had het ontbijtbuffet toch maar in het eetcafé beneden opgesteld. Helaas had ze daar niet de deur opengezet of ook maar een lampje aangedaan of wat muziek.

Het ontbijt was verder goed en ik was na wat werklui de enige in een groot eetcafé. Ik had ook zo zonder betalen weg kunnen gaan, zo verstrooid was ze en vooral lichamelijk afwezig. Probleempje was wel dat mijn fiets in de keldergarage stond. Nadat ik betaald had vertelde ze me dat de fietsdeur al los was. Ik had dus kunnen vertrekken zonder te worden opgemerkt, zelfs na het nuttigen van het ontbijt.

Als eerste ging ik met de Altmühlradweg naar Pappenheim. Vanaf hier stond dat op elk fietsbordje en was dus niet te missen. Lees de rest van dit bericht

Dec-17: Würzburg

Misschien was het sommige lezers al duidelijk, ik was onderweg naar Würzburg; na Weilburg het 2de reisdoel dat ik verzonnen als tussenstop naar Oostenrijk. Vanuit Karslstadt was dat nog maar 30km fietsen. Het was inmiddels zondag 8 september. De korste weg naar Würzburg langs de oostoever van de Main was afgesloten voor asfalteringswerkzaamheden. Toch nam ik die kant om wat olie te scoren voor mijn ketting. Hij piepte na de regenbui van gisteren.

Net buiten Karlstadt vond ik 2 grote tankstations en die hadden van alles behalve een klein flesje olie. Te gek voor woorden natuurlijk. Beide bedienden gaven aan dat fietsen langs deze kant absoluut niet ging lukken. Dus ging ik met licht piepende ketting terug en stak de Main over om mijn geluk op de westoever te beproeven. Dat ging uitstekend. Hier lag de mooi Mainradweg en dat ging als een speer. Wel regelmatig ander fietsers ingehaald, want die waren hier en op deze zondag voldoende. De dag begon fris, maar droog en dat bleef het ook op het laatste 10 km na.

Onderweg trof ik belijning met pijlen die fietsers waarschuwden om rechts te houden bij onoverzichtelijke bochten. Iets dat ik hier in de regio ook al eens gepromoot heb. Helaas geen foto van genomen. Ik kom er over een paar dagen op terug in een ander blogbericht. Zellingen was wel een aardig plaatsje aan deze kant. Bij Margretshöchheim stak de route middels een voetgangersbrug naar de oostoever over. Ik snapte dat destijds niet zo goed en vond dat ik er verstandiger aan had gedaan als ik nog 10 kilometer langer aan de westkant had gefietst.

Lees de rest van dit bericht

Dec-09: Duitse Scheepstunnel

Margo zal het duidelijk zijn, door haar verhaal was ik onderweg naar de scheepstunnel in Weilburg. Ik heb iets met dit soort scheepvaartcontructies en bij toeval heb Weilburg a/d Lahn tot nu toe gemist. In 3 vakanties had ik 80% van de Lahn gezien. Eerst in 2003 het stuk van Giessen tot net voorbij Marburg. Twee jaar later  (in 2005) van Limburg tot aan de monding in de Rijn. En in 2008 fietste ik van de oorspong tot bijna bij Marburg. Alleen het deel tussen Limburg en Giessen had ik nog niet bekeken en dat was ik deze dag van plan.

Dus dat ik gisteren bijna in Limburg belandde was zeker niet toevallig. Deze 5de september fietste ik er naartoe, maar ging de stad niet in. Die had ik al eens bekeken toen ik er in 2005 overnachtte. Bij de Lahn gekomen ging ik linksaf stroomopwaarts en had ik wel een prachtig gezicht op de Limburgse Dom, inmiddels overbekend van bling-bling-bisschop Franz-Peter Tebartz-van Elst.

Wederom uitstekend fietsweer. Met 29 graden eerder te warm dan te koud. De uitgezette fietsroute langs de Lahn is ook in dit deel prima en regelmatig had ik het voordeel in de schaduw van de oeverbegroeiing te fietsen.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-16: Naar de Neckar

Maandag 17 september fietste ik eerst maar eens naar het Koblenzer Hoofdstation. Nog geen 10 minuten later had ik een flitsende verbinding met een setje Regional-Expressen naar Heidelberg. Volgens de man achter loket moest ik sneller zijn, als ik een stuk met de veel snellere ICE ging. Nou mooi niet. Het duurde eerst bijna 2 uur voordat er 1 kwam die in Koblenz en Mannheim stopte. En in Mannheim zou ik dan net het boemeltje naar Heildelberg missen en op deze manier dus niet.

Het scheelde me flink wat geld en reseveringsgezeur voor mijn fiets en in de zogenaamde RE barst het van de ruimte voor fietsen. Het eerste stukje ging naar Bingen-Stadt. Dus door Bingen-HBf heen, omdat in Bingen-Stadt een treintje via Alzey naar Mannheim gaat. Die snijdt een stuk Rijndal af en ik wist van dat ik daar door een prachtig wijngebied zou gaan. Eerder had ik wel eens in de buurt van dit lijntje gefietst en toen vroeg ik me af of daar treinen op reden. Ja dus, en de overstap van 5 minuten is voor Duitse begrippen uitstekend.

In Mannheim was het ook maar een paar minuten overstappen. En zo kwam ik erg vlot in Heidelberg (Baden-Württemberg). Lees de rest van dit bericht

Feb-24: 13 Langs Dill-en-Burg(t)

Ik zie nu pas in mijn agenda dat deze 25ste september 2011 op een zondag viel. Onderweg merk ik nooit zo wat voor dag het is, behalve dat er op Zondagen minder vrachtverkeer op de weg is. Maar eerlijk gezegd had ik alleen tussen Lübeck en Schwerin te maken met vrachtverkeer en sindsdien niet meer. De zondag veroorzaakte nu dat het wat anders ging met ontbijten. Het pension bood alleen een slaapplaats en ontbijten zou ik wel eventjes bij een bakker of iets dergelijks in de stad doen.

Na een paar rondjes bleek dat alles gesloten was, op wat duurdere hotels na. Ik zou daar best aan kunnen schuiven ware het niet dat ik me al in mijn fietstenu had gehesen. Het werd dus de McDonalds, die nog geen McBreakfast had. Pas over een half uur. Dus ging ik lekker aan de patat met kipnuggets en zoetzure saus. Dat smaakte goed.
Lees de rest van dit bericht

Nov-14: 0080 Mein Weg

Op 9 september begon mijn vakantie met een fietstocht van 1,5 km naar het station van Alkmaar. Na veel drukte in het fietsvrijwilligerswerk had ik echt behoeft aan een vakantie. Ik moest er uit en het kon me niet zoveel schelen waar naartoe. Op het laatste moment had ik bedacht om via wat plaatsen in Duitsland te gaan, die ik nog niet gezien had of waar ik al zo’n 30 jaar niet meer geweest was. En daarna richting Frankrijk en maar kijken wat er op m’n weg zou komen en de fietsrichting vooral laten beïnvloeden door de wind en het weer.

In elk geval eerst maar eens met de trein naar Roermond. Dat schiet lekker op en kan zonder overstap. Daarna een stukje door Duitsland om in dat land een goedkopere trein richting zuiden te nemen. Onderweg bij Zaltbommel nog een flinke bui, maar in Roermond was het droog en er scheen zelfs een zonnetje. Vandaar ben ik oostwaarts gegaan richting ‘Meinweg’. Een mooi natuurgebied dat nog op m’n lijstje stond.

Lees de rest van dit bericht

Feb-17: 1947 Diemel en Möhne

Toen ik in Bad Arolsen bij de balie stond om af te rekenen begreep ik dat ik er door hen voor 10 euro ingeluisd was. Nou is dat geen groot bedrag, maar ik kan gewoon niet zo goed tegen dit soort praktijken. Omdat ik nog niet betaald had, had ik gewoon 10 euro minder neer kunnen leggen, maar dan wist ik dat ik gezeik zou krijgen om mijn fiets achter hun gesloten deur weg te krijgen. Dus toch maar gewoon betaald, maar er wel wat van gezegd.

Daarbij was het weer er niet prettiger op geworden. Het zat tussen regen en miezer in. Kortom ik werd er nat van. Toch stapte ik op met het idee: ‘Misschien is het na de volgende heuvel droog.’ Ik vond een prachtige doorgaande weg naar Marsberg. Mooi glooiend, rondom bos en erg rustig. In Marsberg toch maar een extra lange pauze gehouden bij een koffietappende bakker.

Lees de rest van dit bericht