Site-archief

Mrt-24: Nakwartetten

Altijd lastig na zo’n hele serie over m’n fietsvakantie. In de afgelopen maanden was dat zo’n 80% van mijn blogactiviteit en dan is dat zomaar over. Tijd om af te kikken dus. Of in fietsjargon ‘uitrijden’. Met dit mooie weer (en gelukkig maar weinig last van m’n elzen- en berken-pollenkoorts) ben ik weer vaker op pad en heb ik duidelijk minder belangstelling voor het bloggen. Ik zou voor mijn gevoel ook best een maandje kunnen stoppen, ware het niet dat er nog heel veel zaken zijn die op de blogplank liggen. Die dingen liggen daar omdat ik er door het vakantieverhaal niet aan toe kwam. En ik kan mezelf wel wijsmaken dat het allemaal niet hoeft en dat ik met niemand afspraken hierover heb lopen, behalve met mezelf. Toch werkt dat niet zo en zal ik na een weekje weer gewoon over alles bloggen wat anderen laten liggen en mij aan het hart gaat.

Bij Halsteren (op de 19de fietsdag) viel nog een kwartje waarover ik nog niet geblogd heb. Ik wilde niet voor niets Halsteren eens bekijken. Pas na het schrijven weet ik waarom en dat gaat zeker 45 jaar terug. Zo lang ken ik die plaatsnaam al. En eigenlijk aanvankelijk alleen van naam en pas veel later wist ik waar ik het in Noord-Brabant moest zoeken. Dat terwijl er geen enkel (ver) familielid of (vage) kennis woont of heeft gewoond.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jan-27: 3 Recht zo die gaat

De volgende morgen (15 september 2011) besloot ik simpelweg verder te fietsen. Ik had dichterbij kunnen blijven met een rondje door Nederland, maar ik zag het wel zitten om gewoon een beetje rechtdoor te gaan Duitsland in. Wel met het idee om bij grotere stations aan hoofdlijnen te slapen en wat vaker te bellen hoe het met m’n zus stond. Dat het lang ging duren had ik al begrepen, maar echte verslechteringen bleven gelukkig uit. Doorfietsen leek me ook aantrekkelijk. Kon ik weer eens in Coevorden kijken. De laatste keer was 30 jaar terug en ik kon me er weinig meer van herinneren.

Bij aanvang nog een beetje opgelet met het idee naar Yukiko te zwaaien. Alleen wist ik niet precies waar ze woonde. Misschien reed ik wel over de verkeerde weg. Ik zag haar niet noch iets bekends. Als eerste werd het Hardenberg in, de hoofdstad van de gemeente waar tegenwoordig ook Dedemsvaart in valt. Een aardig plaatsje, maar mijn fototoestel bleef in de tas. Bij Gramsbergen moest ie er ploseling uit. Niet voor het fraaie middelpunt, maar om een plek die me opeens akelig bekend voor de geest stond. En dat kwam door Google-maps. Een dik jaar terug heb ik daar een hele zoektocht in het Streetview-wagentje gemaakt om een goede opname te vinden van 1 van de langste straatnamen van Nederland. En nu herkende ik zomaar die plek, terwijl ik er nog nooit in den lijve geweest ben. Kortom die straatnaam moest even op de foto.
Lees de rest van dit bericht