Site-archief

Jan-27: 3 Recht zo die gaat

De volgende morgen (15 september 2011) besloot ik simpelweg verder te fietsen. Ik had dichterbij kunnen blijven met een rondje door Nederland, maar ik zag het wel zitten om gewoon een beetje rechtdoor te gaan Duitsland in. Wel met het idee om bij grotere stations aan hoofdlijnen te slapen en wat vaker te bellen hoe het met m’n zus stond. Dat het lang ging duren had ik al begrepen, maar echte verslechteringen bleven gelukkig uit. Doorfietsen leek me ook aantrekkelijk. Kon ik weer eens in Coevorden kijken. De laatste keer was 30 jaar terug en ik kon me er weinig meer van herinneren.

Bij aanvang nog een beetje opgelet met het idee naar Yukiko te zwaaien. Alleen wist ik niet precies waar ze woonde. Misschien reed ik wel over de verkeerde weg. Ik zag haar niet noch iets bekends. Als eerste werd het Hardenberg in, de hoofdstad van de gemeente waar tegenwoordig ook Dedemsvaart in valt. Een aardig plaatsje, maar mijn fototoestel bleef in de tas. Bij Gramsbergen moest ie er ploseling uit. Niet voor het fraaie middelpunt, maar om een plek die me opeens akelig bekend voor de geest stond. En dat kwam door Google-maps. Een dik jaar terug heb ik daar een hele zoektocht in het Streetview-wagentje gemaakt om een goede opname te vinden van 1 van de langste straatnamen van Nederland. En nu herkende ik zomaar die plek, terwijl ik er nog nooit in den lijve geweest ben. Kortom die straatnaam moest even op de foto.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jan-21: 2 Naar Havelte

Bij het ontbijt was ik de enige, andere gasten betrof werklui en die waren al op pad. Het weer was wisselvallig. Havelte leek me aanvankelijk wel haalbaar. Ik wilde daar naartoe omdat ik eigenlijk op weg was naar Dedemsvaart. Havelte ligt op die route en ik had Havelte nog nooit bekeken. Waarbij ik me had laten vertellen dat het een aardig autentiek Drents dorpje is. Vanuit Franeker werd het dus richting zuidoost. De zijwind was nog steeds stevig, maar ik had er niet zoveel last van.

Na zo’n 15 km zag ik een plaatsnaam Wiuwert. Tja, dat zou dat plaatsje van die mummies kunnen zijn. Er doemde ook een kerk op, maar of dat nou die kerk van gisteravond was? Die leek me groter. Toch maar even kijken. De 100 meter weg om bij die kerk te komen heette de Labadistendijk. Kijk, dan kan het natuurlijk niet meer missen. Een aardig kerkje op een terp met wat grafstenen en op de deur een klein bordje dat je kon aanbellen voor een rondleiding. Dat kon alleen op bepaalde tijden en laat ik daar nu net op de juiste tijd zijn.
Lees de rest van dit bericht

Dec-01: 1677 Assen-Alkmaar

Op Zondag 28 September vertrok ik met prima weer vauit Emden over de Dollard-radweg en dus over de vierwegsluis. Nog geen kilometer buiten het stedelijkge gebied zat ik weer in een dikke ochtendmist. Die mist had ik dus ook op het pontje over de Ems.

Daar sprak ik een fietser die onderweg was naar de Meyer-Werf, want daar lag wederom het grootste cruiseschip in aanbouw. Zelf was ik daar enkele jaren eerder geweest en ik wilde dat wel geloven. Over 4 jaar ligt er weer de grootste en moet wederom de Ems uitgebaggerd worden om zo’n gevaarte naar de Noordzee te krijgen. Ik had nu meer oog voor Ditzum. Een leuk vissersplaatsje, geheel touristenvrij. Ook hier ging fotograveren de mist in.

Lees de rest van dit bericht

0250-Dwingeland

Ik had al een paar keer gemeld dat ik richting oost en dus midden door Fryslân wilde fietsen. Dat had 2 redenen. Ik was al vaker in Zuid- en Noord- Friesland geweest en fiets graag door stadjes en gebieden die ik niet eerder bekeken heb. En als je uit West komt, dan blijft dus richting Oost over.

Een 2de reden is het duingebied ten zuiden van Appelscha. 20 jaar terug was ik er al eens van oost naar west door gefietst en nu had ik het plan om er eens van noord naar zuid door te gaan. Dat bleek een goed plan. Het is een prachtig fietsgebied en ik was niet de enige fietser die daar zo over dacht. Op deze zeer zonnige herftstdag was het dan ook beroerd druk met fietsende mensen, die in de herfst van hun leven zijn.

Gelukkig is het gebied groot genoeg en vond ik ook wat rustigere paden. Onderweg zag ik een stel waterbuffels. Dwz buffels die aan het pootjebaaien waren.

Dat bosgebied ten zuiden van Appelscha sluit via Ruinen prima aan op het bos- en heidegebied van Dwingeloo. Ruinen heeft een apart kerkje met een zogenaamde ‘Zwiebelturm’. Dat soort ‘Uientorens’ komen vooral voor in Zuid-Duitsland.

Dwingeloo is ook een aardig en vooral toeristisch plaatsje. De meeste mensen kennen het vanwege de ‘Sterrenwacht’, een radio-telescoop waar ik bijna tegenaan fietste.

Vanaf daar had ik een smal fietspadje dwars door een zeer uitgestrekt heidegebied. Alsof ik ergens op een andere planeet reed.

Dat werd mij later ook bij thuiskomst te verstaan gegeven. Tijdens mijn vakantie ben ik vrijwel niet bereikbaar. Toen mijn ouders leefden, belde ik zo nu en dan waar ik uithing en of het goed ging met hun gezondheid. Sinds ik wees ben doe ik dat veel minder. Als ik al contact opneem, dan is het met mijn oudste zuster. Maar ook dat was er deze vakantie niet van gekomen. Waarschijnlijk had ik het wel gedaan als ik wat langer was weggebleven.

Dus qua communicatie was het beduidend minder. Mijn schoonzuster vond dat maar nix. Toevallig belde ze in mijn vakantie en kreeg me niet te pakken. Volgens haar en alle GSM-verkopers had ik op z’n minst een mobieltje mee moeten nemen waarop zij een SMS-berichtje had kunnen achterlaten als er iets was.

In de laatste 25 jaar dat ik dit soort vakanties vier, heb ik nog nooit een dergelijk communicatie-geval meegesleept. Ik vertrouw altijd op de locale bevolking als me iets overkomt en heb een lijstje met telefoonnummers mee in geval van nood. Tot nog toe eigenlijk nooit nodig gehad. Toch begrijp ik de bezorgdheid van mijn schoonzuster wel, maar het past niet in mijn wens om ‘ongestoord‘ op vakantie te gaan. Daarbij was er niemand in de familie ziek toen ik vertrok. (.. behalve ikzelf een beetje.)

Overigens hadden we voor mijn vakantie ook al een paar maanden geen contact gehad, dus waarom opeens tijdens mijn vakantie wel. Het is natuurlijk een rotsmoes als ik zeg dat ik op de Dwingeloose heide van plan was om contact op te nemen.

Begin met Kaart | Vervolg

0300-Dedemsvaart

Om misverstanden en kwaaie Drenthen te voorkomen; ik fietste na Appelscha in Drenthe. Een beruchte provincie als het om mooie fietsmogelijkheden gaat.

Inmiddels was ik in Hoogeveen beland. Daar was ik 1x geweest als 12 jarige. Ik mocht toen met een vrachtwagen meerijden die er lege blikjes ophaalde voor de conservefabriek op ons dorp. Daarna heb ik nooit de behoefte gehad om deze regiostad te bezoeken.

Nu lag ie op mijn route naar Dedemsvaart. Ik heb het centrum bekeken en kan mezelf geen ongelijk geven. Erg bezienswaardig is het niet. Ze hebben er wel een ruime autovrije winkelstraat, maar dat is het dan ook zo ongeveer.

In die winkelstraat kwam ik risten rekken tegen, waarvan ik weet dat ze o.a. door de Fietsersbond goedgekeurd zijn. In mijn FietsParkeerPoll heb ik deze vorkknellers buiten beschouwing gelaten, omdat het in mijn ogen een variatie was op de tulprekken.

Nu ik er mijn fiets in wilde plaatsen, om een ijsje te kopen, bleek die niet te passen. Bij dit systeem wordt niet het wiel in een sleuf gezet, maar moet de voorvork klemmen tussen 2 tapstoelopende uitsteeksels. En jawel, mijn voorvork was 1 cm te breed.

Ik heb een hybridefiets van aluminium en daarvan zijn de voorvorken iets breder dan de oude stalen rossen. Maar inmiddels wijkt mijn fiets qua voorvorkbreedte niet meer af van een gemiddelde fiets. Vrijwel alle fietsen die 10 jaar of jonger zijn passen niet in deze rekken.

Op de foto heeft een slimmerik zijn fiets tussen 2 rekken geplaatst. Daarmee beschadigt ie wel z’n voorvork. Andere recente fietsen stonden op de standaard voor de rekken. Ik heb mijn fiets tegen een boom geplant, want op de standaard met beladen fietstassen vind ik niet zo snugger. Daarbij waaide/tochtte het nog altijd stevig.

Dat breedte-probleem is op te lossen door de rekken 3cm uit te buigen. Met een lange buis moet dat te doen zijn. Nadeel is dan wel dat de oudere fietsen er veel te ruim in staan. Maar misschien is het iets als de helft van de rekken op deze manier gemodificeerd wordt.

(8 jaar later zie je dit soort rekken veel vaker en is de inloop verbreed, zodat vrijwel alle fietsen er in passen. Een fiets staat er steviger in dan in een tulprek.)

Na een ijsje, een pak biskwie, reep en een flesje fris vertrok ik weer in zuidelijke richting; Drenthe uit en Overijssel in. Ik vond een leuk (maar slechte bestraat) binnendoorweggetje naar Dedemsvaart. Daar heb ik familie wonen en het leek me leuk om die te verassen. Helaas waren ze niet thuis. Op het werk van mijn ‘schoonoomzegster’ hoorde ik dat zij een dag vrij had. Die hadden er dus een lang weekend van gemaakt in het westen des lands.

Het paar is een paar jaar terug getrouwd en ik wilde er nog eens naartoe om te zien waar hun trouwfoto’s genomen waren. Bij binnenkomst in Dedemsvaart verviel die vraag. Rechts zag ik de oude steenovens al triomfantelijk staan in een prachtig herftszonnetje.

Begin met Kaart | Vervolg