Site-archief

Jan-10: Richting Rübenberge

Donderdag 11 september zag er wat weervriendelijker uit. De vorige fietsdag was goed te doen qua weer maar deze zag er beter uit en begon een paar graden kouder. Niet zo gek, de zeer matige westenwind was veranderd in een behoorlijke oostenwind. Ik zag het dus wel zitten om ook vandaag een lekker stuk te fietsen en het station van Bohmte liet ik dus voor wat het was.

Ik had ook een klein tussendoel bedacht, maar volgens mij was die net iets te ver voor 1 fietsdag. Ik ben in een negental Neustadts geweest en Neustadt am Rübenberge had ik in die serie nog niet bezocht. Ik stuurde daar min of meer op af. Ik dwaalde behoorlijk over uiterst rustige landwegen.
Lees de rest van dit bericht

Jan-09: Avallon

Deze dag (zaterdag 14 september) ging het echt goed mis qua weer. Bij vertrek was het nog droog en heb ik bij zeer donkere luchten nog wat foto’s gemaakt van Samur. Die foto’s heb ik lichter op de website gezet, want de originelen waren wel heel onherkenbaar donker. Maar het was droog en dus vertrok ik naar een nieuw (in Samur pas verzonnen) reisdoel te weten Avallon. In tegenstelling tot Samur ken ik Avallon al langer en heb ik die stad 20 jaar eerder net gemist toen ik voor Vézelay koos. En wees eerlijk geen vreemde keus, want Vézelay is een Unesco werelderfgoed en Avallon nog niet.

Toch had ik wel de indruk dat Avallon erg bezienswaardig moest zijn en koerste ik er in een vrijwel rechte streep op af. Die rechte streep was overigens ook de rustigste weg en ging door Époisses, waar een aardig kasteeltje stond. Toch ging daar alleen een elektricitietstorentje op de foto, want dit type ‘ruitjespak‘ had ik nog niet in mijn verzameling. 37 km verder kwam ik net voor de middag in Avallon aan en had het onderweg droog gehouden. In Avallon begon het te regenen en dat zou nog 24 uur door gaan varierend tussen ‘valt wel mee’ en flinke stortbuien.
Lees de rest van dit bericht

Jan-03: Rhône-Rijn-Kanaal

Het was inmiddels donderdag de 12 september geworden en ik had me voorgenomen om van Müllheim tot de eerste grote stad in Frankrijk te fietsen, om daar met de trein verder westwaarts te gaan. Mülhouse was die grotere stad en dat was maar een kilometer of 30. Het was duidelijk treinweer, de dag begon miezerig en de vooruitzichten waren zo ver ik wist belabberd. Zo ver ik wist, want de afgelopen avond en ochtend moest ik het zonder TV doen. Maar door het raam kijkend had ik niet echt een kijkkastje nodig.

Er was een mooi fietspad langs een riviertje dat me direct naar de grens of wel in Neuenburg aan de Rijn bracht. Die plaats had ik als gisteren als back-up bedacht als ik in Müllheim niet zou slagen voor een slaapplaats. Hier waren inderdaad wat hotels en het zag er levendiger uit, met erg veel verkeer. Zoveel dat er wegen waren waar de fiets niet op mocht. Voor de fiets waren echter voldoende wegwijzers die me onder de grote wegen door stuurde richting Frankrijk.

Toch ging dat mis. Na 5 km stond ik weer op hetzelfde punt.
Lees de rest van dit bericht

Dec-23: Naar Pappenheim

Op maandagochtend 10 september begon de dag met mooi zonnig weer en een voedseljuf die niet te vinden was. De voorgaande avond werd me verteld dat het ontbijt in de kleine eetzaal op de 3de verdieping was, omdat er niet zoveel hotelgasten waren. Ik vond er stoelen tafels, borden en een radio. Maar voor de rest niemand. Terwijl ik daar toch op de afgesproken tijd was. Ben ook even naar beneden geweest, maar daar was alles dicht en donker. Dus eerst maar inpakken en later nog eens kijken. De situatie was een kwartier later niet anders, maar nu trof ik halverwege een meisje dat in een gangkast rommelde. Zij bleek de eetzaaljuf te zijn en had het ontbijtbuffet toch maar in het eetcafé beneden opgesteld. Helaas had ze daar niet de deur opengezet of ook maar een lampje aangedaan of wat muziek.

Het ontbijt was verder goed en ik was na wat werklui de enige in een groot eetcafé. Ik had ook zo zonder betalen weg kunnen gaan, zo verstrooid was ze en vooral lichamelijk afwezig. Probleempje was wel dat mijn fiets in de keldergarage stond. Nadat ik betaald had vertelde ze me dat de fietsdeur al los was. Ik had dus kunnen vertrekken zonder te worden opgemerkt, zelfs na het nuttigen van het ontbijt.

Als eerste ging ik met de Altmühlradweg naar Pappenheim. Vanaf hier stond dat op elk fietsbordje en was dus niet te missen. Lees de rest van dit bericht

Dec-17: Würzburg

Misschien was het sommige lezers al duidelijk, ik was onderweg naar Würzburg; na Weilburg het 2de reisdoel dat ik verzonnen als tussenstop naar Oostenrijk. Vanuit Karslstadt was dat nog maar 30km fietsen. Het was inmiddels zondag 8 september. De korste weg naar Würzburg langs de oostoever van de Main was afgesloten voor asfalteringswerkzaamheden. Toch nam ik die kant om wat olie te scoren voor mijn ketting. Hij piepte na de regenbui van gisteren.

Net buiten Karlstadt vond ik 2 grote tankstations en die hadden van alles behalve een klein flesje olie. Te gek voor woorden natuurlijk. Beide bedienden gaven aan dat fietsen langs deze kant absoluut niet ging lukken. Dus ging ik met licht piepende ketting terug en stak de Main over om mijn geluk op de westoever te beproeven. Dat ging uitstekend. Hier lag de mooi Mainradweg en dat ging als een speer. Wel regelmatig ander fietsers ingehaald, want die waren hier en op deze zondag voldoende. De dag begon fris, maar droog en dat bleef het ook op het laatste 10 km na.

Onderweg trof ik belijning met pijlen die fietsers waarschuwden om rechts te houden bij onoverzichtelijke bochten. Iets dat ik hier in de regio ook al eens gepromoot heb. Helaas geen foto van genomen. Ik kom er over een paar dagen op terug in een ander blogbericht. Zellingen was wel een aardig plaatsje aan deze kant. Bij Margretshöchheim stak de route middels een voetgangersbrug naar de oostoever over. Ik snapte dat destijds niet zo goed en vond dat ik er verstandiger aan had gedaan als ik nog 10 kilometer langer aan de westkant had gefietst.

Lees de rest van dit bericht

Dec-16: Naar de Main

De volgende dag (zaterdag 7 september) begon grauw, maar droog. Op de luchtfoto’s van Google zie ik nu (3 maanden later) wat rails en een station, maar die heb ik destijds in Büdingen niet gezien. Het is ook maar de vraag of dat stationnetje nog in gebruik is. Ik heb de indruk van niet. In elk geval stapte ik op de fiets verder zuidoostwaarts en net buiten de bebouwing begon het een beetje te spetteren.

Daarna werd het weer droog, maar bleef de lucht behoorlijk dreigend. In Lieblos trof ik een 20-tal brandweervoertuigen. Die werden klaargezet voor een demonstratiedagje. Ik was er als eerste publiek een paar uur te vroeg voor. Niet veel verder kwam ik in Gelnhausen. Ook dat stadje zag er goed uit en de lucht was inmiddels zo dreigend dat ik mijn fiets onder een afdakje parkeerde en met de plu het stadje bezocht. Die plu had ik niet echt nodig.

Lees de rest van dit bericht

Dec-09: Duitse Scheepstunnel

Margo zal het duidelijk zijn, door haar verhaal was ik onderweg naar de scheepstunnel in Weilburg. Ik heb iets met dit soort scheepvaartcontructies en bij toeval heb Weilburg a/d Lahn tot nu toe gemist. In 3 vakanties had ik 80% van de Lahn gezien. Eerst in 2003 het stuk van Giessen tot net voorbij Marburg. Twee jaar later  (in 2005) van Limburg tot aan de monding in de Rijn. En in 2008 fietste ik van de oorspong tot bijna bij Marburg. Alleen het deel tussen Limburg en Giessen had ik nog niet bekeken en dat was ik deze dag van plan.

Dus dat ik gisteren bijna in Limburg belandde was zeker niet toevallig. Deze 5de september fietste ik er naartoe, maar ging de stad niet in. Die had ik al eens bekeken toen ik er in 2005 overnachtte. Bij de Lahn gekomen ging ik linksaf stroomopwaarts en had ik wel een prachtig gezicht op de Limburgse Dom, inmiddels overbekend van bling-bling-bisschop Franz-Peter Tebartz-van Elst.

Wederom uitstekend fietsweer. Met 29 graden eerder te warm dan te koud. De uitgezette fietsroute langs de Lahn is ook in dit deel prima en regelmatig had ik het voordeel in de schaduw van de oeverbegroeiing te fietsen.

Lees de rest van dit bericht

Dec-08: Westerwald

Op woensdag 4 september vertrok ik uit Eitorf. Het ontbijt zal wel goed geweest zijn, want daar kan ik me niets meer van herinneren. Het weer was nog fraaier dan de voorgaande dag; 28 graden, een zeer heldere lucht en een vleugje wind. Ik wilde naar het zuidwesten, maar zag de weg naar het zuiden vanuit Eitorf niet zitten, die leek me te druk. Dus eerst maar een stukje langs de Sieg stroomopwaarts en dus richting oost.

Ik had voor de rustige zuidkant gekozen en begreeep na een kilometer of 5 waarom die zo rustig was. Ik liep 300 meter hoger dood in een gehucht op een heuvel. Misschien was ik met een bospad nog verder gekomen, maar mij leek het beter weer terug te gaan en maar voor de noordoever te kiezen. Dat ging niet alleen stukken beter, maar ik kwam ook langs een schitterend witte waterkrachtcentrale(tje) ‘Unkelmühle‘ (uit 1921) net voor het gehucht ‘Stromberg’.

Lees de rest van dit bericht

Apr-06: Langs de Bodensee

Van de kwaliteit van het Zwitserse ontbijt kan ik me weinig meer herinneren, waarschijnlijk was het niet anders dan in Duitsland. Wel weet ik dat het het buffet-systeem was. Ik vind dat prettig als het niet te druk is door bijvoorbeeld een kudde groepsreizigers. Daar was hier zeker geen sprake van. Het enige wat me bij gebleven is was de Filipijnse ontbijtaanvulster. Zij stond de hele tijd aan de zijkant slaafs te wachten totdat er weer iets aangevuld mocht worden. Een soort stewardessen-houding, waarbij ze ook nog eens gekleed was met typisch stewardessen-jasje en -sjaaltje. Ik kreeg daar een beetje de kriebels van omdat het me te koloniaal-onderdanig over kwam.

Het weer viel de 23e september enorm mee. Het was droog en niet zo koud. Ik had al gemeld dat ik voor de verandering beter geslapen had en bedacht deze dag eerst maar eens een echte stad te bezoeken. Dat moest Sankt Gallen worden, dat op een kilometer of 15 lag, iets landinwaarts. Het kon niet anders of die stad lag aan een rivier die in de Bodensee zou uitmonden en langs die rivier zou er wel eenvoudig te komen zijn. Maar door wat grote wegen en fietsroutes waar mountainbikers bij afstappen, liet ik me verleiden door een veel rustigere secundaire weg. Aan de busbordjes zag ik dat die ook naar St.Gallen ging.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-02: Westfalen

De eerste fietsdag viel me niet tegen. Het buitje waar dag 2, 13 september 2012, mee begon was hoofdzakelijk tijdens het ontbijt. Dus nam ik de tijd met eten en pakte alles goed waterdicht in. Toen ik uiteindelijk buiten stond viel het met de regen enorm mee. Het miezerde een beetje. Naar een stadje fietsen met station moest te doen zijn. Coesfeld leek me maar een uurtje fietsen.

Allereerst stuitte ik in Stadtlohn nog even op een typisch Duits tafreel, een woonerf met sigarettenautomaat. Iets dat je je in Nederland al een paar decennia niet meer kan voorstellen. Met een paar trappen was ik in Gescher. Dat stadje zag er gezelliger uit dan Stadtlohn, maar het was er nog te somber voor een foto. Een kilometer of 5 verder, dichtbij Hochmoor trof ik nog zo’n oude transformatortoren, aangesloten op op de bovenleidingen. Volgens mij was ie nog gewoon in gebruik.
Lees de rest van dit bericht