Site-archief

Okt-02: Zeepsopmop

Jawel, daar is er weer eens een. In De Wereld Draait Door hoorde ik een verse (in dit geval voetbal-) versie van ‘Figaro’. De Nederlandse operazanger Wiebe Pier Cnossen (nog niet in wikipedia, maar wel iets op kunstklank) heeft de reclame voor een voetbalspel ingezongen. En omdat die 10 miljoen keer bekeken was op Youtube kwam hij dat live ten gehore brengen in de studio. Ik hou daar wel van temeer daar ik niets met gaming heb en al jaren geen reclame meer zie. Het nam dan ook nog wat tijd om dat ding op Youtube te vinden.

De eerste keer dat ik dit operalied hoorde was rond 1965 in de uitvoering van Dorus. Ik blijf ‘Figaro‘ een geinige versie vinden en vind de phrase ‘die zeepsopmop stijgt naar m’n kop’ fantastisch. Rond 1974 hoorde ik de uitvoering van BZN. Hun Barbers Rock vond ik beter te pruimen dan alles wat daarna kwam. Destijds was het niet alleen een Band Zonder Naam, maar gelukkkig ook een Band Zonder Zangeres. Commercieel legde die Franse meuk echter geen windeieren en nog steeds wordt die zooi helaas grijs gedraaid.

De ‘originele’ operaversie van Rossini heb ik er ook nog maar even bij gezocht.

Hier de complete uitzending van DWDD met advies om door te schuiven naar minuut 39. Voor Cnossens optreden geeft Dominee Gremdaat precies weer hoe ik dacht en denk over het setje Rembrandts. Dwz als er in Nederland niemand deze truc heeft bedacht, dan zijn het zeker de Rothschild’s zelf geweest die de Franse overheid op deze manier heeft wakker geschud en tot een besluit hebben gedwongen.

Mrt-27: Alkmaarse Blindvriendelijkheid

In den beginne -toen dit web-log nog Xinix heette- schreef ik vaker over visueel gehandicapten, die ik gemakshalve verder zal aanduiden als blinden. Ik fietste destijds met een aantal blinden, die voorzien waren van prachtige tandems en moeite hadden om voorfietsers te vinden. Door allerlei omstandigheden ben ik na een jaar of 5 daarmee gestopt. De hoofdzaak was de reisafstand. De blinden die ik op deze manier hielp woonden op zo’n 20km, die ik eerste heen en later weer terug fietste. Ik heb geen auto. Dus 40km, of beter 2 uur, nam het me aan reistijd en gelukkig kwamen er wat meer mensen uit de omgeving die af en toe voor hen voor wilden fietsen.

Ik heb wel veel van deze mensen geleerd, omdat ik ook met hen hele stukken liep. Een had een grote geleidehond en de andere 2 liepen alleen met stok. In 2005 haalde ik 2 van hen op, toen Alkmaar in het zonnetje werd gezet als blindvriendelijke stad en daar de ‘Dag van de witte stok’ werd gehouden. Inmiddels heb ik dat verslagje weer teruggeplaatst, zie hier. Je kan daar lezen waar een blinde zo al tegenaanloopt.

In die tijd was er alleen een pad van het station naar het centrum en van het centrum naar het ziekenhuis. Er zijn meer stukjes bijgekomen, maar die mogen geen naam hebben. De grootste toename is in winkelcentrum De Mare. Aanvankelijk wilden de winkeliers en bewoners het daar niet, omdat de winkelkarretjes op de ribbelpaden zouden rammelen. Met een minimale meerderheid bepaalde de gemeenteraad dat er toch iets moest komen en dat werden de zogenaamde tandpasta-strepen, die je ook op sommige stations ziet:
Lees de rest van dit bericht