Site-archief

Nov-19: Dag-10 Oostwaarts

In Vesoul heb ik de volgende morgen een broodje in zo’n broodjeszaak zonder stoelen gehaald en vervolgens opgegeten in een mooi café waarvan ik de indruk had dat die brodeloos was. Dat had ik mis, ik zag er anderen met succes een vergelijkbaar broodje bestellen. Maar goed dat ik wat achteraf zat, achter een brede pilaar, met m’n broodje in zo’n stokbroodzak. Kortom minder opvallend gegeten omdat ik niet weet hoe vooral de bediening (die daar zowaar ook rondliep) er op zou reageren. Ik zat binnen omdat het terras al vol zat met schijnbaar 1 grote familie. Dus kinderen, oma’s en mogelijk een buurman of -vrouw. Iedere Fransman geeft een bekende man ‘s-ochtends een hand en een vrouw een zoen. Daar kijk ik niet van op. Maar als jonge mannen een opa zoenen, dan is er toch eerder een familieband. Het schoof af en aan en ik had van binnen een mooi uitzicht op deze terrastoelendans.

Net na het geld pinnen zag ik een postbode met e-bike, dus eigenlijk een e-post. Franse postbodes, maar ook prullebaklegers in o.m. Lille gebruiken steeds meer een elektrisch ondersteunde fiets. Gewone fietsers kwam ik deze dag vrijwel niet tegen en ook geen racefietsers of (op deze postbode na) e-fietsers. Ik ging vanaf hier noordwaarts richting Vogezen. Niet dat ik stoer wilden doen door daar dwars overheen te fietsen, maar omdat Luxeuil-les-Bains er tegenaan ligt. Op een foldertje in het hotel had ik begrepen dat dit de meest bezienswaardige badplaats in dit gebied moest zijn.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Nov-18: Dag-9 Langs de Saône

Met Champlitte was het nog niet zo duidelijk, maar daarna ging ik toch echt meer oostwaarts met het mooie weer mee. Ik deed dat op donderdag 10 september na een ontbijt in het hotel. Het was geen duur hotel en dan is zo’n wegwaai-ontbijtje ook niet echt overprized. Daarbij kwam dat er in dit dorpje hoogstwaarschijnlijk geen broodjeszaak of dito café te vinden zou zijn. Kortom koffie, een beetje stokbrood, een croisant en wat jam. Stelt dus weinig voor, maar er zit iets in je maag.

Ook deze dag schitterend weer tot een graad of 26 en wolkenloos. Ik wilde de Salon volgen richting Saône en vandaar naar Vesoul, een van de weinige departementsstadjes die ik ooit gemist heb. Daarna maar verder kijken. De Salon volgen ging al meteen mis omdat ik niet de hoofdweg, maar een rustigere weg aan de noordzijde wilde hebben. Die bleek er niet echt te zijn en zo dwaalde ik al meteen af via het gehucht Montarlot. Er zaten ook wat heuvels in. Dat zorgde dan weer voor een heerlijke afdaling naar Neuvelle-lès-Champlitte dat weer aan de Salon lag. Net als gisteren was er een stevige noordoosten wind, maar daar had ik niet zoveel last van.
Lees de rest van dit bericht

Nov-17: Dag-8 Langres

Woensdag 9 september ging prima van start. Het begon met een lekker zonnetje op m’n gezicht in een broodjeszaak waar ik ontbijt genoot. Er stonden stoeltjes buiten, maar daar was het me nog net te koud voor. Deze dag had ik een eerste doel bedacht en wel Langres. Die stad zag ik gisteravond op de kaart en ooit heb ik begrepen dat dat een mooie stad is. Chaumont is overigens ook niet lelijk te noemen. Eerst heb ik daar nog een rondje gefietst om een mooie uitzichtfoto te maken en hun ‘donjon‘ op de foto te zetten. De vorige dag was het daar niet van gekomen.

Deze fotoplekken kon ik alleen bereiken via een klein pleintje voor hun gerechtshof. Die hebben ze omdat Chaumont een departementshoofdstadje is zoals eerder Laon, Lille en Châlons-en-Champagne. Hier zag ik er echter iets van. Advocaten en dergelijke hielden een in hun toga en het zonnetje een rookpause. Achteraf had ik ook daar een foto van moeten maken, maar dat kwam toen niet bij me op. Meteen daarna ben ik de berg afgedaald naar het kanaal. Een manier om richting zuid en richting Langres te gaan. Net als de voorgaande dag was dat geslinger niet de kortste route, maar wel lekker vlak en lekker rustig.
Lees de rest van dit bericht

Jan-15: De Yonne

In Avallon regende het de volgende ochtend nog steeds en ik besloot direct naar het station te fietsen. Maar eest moest ik nog even deelnemen in de huiskamer aan een typisch Frans B&B-ontbijt met zelfgeteelde jams. Het viel overigens best mee en de tafeldame zag er deze ochtend behoorlijk minder opgedirkt en 10cm korter uit. Ze had mij als enige gast en zo sjiek loop ik er niet bij.

Het station was geheel leeg op een schoonmaakster na. Als ik de borden goed begreep dan waren de 2 ochtendtreinen al weg en zouden de 2 andere treinen laat in de namiddag gaan. Wat moest ik? Ik had werkelijk geen idee. Toch werd het station rond 10 uur wat drukker. Er kwamen mensen maar die gingen met een bus weg naar Autun, ook een groepje fietsers uit de USA. Ze vonden het hier maar klimmen en rond Avallon is dat inderdaad zo. Mijn route tot in Avallon was overigens klimvrij op de heuvel na Dijon na.

Ik bekeek het vertrekbord nog eens beter en zag tot mijn verbazing dat de 2de trein van deze dag op zondag (15 september) om kwart voor 11 vertrok. Ook richting Parijs, want meer smaken hadden ze niet in Avallon. Die trein ging langs Auxerre en daar was ik nog nooit geweest. Ik trok een kaartje uit de automaat en niet veel later boemelde ik langs allerlei stopplaatsen, die je niet eens een halte kunt noemen. Lees de rest van dit bericht

Jan-09: Avallon

Deze dag (zaterdag 14 september) ging het echt goed mis qua weer. Bij vertrek was het nog droog en heb ik bij zeer donkere luchten nog wat foto’s gemaakt van Samur. Die foto’s heb ik lichter op de website gezet, want de originelen waren wel heel onherkenbaar donker. Maar het was droog en dus vertrok ik naar een nieuw (in Samur pas verzonnen) reisdoel te weten Avallon. In tegenstelling tot Samur ken ik Avallon al langer en heb ik die stad 20 jaar eerder net gemist toen ik voor Vézelay koos. En wees eerlijk geen vreemde keus, want Vézelay is een Unesco werelderfgoed en Avallon nog niet.

Toch had ik wel de indruk dat Avallon erg bezienswaardig moest zijn en koerste ik er in een vrijwel rechte streep op af. Die rechte streep was overigens ook de rustigste weg en ging door Époisses, waar een aardig kasteeltje stond. Toch ging daar alleen een elektricitietstorentje op de foto, want dit type ‘ruitjespak‘ had ik nog niet in mijn verzameling. 37 km verder kwam ik net voor de middag in Avallon aan en had het onderweg droog gehouden. In Avallon begon het te regenen en dat zou nog 24 uur door gaan varierend tussen ‘valt wel mee’ en flinke stortbuien.
Lees de rest van dit bericht

Jan-06: Bourgogne

Op vrijdag 13 september bedacht ik dus eerst een stuk met de trein te gaan, ik wilde op die manier sneller naar het westen van Frankrijk en zo het slechte weer omtreinen. Want dat er nog meer zware buien en zelfs volledig verregende dagen in het verschiet lagen was me wel duidelijk. Ik was al vroeg op het station, omdat de treinen alleen vroeg gaan en omdat ik niet van Franse(slag) hotel-ontbijtjes hou. Op het station was een broodjeszaak en m’n idee was om in de trein te ontbijten.

Maar ik was zelfs zo vroeg dat ik dat rustig in de stationshal kon doen met een flinke beker koffie. Rond 8 uur zat ik in de trein die naar Besançon ging en de hele tijd door de Doubsvallei reed. Ik heb al eens een flink stuk Doubs gevolgd en heb toen in Besançon overnacht. Nu had ik in diezelfde plaats een verblijf van 2 minuten met de fiets over het perron hollen. De aansluitende trein naar Dijon sloot wel heel krap aan.

In die 2de trein zat meer volk en ‘moest’ ik een tafeltje delen met een Frans echtpaar uit de buurt. Alle stoelen waren hier tegenover elkaar geplaatst met daartussen grappige uitklaptafeltjes. Elke aanzitten kon een deel naar zich toe uitklappen. Best handig bedacht. Ik raakte met mijn tijdelijke overburen aan de praat, omdat er naast ons aan de overzijde van het gangpad een stel zat dat wel een hele vreemde taal sprak. Ik herkende er het Reto-Romaans in alhoewel in dat taalgebiedje in Zwitserland nooit bezocht heb, en die taal nooit eerder had gehoord.
Lees de rest van dit bericht

Jan-03: Rhône-Rijn-Kanaal

Het was inmiddels donderdag de 12 september geworden en ik had me voorgenomen om van Müllheim tot de eerste grote stad in Frankrijk te fietsen, om daar met de trein verder westwaarts te gaan. Mülhouse was die grotere stad en dat was maar een kilometer of 30. Het was duidelijk treinweer, de dag begon miezerig en de vooruitzichten waren zo ver ik wist belabberd. Zo ver ik wist, want de afgelopen avond en ochtend moest ik het zonder TV doen. Maar door het raam kijkend had ik niet echt een kijkkastje nodig.

Er was een mooi fietspad langs een riviertje dat me direct naar de grens of wel in Neuenburg aan de Rijn bracht. Die plaats had ik als gisteren als back-up bedacht als ik in Müllheim niet zou slagen voor een slaapplaats. Hier waren inderdaad wat hotels en het zag er levendiger uit, met erg veel verkeer. Zoveel dat er wegen waren waar de fiets niet op mocht. Voor de fiets waren echter voldoende wegwijzers die me onder de grote wegen door stuurde richting Frankrijk.

Toch ging dat mis. Na 5 km stond ik weer op hetzelfde punt.
Lees de rest van dit bericht

Jul-11: Geslaagde Proef

Hier op dit weblog staan een paar fietsvakantie-verhalen. Eerdere fietsvakantie-verhalen vanaf 2006 staan er ook, maar daar moet ik de foto’s nog van terug plaatsen. Van mijn fietsvakanties tussen 1998 en 2005 heb ik ook verslagjes gemaakt, maar dan veel beknopter, ongeveer 2 A4’tjes per fietstocht. Die plaatste ik op mijn oude website, die rond 2008 ter ziele ging. Eigenlijk wil ik die ook nog eens omwerken en hier plaatsen.

Die eerste verhalen begon ik in 2000, toen ik met een website startte. Het was nog het inbelmodem-tijdperk en ik hield me dan ook in qua veel en grote foto’s. Dat is in de loop der jaren flink veranderd, vooral toen ik overschakelde naar het webloggen. Voor dit alles heb ik in 1998 een (voor mijn doen) zeer uitgebreid verslag gemaakt over m’n fietsvakantie van 1998. Dat was m’n langste vakantie, 5100 km in 42 dagen.
Lees de rest van dit bericht

Mei-04: Fietsvakantie 2001

Ik heb net een oude websitepagina met wat foto’s online gezet over mijn zwerffietsvakantie in September-2001. Die pagina had ik oorspronkelijk gemaakt voor mijn website, die ik rond 2001 nog maar net een jaar had. Ik belde nog in met 56K6 en was daarmee zeker niet de enige. Veel mensen hadden een nog tragere verbinding van 33K6. Nu surft een gemiddelde Nederlander met zo’n 15.000K (Kbps) of wel 15Mbps.

Met mijn website hield ik daar rekening mee. Foto’s mochten, maar in het verhaal erg klein en pas als je er op klikte een stuk groter. Het zijn daarbij ingescande foto’s, want een digitale camera had ik nog niet. Kortom een matige kwaliteit. Het verhaal en de lay-out heb ik gelaten zoals ik het toen bedacht heb. Zaken als menu’s heb ik er uit gesloopt, aangezien dit weblog anders werkt.

Lees de rest van dit bericht

TourFiets-verslagje 1999 deel-3

Zonder veel inspanning was ik zomaar in Spanje. Dit gaf me moed en omdat ik nog steeds voor de wind had bedacht ik toch nog maar wat verder te gaan. Nu werd het echter wel klimmen en in de mooie Val d’Aran ging ik van 700 naar 1640 meter hoogte. Daar trof ik gelukkig een Tunnel (waar ik door de ventilators wel een enorme tegenwind kreeg). Eigenlijk viel het klimmen me dus wel mee, en met de mooie Noguera Ribagorçana fietste ik berg-af-waarts. 50 km verder waande ik me in een woestijn, alles was dor en droog en heet. Het was wel een adem-benemende omgeving. De slechte weg naar Tremp had helemaal een mooi uitzicht en had zonder enige afscherming een schitterende afdaling. Daarna volgde ik een zusterrivier, de Noguera Palleresa, ook erg mooi. In Balaguer hield al dat fraai’s op. Ik fietste op een troosteloze hoogvlakte waar het knap warm was. In Balaguer was ik dan ook blij met de schaduw in de smalle straatjes.

De volgende ochtend trapte ik mijn pion (achtertandwielen binnenwerk) stuk. Gelukkig had ik net in een Tàrrega overnacht, waar ik een fietsenmaker had gezien. Een uurtje later was ik al weer onderweg. (Dat had me niet een dag eerder moeten overkomen.) Via wat lastige binnenweggetjes kwam ik in Barcelona. Zo mooi vond ik het er niet, maar druk was het er wel. Vanaf hier ben ik maar weer naar het noorden gegaan en kwam ik voor het eerst langs de Costa Brava. Tossa de Mar was wel aardig. Vandaar ben ik een beetje het binnenland ingedoken en kwam ik via Girona bij de franse grens. De weg naar Portbou was erg fraai en behoorlijk heuvelig.

In Frankrijk viel het eerste stuk wat tegen, maar daarna ging het wel weer. Perpignan en Narbonne zijn daar leuke plaatsen. In Nîmes heb ik deze Arena bezocht. Het werd inmiddels zo heet (35 C) dat ik besloot een stukje te treinen van Avignon naar Lyon. Beide zijn dit trouwens ook mooie steden. Lyon was alleen niet een verstandige plaats om te overnachten. Vanaf hier ben ik de Bresse ingefietst. Dit is een erg mooie omgeving en ze hebben er leuke Boerderijtjes. Over fiets-wegen valt er niet te klagen in Frankrijk, ook hier weer prachtig geasfalteerde D-weggetjes.

Ik kwam nu weer in de Bourgogne terecht, waar ik vorig jaar ook door gefietst was. In het mooie Baune zag ik dit historische museum Ziekenhuis. Met de Saône mee reed ik op Epinal af. Deze plaats ligt aan de Moezel, en ook de Maas ontspringt in dit gebied. Het is dus mogelijk om van Nederland via hier naar Spanje te fietsen zonder boven de 700 meter te komen. In dit mooie gebied begon en bleef het flink regenen. Zelf vond ik 3600 km ook wel genoeg en nam ik de trein terug. Bij Luxemburg moest ik nog een stukje fietsen omdat de trein op zondag hier de grens niet over ging. Gelukkig was het daar weer een beetje droog.

Bij Mont-Saint-Michel was het moeilijk om een hotelletje te vinden, dit had te maken met een feest-weekend van de Fransen. Voor de rest waren er geen overnachtings-problemen. Het viel me op dat het bij en in Spanje een stuk goedkoper was.

Hiernaast nog een kaartje met de route. Op 6 juni vertrok ik en op 6 juli was ik terug. Ik had alleen in m’n hoofd om Normandië te bekijken, de rest ging per toeval.

deel 1 | deel 2 | deel 3 (met kaart) | aanvulling 2016