Site-archief

Nov-24: Dag-11 Naar Duitsland

Zaterdagochtend 12 september begon wederom met prachtig weer en genoot ik mijn ontbijt op een caféterras in Belfort. Vervolgens zocht ik het Rhône-Rhine-kanaal op, dat ik toevallig op de dag af 2 jaar terug in de tegenrichting (dus Rhine-Rhône) fietste. Daarvoor moest ik een kilometer of 15 naar het zuiden als ik de fietsbordjes had aangehouden. Of in mijn geval 15km naar het zuid-oosten om zo een deel van dat kanaal over te slaan. Om die reden wel een stevige heuvel, maar ook een schitterende en zeer rustige weg.

Langs dat kanaal wilde ik richting Duitsland fietsen, zo ver was dat niet. Eigenlijk stuurde ik de laatste dagen al een beetje op Duitsland aan naar de gunstiger geprijsde hotels en beter te volgen bevolking. Frans gaat prima, maar Duits is toch een stuk eenvoudiger en 8 dagen franstalig vond ik inmiddels mooi zat.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Nov-12: Dag-7 Champagne-Bourgogne

Op dinsdag 8 september was het weer nog fraaier met 22 graden, veel zon en vrijwel geen wind. De afgelopen dagen had ik overigens ook niet te klagen over het weer, maar waaide het alleen meer en daar was goed gebruik van te maken. Ontbijten deed ik nu volgens het boekje. In het centrum van Vitry had ik zo een PMU (paardenwed-) café te pakken, die mij een sandwich jambon (half stokbrood met ham) en een sloot koffie serveerde. Van daaruit fietste ik maar verder richting zuid, omdat daar het mooie weer nog een tijdje zou aanhouden.

Net buiten het stadje trof ik een behoorlijk hypermarkt en geen 2 minuten later stond ik met een nieuwe overzichtskaart van Frankrijk bij de kassa. Sinds Laon deed ik het zonder kaart en ik wilde toch wel aantekenen waar ik heb gefietst. Zo’n kaart is niet erg gedetailleerd, maar bevat toch wel meer details dan ik van Frankrijk in m’n hoofd heb. Een goede kaart van de eigen regio was uitverkocht, ze hadden wel erg veel landkaarten voor andere landen en andere regio’s en nog een kaart voor Vitry zelf. Aan dat laatste zou ik hooguit nog 5 fietsminuten plezier hebben, dus werd het de totale kaart van Frankrijk.
Lees de rest van dit bericht

Nov-11: Dag-6 Langs de Marne?

Ik had geen ontbijt afgesproken in het hotelletje. In een grote stad als Reims moest wel een betere oplossing te vinden zijn bij een of ander PMU-café. Dit hotel had beneden ook een soort café, maar zeker geen waar broodjes met bijvoorbeeld camembert verkocht worden. M’n fiets had daar de nacht doorgebracht tussen de tafeltjes. Ik was deze maandagochtend 7 september dus snel onderweg en scande door de stad naar iets van m’n gading. Allereerst prachtig helder weer en voor de verandering nam ik hun grote kathedraal van achteren op de foto. Dat zoeken naar een ‘sandwich’ viel tegen, tot ik in een buitenwijk kwam. Maar ook daar; of een stoelloze bakker of een broodloos PMU-café. En dus niet wat ik zocht. Net toen ik het bijna opgaf zag ik in een vervallen winkelcentrumpje een mooie bakkerswinkel met tafeltjes, een koffieautomaat en een vitrine vol met allerlei geassembleerde halve stokbroodjes.
Lees de rest van dit bericht

Nov-05: Dag-5 Laon en Reims

Op zondagochtend 6 september genoot ik het ontbijt in het hotel. Bij een budget-hotel (die ik meer dan luxe vond met keurig douche en grote TV) is de keuze voor een ‘budget’-ontbijt niet zo gek, vooral op zondagochtend. Dat ontbijt was voor franse begrippen prima. Zo’n 7 soorten brood, en dus niet alleen stokbrood en croissants waar de meeste hotels mee aankomen. Verder ook diverse kaassoorten en chocopasta. Dat laatste nam ik niet, maar wel een dreumes een tafeltje verder. De jonge ouders hadden het druk met het schoonmaken. Eigenlijk lukte dat niet echt. Het kind was uiterst mobiel, nog geen 70 cm hoog en liep daardoor moeiteloos onder het buffet door. Een bijzonder komisch tafereel.

Tegelijkertijd scheen de zon in m’n snuffert. Gistermiddag werd het al zonniger en warmer en vandaag werd het een graad of 20 en was de bewolking nog wat dunner. Al snel merkte ik onderweg dat de wind gedraaid was. Die waaide nu stevig uit het westen. Daarmee werd ook mijn koers bepaalt. Deze vakantie wilde ik meer kilometers maken, waarbij ik bewegen belangrijker vond dan krachtinspanning of een mooie omgeving. Kortom ik ging meer richting oost en kwam via wat rustige wegen door Itancourt bij de Aisne en via Möy aan die rivier, Rogecourt, Brie en nog meer van die gehuchten. Een setje van die gehuchten, net na Crépy, was wel grappig. De ene heet Bucy-lès-Cerny en daar ligt direct Cerny-lès-Bucy naast. Dat ‘lès’ wordt als ‘bij’ gebruikt. En omdat beide even onbekend zijn heb je natuurlijk niets aan zo’n verwijzing en komt het wel lollig over. Zo kwam ik moeiteloos in Laon. Het fietsen ging me overigens al vanaf de aanvang goed af. Ik had al eerder meer kilometers op een dag kunnen maken, maar door mijn wens om in redelijke stadjes te overnachten bleef het zo rond de 90km per dag hangen.
Lees de rest van dit bericht

Jan-03: Rhône-Rijn-Kanaal

Het was inmiddels donderdag de 12 september geworden en ik had me voorgenomen om van Müllheim tot de eerste grote stad in Frankrijk te fietsen, om daar met de trein verder westwaarts te gaan. Mülhouse was die grotere stad en dat was maar een kilometer of 30. Het was duidelijk treinweer, de dag begon miezerig en de vooruitzichten waren zo ver ik wist belabberd. Zo ver ik wist, want de afgelopen avond en ochtend moest ik het zonder TV doen. Maar door het raam kijkend had ik niet echt een kijkkastje nodig.

Er was een mooi fietspad langs een riviertje dat me direct naar de grens of wel in Neuenburg aan de Rijn bracht. Die plaats had ik als gisteren als back-up bedacht als ik in Müllheim niet zou slagen voor een slaapplaats. Hier waren inderdaad wat hotels en het zag er levendiger uit, met erg veel verkeer. Zoveel dat er wegen waren waar de fiets niet op mocht. Voor de fiets waren echter voldoende wegwijzers die me onder de grote wegen door stuurde richting Frankrijk.

Toch ging dat mis. Na 5 km stond ik weer op hetzelfde punt.
Lees de rest van dit bericht

Jul-15: Fietsvakantie 2005

Ik ben nog altijd bezig met het terugplaatsen van oude berichten. Een daarvan is m’n fietsvakantie van 2005. Het beeldverslag had ik in 2005 voor mijn website gemaakt en kreeg ik binnen Webminlog niet goed aan de gang. Daar had ik het uiteindelijk opgelost door een eigen html-pagina op te laden. Bij WordPress gaat eigen html niet werken en kan je ook geen html-pagina opladen.

Bleven er 2 opties over; een compleet andere aanpak of kijken of ik met blogspot nog wat kon bereiken. Die compleet andere aanpak stond me erg tegen, omdat ik het juist zo leuk vind om mijn zelfbedachte fotoviewer op het internet te houden. Bij blogspot kan je net zo min een html-bestand opladen, maar het lukte me daar wel om de html (inclusief javascript) in een blogbericht te plakken. Veel werk was dat niet, en hier staat het resultaat:

Fietsvakantie 2005

Lees de rest van dit bericht

Mei-04: Fietsvakantie 2001

Ik heb net een oude websitepagina met wat foto’s online gezet over mijn zwerffietsvakantie in September-2001. Die pagina had ik oorspronkelijk gemaakt voor mijn website, die ik rond 2001 nog maar net een jaar had. Ik belde nog in met 56K6 en was daarmee zeker niet de enige. Veel mensen hadden een nog tragere verbinding van 33K6. Nu surft een gemiddelde Nederlander met zo’n 15.000K (Kbps) of wel 15Mbps.

Met mijn website hield ik daar rekening mee. Foto’s mochten, maar in het verhaal erg klein en pas als je er op klikte een stuk groter. Het zijn daarbij ingescande foto’s, want een digitale camera had ik nog niet. Kortom een matige kwaliteit. Het verhaal en de lay-out heb ik gelaten zoals ik het toen bedacht heb. Zaken als menu’s heb ik er uit gesloopt, aangezien dit weblog anders werkt.

Lees de rest van dit bericht

Nov-29: 0594 Frankrijk uit

Ik schreef al eerder dat ik in 2005 door Brumath gefietst was. Ik fietste toen langs het kanaal Marne-au-Rhin vanaf Sarrebourg en verliet dat kanaal bij Brumath. Dus wist ik dat er een prima fietspad langs ligt, en deze keer nam ik het resterende stuk naar Strasbourg. Want ook die plaats had ik voor deze reis op m’n lijstje gezet. Brumath mag dan 5 jaar terug zijn; Strasbourg is circa 30 jaar terug toen ik er voor het eerst en laatst kwam.

Dus zonder ontbijt op pad. Mijn idee was: ‘Dat regel ik wel in het volgende dorp van betekenis.’ Dat werd Vendenheim en die hadden wel 1 hele bakker. Koffie had ie niet en er waren ook geen tafeltjes te bekennen. Dus vertrok ik met een rozijnen- en een puddingbroodje naar een bankje langs het kanaal. Uit de kraan had ik nog een half litertje water bij me. Zo ongeveer de lowest budget-oplossing van deze vakantie. Maar altijd nog beter dan een wegwaai croissant met jam. Die koffie zou ik wel in Strasbourg scoren, zo ver was dat niet.

Lees de rest van dit bericht

Nov-28: 0471 Frankrijk in

Op maandag 13 september begon de dag een stuk frisser en werd het niet warmer dan 20 graden. Het was ook flink bewolkt, maar ’t bleef droog. Ik wilde richting zuidwesten en Frankrijk in. Al meteen buiten Bruchsal belandde ik in een dicht bos, waar het nog nat was van de vorige avond. Het fietste er mooi en vooral rustig. Het voelde onwerkelijk als je bedenkt dat dit Rijndal het hoofdriool voor auto’s, treinen en schepen is. Van die laatste hoor je niet veel, maar die andere 2 kunnen toch flink lawaai maken. Het dichte bos hield dat goed tegen.

Net als gisteren fietste ik zonder pleister op de knie. Die pleister zag er wel netter uit, maar daaronder wilde het door die dingen slecht stollen. Gisteren was dat dus wel gebeurd, maar de roof was erg dun. Dus opletten bij overhangende struiken. En die waren er genoeg op m’n pad.

Lees de rest van dit bericht

1340-Bitche

Pirmasens vond ik een middelmatige stad. Een Klein centrum met grote parkeergarage en een aardige fontijn. Maar daar hield het wel zo’n beetje mee op. Ook met het weer. Na een halfuur rondkijken begon het te plenzen en dat is die avond niet meer opgehouden. Mijn voorgevoel van onderweg kwam gelukkig nu pas uit.

Veel restaurants waren er niet, althans niet open. Ik belandde voor de 2de keer bij een Griek en wat dat betreft leek het ook erg op m’n ervaringen in Hagen.

De volgende ochtend zat er een gast of 10 in de moderne eetzaal. Wel raar, want gisteravond had ik de indruk de enige in dit grote gebouw te zijn. Gelukkig was het weer droog. Nog wel erg zwaar bewolkt. Een van m’n mogelijke doelen was Zweibrücken. Mijn zwager heeft daar voorouders gehad, een reden om daar eens te kijken. Toen ik buiten kwam veranderde dat idee. Ten west-noord-westen (dus boven Tweebruggen) zag de lucht pikzwart. Daar heen gaan zou niet handig zijn, dat was vragen om een nat pak.

Dan zag het zuid-westen er een stuk gunstiger uit. Nu had ik daar ook een bestemming bedacht met de naam Bitche. Een idee dat ik in de vorige vakantie had opgedaan. Volgens een stel uit Ipswich zou daar een mooie kasteel zijn. Het was niet zo ver en dat leek me wel te doen. Als het weer om zou slaan, dan kon ik daar vast wel overnachten.

Pirmasens op deze manier verlaten was niet eenvoudig. Een stel lastige heuvels en een weg die over de toppen ging. Wel een mooi uitzicht. Toch moest ik ook goed op de weg letten, die was redelijk druk en erg slecht. Het was duidelijk waar ik Frankrijk binnenfietste. De weg werd 2 meter breder, was prachtig geasfalteerd en helemaal leeg. Niet te geloven wat een verschil. Op Google-Earth is dat zelfs goed waarneembaar. Kortom lekker fietsen langs een rivier door miezerige dorpjes.

Onderweg nog een keer geschuild met een kleintje koffie. Typisch Frans, maar tegen Duitse prijzen en in een Duits accent aangeboden. Iedereen sprak er een soort Duits. Na een half uurtje werd het droog en trok ik verder.

Vlak voor Bitche begreep ik wat die Engelsen bedoelden. Het leek er op dat ik op een enorm grote afgetopte piramde afreed. Wat een klomp steen. Duidelijk dat dit een citadel of een fort was die hoog boven de omgeving uitstak. Onderaan lag een klein stadje waar ik eerst nog in een hofje een grappige Eend zag. Dat ding pufte elke 10 seconden een klein rookwolkje uit de motorklep. Leuk voor mijn kennis die alles over Citroëns verzameld. Later zag ik op de foto dat 1 van de bomen door de achterbak van het voertuig groeide. Waarschijnlijk is het laadbakje om de boom geschoven.

Daarna heb ik de bult beklommen en gerond. Dit fort deed me erg denken aan Belfort, een stad met een mooi fort in de buurt van Basel. Alleen dit lel was nog een maatje massaler. Later vond ik op streetview een mooie panorama van deze kolos.

Reden genoeg om een apart logje te maken over m’n citadeltic.

Begin met Kaart | Vervolg

1381-Sarreguemines

Na anderhalf uur wandelen had ik Bitche en de citadel wel bekeken. Vanaf de heuvel zag ik aan de zuidkant 3 grote hotels. Duidelijk een touristische plaats. Toch zag ik het niet zitten om deze dag hier te beëindigen, daar was het me veel te vroeg voor.

Vanaf de heuvel zag ik ook dat het wolkendek rondom potdicht was. Het spatterde af en toe en soms een beetje regen. Het leek me wel iets om te zien wat hun station voorstelde, misschien kon ik van hier een trein ergens naar toe nemen. Dat bleek er niet in te zitten. Het waren meer omnibussen die hoofdzakelijk naar Hagenau en Sarreguemines reden.

Sarregemines leek me wel een aardige bestemming, maar dat ding reedt net voor mijn snufferd weg. De volgende ging pas over 2 uur. Nou is Sarreguemines helemaal niet zo ver van Bitche en ik besloot dat stukkie te fietsen. Zo hard regende het niet.

Halverwege dacht ik daar duidelijk anders over. Toen zette de regen goed in. Eerst nog enekele keren geschuild in de ruime bushokjes, maar dat schoot niet erg op. Teruggaan zag ik ook niet zitten, want daar regende het waarschijnlijk net zo hard. Dus toch maar die resterende 20km doorkletsen.

Het grootste nadeel van regen vind ik m’n open ketting. Deze keer had ik gelukkig kettingolie bij me. Dat leek me inmiddels wel nodig. Dwz als het droog werd zou ik de ketting droogrijden en daarna smeren. Voor m’n bagage maak ik me geen zorgen, ik heb een waterdicht systeem. Gewoon de allergoedkoopste fietstassen en in elk vak een dikke komo-vuilniszak waar mijn bagage in zit. Dat werkt veel beter dan dure fietstassen. Dat ik zelf nat word vind ik niet zo erg, dat word ik ook onder de douche.

Ik zette wel voor het eerst een petje op. Dan kletterde de regen niet zo op m’n hoofd. Flink doorweekt arriveerde ik drie kwartier later in Sarreguemines. De laatste 10km reed ik in een heuse hoosbui met een gangetje van 35 het Saardal in.

Het eerste hotel leek me te ver van het centrum, ik stopte bij de 2de. Later bleek dat die op 100 meter van de Saar en dus het echte centrum lag. Een oud hotel met prima kamers. Snel de fietstassen geleegd door de vuilniszakken met bagage er in een keer uit te trekken. Binnenin was alles gewoon droog, en niet eens klam. Nix aan de hand dus.

Toch nog een keer onder de douche, waarbij ik me afvroeg of ik niet beter onderweg wat shampoo in m’n haar had kunnen wrijven.

Ondanks dat het hardstikke donker was, was het nog te vroeg om te eten. In Frankrijk kan je wel tussen de middag eten, maar niet om een uur of half 6. Dus maar goed de stad bekeken, waarbij de plu goed van pas kwam. Het regende nog altijd net zo hard als in de laatste kilometers.

Ook maar even op het station gebuurt, kijken waar hun treinen naartoe gingen. Ik had het kunnen raden, bijna allemaal richting Parijs. Dat ging via Metz. Treinen naar Saarbrücken, wat er vlakbij ligt, zijn beperkt tot een stuk of 3 per dag. Dus een belabberde aansluiting met het Duitse netwerk. Maar goed, misschien werd het weer beter en zou ik morgen weer gewoon verder fietsen.

Inmiddels was het 19 uur en verheugde ik me op de Franse keuken. Dat bleek zwaar tegen te vallen. Het was maandag en vrijwel elke eetgelegenheid had die als rustdag gekozen. Ik zag alleen een afhaal-Turk, waar de portiek vol stond met kaners. Dat leek me echt nix, dan nog maar wat beter zoeken.

Uiteindelijk vond ik een collega-Turk, die ook een set tafeltjes had en waar het minder druk was. Het werd een goedgevulde groentenpizza, met een karaf rode wijn. Want dat verkocht ie ook. Beide smaakten uitstekend.

Begin met Kaart | Vervolg

Dec-31: Hellingproef

Het heeft even geduurd, maar eindelijk heb ik dan mijn fietsvakantie op m’n website gezet. Deze keer heb ik het een beetje anders gedaan met een beeldverhaal. Ik vond het leuk om daar zelf iets in javascript voor te verzinnen.

zie Fietsvakantie-2005. **)

Zoals gebruikelijk trapte ik deze vakantie ook zomaar een eind heen, onder meer om wat af te vallen. Na een maand bijna niet gefietst te hebben lukte het wonderwel en had ik nergens last van. Een echte route heb ik nooit voor ogen, alles hangt erg af van het weer en wat ik onderweg tegenkom. Via horen zeggen en TV-documentaires heb ik wel wat dingen in m’n hoofd en als dat zo uitkomt, dan fiets ik op zoiets af.

Zo wilde ik altijd al eens Leuven en Soissons zien, wat deze vakantie dan ook lukte. In het prachtige VRT-programma ‘Bourgondisch Complot’ was me een oude scheeptunnel opgevallen, waar schepen met een ketting doorgetrokken worden. Ik had begrepen dat dat bij Ribemont was. Nix te vinden dus. Er lag wel een kanaal en een rivier, maar die gingen niet door een berg.

Bij het kanaal stond wel een touristisch plattegrondje waarop ik zag dat die tunnel aan de andere kant van Sint Quentin lag, zo’n 30km verderop. Daar had ik niet zoveel zin in, komt wel eens een andere keer. In Soissons zag ik dat er bij Braye-le-Laonnaise ook zo’n ‘Souterrain’ was. Die ‘Onder terreinse’ heb ik de volgende dag bekeken.

Een stuk verder net voor Sarrebourg zag ik zomaar een kanaal door een meer. Ook apart. Mijn ouders waren binnenschippers en ik heb een technische tic. Dus dit soort bezienswaardigheden vind ik mooier dan een Cathedraal (die ik overigens ook graag bezichtig).

Het mooist was een scheepslift in de Vogezen. In Sarrebourg wilde ik gemakkelijk met een kanaal mee over de Vogezen. Dat lukte niet echt en het werd toch klimmen over een 400 meter hoge heuvel. Op de kaart zag ik met kleine blauwe letters ‘Incliné’ wat schuine helling betekent. Ik had van kennissen ooit gehoord dat in de Vogezen, net als in het bekendere Belgische Ronquères, een scheepslift of ‘Hellend Vlak’ is. Een klein D-weggetje liep daar het dichtste langs.

Zo kwam ik door Arzviller waar ook een scheepstunnel uit de berg kwam. Een stuk verder kwam ik prachtig langs het kanaal te fietsen. In Lutzelbourg vond ik het wel vreemd dat ik naast wat oude sluisjes nog nix opvallends gezien had. In dit dorp stond een wegwijzer naar dat Plan Incliné ook zomaar de ander kant op. Ik besloot die borden dan maar te volgen ook al was het terugwaards.

Enkele kilometers verder zat een stel Britten op een vangrail en zag ik dat ze naar de scheephelling keken. Met mijn weggetje was ik er dus rakelings achterlangs en onderdoor gefietst en dat had ik nu pas in de gaten. Het is een soort dwarshelling en de beide kanaaldelen buigen uit naar het zuiden, dus van mijn achterlangsweggetje af.


Een mooi ding, dat nog maar 25 jaar oud is. Bij aanvang van m’n vakantie had ik niet in m’n hoofd om dit op te zoeken. Feitelijk bedacht ik het maar 15km van die plek.


**) Aanvankelijk had ik dit verslag met zelfverzonnen fotoscript op mijn website gezet. Toen die website de geest gaf heb ik bij Webminlog een HTML-pagina ingeladen. Maar bij WordPress.com mag beide niet. Ik heb ook geen andere plek meer om eigen HTML-pagina’s te stallen. De huidige (2013,5) oplossing is dat ik de HTML zelf in een Blogspot-bericht zet en vervolgens op de knop druk dat ie niet naar HTML-fouten moet kijken. Dit lijkt te werken.