Site-archief

Dec-02: Dag-13 Baden

Maandagochtend 14 september begon met een lekker zonnetje, terwijl de weerberichten overwegend erg negatief waren. Na het ontbijt ging ik dan ook niet naar het station, maar fietste ik verder richting noord. Lekker voor de wind volgde ik zo op gepaste afstand de hoofdspoorlijn door het Rijndal. Onderweg zou ik zo nog altijd in de trein kunnen stappen. Net als de voorgaande dag zag ik wel dichte en donkere bewolking boven de toppen van de Vogezen en het Zwarte Woud, maar daar had ik vooralsnog geen last van. Het zorgde er ook voor dat ik wel noordwaarts moest als ik het droog wilde houden.

Aanvankelijk fietste ik op een redelijk fietspad langs de B3, waarvan de drukte me erg meeviel. Na Appenweier werden de fietsers over een alternatieve route richting Achern en Baden-Baden gestuurd. Mooie rustige landweggetjes die wat heuveliger waren, maar wel een stuk afsneed. Toch ging dat niet veel later mis, toen in op een flutkanaal stuitte. Beter het Rench-Flutkanal zonder brug. Eigenlijk had ik terug moeten fietsen, maar ik koos er voor om over de slechte verharding langs het kanaal te fietsen richting B3, waar ik in de verte wel een brug zag. Niet goed voor de banden, maar wel goed om weer op het juiste pad te komen.
Lees de rest van dit bericht

Nov-25: Dag-12 Freiburg en verder?

Het had de hele nacht (voor zo ver ik dat kon nagaan) geregend en de volgende morgen, zondag 13 september, regende het nog altijd. Alleen lang niet meer zo hard als de voorgaande avond. IK was wel blij dat ik Bad Krozingen had uitgekozen dat een station heeft aan de lijn Freiburg-Basel. Als het zo bleef zou ik de trein pakken. Probleem was alleen een beetje waarheen? Rondom regende het vrijwel overal. Erg veel in het Zwarte Woud en de Vogezen, maar ook in Beieren, Oostenrijk, het midden en noorden van Duitsland en in grote delen van Frankrijk. Eigenlijk was het gebied (het oog van een behoorlijk uitgewaaid systeem) waar ik nu zat nog het minst beroerd. Toch had ik achteraf bezien op dit moment het beste een trein naar noord-Italië kunnen pakken, maar dat schoot me op dat moment niet te binnen.

Eerst heb ik een prima ontbijt genoten in een flinke ontbijtzaal. Die zat vol met een buslading bejaarden. Dat bleek toen de wat jongere chauffeur heel laat binnen kwam en ook nog snel een ontbijt wegwerkte. Van alle kanten werd deze man vriendelijk aangesproken, want zonder hem geen busreis. Toch had ik niet zoveel last van de meute. Er stond geen file voor het ontbijtbuffet. Nadat ik ‘alles’ had ingepakt en de fiets uit het schuurtje haalde bleek het vrijwel droog te zijn. Zo droog dat ik niet naar het station fietste, maar eerst even naar Freiburg dat een veel grote station heeft en maar op 20km afstand ligt.
Lees de rest van dit bericht

Nov-24: Dag-11 Naar Duitsland

Zaterdagochtend 12 september begon wederom met prachtig weer en genoot ik mijn ontbijt op een caféterras in Belfort. Vervolgens zocht ik het Rhône-Rhine-kanaal op, dat ik toevallig op de dag af 2 jaar terug in de tegenrichting (dus Rhine-Rhône) fietste. Daarvoor moest ik een kilometer of 15 naar het zuiden als ik de fietsbordjes had aangehouden. Of in mijn geval 15km naar het zuid-oosten om zo een deel van dat kanaal over te slaan. Om die reden wel een stevige heuvel, maar ook een schitterende en zeer rustige weg.

Langs dat kanaal wilde ik richting Duitsland fietsen, zo ver was dat niet. Eigenlijk stuurde ik de laatste dagen al een beetje op Duitsland aan naar de gunstiger geprijsde hotels en beter te volgen bevolking. Frans gaat prima, maar Duits is toch een stuk eenvoudiger en 8 dagen franstalig vond ik inmiddels mooi zat.
Lees de rest van dit bericht

Dec-27: De Grote Verplaatsing

Het mag duidelijk zijn dat ik dinsdagochtend 11 september ergens anders naartoe wilde. De vorige dag was me veel te nat en daarbij had ik de paar dingen in Duitsland bekeken die ik wilde bekijken. Het weer zou nog lang belabberd blijven. De voorspellingen waren slecht. Probleem was echter dat dat net zo goed gold voor Oostenrijk en de noordelijke helft van Frankrijk. Toch liet ik Oostenrijk afvallen. Het herfstachtige weer trok langzaam naar het oosten en daar ligt niet voor niets Oostenrijk.

Mijn idee was dus om maar een flink stuk tegen de wind in te treinen, ofwel naar Frankrijk te gaan. Ook daar was ik een langere tijd niet geweest. Donauwörth heeft regelmatige treinverbindingen naar alle 4 de windrichtingen. Probleempje was wel dat Donauwörth nog net in Beieren ligt en ik beter af zou zijn met een dagkaart voor Baden-Württemberg. Misschien moest ik eerst maar een enkeltje kopen naar de volgende stad in BW en daar een dagkaart scoren voor dat Bundesland.
Lees de rest van dit bericht

Jul-15: Fietsvakantie 2005

Ik ben nog altijd bezig met het terugplaatsen van oude berichten. Een daarvan is m’n fietsvakantie van 2005. Het beeldverslag had ik in 2005 voor mijn website gemaakt en kreeg ik binnen Webminlog niet goed aan de gang. Daar had ik het uiteindelijk opgelost door een eigen html-pagina op te laden. Bij WordPress gaat eigen html niet werken en kan je ook geen html-pagina opladen.

Bleven er 2 opties over; een compleet andere aanpak of kijken of ik met blogspot nog wat kon bereiken. Die compleet andere aanpak stond me erg tegen, omdat ik het juist zo leuk vind om mijn zelfbedachte fotoviewer op het internet te houden. Bij blogspot kan je net zo min een html-bestand opladen, maar het lukte me daar wel om de html (inclusief javascript) in een blogbericht te plakken. Veel werk was dat niet, en hier staat het resultaat:

Fietsvakantie 2005

Lees de rest van dit bericht

Apr-12: Schaffhausen

De nacht van 23 op 24 september had ik weer duidelijk slechter geslapen, omdat ik meer last had van m’n bronchitis. Nu hoefde ik me geen illusies te maken, door dit dorpje reed geen trein. Die keuze was er dus niet. Het weer was er duidelijk wel naar. Het miezerde en regende om beurten. Vies herfstweer dus weer.

Ik stapte op de fiets richting Büsingen, een enclave van Duitsland in Zwitserland. Gewoon leuk om eens te bekijken, omdat ik niet zeker wist of ik hier in 1982 door gefietst was. De kans was overigens erg groot van wel. Om er te komen moest ik na een paar kilometer Duitsland uit en Zwitersland in. Dat stukje Zwitserland was ook maar een kilometer of 4 en vervolgens zat ik in het Duitse Büsingen. Kortom een redelijk rechte weg met 2 grensovergangen, waarbij ik maar bij 1 een iets van een grenspost zag.

Büsingen stelt dus niets voor, maar ze hebben wel een eigen kenteken BÜS. Ze vallen echter gewoon binnen het kreis (regio) van Konstanz. De regen was daar vrijwel over, het bleef alleen zwaarbewolkt en niet eens zo koud. Een graad of 14 zal het geweest zijn.
Lees de rest van dit bericht

Apr-06: Langs de Bodensee

Van de kwaliteit van het Zwitserse ontbijt kan ik me weinig meer herinneren, waarschijnlijk was het niet anders dan in Duitsland. Wel weet ik dat het het buffet-systeem was. Ik vind dat prettig als het niet te druk is door bijvoorbeeld een kudde groepsreizigers. Daar was hier zeker geen sprake van. Het enige wat me bij gebleven is was de Filipijnse ontbijtaanvulster. Zij stond de hele tijd aan de zijkant slaafs te wachten totdat er weer iets aangevuld mocht worden. Een soort stewardessen-houding, waarbij ze ook nog eens gekleed was met typisch stewardessen-jasje en -sjaaltje. Ik kreeg daar een beetje de kriebels van omdat het me te koloniaal-onderdanig over kwam.

Het weer viel de 23e september enorm mee. Het was droog en niet zo koud. Ik had al gemeld dat ik voor de verandering beter geslapen had en bedacht deze dag eerst maar eens een echte stad te bezoeken. Dat moest Sankt Gallen worden, dat op een kilometer of 15 lag, iets landinwaarts. Het kon niet anders of die stad lag aan een rivier die in de Bodensee zou uitmonden en langs die rivier zou er wel eenvoudig te komen zijn. Maar door wat grote wegen en fietsroutes waar mountainbikers bij afstappen, liet ik me verleiden door een veel rustigere secundaire weg. Aan de busbordjes zag ik dat die ook naar St.Gallen ging.
Lees de rest van dit bericht

Apr-05: Over de Bodensee

Op de 11de fietsdag, zaterdag 22 september 2012, sloeg het weer 100% om. Had ik de laatste dagen stralend zonnig weer gehad, nu stond ik op bij een stralende regen. Herfstiger kon het niet en mij was duidelijk dat deze bui de volledige dag zou gaan duren. Toch wilde ik weg, voor mijn bronchitis. Nog een nacht in dit hotelletje leek me niet verstandig. Desnoods 100 meter verder in een ander hotel met betere geluidswering tegen m’n hoestlawaaai.

Gisteren was ik langs een aardig stationnetje gekomen en het leek me verstandig om daar eerst maar eens te kijken. Het was nog geen kilometer fietsen. Ik bleek er de enige te zijn. Alles wat op een stationsgebouw leek was gesloten. De perrons waren er ouderwets laag. Dat gaf geen goede indruk. De typische Duitse vertrekoverzichten hingen er, en ik zag dat er de eerste 2 uur geen trein vertrok. Duidelijk dat ik dit op een zaterdag verzin, doordeweeks waren er meer mogelijkheden.

Een paar uur op dat stationtje rondhangen leek me nix. Ik overwoog om terug te gaan de stad in en daar flink aan de koffie met gebak te gaan. Puur uit tijdverdrijf, want ik was nog vol van het kwartier-oude ontbijt. Tot mijn verbazing hield de regen op en dat bood andere mogelijkheden. Koud was het niet en zeker niet zo koud als de voorgaande ochtenden. Dus besloot ik naar Lindau te fietsen. Dat leek me maar een kilometer of 25, met een riviertje en spoorlijn mee langzaam bergafwaarts. Daar kon ik niet moe van worden en ik weet dat Lindau een mooi groot station heeft en daarbij een bezienswaardige plaats is.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-30: Allgäu

Eigenlijk schreef ik gisteren een beetje voor m’n beurt. Ik had wat koorts gehad bij het avondeten en ik had flink gehoest en kon daar lastig door in slaap komen. Toch had ik nog niet echt de conclussie getrokken dat ik bronchitis had. De volgende morgen werd ik wakker en had ik dus toch nog wat geslapen. Zoals beschreven had het bakkertje om de hoek een prima ontbijt. Twee luxe broodjes en een mok koffie voor maar 3 euro. Lekker en ik had er ruim voldoende aan.

Wederom begon het helder en erg koud. Ook nu (vrijdag 21 september) weer een graad of 4 rond een uur of half 10. Ik nam dus alle tijd voor het ontbijt, maar besloot toch verder te fietsen en nu wat directer zuidwaarts. Eigenlijk wilde ik wel een stukje Oostenrijk in, omdat me dat een jaar of 3 eerder goed beviel. Het fietsen ging goed en onderweg had ik geen last van hoesten. De koorts voelde ik ook niet meer. Maar ik deed wel rustig aan, vooral omdat het zo koud was. Daarbij is het een fietsvakantie en geen fietswedstrijd.

Via wat landweggetjes langs de spoorlijn kwam ik in Biberach. Eigenlijk was die plaats moeilijk te missen. Hier was wel een mooi terras in de volle zon en met een flinke koffie warmde ik daar lekker door. De temperatuur steeg wel sneller, waarschijnlijk door de wind die nu uit het zuiden kwam. Op de markt stond een grote podiumwagen van de Bondsdag.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-29: Over de Donau

Donderdag 20 september begon kraakhelder en enorm koud. Het was niet warmer dan een graad of 4. Dat terwijl ik pas rond een uur of half 10 op de fiets stapte. Het zag er buiten zeer aanlokkelijk uit, maar de lange broek en jas bleven erg lang aan. Als ik ze bij me had gehad, dan had ook nog een flinke tijd de wanten aangehouden. Maar helaas die lagen thuis.

Eigenlijk had ik net als gisteren niet echt een doel, behalve dat ik wat verder naar het zuiden wilde over wegen waar ik nog niet gefietst had. Bij Giengen ging dat eenvoudig, ik was daar nu voor de eerste keer. Maar verderop lagen Ulm, Biberach, Memmingen en Gunzburg en de Donau waardoor en langs ik in het verleden gefietst heb. Allemaal ontwijken was praktisch onmogelijk, ik zou hoe dan ook ergens de Donau oversteken.

Bij Giengen lag het voor de hand om de Brenz verder stroomafwaarts te volgen, maar dat lukte me niet. Op een bedrijventerreintje ontbrak een brug waardoor ik een stuk terug moest of -en daar koos ik voor- iets meer oostwaarts te gaan. Die rivier had ik niet echt meer nodig. Giengen ligt min of meer in het uitgestrekte Donaudal, waar het vlak is met wat hele kleine heuveltjes. Via Hohenmemmingen kwam ik bij Hermaringen overigens toch weer langs de Brenz te fietsen. Ik fietste zo verder tot Sontheim. Daar stond ik in dubio. De Brenz ging hier verder oostwaarts en ik zag toch meer in iets zuidwaarts.
Lees de rest van dit bericht