Site-archief

Mrt-23: Brenz-Ommetje

In Schwäbisch Hall viel het ontbijt me enorm mee. Eigenlijk gewoon standaard. Er zat nog een andere pensiongast te ontbijten, maar de rest was al aan de arbeid. Het werd me duidelijk dat dit een pension was voor werknemers en niet voor zakenreizigers of managers. Even later werd m’n fiets uit de bierkelder gehesen via een steile stenentrap en een buitendeurtje van 1,3 meter hoog. In dit soort situaties ben ik blij met een lichte fiets van 14kg en m’n flink ingekorte stuur. Met het originele stuur was dit een stuk lastiger geweest.

De 8e fietsdag begon zonnig en niet veel later lokte dat een laatste foto van Schwabisch Hall uit. Het ‘fietspad’ langs de Kocher had ik zo weer te pakken. Een paar kilometer verder slingerde het riviertje hier zo sterk en lag ie zo uitgesleten diep dat een fietspad erlangs niet meer mogelijk was. Ik werd getrackteerd op wat landweggetjes die flink heuveltje op en heuveltje af gingen. De 50 meter hoogteverschil was daarbij niet het probleem, en het mooie asfalt evenmin. Maar geregeld tot 20% stijgen en dalen en het van hot naar her slingeren deed me besluiten om het op te geven. Dit schoot geen meter op en viel in de categorie hoe houdt men fietsers bezig.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-22: Jagst en Kocher

Op dinsdag 18 september 2012 (m’n 7de fietsdag) was het wederom schitterend fietsweer; geen wind, de hele dag vel zon en een graad of 23. Vanuit Gundelsheim was het maar een kleine heuvel over en ik fietste langs de Jagst. Dat was deze dag de bedoeling. Na een paar keer om me heen kijken vond ik fietsbordjes met de Kocher-Jagst-Radweg. Dat verwonderde me niets. Langs ontzettend veel Duitse rivieren zijn mooie fietsroutes uitgezet.

Na een kilometer of 25 trof ik op een flinke heuvel een groot bord dat Möckmühl het mooiste gedeelte had van deze fietsroute. Zou kunnen, maar ik bepaal dat liever zelf. Nog geen paar honderd meter treft ik een verdwaalde Duitse fietser van rond de 65. Hij fietste deze route in tegengestelde richting en had en bordje gemist. Was ie zo opweg naar de Neckar? Dat kon ik bevestigen. We raakten aan de praat en hij doet al jaren op mijn manier fietstochten, maar dan met tent en dus veel meer bagage.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-16: Naar de Neckar

Maandag 17 september fietste ik eerst maar eens naar het Koblenzer Hoofdstation. Nog geen 10 minuten later had ik een flitsende verbinding met een setje Regional-Expressen naar Heidelberg. Volgens de man achter loket moest ik sneller zijn, als ik een stuk met de veel snellere ICE ging. Nou mooi niet. Het duurde eerst bijna 2 uur voordat er 1 kwam die in Koblenz en Mannheim stopte. En in Mannheim zou ik dan net het boemeltje naar Heildelberg missen en op deze manier dus niet.

Het scheelde me flink wat geld en reseveringsgezeur voor mijn fiets en in de zogenaamde RE barst het van de ruimte voor fietsen. Het eerste stukje ging naar Bingen-Stadt. Dus door Bingen-HBf heen, omdat in Bingen-Stadt een treintje via Alzey naar Mannheim gaat. Die snijdt een stuk Rijndal af en ik wist van dat ik daar door een prachtig wijngebied zou gaan. Eerder had ik wel eens in de buurt van dit lijntje gefietst en toen vroeg ik me af of daar treinen op reden. Ja dus, en de overstap van 5 minuten is voor Duitse begrippen uitstekend.

In Mannheim was het ook maar een paar minuten overstappen. En zo kwam ik erg vlot in Heidelberg (Baden-Württemberg). Lees de rest van dit bericht

Dec-06: 0729 Oberschwaben

Op 16 september begon de dag in Friedrichshafen en droog. De weersvoor-spelling was niet goed, maar dat gold vooral voor het midden en noorden van Duitsland. In dit gebied zou ik daar een staartje van mee kunnen krijgen. Daarbij wilde ik vandaag wel fietsen, na zo’n halve rustdag van gisteren. En van eerdere vakanties wist ik dat het mooi fietsen is tussen de Bodensee en de Donau. Probleem is wel dat ik er al veel gefietst heb en ik graag wat nieuws zie. Daarbij vertrouwde ik het weer niet helemaal.

Dus eerst maar naar een grotere plaats met station waar ik desnoods goed kan overnachten. Dat werd Ravensburg en ik ging er via een mooi omweggetje op af. Met 19 graden en wat wind in de rug was het goed te doen en was ik zo in Ravensburg. Ook daar ben ik wel eens geweest. Toen was het snikheet en zocht ik er schaduwplekken. Nu bekeek ik de leuke winkeltjes en mooie uithangborden. En heb er koffie gedronken in een fraaie koffiewinkel, die gedreven werd door mensen met een geestelijke beperking. Voor alles namen ze ruim de tijd en ik zat daar niet mee. Dat wil zeggen buiten werd het steeds donkerder en ik verwachtte elk moment een zware stortbui.

Lees de rest van dit bericht

Dec-05: 0639 Bodensee

De 7de fietsvakantiedag starte op woensdag 15 september in Neuhäuser. En omdat dat gehucht op maar 12 km van Freiburg (die van ‘im Breisgau’) ligt, bedacht ik die stad eerst maar eens te bekijken. Aanvankelijk stond ie niet op m’n lijstje; ik was er al eens geweest en m’n lijstje ging niet verder dan Strasbourg. Ik vond een mooi fietspad langs de spoorlijn, dus misfietsen zat er deze keer niet in.

Misremmen wel. Na een kilometer of 6 brak het remkabeltje van de voorrem. Dus onder het spoor door naar de andere kant waar een buitenwijk van Freiburg was en waar ik wat winkels verwachtte. Nog geen kilometer later stond ik voor een fietsenzaak en wisselde ik het binnenkabeltje. Dat is vrij eenvoudig als je weet hoe het moet. En ik wist het, want een paar maanden eerder had ik ‘m ook al eens vervangen. Zeker door een slecht exemplaar.

Lees de rest van dit bericht

Nov-29: 0594 Frankrijk uit

Ik schreef al eerder dat ik in 2005 door Brumath gefietst was. Ik fietste toen langs het kanaal Marne-au-Rhin vanaf Sarrebourg en verliet dat kanaal bij Brumath. Dus wist ik dat er een prima fietspad langs ligt, en deze keer nam ik het resterende stuk naar Strasbourg. Want ook die plaats had ik voor deze reis op m’n lijstje gezet. Brumath mag dan 5 jaar terug zijn; Strasbourg is circa 30 jaar terug toen ik er voor het eerst en laatst kwam.

Dus zonder ontbijt op pad. Mijn idee was: ‘Dat regel ik wel in het volgende dorp van betekenis.’ Dat werd Vendenheim en die hadden wel 1 hele bakker. Koffie had ie niet en er waren ook geen tafeltjes te bekennen. Dus vertrok ik met een rozijnen- en een puddingbroodje naar een bankje langs het kanaal. Uit de kraan had ik nog een half litertje water bij me. Zo ongeveer de lowest budget-oplossing van deze vakantie. Maar altijd nog beter dan een wegwaai croissant met jam. Die koffie zou ik wel in Strasbourg scoren, zo ver was dat niet.

Lees de rest van dit bericht

Nov-28: 0471 Frankrijk in

Op maandag 13 september begon de dag een stuk frisser en werd het niet warmer dan 20 graden. Het was ook flink bewolkt, maar ’t bleef droog. Ik wilde richting zuidwesten en Frankrijk in. Al meteen buiten Bruchsal belandde ik in een dicht bos, waar het nog nat was van de vorige avond. Het fietste er mooi en vooral rustig. Het voelde onwerkelijk als je bedenkt dat dit Rijndal het hoofdriool voor auto’s, treinen en schepen is. Van die laatste hoor je niet veel, maar die andere 2 kunnen toch flink lawaai maken. Het dichte bos hield dat goed tegen.

Net als gisteren fietste ik zonder pleister op de knie. Die pleister zag er wel netter uit, maar daaronder wilde het door die dingen slecht stollen. Gisteren was dat dus wel gebeurd, maar de roof was erg dun. Dus opletten bij overhangende struiken. En die waren er genoeg op m’n pad.

Lees de rest van dit bericht

Nov-22: 0343 Heidelberg-Bruchsal

We (ik dus) schrijve inmiddels zondag 12 september. Deze dag werd het met een graad of 27 nog een paar graden warmer dan de dag ervoor. En ook nu weinig wind uit het zuidwesten met redelijk veel zonneschijn. De dag begon in het mooie eethok. Het zag er sjieker uit dan het werkelijk was. Een soort standaard ontbijtbuffet en wel zeer jong personeel. Ondanks dat het een behoorlijke touristische plek was, was ik de enige niet-Duitser in het ontbijtzaaltje. Eigenlijk was het een plek waar Simon Carmiggelt een bundel had kunnen vullen met menselijke eigenaardigheden.

Dat deed en doe ik niet. Het was prima fietsweer en ik stak eerst maar eens de Neckar over om via de zuidoever richting Heidelberg te fietsen. Eigenlijk wilde ik ook nog een andere plaats 40km stroomopwaarts bekijken, maar je kan nu eenmaal niet tegelijk links- en rechtsafslaan. Heidelberg was in elk geval het plan, al toen ik van huis vertrok. Ook die plaats had ik alleen in mijn jeugdherbrgtijd ‘aangedaan’. Dwz ik heb er in een jeugdherberg geslapen en verder weet ik me er niets meer van te herinneren. Langs de Neckar is een mooie fietsroute die flink met de rivier meeslingerd. Onderweg een paar keer van oever gewisseld, o.a. op een klein pontje.

Lees de rest van dit bericht

1160-Dubbelstad

Ludwigshafen heeft 170.000 inwoners en Mannheim 310.000. En die liggen met een stel Rijnbruggen tegen elkaar geplakt. Bij elkaar dus een agglomeratie van bijna een half miljoen inwoners. Genoeg om er in een grote boog omheen te fietsen.

Dat deed ik echter niet, in de hoop dat het Dom-tot-Dom-pad me op een confortabele manier door Ludwigshafen zou loodsen. Dat ging inderdaad vrij goed. Na Worms eerst wat mooie bospaden en daarna een set aantrekkelijke Rijndijken. Vrijwel alleen natuur en zicht op grote schepen. Pas 8 km voor Ludwigshafen ging het even mis. Door een afwezig bordje belandde ik op een raffinaderij waar ik niet verder kon.

Dus even terug, en al snel pakte ik het pad weer op. Ludwigshafen is de 2de stad van Rheinland-Pfalz, alleen de hoofdstad Mainz is groter. LU (zoals op de kentekens staat) is een echte woonwerkstad met een saai centrum. Voor mij een reden om de noordelijkste Rijnbrug te pakken en in Mannheim te kijken.

MA is de 2de stad van Baden-Württemberg, in dat Bondsland is alleen Stuttgart een stuk groter. Net als de meeste steden in Baden is dit ook een kuurstad, het zou dus best Bad Mannheim kunnen heten. Hier was meer cultuurschoon te bewonderen, maar het blijft een drukke stad met veel verkeer door het centrum. Voor fietsers niet echt een probleem, er zijn fietsstroken en paden in overvloed. Het opvallende gebouw hiernaast vond ik mooi. Via het Internet begrijp ik dat dit een sterrenwacht is.

Met de zuidelijkste brug ging ik weer terug naar de westkant van de Rijn. Toch opvallend dat de centra van zulke grote steden nog geen kilometer van elkaar liggen. 5 km zuidelijker hield alle bebouwing op en fietste ik weer over Rijndijken. Hier verschenen ook campings, de eerste echte die ik deze tocht zag. Alleen aan de noordkant van Koblenz en de oostkant van Rüdesheim had ik wat kampeerwagens gezien, maar dat stelde weinig voor.

Op die slingerdijken was het behoorlijk druk met Zaterdagsfietsers. Het was inmiddels prachtig zonnig weer en wie wil daar nu niet van genieten?

Begin met Kaart | Vervolg

Dec-31: Hellingproef

Het heeft even geduurd, maar eindelijk heb ik dan mijn fietsvakantie op m’n website gezet. Deze keer heb ik het een beetje anders gedaan met een beeldverhaal. Ik vond het leuk om daar zelf iets in javascript voor te verzinnen.

zie Fietsvakantie-2005. **)

Zoals gebruikelijk trapte ik deze vakantie ook zomaar een eind heen, onder meer om wat af te vallen. Na een maand bijna niet gefietst te hebben lukte het wonderwel en had ik nergens last van. Een echte route heb ik nooit voor ogen, alles hangt erg af van het weer en wat ik onderweg tegenkom. Via horen zeggen en TV-documentaires heb ik wel wat dingen in m’n hoofd en als dat zo uitkomt, dan fiets ik op zoiets af.

Zo wilde ik altijd al eens Leuven en Soissons zien, wat deze vakantie dan ook lukte. In het prachtige VRT-programma ‘Bourgondisch Complot’ was me een oude scheeptunnel opgevallen, waar schepen met een ketting doorgetrokken worden. Ik had begrepen dat dat bij Ribemont was. Nix te vinden dus. Er lag wel een kanaal en een rivier, maar die gingen niet door een berg.

Bij het kanaal stond wel een touristisch plattegrondje waarop ik zag dat die tunnel aan de andere kant van Sint Quentin lag, zo’n 30km verderop. Daar had ik niet zoveel zin in, komt wel eens een andere keer. In Soissons zag ik dat er bij Braye-le-Laonnaise ook zo’n ‘Souterrain’ was. Die ‘Onder terreinse’ heb ik de volgende dag bekeken.

Een stuk verder net voor Sarrebourg zag ik zomaar een kanaal door een meer. Ook apart. Mijn ouders waren binnenschippers en ik heb een technische tic. Dus dit soort bezienswaardigheden vind ik mooier dan een Cathedraal (die ik overigens ook graag bezichtig).

Het mooist was een scheepslift in de Vogezen. In Sarrebourg wilde ik gemakkelijk met een kanaal mee over de Vogezen. Dat lukte niet echt en het werd toch klimmen over een 400 meter hoge heuvel. Op de kaart zag ik met kleine blauwe letters ‘Incliné’ wat schuine helling betekent. Ik had van kennissen ooit gehoord dat in de Vogezen, net als in het bekendere Belgische Ronquères, een scheepslift of ‘Hellend Vlak’ is. Een klein D-weggetje liep daar het dichtste langs.

Zo kwam ik door Arzviller waar ook een scheepstunnel uit de berg kwam. Een stuk verder kwam ik prachtig langs het kanaal te fietsen. In Lutzelbourg vond ik het wel vreemd dat ik naast wat oude sluisjes nog nix opvallends gezien had. In dit dorp stond een wegwijzer naar dat Plan Incliné ook zomaar de ander kant op. Ik besloot die borden dan maar te volgen ook al was het terugwaards.

Enkele kilometers verder zat een stel Britten op een vangrail en zag ik dat ze naar de scheephelling keken. Met mijn weggetje was ik er dus rakelings achterlangs en onderdoor gefietst en dat had ik nu pas in de gaten. Het is een soort dwarshelling en de beide kanaaldelen buigen uit naar het zuiden, dus van mijn achterlangsweggetje af.


Een mooi ding, dat nog maar 25 jaar oud is. Bij aanvang van m’n vakantie had ik niet in m’n hoofd om dit op te zoeken. Feitelijk bedacht ik het maar 15km van die plek.


**) Aanvankelijk had ik dit verslag met zelfverzonnen fotoscript op mijn website gezet. Toen die website de geest gaf heb ik bij Webminlog een HTML-pagina ingeladen. Maar bij WordPress.com mag beide niet. Ik heb ook geen andere plek meer om eigen HTML-pagina’s te stallen. De huidige (2013,5) oplossing is dat ik de HTML zelf in een Blogspot-bericht zet en vervolgens op de knop druk dat ie niet naar HTML-fouten moet kijken. Dit lijkt te werken.