Site-archief

Feb-03: Secondary Facts

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Feb-27: Fietsvakantie Slot

Inmiddels was het woensdag 23 september en had ik bedacht dat ik een stuk met de trein moest overslaan. Waar ik nu was, in Marktredwitz te noord-oost Beieren, was het me te herfstachtig en te koud. Er was hier een station aan de bovenleidingloze spoorlijn Regensburg-Hof. Regensburg of Hof leken me echter geen goede opties, ik wilde naar het Rijndal waar het weer een stuk fietsvriendelijker was.

Kortom een kwartier na het ontbijt zat ik in een boemeltje en stapte ik 30km zuidelijker over of een ander Boemeltje naar Bayreuth. Met een Bayernkaartje opzak wilde ik naar de uiterst noordwestelijke hoek van Beieren en ook even onderweg in Bayreuth kijken. Ooit was ik daar door gefietst van Langedijk naar Praag, maar had toen het centrum niet bekeken. Nu leek me dat wel wat en maakte een ommetje station-centrum-station. Het was ook hier niet warm, maar wel droog. Na een flinke rondgang door het centrum heb ik een grote punt Schwarzwaldkirschtaart met koffie genuttigd in een grand gebakscafé.
Lees de rest van dit bericht

Feb-22: Van Bohemen naar Beieren

Op Dinsdag 22 september nam ik me voor om Tsjechië te verlaten. Het weer was behoorlijk veranderd en ik wilde wel een stuk overslaan met de trein. Bij Karlovy Vary wilde dat niet erg lukken en nu had ik m’n zinnen gezet op Cheb. Ik weet dat daar een spoorlijn loopt richting Duitsland.

Omdat ik vroeg naar bed was gegaan was ik er ook vroeg uit, te vroeg voor het ontbijt. Het was droog en ik heb een stadswandeling, of beter stadsklautering gemaakt. Veel traplopen dus. Loket is een fraai stadje en ik nam nog wat foto’s en een uurtje later een goed ontbijt. Gelukkig bleef het droog en ik fietste naar Sokolov, een grotere stad op maar 10km afstand. Daar doorheen was een mooie fietsroute. Dezelfde route langs de Ohre, die bij Klasterlec nog waardeloos was.
Lees de rest van dit bericht

Dec-23: Naar Pappenheim

Op maandagochtend 10 september begon de dag met mooi zonnig weer en een voedseljuf die niet te vinden was. De voorgaande avond werd me verteld dat het ontbijt in de kleine eetzaal op de 3de verdieping was, omdat er niet zoveel hotelgasten waren. Ik vond er stoelen tafels, borden en een radio. Maar voor de rest niemand. Terwijl ik daar toch op de afgesproken tijd was. Ben ook even naar beneden geweest, maar daar was alles dicht en donker. Dus eerst maar inpakken en later nog eens kijken. De situatie was een kwartier later niet anders, maar nu trof ik halverwege een meisje dat in een gangkast rommelde. Zij bleek de eetzaaljuf te zijn en had het ontbijtbuffet toch maar in het eetcafé beneden opgesteld. Helaas had ze daar niet de deur opengezet of ook maar een lampje aangedaan of wat muziek.

Het ontbijt was verder goed en ik was na wat werklui de enige in een groot eetcafé. Ik had ook zo zonder betalen weg kunnen gaan, zo verstrooid was ze en vooral lichamelijk afwezig. Probleempje was wel dat mijn fiets in de keldergarage stond. Nadat ik betaald had vertelde ze me dat de fietsdeur al los was. Ik had dus kunnen vertrekken zonder te worden opgemerkt, zelfs na het nuttigen van het ontbijt.

Als eerste ging ik met de Altmühlradweg naar Pappenheim. Vanaf hier stond dat op elk fietsbordje en was dus niet te missen. Lees de rest van dit bericht

Dec-22: Altmühl

In Neustadt/Aisch was het de volgende ochtend (maandag 9 september 2013) droog. Nu ik terugkijk ben ik wel in het centrum geweest om daar te eten, maar heb ik helaas niet in het oudere gedeelte ten noorden van het centrum gekeken. In plaats daarvan ging ik meteen richting zuid, op naar mijn derde reisdoel.

Het weer was redelijk en een stuk beter dan verwacht. 21 graden vind ik een lekkere fietstemperatuur en het was droog en en zonnig, terwijl er toch flink regen werd voorspeld. Ik vond meteen een mooie weg die pal zuid ging en daarmee recht op mijn doel af. De heuvelachtigheid stelde niets voor, maar vlak was het nu ook weer niet. In Markt Erlbach is goed op de foto te zien dat ik over het weer geen klagen had. Via Neuhof en Rügland kwam ik in Ansbach.

Dat is een grotere plaats met een flink wijnglas op hun marktplein. Na wat rondslenteren ben ik er aan de koffie gegaan. Daarbij had ik mijn fiets zo geparkeerd dat niemand er last van zou hebben. (Doe ik doorgaans.) Een moeder met 2 kinderen, die wat brood kwam halen deed het geheel anders. Hun 3 ‘geparkeerde’ fietsen blokkeerden volledig de ingang van de zaak. Onnadenkendheid is dus niet alleen een Nederlands probleem. Vaak verplaats ik dergelijke rommel, maar omdat er 1 kind van een jaar of 10 bij de fietsen bleef liet ik dat maar uit mijn hoofd.

Lees de rest van dit bericht

Dec-17: Würzburg

Misschien was het sommige lezers al duidelijk, ik was onderweg naar Würzburg; na Weilburg het 2de reisdoel dat ik verzonnen als tussenstop naar Oostenrijk. Vanuit Karslstadt was dat nog maar 30km fietsen. Het was inmiddels zondag 8 september. De korste weg naar Würzburg langs de oostoever van de Main was afgesloten voor asfalteringswerkzaamheden. Toch nam ik die kant om wat olie te scoren voor mijn ketting. Hij piepte na de regenbui van gisteren.

Net buiten Karlstadt vond ik 2 grote tankstations en die hadden van alles behalve een klein flesje olie. Te gek voor woorden natuurlijk. Beide bedienden gaven aan dat fietsen langs deze kant absoluut niet ging lukken. Dus ging ik met licht piepende ketting terug en stak de Main over om mijn geluk op de westoever te beproeven. Dat ging uitstekend. Hier lag de mooi Mainradweg en dat ging als een speer. Wel regelmatig ander fietsers ingehaald, want die waren hier en op deze zondag voldoende. De dag begon fris, maar droog en dat bleef het ook op het laatste 10 km na.

Onderweg trof ik belijning met pijlen die fietsers waarschuwden om rechts te houden bij onoverzichtelijke bochten. Iets dat ik hier in de regio ook al eens gepromoot heb. Helaas geen foto van genomen. Ik kom er over een paar dagen op terug in een ander blogbericht. Zellingen was wel een aardig plaatsje aan deze kant. Bij Margretshöchheim stak de route middels een voetgangersbrug naar de oostoever over. Ik snapte dat destijds niet zo goed en vond dat ik er verstandiger aan had gedaan als ik nog 10 kilometer langer aan de westkant had gefietst.

Lees de rest van dit bericht

Dec-16: Naar de Main

De volgende dag (zaterdag 7 september) begon grauw, maar droog. Op de luchtfoto’s van Google zie ik nu (3 maanden later) wat rails en een station, maar die heb ik destijds in Büdingen niet gezien. Het is ook maar de vraag of dat stationnetje nog in gebruik is. Ik heb de indruk van niet. In elk geval stapte ik op de fiets verder zuidoostwaarts en net buiten de bebouwing begon het een beetje te spetteren.

Daarna werd het weer droog, maar bleef de lucht behoorlijk dreigend. In Lieblos trof ik een 20-tal brandweervoertuigen. Die werden klaargezet voor een demonstratiedagje. Ik was er als eerste publiek een paar uur te vroeg voor. Niet veel verder kwam ik in Gelnhausen. Ook dat stadje zag er goed uit en de lucht was inmiddels zo dreigend dat ik mijn fiets onder een afdakje parkeerde en met de plu het stadje bezocht. Die plu had ik niet echt nodig.

Lees de rest van dit bericht

Jul-15: Fietsvakantie 2005

Ik ben nog altijd bezig met het terugplaatsen van oude berichten. Een daarvan is m’n fietsvakantie van 2005. Het beeldverslag had ik in 2005 voor mijn website gemaakt en kreeg ik binnen Webminlog niet goed aan de gang. Daar had ik het uiteindelijk opgelost door een eigen html-pagina op te laden. Bij WordPress gaat eigen html niet werken en kan je ook geen html-pagina opladen.

Bleven er 2 opties over; een compleet andere aanpak of kijken of ik met blogspot nog wat kon bereiken. Die compleet andere aanpak stond me erg tegen, omdat ik het juist zo leuk vind om mijn zelfbedachte fotoviewer op het internet te houden. Bij blogspot kan je net zo min een html-bestand opladen, maar het lukte me daar wel om de html (inclusief javascript) in een blogbericht te plakken. Veel werk was dat niet, en hier staat het resultaat:

Fietsvakantie 2005

Lees de rest van dit bericht

Mei-28: Voetbal is Oorlog

Dat is een opmerking van wijlen Rinus Michels (‘De Generaal’), die als trainer van o.m. het Nederlands Elftal niet snel vergeten zal worden. Of het klopt weet ik niet. Wel weet ik dat het een kampwedstrijdje van 2 groepen is en dat het er fanatiek aan toe kan gaan, zeker op topniveau.

Ik moest aan deze uitspraak denken, toen Borussia tegen Bayern speelde om de cup met de grote oren. Duidelijk een belangrijke wedstrijd. De belangrijkste wedstrijd zal het niet zijn, want er bestaat ook nog zoiets als de wereldcup en dit is iets dat alleen Europa betrof. Grappig vond ik het wel dat er 2 Duitse ploegen op Engels grondgebied elkaar bevochten.

Het was rotweer, daardoor bleef ik thuis en ben ik maar gaan kijken. Ook al omdat het Duitse voetbal in de laatste jaren stukken aantrekkelijker is geworden door minder verdedigen en meer aanvallen. Eigenlijk de aanpak van Ajax en het Nederlands elftal een jaar of 15 eerder. En het was een redelijke wedstrijd, waarbij Bayern (die schijnbaar moest winnen) stijf stond van de zenuwen en het daardoor erg moeilijk kreeg door Borussia, die er onbevangener tegenaan ging. Een leuke en voor mijn verhaal toepasselijke opmerking van de presentator:  Bij Bayern marcheert het nog niet goed.

Lees de rest van dit bericht

Apr-05: Over de Bodensee

Op de 11de fietsdag, zaterdag 22 september 2012, sloeg het weer 100% om. Had ik de laatste dagen stralend zonnig weer gehad, nu stond ik op bij een stralende regen. Herfstiger kon het niet en mij was duidelijk dat deze bui de volledige dag zou gaan duren. Toch wilde ik weg, voor mijn bronchitis. Nog een nacht in dit hotelletje leek me niet verstandig. Desnoods 100 meter verder in een ander hotel met betere geluidswering tegen m’n hoestlawaaai.

Gisteren was ik langs een aardig stationnetje gekomen en het leek me verstandig om daar eerst maar eens te kijken. Het was nog geen kilometer fietsen. Ik bleek er de enige te zijn. Alles wat op een stationsgebouw leek was gesloten. De perrons waren er ouderwets laag. Dat gaf geen goede indruk. De typische Duitse vertrekoverzichten hingen er, en ik zag dat er de eerste 2 uur geen trein vertrok. Duidelijk dat ik dit op een zaterdag verzin, doordeweeks waren er meer mogelijkheden.

Een paar uur op dat stationtje rondhangen leek me nix. Ik overwoog om terug te gaan de stad in en daar flink aan de koffie met gebak te gaan. Puur uit tijdverdrijf, want ik was nog vol van het kwartier-oude ontbijt. Tot mijn verbazing hield de regen op en dat bood andere mogelijkheden. Koud was het niet en zeker niet zo koud als de voorgaande ochtenden. Dus besloot ik naar Lindau te fietsen. Dat leek me maar een kilometer of 25, met een riviertje en spoorlijn mee langzaam bergafwaarts. Daar kon ik niet moe van worden en ik weet dat Lindau een mooi groot station heeft en daarbij een bezienswaardige plaats is.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-29: Over de Donau

Donderdag 20 september begon kraakhelder en enorm koud. Het was niet warmer dan een graad of 4. Dat terwijl ik pas rond een uur of half 10 op de fiets stapte. Het zag er buiten zeer aanlokkelijk uit, maar de lange broek en jas bleven erg lang aan. Als ik ze bij me had gehad, dan had ook nog een flinke tijd de wanten aangehouden. Maar helaas die lagen thuis.

Eigenlijk had ik net als gisteren niet echt een doel, behalve dat ik wat verder naar het zuiden wilde over wegen waar ik nog niet gefietst had. Bij Giengen ging dat eenvoudig, ik was daar nu voor de eerste keer. Maar verderop lagen Ulm, Biberach, Memmingen en Gunzburg en de Donau waardoor en langs ik in het verleden gefietst heb. Allemaal ontwijken was praktisch onmogelijk, ik zou hoe dan ook ergens de Donau oversteken.

Bij Giengen lag het voor de hand om de Brenz verder stroomafwaarts te volgen, maar dat lukte me niet. Op een bedrijventerreintje ontbrak een brug waardoor ik een stuk terug moest of -en daar koos ik voor- iets meer oostwaarts te gaan. Die rivier had ik niet echt meer nodig. Giengen ligt min of meer in het uitgestrekte Donaudal, waar het vlak is met wat hele kleine heuveltjes. Via Hohenmemmingen kwam ik bij Hermaringen overigens toch weer langs de Brenz te fietsen. Ik fietste zo verder tot Sontheim. Daar stond ik in dubio. De Brenz ging hier verder oostwaarts en ik zag toch meer in iets zuidwaarts.
Lees de rest van dit bericht