Site-archief

Apr-14: Breda

Ik had al eerder gemeld dat ik ongeveer een maand geleden wat stadswandelingen heb gedaan in Breda, Dordrecht en Rotterdam. Over Dordrecht heb ik al voldoende geblogd. Bij deze de plaats waar ik het eerst (overstappen niet meegerekend) uit de trein stapte: Breda. In 2005 kwam ik daar voor het eerst en tot deze dag voor het laatst.

Het was destijds de eerste overnachtingsplaats in een fietsvakantie, die me door Noord-Frankrijk en Zuid-west Duitsland bracht. Ik had een redelijke indruk van Breda. Misschien net iets te goed, waardoor ik er iets teveel van verwachtte.

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Nov-18: Dag-9 Langs de Saône

Met Champlitte was het nog niet zo duidelijk, maar daarna ging ik toch echt meer oostwaarts met het mooie weer mee. Ik deed dat op donderdag 10 september na een ontbijt in het hotel. Het was geen duur hotel en dan is zo’n wegwaai-ontbijtje ook niet echt overprized. Daarbij kwam dat er in dit dorpje hoogstwaarschijnlijk geen broodjeszaak of dito café te vinden zou zijn. Kortom koffie, een beetje stokbrood, een croisant en wat jam. Stelt dus weinig voor, maar er zit iets in je maag.

Ook deze dag schitterend weer tot een graad of 26 en wolkenloos. Ik wilde de Salon volgen richting Saône en vandaar naar Vesoul, een van de weinige departementsstadjes die ik ooit gemist heb. Daarna maar verder kijken. De Salon volgen ging al meteen mis omdat ik niet de hoofdweg, maar een rustigere weg aan de noordzijde wilde hebben. Die bleek er niet echt te zijn en zo dwaalde ik al meteen af via het gehucht Montarlot. Er zaten ook wat heuvels in. Dat zorgde dan weer voor een heerlijke afdaling naar Neuvelle-lès-Champlitte dat weer aan de Salon lag. Net als gisteren was er een stevige noordoosten wind, maar daar had ik niet zoveel last van.
Lees de rest van dit bericht

Nov-17: Dag-8 Langres

Woensdag 9 september ging prima van start. Het begon met een lekker zonnetje op m’n gezicht in een broodjeszaak waar ik ontbijt genoot. Er stonden stoeltjes buiten, maar daar was het me nog net te koud voor. Deze dag had ik een eerste doel bedacht en wel Langres. Die stad zag ik gisteravond op de kaart en ooit heb ik begrepen dat dat een mooie stad is. Chaumont is overigens ook niet lelijk te noemen. Eerst heb ik daar nog een rondje gefietst om een mooie uitzichtfoto te maken en hun ‘donjon‘ op de foto te zetten. De vorige dag was het daar niet van gekomen.

Deze fotoplekken kon ik alleen bereiken via een klein pleintje voor hun gerechtshof. Die hebben ze omdat Chaumont een departementshoofdstadje is zoals eerder Laon, Lille en Châlons-en-Champagne. Hier zag ik er echter iets van. Advocaten en dergelijke hielden een in hun toga en het zonnetje een rookpause. Achteraf had ik ook daar een foto van moeten maken, maar dat kwam toen niet bij me op. Meteen daarna ben ik de berg afgedaald naar het kanaal. Een manier om richting zuid en richting Langres te gaan. Net als de voorgaande dag was dat geslinger niet de kortste route, maar wel lekker vlak en lekker rustig.
Lees de rest van dit bericht

Nov-11: Dag-6 Langs de Marne?

Ik had geen ontbijt afgesproken in het hotelletje. In een grote stad als Reims moest wel een betere oplossing te vinden zijn bij een of ander PMU-café. Dit hotel had beneden ook een soort café, maar zeker geen waar broodjes met bijvoorbeeld camembert verkocht worden. M’n fiets had daar de nacht doorgebracht tussen de tafeltjes. Ik was deze maandagochtend 7 september dus snel onderweg en scande door de stad naar iets van m’n gading. Allereerst prachtig helder weer en voor de verandering nam ik hun grote kathedraal van achteren op de foto. Dat zoeken naar een ‘sandwich’ viel tegen, tot ik in een buitenwijk kwam. Maar ook daar; of een stoelloze bakker of een broodloos PMU-café. En dus niet wat ik zocht. Net toen ik het bijna opgaf zag ik in een vervallen winkelcentrumpje een mooie bakkerswinkel met tafeltjes, een koffieautomaat en een vitrine vol met allerlei geassembleerde halve stokbroodjes.
Lees de rest van dit bericht

Nov-05: Dag-5 Laon en Reims

Op zondagochtend 6 september genoot ik het ontbijt in het hotel. Bij een budget-hotel (die ik meer dan luxe vond met keurig douche en grote TV) is de keuze voor een ‘budget’-ontbijt niet zo gek, vooral op zondagochtend. Dat ontbijt was voor franse begrippen prima. Zo’n 7 soorten brood, en dus niet alleen stokbrood en croissants waar de meeste hotels mee aankomen. Verder ook diverse kaassoorten en chocopasta. Dat laatste nam ik niet, maar wel een dreumes een tafeltje verder. De jonge ouders hadden het druk met het schoonmaken. Eigenlijk lukte dat niet echt. Het kind was uiterst mobiel, nog geen 70 cm hoog en liep daardoor moeiteloos onder het buffet door. Een bijzonder komisch tafereel.

Tegelijkertijd scheen de zon in m’n snuffert. Gistermiddag werd het al zonniger en warmer en vandaag werd het een graad of 20 en was de bewolking nog wat dunner. Al snel merkte ik onderweg dat de wind gedraaid was. Die waaide nu stevig uit het westen. Daarmee werd ook mijn koers bepaalt. Deze vakantie wilde ik meer kilometers maken, waarbij ik bewegen belangrijker vond dan krachtinspanning of een mooie omgeving. Kortom ik ging meer richting oost en kwam via wat rustige wegen door Itancourt bij de Aisne en via Möy aan die rivier, Rogecourt, Brie en nog meer van die gehuchten. Een setje van die gehuchten, net na Crépy, was wel grappig. De ene heet Bucy-lès-Cerny en daar ligt direct Cerny-lès-Bucy naast. Dat ‘lès’ wordt als ‘bij’ gebruikt. En omdat beide even onbekend zijn heb je natuurlijk niets aan zo’n verwijzing en komt het wel lollig over. Zo kwam ik moeiteloos in Laon. Het fietsen ging me overigens al vanaf de aanvang goed af. Ik had al eerder meer kilometers op een dag kunnen maken, maar door mijn wens om in redelijke stadjes te overnachten bleef het zo rond de 90km per dag hangen.
Lees de rest van dit bericht

Okt-26: Fietsvakantie 2015 dag-1

Op woensdagochtend 2 september zat ik al rond een uur of half 10 in de trein met fiets en wat bagage richting zuid. De laatste jaren lukt het me niet echt om al zo vroeg op vakantie te gaan. En ook dit jaar zag het er naar uit dat het niet eerder zou worden dan ergens rond 7 september. Maar 1 feestje op 5 september ging niet door en een andere op 3 september verschoof naar 8 september of later. Toen ik dat op 1 september hoorde bedacht ik die laatste te laten schieten en ging ik dus wat eerder weg.

Een echt doel had ik niet. Dwz ik wilde wel lekker fietsen om wat kilo’s kwijt te raken en een eerste ingeving was richting Zwolle om zo wat familie te bezoeken waar ik al veel te lang niet ben geweest. Helaas gingen er vanaf de Noordzee over Noord-Holland behoorlijk wat buien richting Zwolle. Daar had ik geen trek in. Dan maar op de terugweg daar langs gaan. Ten zuidwesten van Nederland waren die buien er niet, dus treinde ik richting Antwerpen om zo een stuk Schelde te volgen. Antwerpen had ik 3 jaar eerder minimaal bekeken alleen rond het station, de binnenstad was alweer een paar decennia geleden.
Lees de rest van dit bericht

Feb-07: Dresden, Bastei en verder

Donderdagochtend 18 september was ik er redelijk vroeg uit en ‘moest’ ik op zoek naar een ontbijt. Het botel serveerde geen ontbijt en in een stad als Dresden is dat totaal geen probleem. Inmiddels wist ik wel dat ik zoiets beter op de oostoever kon zoeken en nog geen 10 minuten later zat ik in een soort bakker met grandcafé. Er naartoe heb ik eerst een foto van het ochtendgloren gemaakt op de plek waar ik de avond ervoor de nachtfoto had genomen. Het ontbijtcafé was dus erg luxe. Ik ging niet voor 1 van de vele ontbijtsoorten, maar koos een uit de kluiten gewassen en zwaar belegd broodje uit met kaas, ham en veel groente. Met een mok koffie had ik daar meer dan genoeg aan en je hoeft zelf niet te smeren. Later kwam er een Duits fietsechtpaar een tafeltje verder zitten, waarbij het tafeltje duidelijk te klein was voor alle meuk (een bordje of 10) die bij hun ‘ontbijtje’ hoorde. Daarbij opgemerkt dat het fraaie tafeltjes waren met daarin oude foto’s verwerkt.

Vervolgens een fotorondje door Dresden gemaakt. Lees de rest van dit bericht

Mei-17: Rondje Bavo

Sinds een paar dagen is het prachtig fietsweer. Van fietsen was de laatste maanden weinig gekomen. Druk met van alles en als ik wel tijd had, dan was er iets tussen flinke miezer en stortregen dat me van de fiets hield. Dat veranderde na het molenweekend. Die viel nog flink in het regenwater.

Nee, dan woensdag toen het opeens prachtig weer was. Om er in te komen fietste ik een klein rondje met duinwandeling naar het Groeter kerkje. Totaal 32 km, dus zeker niet uitgesloofd. Daarbij piep ik nog wat van de bronchitis-restanten en dan kan je maar beter rustig aan beginnen.

Dat dacht ik de donderdag erop ook. Ik had een rondje Castricum in het hoofd. Dat bleek echter wel erg kort te worden, dus besloot ik na Limmen linksaf te gaan via Uitgeest en Heemskerk. Bij hun oude kerk stond nog maar 18km op de teller en terug zou ik nog wat om moeten fietsen om aan de gewenste 40+ kilometer te komen.

Daar in Heemskerk bedacht ik dat ik net zo goed naar Haarlem kon fietsen
Lees de rest van dit bericht

Feb-21: Zwerffietsslot

Op woensdag 25 september had ik in de kantine van de Ibis-budget kunnen eten. Door de bugetterigheid leek het meer op een kantine dan op een ontbijtzaaltje en de kans is groot dat ik er een beter ontbijt tref dan in de Franse doorsnee hotels. Toch koos ik er voor om even terug te fietsen naar het centrum en daar om te zien naar een broodjeszaak of een sandwich-verkopende paardengokkroeg. Ik weet wel dat de ochtend met fraaie ochtendnevel begon, maar van een ontbijt kan ik me in Honfleur niets meer herinneren.

Ik had me voorgenomen naar Le Havre te fietsen en onderweg zou ik vast nog wel iets eetbaars vinden. Tot de fraaie brug Le Pont de Normandie zag ik niets en over de brug evenmin. Na deze brug die op 60 meter over de Seine gaat zag ik nog een vergelijkbare brug opdoemen. Daar mocht ik niet over, die was verboden voor fietsers. De Pont de Normandie had ik voor de helft voor mezelf. Ik was er al eens over gefietst en weet dat er een fietspad is. Maar dat was afgesloten net als de 2 rijbanen aan ‘mijn’ oostkant. Of het de bedoeling was dat ik weer terug ging onder de brug door en het fietspad aan de andere kant moest nemen weet ik niet. Wel was me duidelijk dat de afzetting niets voorstelde. Middenop zag ik in de verte 1 bedrijfsautootje, met iemand die een TL-buis wisselde. Ik fietste dus over de rechter autobaan en ging in een fraaie bocht om de afzetters. Die gaven geen kik en ze gaven me vast gelijk dat ik het zo deed. Niet vreemd, want daarna waren mijn 2 rijbanen net zo leeg als daarvoor.
Lees de rest van dit bericht

Feb-05: L’Anjou

Inmiddels is het vrijdag 20 september en ging ik eerst even opzoek naar een ontbijt-verstrekker. Net als in Blois geen enkel probleem. Een paar honderd meter van het hotel had ik al een soort broodjesbar met wat ik hebben wilde gevonden. Het was ’s ochtends nog wel wat fris en dus hield ik mijn jas tijdens dit ontbijt aan. Ook al omdat het iets was met een open eind aan de straat.

Het was een populair zaakje en elke paar minuten kwam er wel iemand binnen voor een koffie met of zonder versgesmeerd broodje. Ze gingen met het spul ook weer net zo snel weg. Fransen hebben in dit soort grotere steden inmiddels net zoveel haast als Amerikanen en de rest van de wereldbevolking. Alles moet ‘to go’ zijn. De enige die de tijd had was ik, want iemand moet toch de Franse traditie van ‘slow food’ hoog houden.

Ik fietste vervolgens verder westwaards en vond een heerlijk rustig weggetje. Zo rustig dat ik een vaag vermoeden kreeg dat ik op iets doodlopends zat. Aan het eind zag ik een spoor via een spoorbrug de Loire kruisen. Ik had nog enige hoop gevestigd daarlangs over te kunnen steken, maar helaas. Mijn weg zat klem tussen de Loire en de Cher en via die laatste ben ik weer een kilometer of 5 retour gefietst om de eerste Cher-oversteek bij Savonnières te nemen. Daar zag ik aan de overkant een groep fietsers, die netjes de Loire-route volgden en niet in de Loire-Cher-vuik gelopen waren. Aan de andere kant had ik 10 km heerlijk gefietst en was er maar 1 auto tegen gekomen.
Lees de rest van dit bericht

Jan-30: Val de Loire

Inmiddels is het donderdag 19 september en na het bevrijden van mijn fiets uit een garage, die onder het hotel ‘ontsluiting’ had via een steeg, zocht ik het autovrije deel van Blois op voor een ontbijt. Een hotel mag er aan de voorkant dan nog zo fraai uitzien, zelf zie ik als fietsenstaller doorgaans ook delen welke nooit in de reisfolders worden getoond. Snel vond ik een broodjeszaak en mijn gewenste ontbijt, die vers werd gesmeerd en geserveerd. In steden als Blois is dat geen enkel probleem. Eigenlijk heb ik op zo’n moment medelijden met mensen die in het hotel langs een buffet slenteren en daar afgescheept worden met flutcroissantjes met wat jam en ruim het dubbele betalen.

Mijn reisdoel was deze dag duidelijk. Ik had de voorgaande avond nog even de kaart bekeken en moest circa 40km naar het zuidwesten en daarbij een kilometer of 20 ten zuiden van de Loire mijn gewenste kasteel vinden. In 1999 fietste ik voor het laatst langs de Loire van Amboise naar Tours. Ik heb toen naar dit kasteel gezocht en vond hem niet. Achteraf niet vreemd omdat het kasteel in de Val(lei van) de Loire ligt en niet aan de Loire, zoals ik ooit begrepen had.
Lees de rest van dit bericht

Jan-28: Naar Blois

Op 18 september dus eerst even ontbijten in het PMU-café waar ik de voorgaande namiddag een biertje had genoten. Natuurlijk een ander achter de bar. Nee, een ‘sandwich’ had ze nog niet, maar ging ze meteen regelen. Ik zag haar even later naar de bakker er naast lopen en 5 minuten later zat ik aan een halve stokbrood met paté te peuzelen.

Mijn plan was om de Loire te volgen een een paar grote kastelen te vinden, die ik op eerder zwerffietsvakanties in de vorige eeuw gemist had. Reden is dat die kastelen helemaal niet langs de Loire staan, maar een stukje zuidelijker langs minder bekende rivieren die in de Loire uitmonden. Ik had dus wel kastelen gezien langs de Loire tussen Orléans en Tours, maar die waren minder imposant. Allereerst ging ik naar Orléans wat maar een killometer of 20 was.

Al snel had ik in Chécy bonje met een chauffeur van een gelede lijnbus. Hij bleef demonstratief achter me rijden en claxoneerde een minuutje of 5. Hij wilde dat ik op het ‘fietspad’ ging fietsen. Lees de rest van dit bericht